الون مسک متقاعد شده است که او آینده است. ما باید فراتر از او نگاه کنیم

پاریس مارکس یک نویسنده فناوری کانادایی و میزبان این فناوری است که پادکست ما را نجات نمی دهد. پاریس همچنین نویسنده Road to Nowhere است: آنچه سیلیکون ولی در مورد آینده حمل و نقل اشتباه می کند.

E Lon Musk یک بینایی منحصر به فرد است که بشریت را به سمت آینده ای بهتر سوق می دهد - یا حداقل این همان چیزی است که او و تحسین کنندگانش می خواهند ما باور کنیم. طی دو دهه گذشته ، هواداران و رسانه های خبری او را به خاطر روایت های جسورانه ای که در اطراف تسلا و Spacex بافته شده است ، ستایش کرده اند و با تمدید به او اجازه می دهد تا از نظارت و شیوه ای بدتر شود و به ثروتمندترین مرد جهان تبدیل شود. هر زمان که ماسک یک توییت ارسال می کند ، می توانید پاسخ های او را بررسی کنید تا فداکاری میلیون ها دنبال کننده وی را ببینید.

از آنجا که مشخصات وی با توجه به رسانه های بی امان بالا رفته است ، مسک به چهره ای تبدیل شده است که همه به دنبال آن بودند: مردی قدرتمند که خیال را فروخته است که ایمان به قدرت ترکیبی فناوری و بازار می تواند جهان را بدون نیاز به نقشی برای دولت تغییر دهدبشر(فقط در مورد میلیاردها یارانه که شرکت های او را طی این سالها ادامه می دهد صحبت نکنید.)

اما این تحسین جمعی فقط به تقویت یک میلیاردر غیرقابل ارزیابی و به طور فزاینده خصمانه خدمت کرده است. سوراخ در آن چشم اندازهای آینده و خطرات تحسین بیننده میلیاردر ، فقط نادیده گرفتن سخت تر شده است.

مشکل تسلا

به عنوان مدیرعامل تسلا ، برنامه ماسک استفاده از وسایل نقلیه لوکس برای تأمین بودجه یک ماشین برقی مقرون به صرفه تر بود. مدل 3 قرار بود آن وسیله نقلیه باشد و از 35000 دلار شروع می شود. اما قیمت شروع فعلی 46. 990 دلار است و بیشتر خریداران در نهایت هزینه های بیشتری را پرداخت می کنند. Teslas قرار است الگویی برای خودروسازی "سبز" باشد ، اما انتشار گازهای گلخانه ای مورد نیاز برای تولید هر وسیله نقلیه جداگانه در حال افزایش است و مشکلات مداوم در کیفیت تولید وجود دارد که به این معنی است که آنها تا زمانی که در معرض خطر نباشند ، در معرض خطر نیستندوسایل نقلیه از سایر خودروسازان.

مهمتر از همه ، این وسایل نقلیه زنجیره تأمین تمیز و سبز ندارند. در سراسر جهان ، شرکت های معدن در فرصتی که توسط تغییر وسایل نقلیه باتری ارائه می شود ، در حال افزایش است زیرا آنها بسیار بیشتر از معدنی هستند که امروزه رانندگی می کنیم. آژانس بین المللی انرژی انتظار دارد تقاضا برای مواد معدنی باتری تا سال 2040 افزایش یابد ، از جمله تا 2100 درصد برای کبالت و 4200 درصد برای لیتیوم.

اما این استخراج با عواقب جدی برای محیط های محلی و جوامع اطراف همراه است. در سال 2019 ، تسلا در دادخواست در مورد کشته شدن کودکان در جمهوری دموکراتیک کنگو که در حال کبود در معدن کبالت در سایت های متعلق به شرکت معدن انگلیس گلنکور بود ، نامگذاری شد. علیرغم صحبت در مورد باتری های بدون کبالت ، ماسک در سال 2020 برای تهیه کارخانه های برلین و شانگهای خود با Glencore قرارداد امضا کرد. این دادخواست در نوامبر 2021 برکنار شد ، اما در آوریل سال جاری ، تحقیقات از شاهد جهانی نشان داد که تسلا در بین تعدادی از شرکت هایی است که ممکن است از معادن با استفاده از کارگران کودک در DRC مواد معدنی دریافت کنند.

ممکن است نادیده گرفتن عواقب موجود در انتهای دیگر زنجیره تأمین تسلا آسان باشد ، اما این مشکلات در اعماق قلب عملکرد تولید آن گسترش می یابد. کارگران سیاه پوست پس از مشمول سوء استفاده نژادپرستانه ، کارخانه Fremont شرکت "The Plantation" را لقب دادند و تعدادی از زنان آزار و اذیت جنسی را در این مرکز "کابوس" توصیف کردند. در همین حال ، کارگران در گیگافاکتوری نوادا پس از شلیک انبوه بیش از 500 نفر شکایت می کنند ، به دنبال گزارش هایی مبنی بر اینکه ماسک کارگران کارخانه شنگائی تسلا را به دلیل سوزاندن روغن 3 صبح با کار 12 ساعته و شش روز در حالی که می خوابید ستایش کردکف کارخانه

برای پایان دادن به آن ، مشتریان Tesla نیز در معرض آسیب قرار می گیرند. وسایل نقلیه آن در حالی که از ویژگی اتوپیلوت ظاهراً خود رانندگی استفاده می کند ، به واسطه بزرگراه ها ، وسایل نقلیه اضطراری ، کامیون های حمل و نقل و موارد دیگر فرو رفته است. مسک به طور مداوم مردم را در مورد چگونگی امنیت و توانایی سیستم واقعاً گمراه می کند ، حتی اگر تنظیم کننده ایمنی ترافیک ایالات متحده برای یادآوری صدها هزار وسیله نقلیه آماده باشد. و تسلا فقط نوک کوه یخ است.

آینده ای از خود خدمت

الون مسک یک انحصار مجازی در مورد چگونگی فکر کردن در مورد آینده داشته است ، اما آیا دیدگاه های او واقعاً زندگی بهتری را برای اکثر مردم جامعه ما ارائه می دهد؟برای همه صحبت های صنعت فناوری در مورد "اختلال" ، نگه داشتن همه ما در اتومبیل ها برای ده ها سال به آینده با تجهیز آنها به باتری یا رایانه های به روز شده ، مانند یک انقلاب احساس نمی کند.

یک جایگزین بسیار پایدارتر برای مالکیت انبوه وسایل نقلیه برقی این است که مردم را از اتومبیل خارج کنید - این امر مستلزم سرمایه گذاری های جدی برای ایجاد شبکه های ترانزیت عمومی قابل اطمینان تر ، ایجاد زیرساخت های دوچرخه سواری است تا مردم بتوانند با خیال راحت دوچرخه سوار شوند و دوباره شبکه راه آهن را احیا کنند. پس از ده ها سال از سرمایه گذاری. اما مشک به طور مداوم سعی کرده است در راه چنین گزینه های دیگری بایستد.

او سابقه ای برای شناور راه حل های دروغین برای اشکالات بیش از حد اعتماد به نفس ما به اتومبیل هایی دارد که تلاش های خود را برای ارائه گزینه های دیگر به مردم خفه می کند. قرار بود این شرکت خسته کننده ترافیک را حل کند ، نه سوار سرگرمی لاس وگاس که اکنون است. همانطور که من در کتاب خود نوشتم ، مسک به زندگینامه خود اشلی ونس اعتراف کرد که Hyperloop همه در تلاش است تا قانونگذاران را برای لغو برنامه هایی برای راه آهن پر سرعت در کالیفرنیا-حتی اگر او هیچ برنامه ای برای ساخت آن نداشت.

چند سال پیش ، ماسک گفت که ترانزیت عمومی "درد در الاغ" است که در آن شما توسط غریبه ها ، از جمله قاتلان سریال احتمالی ، محاصره شده اید تا مخالفت خود را توجیه کنید. اما آینده ای که توسط مشک و بسیاری دیگر در سیلیکون ولی به ما فروخته می شود ، فقط به ترجیحات شخصی آنها متناسب نبودند. آنها برای رفع نیازهای تجاری طراحی شده اند و علت مشکلات بسیاری از آنها که ادعا می کردند حل می کنند - اگر بیشتر نباشند.

همانطور که مشک دیدنی های جمعی ما را در مریخ قرار می دهد ، شهری در جنوب تگزاس و ذخیره حیات وحش در این نزدیکی در محراب جاه طلبی شخصی وی قربانی می شود. SpaceX اخیراً کارمندانی را که نامه آزاد نوشتند ، اخراج کرد و از آن خواسته بود تا از مدیرعامل فزاینده بحث برانگیز خود فاصله بگیرد ، در حالی که ستاره شناسان و گروه های بومی ابراز نگرانی در مورد آنچه Starlink با آسمان شب انجام می دهد. در همین حال ، دانشمندان به شما خواهند گفت که زندگی در مریخ کار ساده ای نخواهد بود. در خدمت رویاهای خود ، مشک به طور هدفمند این چالش ها را مبهم می کند.

پیدا کردن الهام جدید

در ترسیم دیدگاههای آینده خود ، مسک به تمایلات آزادیخواهانه رابرت هاینلین و یک طولانی مدت تکنوکراتیک با الهام از سری بنیاد اسحاق آسیموف ، به یاد نمی آورد که رویاهای مهندس موشک نازی ناسا ، ورنر وون براون را ذکر نمی کند. چشم اندازهای آینده از صفحات داستان های علمی - غالباً از انواع دیستوپی - که متناسب با خواسته های ثروتمندترین مرد در جهان است ، به عموم مردم وسیع تر نمی پردازند. اما نویسندگان دیگری نیز وجود دارند که پاسخ های بسیار متفاوتی را به سؤالات فناوری و آینده ارائه می دهند.

در سال 1985 ، Ursula K. Le Guin با هدف این "نوع امپریالیستی" داستان های علمی که باعث ایجاد مشک شد ، هدف قرار داد ، که در آن "فضا و آینده مترادف هستند: آنها مکانی هستند که ما می خواهیم به آن برسیم ، حمله کنند ، استعمار کنند ، بهره برداری کنند ،و حومه شهر. "این رمان نویس مشهور توضیح داد که داستان های علمی در واقع در مورد آینده نیست. این در مورد ما و افکار و رویاهای ما است. اما وقتی در این باره گیج می شویم ، "ما به تفکر آرزو و فرار تسلیم می شویم ، و داستان های علمی ما مگالومانیا می شود و فکر می کند که به جای داستان بودن ، پیش بینی است."

این دقیقاً همان جایی است که اکنون خودمان را می یابیم: با داشتن آینده ما توسط افراد قدرتمندی که به دنبال بازآفرینی مستعمرات فضایی یا دنیای واقعیت مجازی دیستوپی هستند که آنها به عنوان بچه ها می خوانند بدون در نظر گرفتن عواقب. کیم استنلی رابینسون ، که سه گانه مریخ وی به الهام بخشیدن به برخی از علاقه های اخیر به استعمار سیاره سرخ کمک کرده است ، برنامه ماسک را "کلیشه علمی تخیلی در دهه 1920 پسری که در حیاط خلوت خود یک موشک به ماه می سازد" خوانده است. ما از مشکلات واقعی که در اینجا روی زمین با آن روبرو هستیم.

برای لو گین ، بخشی از مشکل این است که چگونه ما داستان انسانی را می گوییم: به عنوان کسی که یک قهرمان مفرد به طرز تهاجمی آن را به سمت حل و فصل سوق می دهد ، خواه شکارچی با کمان خود باشد یا مرد بزرگ جامعه را به جلو سوق دهد. این همچنین برداشت ما از فناوری را آلوده می کند ، و آن را به عنوان "یک تعهد قهرمانانه ، هرکولین ، پروتین ، به عنوان پیروزی تصور می کند" - یا به عنوان فراخوانی برای "ساخت" - از "رابط فعال انسانی با دنیای مادی" و بیشتر دنیویفن آوری هایی که هر روز به آنها اعتماد می کنیم.

اشتباه نکنید: نیاز به فکر کردن در مورد آینده و اینکه یک شخص بهتر به نظر می رسد ، به خصوص که ما با چالش های جدی مانند بحران آب و هوا روبرو هستیم. اما ما همچنین باید ایده "پیشرفت" فروخته شده به ما را زیر سوال ببریم و در نهایت چه کسی سود می برد. صنعت فناوری از بازیگری خود به عنوان ناجی ما لذت می برد و توانمندسازی و راحتی را ارائه می دهد ، اما در کنار آن ، گسترش بی سابقه ای از نظارت ، فرسایش حقوق کارگران و توانمندسازی گروه های ناسیونالیستی سفید و فاشیستی به وجود آمده است.

سال ها، ایلان ماسک به ما فانتزی ها می فروخت تا از واقعیت آینده ای که می خواهد بسازد، حواس مان را پرت کند و مردم را وادار کند که جنگ طلبی فزاینده اش را بپذیرند. چیزی که ما در حال حاضر واقعاً به آن نیاز داریم، اتومبیل ها، رویاهای استعماری و فناوری های بیشتر نیست، بلکه پروژه ای جمعی برای بهبود زندگی میلیاردها نفر در سراسر جهان است و در عین حال چالش های فوری را که با آن روبرو هستیم، صرف نظر از اینکه آیا سود شرکتی ایجاد می کند یا خیر. این چیزی است که ایلان ماسک هرگز نمی تواند ارائه دهد.

مطالب بیشتری که باید از TIME خوانده شود

• فلورانس پیو ممکن است ستاره فیلم را از انقراض نجات دهد
• چرا نمی توانید آن کنسرت تیلور سویفت را خیلی خوب به خاطر بسپارید؟
• آنچه در مورد تاریخچه سقف بدهی باید بدانید
• 10 سوالی که فینال جانشینی باید به آنها پاسخ دهد
• چگونه چهار نوجوان ترنس جشن رؤیاهای خود را پرتاب کردند
• چرا رهبر دیرینه ترکیه یک قدرت انتخاباتی است؟
• ریشه های باستانی روان درمانی
• چرا افراد ثروتمند از قاب گوشی استفاده نمی کنند؟

با ما در letters@time. com تماس بگیرید.

TIME Ideas میزبان صداهای پیشرو جهان است و تفسیری درباره رویدادهای اخبار، جامعه و فرهنگ ارائه می کند. ما از مشارکت های خارجی استقبال می کنیم. نظرات بیان شده لزوماً منعکس کننده نظرات ویراستاران TIME نیست.