سرمایه در گردش چیست؟

گابریل رودریگز محصولات مالی ، بررسی خدمات و فناوری را با پول پوشش می دهد. او در حال ترجمه کارشناسی ارشد خود در دانشگاه پورتوریکو است.

URL صفحه

سرمایه گذاری

سرمایه در گردش یک معیار مالی است که نشان دهنده تفاوت بین دارایی های شرکت و بدهی های شرکت است.

این متریک منعکس کننده سلامت کوتاه مدت یک شرکت است و به کارشناسان مالی کمک می کند تا نقدینگی آن را در آینده نزدیک تجزیه و تحلیل کنند. با مدیریت سرمایه در گردش ، شرکت ها می توانند توانایی خود را در تحقق تعهدات کوتاه مدت و سرمایه گذاری در رشد تضمین کنند.

واژه نامه سرمایه در گردش

• ترازنامه: صورتحساب مالی که دارایی ، بدهی ها و سهامداران یک شرکت را لیست می کند (شامل دارایی های کوتاه مدت و بلند مدت شرکت است.)
• دارایی های فعلی: دارایی هایی که یک شرکت می تواند ظرف یک سال به پول نقد تبدیل کند
• بدهی های فعلی: بدهی هایی که طی یک سال انجام می شود
• نسبت فعلی: دارایی های فعلی تقسیم بر بدهی های جاری
• سرمایه در گردش خالص (NWC): اصطلاح دیگری برای سرمایه در گردش (اصطلاحات به صورت متناوب استفاده می شود.)
• سرمایه در گردش ناخالص: مجموع دارایی های فعلی
• سرمایه در گردش: تفاوت بین دارایی های جاری و بدهی ها

سرمایه در گردش خالص چیست؟

سرمایه در گردش خالص ، که مترادف با سرمایه در گردش است ، یک معیار مالی مهم است که منعکس کننده سلامت مالی کوتاه مدت یک شرکت است. محاسبه آن شامل یافتن تفاوت بین دارایی های جاری و بدهی ها است.

بدهی های فعلی

بدهی های فعلی تعهدات مالی کوتاه مدت است که یک شرکت باید طی یک سال با آن ملاقات کند. برای هر شرکت معین ، آنها می توانند شامل:

• بازپرداخت
• حساب های قابل پرداخت
• مالیات بر درآمد
• هزینه اجاره
• بدهی کوتاه مدت

در حالت ایده آل ، دارایی های فعلی باید بدهی های جاری را پوشش دهند.

دارایی های فعلی

دارایی های فعلی دارایی هایی هستند که یک شرکت می تواند در طی یک سال مالی به عنوان بخشی از چرخه عملیاتی منظم خود به پول نقد تبدیل شود. آنها معمولاً شامل:

• پول نقد
• حساب های دریافتنی
• بدهی های پیش پرداخت شده
• موجودی انبار
• اوراق بهادار قابل فروش

این دارایی ها به شرکت ها امکان می دهد هزینه های روزانه خود را مدیریت کرده و تعهدات مالی کوتاه مدت را پوشش دهند.

اهمیت سرمایه در گردش

سرمایه در گردش مهم است زیرا به یک تجارت اجازه می دهد اگر ناگهان با مشکلات جریان نقدی روبرو شود ، در آنجا بماند. شرکت هایی که دارای یک سرمایه در گردش مثبت هستند می توانند به کارمندان ، تأمین کنندگان و مالیات ها بپردازند و سایر تعهدات را برآورده کنند و همچنین بدون تحمل بدهی رشد و توسعه دهند. در صورتی که بخواهد وام بگیرد ، یک تجارت با سرمایه در گردش مثبت می تواند وام های بسیار ساده تر از یک شرکت با یک شرکت منفی را واجد شرایط کند.

سرمایه در گردش نیز ابزاری مهم است زیرا حتی به نوسانات درآمد نیز کمک می کند. مشاغلی که به دلیل فصلی ، فراز و نشیب های درآمد را تجربه می کنند ، نیاز به سرمایه در گردش مثبت دارند تا تعهدات کوتاه مدت خود را انجام دهند.

به عنوان مثال ، برخی از خرده فروشان 50 ٪ از درآمد خود را در فصول تعطیلات پاییز و زمستان دریافت می کنند اما باید در تمام طول سال حقوق ، اجاره و مالیات بپردازند. این خرده فروشان با اطمینان از سرمایه در گردش مثبت ، پرداخت های منظم را انجام می دهند و منابع کافی برای آماده سازی برای فصل جدید دارند.

فرمول سرمایه در گردش چیست؟

فرمول سرمایه در گردش ساده است:

دارایی های فعلی - بدهی های جاری = سرمایه در گردش

به عنوان مثال ، دارایی های فعلی یک شرکت عبارتند از:

• پول نقد: 10،000 دلار
• حساب های دریافتنی: 20،000 دلار
• موجودی سهام: 20،000 دلار

بدهی های فعلی شرکت عبارتند از:

• حساب های قابل پرداخت: 15000 دلار
• اجاره: 10،000 دلار
• مالیات بر درآمد: 5000 دلار

سرمایه در گردش = 50،000 دلار - 30،000 دلار = 20،000 دلار

محاسبه سرمایه در گردش ، درک روشنی از تعداد دارایی های مایع کوتاه مدت که پس از پوشش بدهی های کوتاه مدت خود در دسترس دارند ، به مشاغل می دهد. این اطلاعات برای انجام تجزیه و تحلیل مالی ، مدیریت جریان نقدی و پیش بینی های مالی بسیار مهم است.

مثبت در مقابل منفی در مقابل سرمایه در گردش خنثی

در مثال فوق ، سرمایه در گردش مثبت است ، به این معنی که شرکت دارایی نقدینگی کافی برای پرداخت بدهی فعلی و دارایی های "اضافی" برای تأمین هزینه های غیر منتظره دارد. با این حال ، همچنین می تواند منفی یا خنثی باشد.

سرمایه در گردش مثبت

اگر پس از کم کردن بدهی های جاری از دارایی های فعلی ، رقم مثبتی دریافت می کنید ، سرمایه در گردش مثبت دارید. یک سرمایه در گردش مثبت نشان می دهد که یک شرکت سرمایه برای کار با آن دارد.

این می تواند از این پول برای سرمایه گذاری ، توسعه محصول ، پروژه های جدید و موارد دیگر استفاده کند. با این حال ، اگر یک شرکت بدون هیچ گونه تلاش برای استفاده از آن ، سرمایه در گردش اضافی را در اختیار داشته باشد ، فرصت های رشد را از دست نمی دهد.

سرمایه در گردش منفی

سرمایه در گردش منفی به این معنی است که یک شرکت نمی تواند بدهی فوری خود را با دارایی های فعلی خود پوشش دهد. برای پوشاندن بدهی فعلی ، باید تلاش بیشتری انجام دهد ، مانند گرفتن وام.

یک رقم منفی همیشه به این معنی نیست که یک شرکت دارای مشکلات مالی است. اگر تغییر منفی در سرمایه در گردش وجود داشته باشد ، معمولاً به دلیل افزایش حساب های قابل پرداخت (به عنوان مثال ، خرید بزرگ) یا کاهش شدید حساب های دریافتنی (به عنوان مثال ، از دست دادن مشتری) است.

با این حال ، اگر سرمایه در گردش در یک دوره طولانی منفی باشد ، می تواند یک مشکل را نشان دهد. اگر یک شرکت برای پوشش بدهی های فعلی خود به وام یا صدور سهام متکی باشد ، باید استراتژی تجاری خود را مرور کند. مسائل مربوط به سرمایه در گردش ، شرکت ها را قادر به رشد و توسعه نمی کند زیرا تمام دارایی های فعلی به سمت هزینه های عملیاتی می روند.

سرمایه در گردش

اگر دارایی های فعلی یک شرکت با بدهی های فعلی خود برابر باشد ، سرمایه در گردش آن خنثی است. اگرچه ممکن است این یک وضعیت عالی به نظر برسد ، می تواند خطر خاصی برای یکپارچگی مالی شرکت ایجاد کند.

به عنوان مثال ، این شرکت ممکن است نتواند برخی از دارایی های فعلی خود را به اندازه کافی سریع به پول نقد تبدیل کند تا بدهی های جاری را پوشش دهد ، که این امر به اقدامات سریع مانند گرفتن وام یا فشار از طریق فروش نیاز دارد. در دسترس نگه داشتن دارایی های اضافی فعلی باعث می شود شرکت ها بتوانند با هزینه های کوتاه مدت مقابله کنند.

سرمایه در گردش خنثی همچنین مانع از رشد و توسعه شرکت ها می شود که می تواند پرچم قرمز را برای سرمایه گذاران بالا ببرد.

استثناها

سرمایه در گردش منفی ، کوچک یا خنثی همیشه چیز بدی نیست. برای برخی از شرکت ها ، این متریک ضعف مالی را نشان نمی دهد. این امر معمولاً در مورد مشاغل اعمال می شود که می توانند به سرعت پول نقد ایجاد کنند زیرا نرخ گردش مالی بالایی دارند و به سرعت از مشتری پرداخت می کنند.

به عنوان مثال ، مترو زنجیره ای فست فود است. قبل از پرداخت فروشنده ، هر محصولی را که از تأمین کنندگان خود دریافت می کند ، به فروش می رساند.

تغییرات در سرمایه در گردش

طبیعی است که سرمایه در گردش یک شرکت به دلیل شرایط عملیاتی مختلف به مرور زمان نوسان کند. بسیاری از مشاغل با دوره های کوتاه مدت سرمایه در گردش منفی در کنار دوره های سرمایه در گردش مثبت روبرو هستند.

با این حال ، هر دوره از سرمایه در گردش منفی سزاوار توجه دقیق است. عدم انجام کاری برای حل مشکل می تواند منجر به مشکلات مهم در آینده شود.

در همین حال ، تغییرات در سرمایه در گردش نشان دهنده نحوه عملکرد یک شرکت است. اگر یک شرکت سرمایه در گردش بیش از حد داشته باشد ، با استفاده از یک رویکرد بیش از حد محافظه کارانه ، مانع رشد و توسعه تجارت می شود. اگر سرمایه در گردش خیلی کمی داشته باشد ، ممکن است با امور مالی آن بسیار تهاجمی عمل کند.

سرمایه در گردش در مقابل نسبت فعلی

نسبت فعلی (همچنین به آن نسبت سرمایه در گردش نیز گفته می شود) یک نسبت مالی است که توانایی شرکت در انجام تعهدات کوتاه مدت را اندازه گیری می کند. این امر اساساً با منعکس کردن سلامت مالی یک شرکت ، همان هدف سرمایه در گردش است.

فرمول نسبت فعلی:

دارایی های فعلی / بدهی های جاری = نسبت فعلی

اگر نسبت فعلی کمتر از یک باشد ، یک شرکت فاقد سرمایه کافی برای تحقق تعهدات کوتاه مدت خود است. نسبت فعلی بیش از یک نشان دهنده توانایی یک شرکت در پوشش بدهی های کوتاه مدت خود است.

نسبت سرمایه در گردش خوب چیست؟

در حالی که نسبت سرمایه در گردش خوب از شرکت به شرکت دیگر متفاوت است ، بیشتر صاحبان مشاغل تلاش می کنند تا آن را بین 1. 5 تا 2 نگه دارند.

سرمایه در گردش خالص در مقابل سرمایه در گردش ناخالص

سرمایه در گردش ناخالص متریک است که نشان دهنده کل دارایی های یک شرکت بدون در نظر گرفتن بدهی است. این یک معیار مهم است که به شرکت ها اجازه می دهد تا سلامت مالی خود را ارزیابی کنند ، اما به اندازه سرمایه در گردش خالص تفصیل نیست.

به عنوان مثال ، سرمایه در گردش ناخالص 300000 دلار ممکن است بسیار زیاد به نظر برسد. با این حال ، اگر بدهی های این شرکت برابر با 400000 دلار باشد ، وضعیت مالی آن در حد برتر نیست. اگرچه سرمایه در گردش ناخالص به خودی خود یک معیار مفید نیست ، اما می تواند در هنگام همراه با سایر اطلاعات ، از جمله NWC ، تصویری عالی از نقدینگی یک شرکت ارائه دهد.

ماندن در بالای سرمایه در گردش

سرمایه در گردش نشانه مهمی از سلامت مالی یک شرکت است. با ارزیابی منظم آن و اجرای مدیریت سرمایه در گردش عالی ، شرکت ها می توانند یکپارچگی مالی را ساده تر کرده و از ثبات و رشد اطمینان حاصل کنند.

در حالی که همیشه بد نیست ، سرمایه در گردش منفی مداوم می تواند مشکلات جدی را نشان دهد. جلوگیری از آنها شامل تنظیم رویکرد دارایی های فعلی و بدهی های جاری است.