ظهور اوراق بهادار مدل

یکی از قوی ترین نیروهایی که در حال حاضر تغییر شکل منظره توزیع محصول مالی را افزایش می دهد ، افزایش استفاده از اوراق بهادار مدل توسط مشاوران است. درک چگونگی و چرا مشاوران از اوراق بهادار مدل ، بینشی در مورد رویکرد فروش ایده آل لازم برای ضبط صندوق های مدل محور و دارایی های ETF ارائه می دهند و پیامدهای عمیقی برای استراتژی های توزیع مدیران دارایی و سودآوری در نتیجه دارد. این مقاله با هدف روشن کردن روند نوظهور به سمت اوراق بهادار مدل و شناسایی رانندگان کلیدی انجام شده است. همچنین پاسخ ها و پیامدهای صنعت را برای بازیکنان مختلف کشف خواهد کرد. اطلاعات اندازه بازار نیز ارائه می شود.

بازگشت به آینده

با وجود همه مطبوعات و پچ پچ در اطراف مفهوم اوراق بهادار مدل ، ارزش دارد یک قدم عقب بردارید تا دقیقاً بفهمند که آنها چه هستند و چرا توجه زیادی را ایجاد می کنند. در ساده ترین شکل آنها ، اوراق بهادار مدل مجموعه ای از نمودارهای پای تخصیص دارایی از پیش تعریف شده است که در آن ترکیبی توصیه شده از کلاس های دارایی مختلف بر اساس تحمل ریسک مشتری ارائه می شود. با گذشت زمان ، این پرتفوی ها با توجه به تغییر شرایط بازار یا شرایط مشتری ، به طور خودکار مجدداً تعادل می یابند.

طبق گفته MMI ، این نوع مدل ها همیشه بخشی جدایی ناپذیر از صنعت راه حل های مشاوره سرمایه گذاری 6. 5 تریلیون دلاری بوده است ، که اکنون 25+ سال سن دارد. به طور خاص ، آنها در برنامه های مشاوره بسته بندی شده صندوق های متقابل که در آن یک مشاور مدیریت سرمایه گذاری اختیاری را به یک کمیته سرمایه گذاری داخلی/تیم تحقیقاتی در یک توزیع کننده منتقل می کند ، برجسته کرده اند. فرضیه اصلی این برنامه ها این بود که به مشاور اجازه دهد تا در درجه اول بر ایجاد روابط مشتری و جمع آوری دارایی های بیشتر با برون سپاری مسئولیت های مدیریت نمونه کارها تمرکز کند. در واقع ، مشاور در حال عملیاتی کردن ساخت و ساز نمونه کارها برای صرف وقت بیشتر برای سرویس دهی و آموزش مشتری است. حامیان برنامه کارگزار/نمایندگی همچنین از برنامه های مشاوره صندوق های متقابل قدردانی می کنند زیرا آنها خطر تخلفات مربوط به انطباق را به حداقل می رسانند و عملکرد سطح نهادی را برای مشتریان ایجاد می کنند. این برنامه ها مسئولیت تخصیص دارایی و تصمیمات سرمایه گذاری را در اختیار کارمندان دفتر خانه قرار می دهد.

ظهور اوراق بهادار مدل

اگر امروز به جلو بروید ، چندین راننده در روند اخیر به سمت اوراق بهادار مدل کمک می کنند. در سراسر صنعت ، مشاوران ، کارگزاران/نمایندگی ها و مدیران دارایی هر یک دلیل خاص خود را برای استفاده از اوراق بهادار مدل دارند ، اما بدون شک آنها برای ایجاد حرکت قابل توجهی در پشت این روند تراز می شوند.

قبل از غواصی در استدلال در پشت هر یک از مؤلفه های مختلف صنعت ، ارزش بررسی انتخاب های مشاوران امروز در هنگام ساخت یک نمونه کارها را دارد:

- مشاوران می توانند از ابتدا هر سبد مشتری را در کتاب تجارت خود بسازند. پیامدهای این روش زمان زیادی برای ساختن ، اجرای و تعادل در اوراق بهادار است. این به چند کارآیی برای مشاور تبدیل می شود.

-مشاوران می توانند یک رویکرد استاندارد تر را اتخاذ کرده و مدل های خود را از طریق برنامه های کارگزار/نمایندگی مانند یک پرتفوی یا UMA یا UMA اجرا کنند یا مدلهای خود را به سایر مشاوران مجوز دهند.

- مشاوران ، به ویژه IBDS و RIA ، همچنین انعطاف پذیری در حفظ اختیار و اجرای مدل ها از طریق بازارهای مدل نوظهور دارند.

- مشاوران می توانند از اوراق بهادار مدل توصیه شده توسط دفتر خانه ، TAMPS استفاده کنند یا توسط مدیران دارایی برای بخش عمده ای از مشاغل خود به آنها ارائه دهند. به این ترتیب ، آنها با دادن آنها به سایر متخصصان سرمایه گذاری ، مسئولیت های اساسی مدیریت دارایی را رها می کنند.

برای مشاوران ، تجارت مدیریت دارایی همچنان به طور فزاینده ای پیچیده می شود زیرا در حالی که به نتایج نمونه کارها متصل می شوند ، رشد و فروش تجارت را متعادل می کنند. تعداد فزاینده ای از مشاوران به جای بررسی هر نوسانات موقعیت ، ترجیح می دهند به مدل ها برای مدیریت دارایی ها اعتماد کنند و تلاش های خود را بر روی ایجاد مشتری و استراتژی های حفظ مشتری متمرکز کنند.

در همین حال ، کارگزاران/فروشندگان دلایل خاص خود را برای ترویج استفاده از نمونه کارها مدل دارند. دفاتر خانه می خواهند کنترل بیشتری بر روند سرمایه گذاری داشته باشند. اوراق بهادار مدل راهی برای اجرای تصمیمات سرمایه گذاری از طریق فرآیندهای سختگیرانه دقیق ارائه می دهد. به همین دلایل ، خانه های سیم دوست دارند FA های بیشتری نسبت به فرایند تصمیم گیری متمرکز اختیاری ارائه شده توسط تیم های رو به رشد داخلی خود وفادار بمانند.

کارگزاران/نمایندگی ها مشغول ایجاد اوراق بهادار مدل جدید هستند که فراتر از اوراق بهادار تخصیص دارایی اساسی است که در ابتدا دامنه صنعت بسته بندی شده MFA بودند. اکنون ، طیف وسیعی از مدلهای تخصصی تر (مانند ESG ، ارزش ، رشد ، ALT و سایر تغییرات) در سیستم عامل های مبتنی بر هزینه موجود است که توسط گروه تحقیقاتی داخلی یک شرکت ایجاد می شود. در عین حال ، مدل های خارجی توسط استراتژیست ها و شرکت های صندوق های متقابل نیز به ترکیب توزیع کنندگان اضافه می شوند ، این فعالیت اخیر بیشتر در کانال مستقل کارگزار/نمایندگی است که به طور تعریف ، به طور تعریف ، به مشاوران خود انتخاب بیشتری می کند.

سرانجام ، مدیران دارایی اوراق بهادار مدل را به عنوان یک کانال توزیع جدید از انواع مشاهده می کنند. آنها راهی را برای وارد کردن وجوه فعال در اوراق بهادار برای رقابت در برابر صندوق های منفعل فراهم می کنند. در اوایل ، مدیران دارایی ممکن است دیدگاه کمتری از مدل ها داشته باشند زیرا آنها کاربرد روابط سنتی عمده فروش/مشاور را به چالش می کشند و با توجه به ورود و جریان های خروجی غیرقابل پیش بینی بودند. با ظهور گروه های تحقیقاتی متمرکز که تعیین می کنند کدام بودجه به اوراق بهادار می رود ، سازمان های عمده فروشی شروع به تغییر تمرکز از تعداد زیادی از مشاوران مالی فردی (جایی که آنها توانایی کاهش نفوذ دارند) را به مخاطبان هدفمند کوچکتر خریداران حرفه ای در این شرکت ها آغاز کرده اند. دفتر خانه. برای برخی از مدیران دارایی ، این ممکن است منجر به تغییر مجدد نیروهای توزیع عمده فروش شود. در این قسمت ، همچنین ممکن است از نظر بازدیدهای کمتر ، هدفمندتر اداری و روابط تولیدی بیشتر با خریدار حرفه ای دفتر خانه B/D که بر تعداد زیادی از مشاوران در این زمینه تأثیر می گذارد ، به بازده بسیار بیشتری تبدیل شود.

فناوری به عنوان تسهیل کننده

علاوه بر درایورهای حوزه های انتخابیه مختلف همانطور که در بالا توضیح داده شد ، فن آوری های جدید مدیران دارایی را قادر می سازد تا با فعال کردن FA بتوانند برنامه های تخصیص دارایی آماده و اجرای آنها را در پدیده نمونه کارها مدل شرکت کنند. در واقع ، این شبیه به FA است که بستر حساب کاربری شخصی خود را ایجاد می کنند ، اما با هزینه ای کمتر. با انجام این کار ، آنها نه تنها از دیدگاه هزینه با برنامه های سنتی مدیریت دارایی نوبت به نوبت (TAMPS) رقابت می کنند ، بلکه اختیار خود را نیز حفظ می کنند. این امر آنها را از لزوم برون سپاری مدیریت سرمایه گذاری به یک استراتژیست شخص ثالث (TAMP) یا اداره خانه آزاد می کند. در عوض ، آنها می توانند مدل خود را پیاده سازی کنند ، یا به طور مؤثر مدیریت سرمایه گذاری خود را اداره کنند. برای بسیاری از FA ، حفظ کنترل اختیاری بر روی حسابها در حالی که همزمان تجارت و کارآیی مجدد را انجام می دهد ، مانند داشتن کیک و خوردن آن نیز هست.

چارچوبی برای تجزیه و تحلیل

برای درک اینکه کدام بخش از بازار فعالیت های مدل را در بر می گیرد ، به تفکیک انواع مختلف برنامه های راه حل های مشاوره سرمایه گذاری سنتی کمک می کند. دو نوع راه حل-Rep-As-Portfolio Manager (RPM) و برنامه های یکپارچه مدیریت (UMA)-برنامه هایی با بخش عمده فعالیت هستند.

برنامه های RPM به مشاوران ابزارهایی برای ساخت اوراق بهادار سرمایه گذاری با استفاده از طیف وسیعی از ابزارها و اجرای آنها بر روی بستر مبتنی بر هزینه شرکت خود می دهد. استفاده از نمونه کارها مدل در داخل این برنامه های اختیاری رو به افزایش است ، که مظهر تمام روندها و درایورهای کلیدی است که در بالا مورد بحث قرار گرفت. در این کانال ، مشاوران در حال تحقق فرصت هایی برای رشد تجارت خود هستند و مدل های موجود از دفاتر خانه و مدیران دارایی را برای هدایت این رشد اتخاذ می کنند. در بسیاری از موارد ، مشاوران ممکن است از مدل های تولید شده توسط کارکنان تحقیقات سرمایه گذاری شرکت خود استفاده کنند ، اما از این مدل ها بیشتر به عنوان یک چارچوب کلی برای ساختن حساب های سفارشی برای مشتریان خود استفاده می کنند. تکرارهای RPM از برخی مدل ها استفاده می کنند که ترکیبی از صندوق های متقابل ، ETF و اوراق بهادار برای ویژگی های تعادل خود است. در عین حال ، آنها ممکن است تنظیمات دستی را در برخی از سهام سهام شخصی انجام دهند تا حساب کاربری را برای مشتری شخصی سازی کنند.

در بالا نمایانگر بصری از منظره استفاده از نمونه کارها مدل است. از نظر سطح سفارشی سازی نمونه کارها از چپ به راست سازماندهی شده است. در سمت چپ ، بازار مشاوره Robo-Advisor/Digital است که تخمین می زنیم حدود 250 میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت داشته باشد. در اینجا ، مدل های Robo ، شبیه به نسخه های اولیه برنامه های مشاوره صندوق متقابل ، طیف محدودی از مدل ها را برای اجرای مشاوره ارائه می دهند.

در مرحله بعدی صنعت راه حل های سرمایه گذاری 6. 5 تریلیون دلاری قرار دارد. مدل ها به وضوح بخشی از بازار اختیاری MFA هستند. به طور فزاینده ، ما معتقدیم که فعالیت نمونه کارها مدل از طریق بخشی از برنامه های RPM و UMA که توسط دو عامل اصلی هدایت می شود ، اتفاق می افتد. مورد اول FAS به دنبال بهبود کارآیی فرایند سرمایه گذاری است ، در حالی که دوم دفاتر خانگی که برند خود را برای تصمیم گیری متمرکز اختیاری تحت فشار قرار می دهند.

در سمت راست بصری ، بازار مدل نوظهور قرار دارد که کمیت آن کمی سخت تر است. فعالیت در کانال های IBD و RIA در این بخش قرار می گیرد ، زیرا مشاوران با این کانال های اساسی هماهنگ هستند ، این توانایی را دارند که از فناوری های جدیدی استفاده کنند که قبلاً در دسترس آنها نیستند تا برنامه حساب کاربری مدیریت شده خود را ایجاد کنند که در آن آنها راندمان بازگرداندن طیف وسیعی از آنها را بدست آورندحساب های مشتری در همان زمان. آنها همچنین می توانند این کار را با هزینه کمتری انجام دهند و اختیار خود را حفظ کنند - کاری که معمولاً هنگام استفاده از تامپ نمی توانند انجام دهند.

اندازه بازار

اگرچه مدیران و توزیع کنندگان دارایی به طور فعال به دنبال روشهای بسیار مهمی برای تعیین تأثیر استفاده از نمونه کارها مدل توسط مشاوران هستند ، اما در مورد چگونگی انجام این کار در حال حاضر کمی شناخته شده است. در پاسخ به این نیاز ، برادریج یک الگوریتم هوش مصنوعی ایجاد کرده و آن را به 14 تریلیون دلار از صندوق متقابل واسطه مستقیم و دارایی های ETF اعمال کرده است. روش ما نمای پایین به بالا از کل بازار را نشان می دهد و خوشه های حسابها را با همان ترکیب وجوه شناسایی می کند ، که در مجموع ما به عنوان یک مدل شناخته می شویم. در حال حاضر ، ما نزدیک به 1 تریلیون دلار فعالیت مدل را که توسط گروه تصمیم گیری متمرکز (دفتر خانه یا استراتژیست شخص ثالث) تقسیم می شود یا توسط مشاوران (مشاور تحت رهبری) قرار می دهیم ، ردیابی می کنیم. در سطح صنعت ، 80 ٪ از دارایی های مدل که ما ردیابی می کنیم توسط گروه های تحقیقاتی داخلی و کمیته های سرمایه گذاری با تعادل اختصاص داده شده و مجدداً توسط مشاوران کنترل می شوند.

نتیجه گیری: پیامدهای مدیران و توزیع کنندگان

افزایش پذیرش مشاور و اتکا به اوراق بهادار مدل مطمئناً پیامدهای گسترده ای برای صنعت دارد. برای مشاوران ، اوراق بهادار مدل به آنها امکان می دهد شغلی را ایجاد کنند که می تواند مقیاس پذیر باشد ، ضمن اینکه توجه بیشتری به مشتری می کند. این سؤال باز باقی مانده است که آیا مشاوران بخش عمده ای از مشاغل سرمایه گذاری خود را همانطور که در ابتدا توضیح داده شده است ، وارد می کنند ، یا اینکه آیا آنها به طور فزاینده ای از کنترل دارایی ها به یک گروه متمرکز مانند دفتر خانه یا یک استراتژیست شخص ثالث خارج می شوند.

برای توزیع کنندگان ، آنها باید به سرمایه گذاری در تیم های تحقیقاتی در خانه ، سیستم عامل های فناوری و قابلیت های محصول خود ادامه دهند. برخی از توزیع کنندگان همچنین ممکن است چندین محصول اختصاصی فرعی را برای جمع آوری مدل های خود انتخاب کنند ، زیرا مشاوران به طور فزاینده ای به مدل های تحقیقاتی و نمونه کارها به عنوان راهی برای سرمایه گذاری دارایی های مشتری اعتماد می کنند.

در همین حال ، مدیران دارایی فرصتی برای تمرکز بر ایجاد مدل های خود به عنوان راهی برای ارائه محصولات خود دارند. در عین حال ، آنها ممکن است با این احتمال روبرو شوند که نیاز به تجدید نظر در سازمان توزیع عمده فروشی خود داشته باشند. مدل های توزیع فعلی که بر فروش رابطه به مشاوران متمرکز هستند ، ممکن است منسوخ شوند زیرا توانایی تأثیرگذاری بر تصمیمات سرمایه گذاری به اداره خانه واگذار می شود. بر این اساس ، تراز مناسب منابع فروش برای هدایت اقتصاد مورد نیاز خواهد بود.

از آنجا که بازیکنان مختلف (مشاوران ، دفاتر خانگی و مدیران دارایی) همگرا می شوند تا رشد مداوم در پرتفوی مدل را انجام دهند ، هرکدام باید تعیین کنند که در صورت وجود ، چه تأثیر طولانی مدت بر تجارت خود داشته و بر اساس آن تنظیم می شود. این همه در برابر پس زمینه بازارهای سرمایه و تغییر جمعیتی مشتری قرار گرفته است ، بنابراین نتیجه نامشخص است. آنچه مسلم است این است که موفقیت برای کسانی که روند روندها را تحت نظر دارند ، تعلق خواهد گرفت.