پرداخت و مبادله بین المللی

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. در صورت داشتن هرگونه سؤال ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

ویراستاران ما آنچه را که ارسال کرده اید بررسی می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. در صورت داشتن هرگونه سؤال ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

پرداخت و مبادله بین المللی ، بورس بین المللی نیز به ترتیب هرگونه پرداختی از طرف یک کشور به کشور دیگر و بازاری که در آن ارزهای ملی خریداری و فروخته می شود ، توسط کسانی که برای چنین پرداخت هایی نیاز دارند ، به ترتیب ارزی خوانده می شود. کشورها ممکن است در تسویه بدهی تجارت ، برای سرمایه گذاری یا برای اهداف دیگر پرداخت کنند. سایر معاملات ممکن است صادر کنندگان ، واردکنندگان ، شرکت های چند ملیتی یا افرادی را که مایل به ارسال پول به دوستان یا اقوام هستند ، درگیر کند. دلایل چنین پرداخت ها ، روش های انجام آنها و حسابداری از آنها برای اقتصاددانان و دولت های ملی از اهمیت برخوردار است.

زندگی اقتصادی در مرزهای ملی متوقف نمی شود بلکه در سراسر آنها جریان می یابد. با این حال ، پول یک کشور نمی تواند به طور معمول در کشور دیگری استفاده شود. جریان پرداخت باید در مرزهای ملی با معاملات مبادله ای که در آن یک پول ملی به دیگری تبدیل می شود ، قطع شود. این معاملات تا زمانی که تعادل بین آنها وجود داشته باشد ، برای پوشش پرداخت ها خدمت می کند: پول محلی را می توان در برابر پول خارجی رد و بدل کرد ، زیرا پیشنهاد متعادل کننده پول خارجی در ازای آن وجود دارد.

در چین و سایر کشورها با برنامه ریزی اقتصادی متمرکز ، هیچ بازار خصوصی قانونی برای ارز خارجی وجود ندارد. در آن کشورها ، ایالت انحصار تجارت تجارت خارجی را دارد که به طور کلی از طریق توافق های رسمی بر اساس یک کشور به کشور انجام می شود. در حالی که ارزهای کشورهای کمونیستی دارای ارزش رسمی رسمی هستند ، اینها هیچ رابطه خاصی با قدرت خرید خود یا قیمت هایی که کالاها در آن رد و بدل می شوند ، ندارند. بنابراین روابط اقتصادی بین المللی آن کشورها خارج از محدوده این بحث است.

حسابداری مانده حساب

حساب های تراز پرداخت ، سابقه معاملات بین ساکنان یک کشور و ساکنان ملل خارجی را ارائه می دهد. دو نوع حساب مورد استفاده حساب جاری و حساب سرمایه است.

حساب جاری

هنگام استفاده از آمار تعادل پرداخت ، درک مفاهیم اساسی آنها مهم است. تراز پرداخت ، از جمله موارد دیگر ، پرداخت کالاها و خدمات را شامل می شود. این موارد اغلب به عنوان تعادل تجارت گفته می شود ، اما این عبارت به روش های مختلفی مورد استفاده قرار گرفته است. به منظور خاص تر بودن ، برخی از مقامات در استفاده از عبارت "تعادل کالا" استفاده کرده اند ، که غیرقابل توصیف به تجارت کالاها اشاره دارد و خدمات و سایر موارد پرداخت بین المللی را مستثنی می کند.

ارقام مربوط به تعادل کالا اغلب صادرات ارزشمند بر اساس FOB (رایگان بر روی هیئت مدیره) و واردات به ارزش CIF (از جمله هزینه ، بیمه و حمل و نقل تا نقطه مقصد) نقل می کند. این رقم واردات را نسبت به ارقام صادرات با توجه به میزان بیمه و حمل و نقل درج می کند. دلیل این عمل این است که در بسیاری از کشورها آمار تجارت مبتنی بر داده های خانه گمرکی بوده است که به طور طبیعی شامل هزینه های بیمه و حمل و نقل برای واردات اما برای صادرات نیست. مقامات اخیراً این نکته را ارائه داده اند که تخمین های واردات را به صورت FOB ارائه می دهند.

عبارت دیگر ، "تعادل کالا و خدمات" اغلب استفاده می شود. با این حال ، انگلیسی ها همچنان به استفاده از اصطلاح Invisibles برای خدمات فعلی که وارد معاملات بین المللی می شوند ، استفاده می کنند. برای سالهای متمادی ، تعادل "قابل مشاهده" معادل صادرات به نقل از FOB و واردات CIF همانطور که در بالا توضیح داده شد. مقامات انگلیس اخیراً استفاده زبانی دیگر را ایجاد کرده اند که با آن تعادل قابل مشاهده معادل تعادل کالای واقعی است. استفاده قدیمی هنوز هم در ادبیات کمتری ادامه دارد.

و بنابراین ، کل حساب جاری ، مانده کالا (کالا) و خدمات است. انگلستان شامل نقل و انتقالات یک جانبه در بین Invisibles و در حساب جاری است. آمار ایالات متحده ، به درستی ، آنها را تحت عنوان جداگانه نشان می دهد.

خدمات شامل مواردی از قبیل پرداخت برای حمل و نقل و حمل و نقل هوایی کشوری ، مسافرت ، هزینه ها (از جمله ارتش) توسط دولت داخلی در خارج از کشور و هزینه های دولت های خارجی در خانه ، بهره و سود و سود سهام ، پرداخت های مربوط به بیمه ، درآمد بانکداری ،بازرگان ، کارگزاری ، ارتباطات از راه دور و خدمات پستی ، فیلم ها و تلویزیون ، حق امتیاز قابل پرداخت توسط شعب ، شرکتهای تابعه و شرکتهای مرتبط ، هزینه های آژانس در رابطه با تبلیغات و سایر خدمات تجاری ، هزینه های روزنامه نگاران و دانشجویان ، کار ساختمانی در خارج از کشور که پرداخت محلی برای آنها انجام می شود و برای آنها پرداخت محلی انجام می شود و برای آنها پرداخت محلی انجام می شود و برای آنها پرداخت محلی انجام می شود و برای آنها پرداخت محلی انجام می شود و برای آنها پرداخت محلی انجام می شود و برای آنها پرداخت محلی انجام می شود. برعکس ، درآمد کارگران موقت مانند سرگرمی ها و کارگران داخلی و هزینه های مشاوران حرفه ای. این لیست شامل موارد مهمتر است اما جامع نیست.

در میان نقل و انتقالات یک جانبه ، مهمتر از آنها کمک های صریح توسط دولت ها ، اشتراک به آژانس های بین المللی ، کمک های مالی توسط بنیادهای خیریه و حواله های مهاجران به کشورهای وطن سابق خود است.

حساب سرمایه

همچنین حساب سرمایه وجود دارد که شامل جنبش های سرمایه بلند مدت و کوتاه مدت است.

جریان طولانی مدت

جنبش سرمایه بلند مدت به سرمایه گذاری های مستقیم (در کارخانه و تجهیزات) و سرمایه گذاری های نمونه کارها (در اوراق بهادار) تقسیم می شود. در قرن نوزدهم ، سرمایه گذاری مستقیم در کارخانه و تجهیزات برتری داشت. انگلستان تا کنون مهمترین کمک کننده در کارگردانی سرمایه گذاری در خارج از کشور بود. در اوایل قرن حتی به توسعه صنعتی ایالات متحده نیز کمک کرده است. بعداً توجه آن به آمریکای جنوبی ، روسیه ، سایر کشورهای اروپایی و هند تغییر یافت. سرمایه گذاری در آنچه که به نام "مشترک المنافع" و "امپراتوری" خوانده می شود ، در آن زمان برجسته نیست ، در قرن بیستم بسیار مهم شد. سایر کشورهای اروپای غربی نیز کمکهای مهمی در کارگردانی مستقیم در خارج از کشور داشتند.

مهمترین موارد سرمایه گذاری مستقیم راه آهن و سایر تاسیسات اساسی بود. در مراحل اولیه ، سرمایه گذاری مستقیم ممکن است به کشورهای در حال توسعه کمک کند تا پرداخت های خود را متعادل کنند ، اما در مراحل بعدی باید در جهت مخالف به کشور سرمایه گذاری ، جریان بهره و سود حاصل شود. انگلستان غالباً به عنوان کشوری مورد استناد قرار می گیرد که سرمایه گذاری های خارج از کشور برای کشورهای در حال توسعه بیشترین کمک را داشته باشد زیرا جمعیت به سرعت در حال رشد و مساحت کوچک قابل کشت آن به آن اجازه می دهد تا واردات خالص مواد غذایی را توسعه دهد و کسری های مربوطه را در حساب کالاهای آن اجرا کند. مازاد مکمل این کشور در کشورهای در حال توسعه که واردات از آنها به وجود آمده است ، آنها را قادر می سازد بدون اینکه توازن پرداخت خود را بپردازند ، سود و سود خود را به سرمایه انگلیس بپردازند.

بین جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم ، ایالات متحده شروع به علاقه فعال تری به سرمایه گذاری در خارج از کشور کرد ، اما این همیشه به خوبی توصیه نمی شد. پس از رکود دنیای بزرگ ، که از سال 1929 آغاز شد ، سرمایه گذاری بین المللی تقریباً به دلیل عدم فرصت سود متوقف شد.

پس از جنگ جهانی دوم ، ایالات متحده شروع به ایجاد موقعیت پیشرو به عنوان سرمایه گذار خارج از کشور کرد. این روند در سال 1956 و پس از آن ، هم در سرمایه گذاری مستقیم و هم در حساب های سرمایه گذاری نمونه کارها شتاب گرفت. این ممکن است تا حدودی به دلیل تمایل شرکتهای آمریکایی به داشتن گیاهان در جامعه اقتصادی اروپا باشد. سایر کشورها همچنین نسبت به دوره بین جنگ فرصت های بیشتری برای صادرات سرمایه پیدا کردند. انگلستان توجه ویژه ای به مشترک المنافع کرد. در دهه 1970 و 1980 ژاپن به یک سرمایه گذار بزرگ در خارج از کشور تبدیل شد و سرمایه گذاری های خارجی خود را با وجوه جمع آوری شده با مازاد بزرگ حساب جاری خود تأمین کرد. موقعیت بین المللی ایالات متحده در دهه 1980 به شدت تغییر کرد. در نتیجه کسری بزرگ حساب فعلی خود ، ایالات متحده بدهی های بزرگ در خارج از کشور را جمع کرد. موقعیت آن از وضعیت طلبکار اصلی خالص (سرمایه گذاری های بیشتری در خارج از کشور نسبت به کشورهای خارجی در ایالات متحده) نسبت به بزرگترین کشور بدهکار تغییر یافته است. بدهی های آن به ملل خارجی صدها میلیارد دلار از دارایی های خارجی آن فراتر رفت.