نحوه انتخاب بین نمودار نوار و نمودار پای

نمودارهای نوار و نمودارهای پای انواع نمودارهای متداول با برخی از همپوشانی ها در موارد استفاده است. در این مقاله ، شما در مورد زمان انتخاب هر یک از آنها اطلاعات بیشتری کسب خواهید کرد.

نمودارهای نوار و نمودارهای پای چیست؟

یک مرور کلی از هر نوع نمودار به بهترین وجه در مقالات اختصاصی باقی مانده است ، اما یک مرور کلی در اینجا انجام می شود.

نمودار میله ای

نمودار نوار مقادیر عددی را در برابر دسته های مجزا در یک طرح دو محور نشان می دهد. در یک محور ، سطح دسته ذکر شده است. برای هر گروه ، یک نوار ترسیم شده است و طول آن در امتداد محور دیگر با مقدار عددی مرتبط با دسته مطابقت دارد. نمونه های نوار مثال در زیر نشان می دهد که چگونه پایگاه کاربر برنامه بین انواع مختلف دستگاه تقسیم می شود. توجه داشته باشید که نمودار نوار می تواند به دو روش جهت گیری شود و میله های آن به صورت عمودی یا افقی گرا باشد.

نمودار دایره ای

نمودار پای نشان می دهد که چگونه مقداری کل در بین دسته های مجزا به عنوان یک دایره (پای نام) تقسیم می شود و به برش های شعاعی تقسیم می شود. هر گروه با یک برش واحد همراه است که اندازه آن با نسبت دسته کل مطابقت دارد. شکل زیر همان داده های فوق را ترسیم می کند ، اما به جای آن با استفاده از فرم نمودار پای.

هنگامی که می توان از نمودارهای پای و نمودارهای نوار استفاده کرد

در حالی که مثال بالا نشان می دهد که چگونه می توان همان داده ها را به روش های مختلفی ترسیم کرد ، اما فکر نمی کنید که همیشه قابل تعویض هستند. با داشتن یک نمودار نوار ، در محور ارزش عددی آزادی وجود دارد تا هر مقداری را که دوست دارید انتخاب کنید. برای مقادیر عددی که نشان دهنده کل متریک یا تعداد داده ها است ، مبالغ در گروه ها تمایل به مساوی با جمع داده ها به عنوان یک کل خواهد داشت. در مواردی از این دست ، نمودار پای به همان اندازه یک نمودار نوار به عنوان یک انتخاب تجسم معتبر است.

با این حال ، اگر مقادیر عددی نشان دهنده آماری دیگر باشد که در آن تعداد گروه ها با گروه های نادیده گرفته شده با آمار برابر نیستند ، این زمانی است که ما به مشکل می پردازیم. مثالها شامل گرفتن میانگین متریک (به عنوان مثال هزینه متوسط بر اساس نوع کاربر) است یا اگر به نسبت هایی که مستقل هستند نگاه می کنیم (به عنوان مثال نسبت پاسخ دهندگان نظرسنجی که از هر یک از برنامه های نظرسنجی استفاده می کنند). نمودار نوار برای این مورد خوب است ، اما نمودار پای کوتاه است. از آنجا که شکل دایره ای به این معنی است که برش ها بخش هایی از یک کل هستند ، برای یک خواننده بسیار آسان است که یک قطعه از برش ها را به عنوان نماینده نوعی از کل اشتباه کند.

اضافه کردن متوسط اندازه معاملات با میانگین کل برابر نخواهد بود.

به طور خلاصه ، یک نمودار پای فقط در صورتی قابل استفاده است که جمع قسمتهای جداگانه به یک کل معنی دار اضافه شود و برای تجسم نحوه کمک هر قسمت به آن کل ساخته شده است. در همین حال ، یک نمودار نوار می تواند برای طیف گسترده تری از انواع داده ها استفاده شود ، نه فقط برای تجزیه یک کل در قطعات.

کاستی های نمودار پای

حتی با استفاده از داده هایی که می توان از نمودار پای استفاده کرد ، نمودار پای ممکن است انتخاب خوبی برای تجسم نباشد. موارد بسیاری وجود دارد که می تواند برای نمودار پای ایجاد شود.

• علاقه مند به سهم دقیق از هر گروه: نادیده گرفتن وجود حاشیه نویسی های اضافی ، می توان گفت که چه نسبت کل هر برش اشغال می کند. در حالی که ممکن است قضاوت آسان باشد وقتی یک برش چند برابر 1/3 یا 1/4 را به خود اختصاص می دهد ، بسیار سخت تر است که یک مقدار کوچکتر یا یک مورد را در بین قرار دهید. این خوب است اگر بخواهیم بتوانیم قضاوت هایی مانند "بیش از نیمی" یا "حدود یک سوم" را از بین ببریم ، اما برای پیام های تنظیم شده دقیق ، تجسم به تنهایی نمی ایستد.
• برش های متعدد دارای مقادیر مشابهی هستند: از آنجا که نمودارهای پای معمولاً در اطراف خود نشانه هایی ندارند ، مقایسه گروه هایی با اندازه مشابه می تواند دشوار باشد. اگرچه این یک کنوانسیون خوب برای مرتب کردن برش ها است ، این یک گام تضمین شده در ایجاد نمودار پای نیست. بدون حاشیه نویسی ، در بهترین حالت می توانیم بگوییم که این دو گروه به طور مشابه اندازه هستند اما نه کدام یک بزرگتر است.
• برش های بیش از حد: اگر برش های زیادی وجود داشته باشد ، احتمالاً این مشکل وجود دارد که یا برش های به اندازه مشابه وجود داشته باشد (موارد فوق را ببینید) یا برش هایی که خیلی کوچک هستند. خواندن آن برش های کوچک می تواند دشوار باشد و رنگ آن را به وضوح رنگ می کند.

محدودیت های فوق را می توان با استفاده از نمودار نوار کاهش داد. سنجش مقادیر دقیق از طول نوار به جای مناطق برش یا زاویه ، بسیار ساده تر است ، به خصوص که نمودار نوار به طور طبیعی دارای یک محور است که به مارک های ارزش اختصاص داده شده است - هیچ حاشیه نویسی لازم نیست. در صورت نیاز به نسبت ها ، مقادیر محور می توانند از نظر نسبت و نه واحدهای طبیعی باشند. همچنین تشخیص تفاوت های کوچک از ارتفاعات نوار آسان تر است ، حتی اگر آنها خارج از خانه قرار بگیرند. هنگامی که دسته بندی های زیادی وجود دارد ، پیدا کردن فضای اضافی برای میله های بیشتر ، به ویژه اگر به صورت افقی ترسیم شوند ، بسیار آسان است.

به طور کلی ، نمودار نوار تجسم بسیار متراکم اطلاعات نسبت به نمودار پای است. در واقع ، انتخاب پیش فرض شما احتمالاً باید یک نمودار نوار باشد. اگر مطمئن نیستید که آیا نمودار پای انتخاب خوبی برای تجسم خواهد بود ، بهتر است با نمودار نوار ایمن بازی کنید.

هنگامی که باید از نمودار پای استفاده شود

این به معنای این نیست که بگوییم یک نمودار پای جایی در تجسم ندارد: می تواند هنگام انتقال یافته ها به دیگران مؤثر باشد. یکی از مزایای اصلی نمودار پای این است که بلافاصله ایده مقایسه جزئی به کل را به فروش می رساند. با نمودار نوار ، ممکن است فوراً مشخص نباشد که هر نوار چقدر به کل کمک می کند ، یا این نوع مقایسه ای است که مورد علاقه است ، مگر اینکه واحدهای نوار از نظر نسبت یا درصد باشند. در این مورد ، حاشیه نویسی های اضافی به هر حال مورد نیاز است تا هم به یک مقدار مطلق و هم مقدار نسبی توجه داشته باشد.

از طرف دیگر ، یک نمودار پای آشنا است و متناسب با حساسیت های زیبایی شناختی ما است. به خصوص اگر فقط به یک یا دو برش اهمیت دهیم ، یک نمودار پای می تواند به برجسته کردن داستان در اطراف آن قسمت ها کمک کند. هنگامی که برش ها در اطراف بخش های کوچک (1/3 ، 1/4) قرار دارند ، آن دسته از غذاها را می توان به راحتی توسط یک پای منتقل کرد. ترکیب برش های بی علاقه یا کوچک در یک گروه "دیگر" می تواند اطلاعاتی را که یک نمودار پای نیاز به نمایش دارد ، تمیز کند. نمودار نوار ممکن است در مورد کلی بهتر باشد ، اما اگر نیاز به ارائه یافته ها به دیگران دارید ، ممکن است یک نمودار پای مؤثرتر و جذاب تر باشد.

خلاصه

هر دو نمودار نوار و نمودار پای گزینه های متداول در هنگام ترسیم مقادیر عددی در برابر برچسب های طبقه بندی هستند. به طور کلی ، تطبیق پذیری نمودار و تراکم اطلاعات بالاتر ، آن را به یک انتخاب پیش فرض خوب تبدیل می کند. با این حال ، نمودارهای پای یک طاقچه محکم دارند اگر این انتخاب مناسب برای انتقال اطلاعات باشد:

• ارزشهای گروههای فردی باید جمع شود تا کل معنی دار باشد
• یک مقایسه جزئی به یک مقایسه باید مورد توجه باشد ، نه یک مقایسه گروه به گروه
• تعداد برش ها باید نسبتاً کوچک باشد ، حداکثر پنج
• برش های مورد علاقه باید نسبت های قابل شناسایی مناطق ، چند برابر 1/4 یا 1/3 را حک کند

بدون وجود این نقاط گلوله ، یک نمودار نوار احتمالاً انتخاب بهتری است. اما اگر سوالی در مورد استفاده از کدام یک وجود دارد ، همیشه ارزش بازی با هر دو را دارد تا ببینید کدام نوع نمودار داده های شما را به بهترین وجه ارائه می دهد.