در رابطه با تشخیص کوکائین در اثر انگشت

این یافته که داروها و متابولیت ها از اثر انگشت می توانند از اهمیت بالقوه ای برای علم پزشکی قانونی و همچنین سم شناسی و آزمایش بالینی برخوردار باشند. با این حال ، تبعیض بین تماس پوستی و مصرف داروها هرگز به صورت تجربی تأیید نشده است. عدم توانایی در تفسیر نتیجه یافتن یک دارو یا متابولیت در اثر انگشت ، مانع از پذیرش گسترده اثر انگشت در آزمایش داروها شده و ارزش احتمالی تشخیص داروها در انگشتان دست را محدود می کند. یک اعتقاد متداول این است که می توان از تشخیص متابولیت های مواد مخدر سوء استفاده در اثر انگشت استفاده کرد تا تأیید کند. با این حال ، ما در اینجا نشان می دهیم که کوکائین و متابولیت اصلی آن ، Benzoylecgonine ، پس از تماس با کوکائین ، در اثر انگشت کاربران غیر دارویی قابل تشخیص هستند. علاوه بر این ، کوکائین تا 48 ساعت پس از تماس بالاتر از سطح محیطی باقی مانده است. بنابراین تشخیص کوکائین و بنزوئیلکوگونین (BZE) در انگشتان دست می تواند از نظر پزشکی قانونی قابل توجه باشد ، اما نشان نمی دهد که فرد ماده را مصرف کرده است. در مقابل ، داده های موجود در اینجا نشان می دهد که آزمایش دارویی از اثر انگشت (جایی که می توان دست ها را می توان قبل از اهدای نمونه شسته کرد) می تواند بین تماس و مصرف کوکائین تمایز قائل شود. اگر دست قبل از دادن اثر انگشت شسته شد ، BZE تشخیص داده شدفقطپس از تجویز کوکائین. بنابراین می توان از BZE برای تمایز تماس کوکائین از مصرف کوکائین استفاده کرد ، به شرط آنکه اهدا کنندگان دست خود را قبل از نمونه گیری شستشو دهند. آزمایشی بر اساس تشخیص BZE در حداقل یکی از دو نمونه اثر انگشت اهدا شده دارای دقت 95 ٪ ، حساسیت 90 ٪ و ویژگی 100 ٪ (86 نفر) است.

معرفی

نمونه های اثر انگشت در آزمایش بالینی ، سم شناسی و علوم پزشکی قانونی مورد توجه قرار می گیرند. در پزشکی قانونی ، مدتهاست که مشخص شده است که اثر انگشت اطلاعات بیشتری نسبت به جزئیات خط الراس آنها 1،2،3 دارد ، و علاقه به تعیین "اطلاعات سطح فعالیت" از یک انگشت دست چپ در یک صحنه جرم ، انگیزه ای به مطالعات بی شماری داده استکاوش در تشخیص مواد مخدر از اثر انگشت پس از تماس با ماده 4،5،6،7،8. همچنین تعدادی از مطالعات انجام شده است که احتمال استفاده از اثر انگشت برای تعیین اینکه آیا یک اهدا کننده ماده خاصی را مصرف کرده است ، یعنی برای سم شناسی یا آزمایش بالینی 9،10،11،12،13،14 یا در پزشکی قانونی ، برای نشان دادن ازیک انگشت که یک شخص یک داروی 15 را مصرف کرده یا لمس کرده است. در آزمایش بالینی ، یک اثر انگشت به دلیل سهولت و راحتی اهدا یک نمونه 16 ، یک ماتریس نمونه برداری جدید امیدوارکننده را ارائه می دهد. علاوه بر این ، جزئیات خط الراس که در نمونه تعبیه شده است می تواند برای شناسایی جعل و اطمینان از ردیابی استفاده شود.

در هر یک از این موارد ، بسیار مطلوب است که بتوانیم تماس پوستی (لمسی) را از مصرف یک ماده تشخیص دهیم ، زیرا پیامدهای قانونی مربوطه متفاوت است. در واقع ، یکی از دلایل آزمایش اثر انگشت هنوز به پذیرش گسترده ای از جامعه سم شناسی بالینی نرسیده است ، این احتمال وجود دارد که یک سیگنال دارویی بتواند از منابع دیگری غیر از مصرف 17 ناشی شود. در حالی که این مفهوم به طور جامع برای آزمایش موهای 18 و مایع خوراکی 19،20 ارزیابی شده است ، داده های بسیار کمی در مورد ارتباط تشخیص مواد مخدر در اثر انگشت وجود دارد.

در کار اخیر ، اسماعیل و همکاران. نشان داد که کوکائین را می توان در اثر انگشت مصرف کنندگان مواد مخدر تشخیص داد و امکان تعیین سطح برش برای تشخیص قرار گرفتن در معرض محیط زیست از استفاده از کوکائین 21 وجود داشت. گروه ما همچنین روشهای سریع را تحقیق کرده است (~2 دقیقه در هر نمونه) برای آزمایش کوکائین از اثر انگشت 22،23 ، از جمله طیف سنجی جرمی اسپری کاغذ 24 ، که نشان دادیم با تجسم اثر انگشت قبل از تجزیه و تحلیل سازگار بود. این امکان را فراهم می کند که یک نمونه جمع آوری شود ، برای اصالت بررسی شود و طی یک بازه زمانی چند دقیقه مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.

در حالی که کارهای قبلی امکان استفاده از اثر انگشت برای تمایز بین مصرف کوکائین و قرار گرفتن در معرض محیط زیست را مورد بررسی قرار داده است ، در حال حاضر هیچ اطلاعاتی در مورد اینکه آیا تماس اخیر با کوکائین از استفاده کوکائین قابل تشخیص نیست ، وجود ندارد. این فقدان داده های تجربی مانع از بهره برداری از این یافته شده است که می توان یک دارو یا متابولیت را در اثر انگشت شناسایی کرد ، زیرا هیچ چارچوبی تفسیری وجود ندارد. این بدان معناست که استحکام نمونه های اثر انگشت برای آزمایش داروهای بالینی تأیید نشده است ، و همچنین برای شواهد اثر انگشت پزشکی قانونی ، مشخص نیست که پیدا کردن یک دارو در اثر انگشت در واقع به معنای چیست.

در این کار ، ما برای اولین بار سطح کوکائین و متابولیت اصلی آن ، بنزوئیلکوگونین (BZE) را که در اثر انگشت در فواصل زمانی مختلف پس از تماس با پودر کوکائین و با کوکائین خیابانی مشاهده شده است ، کشف می کنیم. ما این موارد را با نمونه های اثر انگشت گرفته شده از گروهی از بیماران که در کلینیک توانبخشی دارو و همچنین کاربران غیر دارویی شرکت می کنند ، مقایسه می کنیم. ما نشان می دهیم که می توان بین تماس و مصرف کوکائین از اثر انگشت تشخیص داد ، اگر (و فقط در صورت) اثر انگشت پس از شستن دست اهدا شود.

نتایج

اعتبار سنجی روش

اعتبار کامل از روش طیف سنجی جرمی با وضوح بالای اسپری کاغذی که برای این کار تهیه شده است در ماده پشتیبانی ارائه شده است و یک طرح از این روش در شکل 1 آورده شده است. برای کوکائین و BZE ، دقت برای استانداردهای بین 50 تا 1200 0. 9847 بودPG ، LOD 15 PG (کوکائین) و 50 pg (BZE). هیچ ناپایداری کوکائین یا BZE یا اثرات ماتریس ناشی از وجود اثر انگشت مشاهده نشد.

جریان کار تجزیه و تحلیل طیف سنجی جرمی اسپری کاغذ برای تجزیه و تحلیل استانداردهای کالیبراسیون و نمونه های اثر انگشت.

نمونه های اثر انگشت اهدا شده از کاربران غیر دارویی

شکل 2 توده در هر اثر انگشت BZE و کوکائین را که در اثر انگشت کاربران غیر دارویی با استفاده از طیف سنجی جرمی اسپری کاغذ مشاهده شده است ، نشان می دهد. قبل از شستشوی دست ، کوکائین و BZE به ترتیب در 7 و 2 نمونه اثر انگشت مشاهده شدند که هیچ اثر انگشت حاوی هر دو آنالیت نبود. پس از شستشوی دست ، هیچ یک از آنالیت ها در هر نمونه اثر انگشت مشاهده نشد.

جرم در هر اثر انگشت (الف) کوکائین و (ب) بنزوئیلکوگونین که در اثر انگشت (انگشت شست راست و شاخص راست) از 28 کاربر غیر دارویی شناسایی شده است ، جمع آوری شده به عنوان ارائه شده (AP) و با استفاده از طیف سنجی جرمی اسپری کاغذ اندازه گیری شده است.

نمونه های اثر انگشت به دنبال تماس با کوکائین خیابانی به طور مستقیم اهدا می شود

شکل 3 (A ، B) جرم در هر اثر انگشت BZE و کوکائین را که در اثر انگشت 3 شرکت کننده که کوکائین خیابانی را لمس کرده اند ، مستقیماً پس از تماس با ماده نشان می دهد. یک مشاهده مهم ، تشخیص متابولیت ، BZE در نمونه های اثر انگشت از اهداکنندگانی است که کوکائین مصرف نکرده اند. این فرضیه توسط خودمان و دیگران 4،15،22 فرض شده است که می توان از متابولیت های یک دارو برای تأیید اینکه یک دارو متابولیزه و دفع شده است ، استفاده کرد. این نتایج نشان می دهد که تشخیص یک متابولیت دارویی در اثر انگشت ارائه شده از دست های دست نخورده لزوماً ناشی از مصرف مواد مخدر نیست. با این حال ، شکل 3 (C ، D) نشان می دهد که پس از شستشوی دست ، در حالی که کوکائین هنوز در نمونه های اثر انگشت ارائه شده توسط اهدا کنندگان 1 و 3 مشاهده می شود ، BZE دیگر تشخیص داده نمی شود.

جرم در هر اثر انگشت کوکائین (A ، C) و بنزوئیلکوگونین (B ، D) در اثر انگشت (شاخص سمت چپ و وسط سمت چپ) از 3 اهدا کننده پس از تماس با 2 میلی گرم کوکائین خیابانی بلافاصله پس از تماس (A ، B) و بعد از شستشوی دست ((A ، B) و بعد از شستن دست ها (ج ، د).

تداوم کوکائین بر روی نوک انگشتان

برای به دست آوردن تصویری واضح تر از اهمیت تشخیص کوکائین در اثر انگشت ، ماندگاری طولانی مدت کوکائین پس از تماس با پودر هیدروکلراید کوکائین (99 ٪ خلوص) مورد بررسی قرار گرفت. شکل 4 جرم کوکائین در هر اثر انگشت مشاهده شده پس از دوره های زمانی مختلف تا 48 ساعت (پایداری کوتاه مدت ، شکل 4a) و 12 روز (پایداری طولانی مدت ، شکل 4B) را نشان می دهد. تجزیه و تحلیل کیفی پودر کوکائین حل شده در استونیتریل (به 700 نانوگرم در میلی لیتر) سیگنال برای BZE را نشان داد ، اما این در هیچ نمونه اثر انگشت مشاهده نشد و نتیجه قبلی را تأیید کرد که BZE را می توان از دست ها شسته شد ، در حالی که کوکائین ادامه دارد. همانطور که در شکل 4 نشان داده شده است ، کوکائین برای بیش از 48 ساعت مشاهده نشده است.

جرم در هر اثر انگشت کوکائین در اثر انگشت جمع آوری شده به عنوان ارائه شده (AP) از 3 اهدا کننده (به ترتیب D1 ، D2 و D3) ، (الف) در نقاط مختلف زمانی تا 48 ساعت (کوتاه مدت) پس از لمس 2 میلی گرم کوکائین 99 ٪ خلوصو (ب) در نقاط مختلف زمانی تا 12 روز (طولانی مدت) پس از لمس 0. 5 میلی گرم و 2 میلی گرم کوکائین 99 ٪ خلوص.

شکل 5 تداوم کوتاه مدت (حداکثر 48 ساعت) ماندگاری کوکائین در اثر انگشت پس از تماس با دوز کم (0. 5 میلی گرم) و زیاد (2 میلی گرم) کوکائین را نشان می دهد. در این مثال ، از اهدا کنندگان خواسته شد قبل از تهیه نمونه ، دست خود را بشویید. نه افزایش دوز کوکائین و نه شستشوی دست قبل از اهدای یک نمونه ، تأثیر قابل توجهی در پنجره زمانی نداشت که پس از آن کوکائین در اثر انگشت مشاهده شد.

جرم در هر اثر انگشت کوکائین در اثر انگشت جمع آوری شده پس از شستشوی دست (AH) ، از 3 اهدا کننده (D1 ، D2 و D3) در نقاط مختلف زمانی پس از لمس کردن (A) 0. 5 میلی گرم و (B) 2 میلی گرم کوکائین 99 ٪ خلوص.

نمونه اثر انگشت بیمار

شکل 6 جرم کوکائین و BZE را که در اثر انگشت بیمار قبل و بعد از شستشوی 21 انجام شده است ، نشان می دهد. حداکثر جرم آنالیت مشاهده شده در اثر انگشت پس از تماس با پودر هیدروکلراید کوکائین (از شکل 4 و 5)/کوکائین خیابانی (از شکل 3) و با خط "پودر کوکائین" مشخص شده است. به طور مشابه ، حداکثر جرم آنالیت مشاهده شده در اثر انگشت از یک کاربر غیر دارویی (از شکل 2) توسط خط "محیطی" مشخص شده است. مطابق با کار اسماعیل و همکاران. با استفاده از LC-MS 21 ، کوکائین در سطح بالا در نمونه های بیمار در مقایسه با سطح "محیطی" تشخیص داده می شود. این واقعیت که خط "کوکائین خیابانی" از خط "پودر کوکائین" بالاتر است با این واقعیت توضیح داده می شود که این نمونه ها بلافاصله پس از تماس با کوکائین خیابانی گرفته شده اند ، در حالی که برای پودر کوکائین ، نمونه ها 3 ساعت پس از تماس گرفته شده است. برای هر شرایط ، هیچ تمایز مشخصی بین مصرف و تماس بر اساس تشخیص کوکائین به تنهایی وجود ندارد ، حتی پس از اینکه بیمار دست خود را شسته است.

جرم در هر اثر انگشت کوکائین (A ، B) و بنزویایلکگونین (C ، D) که در اثر انگشت (انگشت شست و شاخص راست) مصرف کنندگان مواد مخدر قبل از (A ، C) و بعد از (B ، D) شستشوی دست مشاهده شده است. نمونه ها با توجه به نتیجه آزمایش مایع خوراکی گروه بندی می شوند ، جایی که نتیجه آزمایش منفی مایعات خوراکی را نشان می دهد ، و از + نتیجه آزمایش مثبت برای کوکائین را نشان می دهد. خطوط نشان دهنده حداکثر جرم آنالیت مشاهده شده در اثر انگشت گرفته شده از دست شسته شده (الف) یک کاربر غیر دارویی (از شکل 2 -"محیطی") است.(ب) پس از تماس با پودر هیدروکلراید کوکائین (از شکل 5b - "پودر کوکائین") و پس از تماس با کوکائین خیابانی (شکل 3C ، D - "کوکائین خیابانی").

نتیجه جالب توجه از بازرسی نمونه های اثر انگشت حاصل از بیماران 8 و 25 ناشی می شود که مایع خوراکی آن برای کوکائین منفی آزمایش شده است. قبل از شستشوی دست ، هر دو بیمار در اثر انگشت خود با کوکائین و BZE ارائه دادند. پس از شستشوی دست ، در حالی که هنوز کوکائین تشخیص داده شد ، BZE دیگر در اثر انگشت بیمار تشخیص داده نشد. این ، همراه با این مشاهدات که باقیمانده های تماس BZE به دنبال شستشوی دستی مشاهده نمی شود ، نشان می دهد که BZE می تواند یک هدف مناسب تر برای غربالگری داروهای مبتنی بر اثر انگشت نسبت به کوکائین باشد.

بحث

The data presented here show that the detection of cocaine in a fingerprint is indicative of either ingestion of cocaine OR recent contact with cocaine. The persistence study shows that>48 ساعت پس از تماس ، کوکائین با این روش دیگر در اثر انگشت تشخیص داده نمی شود. مطالعه پس زمینه نشان می دهد که دستهای ارائه شده قبل از ارائه نمونه شسته می شوند ، کوکائین به طور معمول در اثر انگشت کاربران غیر دارویی تشخیص داده نمی شود. بنابراین ، در حالی که تشخیص کوکائین در اثر انگشت لزوماً نشان نمی دهد که مصرف شده است ، اما مصرف آن را نشان می دهد یا اخیر (در حدود 48 ساعت) تماس با دارو. به همین ترتیب ، تشخیص BZE ازروکش نشدهدستها نشان می دهد که شخص یا کوکائین را مصرف کرده است یا اخیراً اداره می شود. بنابراین تشخیص BZE یا کوکائین در یک انگشت می تواند از نظر پزشکی قانونی قابل توجه باشد ، اما نشان نمی دهد که فرد کوکائین مصرف کرده است.

لازم به ذکر است که به دلایل سلامتی و ایمنی ، دوز کوکائین که می توان آن را لمس کرد محدود به 2 میلی گرم بود. اگرچه هیچ تفاوتی در طول مدت زمان لازم برای از بین بردن آثار قابل تشخیص 0. 5 میلی گرم و 2 میلی گرم کوکائین به دنبال تماس مشاهده نشده است ، محدودیت این مطالعه عدم توانایی در آزمایش دوزهای بالاتر برای کشف اینکه چه مدت دوزهای بزرگ کوکائین می تواند در این زمینه ادامه یابدانگشتان برای

در مقابل ، برای آزمایش مواد مخدر ، به نظر می رسد تمایز بین مصرف کوکائین و تماس امکان پذیر است. دستهای ارائه شده قبل از ارائه نمونه شسته شدند ، BZE فقط در اثر انگشت مصرف کنندگان مواد مخدر مشاهده شد که مایع خوراکی آنها برای کوکائین مثبت آزمایش شده است. حتی بلافاصله پس از تماس با کوکائین خیابانی ، BZE پس از شستشو دست مشاهده نشد. به طور مشابه ، BZE در بین مصرف کنندگان غیر دارویی یا مصرف کنندگان مواد مخدر که در مایع خوراکی خود آزمایش کرده بودند ، تشخیص داده نشد (قبل از ارائه نمونه ، دستان داده می شدند). برای بیمارانی که مایع خوراکی آنها برای BZE مثبت بود ، فقط 2 بیمار از 19 بیمار هیچ اثر انگشت برای BZE را برنمی گردانند و میزان تشخیص 89. 5 ٪ را نشان می دهند. یک آزمایش مبتنی بر نیاز حداقل 1 اثر انگشت (از 2) برای BZE مثبت است ، بنابراین مقادیر دقت ، حساسیت و ویژگی 95 ٪ ، 90 ٪ و 100 ٪ را به ترتیب می دهد (86 نفر). کار آینده می تواند بررسی کند که آیا می توان یک روش حساس تر برای بهبود حساسیت ایجاد کرد.

محدودیت بیشتر این مطالعه این واقعیت است که حجم نمونه اثر انگشت ناشناخته است ، (همچنین در کار قبلی نیز وجود دارد). اگرچه تلاش شد تا پارامترهای رسوب (با کنترل فشار ، زمان و مساحت رسوب) کنترل شود ، اما میزان عرق تولید شده توسط یک اهدا کننده قابل کنترل نیست و به هیچ وجه حساب نشده است. این بدون شک منجر به تغییرپذیری می شود ، به عنوان مثال تغییرپذیری درون گیرنده ای که در شکل 6 مشاهده می شود ، در حال حاضر توانایی ارائه یک نتیجه آزمایش کمی را بر اساس اثر انگشت محدود می کند و در کارهای بعدی مورد بررسی قرار می گیرد. با این حال ، داده های ارائه شده در اینجا نشان می دهد که علیرغم این ، می توان بین لمس و مصرف کوکائین در یک سناریوی آزمایش دارویی تمایز قائل شد.

نتیجه

نتایج ارائه شده در اینجا پیامدهایی برای آزمایش دارو و تجزیه و تحلیل پزشکی قانونی اثر انگشت دارد. نشان داده شده است که تشخیص BZE یا کوکائین در اثر انگشت جمع آوری شده از دست های دست نخورده می تواند به معنای تماس اخیر باشد (اخیراًاداره شده یا فرد ماده را مصرف کرده است.

با این حال ، در یک آزمایش دارویی ، دست ها را می توان قبل از اهدای یک نمونه شسته کرد ، و در اینجا تشخیص BZE فقط به دلیل تجویز کوکائین مشخص شد. نتیجه می گیریم که کوکائین می تواند به عنوان یک ابزار غربالگری مورد استفاده قرار گیرد ، زیرا در سطح محیطی به راحتی تشخیص داده نمی شود و 100 ٪ از زمان را در نمونه های مصرف کنندگان مواد مخدر تشخیص داده می شود. با این حال ، کوکائین به تنهایی نمی تواند برای تأیید مصرف مواد مخدر مورد استفاده قرار گیرد ، و BZE یک ترکیب کاندیدای مناسب تر برای تمایز تماس کوکائین از مصرف کوکائین ، داشتن 100 ٪ ویژگی ، بر اساس نمونه های آزمایش شده در اینجا است.

مواد و روش ها

تمام روشها مطابق با دستورالعمل ها و مقررات مربوطه انجام شد. تمام پروتکل های آزمایشی توسط سرویس ملی اخلاق تحقیقات تأیید شد (NRES - Recore Reference: 14/LO/0346). رضایت آگاهانه از همه افراد بدست آمد.

مواد شیمیایی و معرفها

استانداردهای مواد مخدر (کوکائین ، بنزوئیلکگونین (BZE)) و استانداردهای داخلی (کوکائین D3 و BZE-D3) از Cerilliant (Dorset ، UK) بدست آمد. برای تهیه همه مخلوط های محلول و حلال ، حلالهای درجه LC-MS Optima TM: متانول (MeOH) ، استونیتریل (ACN) و آب (H₂o) در این کار مورد استفاده قرار گرفت (فیشر علمی ، لایسترشایر ، انگلستان). 0. 1 ٪ (V/V) اسید فرمیک (فیشر علمی ، لایسترسیر ، انگلستان) به کلیه حلال های اسپری اضافه شد (80: 20/ACN: H₂o) برای تقویت پروتئین. پودر هیدروکلراید کوکائین (سیگما-آلدریچ ، انگلستان) ، از خلوص 99 ٪ برای آزمایش های باقیمانده تماس استفاده شد.

نمونه های اثر انگشت بر روی یک کاغذ کروماتوگرافی درجه یک واتمن درجه یک ، بر روی یک بستر کاغذی جمع آوری شد ، که به شکل مثلث (2. 1 × 1. 6 سانتی متر ، ارتفاع پایه) برش داده شد ، که با 0. 1 ٪ اسید هیدروکلریک و 50:50 (٪ V/V) MeOH شسته شده بود: h₂o و هوا خشک شد. یک اسلاید شیشه ای در زیر نمونه قرار داده شد و یک فویل آلومینیومی تاشو روی پایه مثلث قرار گرفت تا طبق کار قبلی ما (20) هرگونه اثر حمل را به حداقل برساند.

ابداع

تجزیه و تحلیل طیف سنجی جرمی اسپری کاغذ با استفاده از یک منبع اسپری کاغذی سفارشی ساخته شده در مرکز پرتو یون سوری انجام شد. اصول طیف سنجی جرمی اسپری کاغذ در جای دیگر 25،26 توصیف شده است. برای تجزیه و تحلیل اثر انگشت های آلوده به کوکائین خیابانی ، منبع اسپری کاغذ به طیف سنج جرمی میکروماس II با آنالیز اسپری کاغذ که همانطور که در کاستا و همکاران شرح داده شده بود ، همراه شد. 24

برای تمام آزمایشات دیگر ، منبع اسپری کاغذ به یک Thermo Scientific ™ Q.

Exactive™ Plus Hybrid Quadrupole-Orbitrap™ mass spectrometer (Thermo Scientific, UK). The spray voltage (4 kV), capillary temperature (250 °C), and S-lens RF level (50.0) were optimised using electrospray ionisation (ESI), based on the parameters that produced the highest protonated ion counts of analyte: cocaine ( m/z 304.1539) and benzoylecgonine ( m/z 290.1380). The paper spray parameters used are described in Fig. 1 and full details on the method validation is provided in the Supporting Material. The inteal standard was 100 ng/ml cocaine-d3 and BZE-d3. The data acquisition was carried out for 0.5 minutes in full scan mode ( m/z 66.7 1,000) for quantitative analysis, followed by 0.2 minutes in MS/MS mode to confirm peak assignment using the transitions m/z 304.1539> 182.1178 and 82.0658 for cocaine and m/z 290.138>168. 1020 برای BZE با انرژی برخورد عادی 35 (بدون بعد).

پارامترهای طیف سنجی جرمی مورد استفاده در این مطالعه در پشتیبانی از داده های مواد در جدول 1 ذکر شده است. همه طیف ها با استفاده از Xcalibur TM (Thermo Fisher Scientific) 27 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

مجموعه نمونه

به منظور تعیین مناسب ترین استراتژی آماده سازی دست ، اثر انگشت به دنبال دو سناریو مختلف جمع آوری شد: "همانطور که ارائه شده" (AP) و "AP) و" پس از شستشوی دست "(آه). برای نمونه های "همانطور که ارائه شده" ، شرکت کنندگان اثر انگشت خود را بدون هیچ گونه پاکسازی یا شستشوی دست سپردند. برای نمونه های "بعد از شستشوی دست" ، شرکت کنندگان دست خود را با صابون و آب شسته و آنها را با استفاده از حوله های کاغذی کاملاً خشک کردند. آنها سپس به مدت 10 دقیقه دستکش را پوشیدند تا تعریق را القا کنند. نمونه ها بر روی بسترهای کاغذی با استفاده از مقیاس آشپزخانه جمع آوری شد و تا زمانی که خواندن 1000 تا 1200 گرم به مدت 10 ثانیه به دست آورد ، فشار می آورد. نمونه اثر انگشت از 28 کاربر غیر دارویی (از انگشت شست راست و انگشت شاخص راست) از دانشگاه سوری برای هر دو سناریو گرفته شد.

برای بررسی بقایای مواد مخدر بلافاصله پس از تماس با کوکائین ، از نمونه های کوکائین توقیف شده توسط پلیس ایرلند و ذخیره شده در علوم پزشکی قانونی ایرلند (FSI) استفاده شد. نمونه ای از تشنج مواد مخدر قبلاً توسط پروتکل تجزیه و تحلیل استاندارد FSI با استفاده از کروماتوگرافی گازی - طیف سنجی جرمی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته بود و مشخص شده بود که دارای خلوص کوکائین 41 ٪ ، با اثری از بنزوئیلکو ، استر اگزونین متیل ، کافئین ، لیگناکائین و لومییزول است (نگاه کنید بهماده پشتیبانی). از سه اهدا کننده (کاربر غیر دارویی) خواسته شد 2 میلی گرم پودر را لمس کنند و پودر را روی تمام انگشتان دست راست خود برای تقریباً 10 ثانیه پخش کردند. آنها سپس برای از بین بردن ذرات بزرگ ، بیش از حد غبارآلود شدند و اثر انگشت (شاخص سمت چپ و انگشتان میانی) را قبل و بعد از شستشوی دست ، همانطور که در بالا توضیح داده شد ، رسوب دادند.

برای کشف تداوم کوتاه مدت کوکائین با استفاده از اثر انگشت ، 3 اهدا کننده (کاربر غیر دارویی) 2 میلی گرم پودر هیدروکلراید کوکائین (سیگما-آلدریچ ، انگلستان) را لمس کردند ، همانطور که در بالا توضیح داده شد. شرکت کنندگان اثر انگشت خود را (انگشت شست و شاخص راست) همانطور که در بالا توضیح داده شد پس از نقاط مختلف زمان: T = 3 ، 7 ، 12 ، 24 ، 30 و 48 ساعت پس از تماس با پودر هیدروکلراید کوکائین رسوب دادند. در هر دوره زمانی ، شرکت کنندگان فعالیت های روزانه معمول خود را انجام می دادند ، اما هیچ کنترلی بر تعداد یا زمان شستشوی دست وجود نداشت. برای کشف پایداری طولانی مدت ، روند فوق برای 2 شرکت کننده تکرار شد که اثر انگشت خود را در 1 ، 4 ، 7 و 12 روز پس از دست زدن (الف) 0. 5 میلی گرم و (ب) 2 میلی گرم هیدروکلراید کوکائین انجام دادند.

برای کشف بیشتر احتمال از بین بردن سیگنال های کوکائین از اثر انگشت به دنبال تماس با این ماده ، مطالعه پایداری کوتاه مدت تکرار شد و از شرکت کنندگان خواسته شد که پس از شستن دست و پوشیدن دستکش ، نمونه های اثر انگشت را تهیه کنند (همانطور که در بالا توضیح داده شد).

برای مشاهده دامنه سطح کوکائین و BZE در اثر انگشت مصرف کنندگان مواد مخدر ، نمونه های اثر انگشت (انگشت شست راست و شاخص راست) از 26 بیمار که در کلینیک توانبخشی دارویی شرکت می کنند ، جمع آوری شد ، که در 24 ساعت گذشته تجویز کوکائین را شهادت داد. اثر انگشت به عنوان ارائه شده (از هر 26 اهدا کننده) و پس از شستشوی دست (از 21 اهدا کننده که شرکت کرده اند) ارائه شده است ، همانطور که در بالا برای جمع آوری اثر انگشت از کاربران غیر دارویی توضیح داده شد.

به منظور بررسی رابطه بین اثر انگشت و مایع خوراکی ، از بیماران نیز خواسته شد تا با استفاده از یک کیت جمع آوری Quantisal intion از آزمایش مایع خوراکی استفاده کنند (Alere Soxicology ، UK). تجزیه و تحلیل نمونه های مایع خوراکی توسط Claritest (نورویچ ، انگلستان) انجام شد. نمونه ها برای داروهای متعدد از جمله کوکائین با استفاده از آزمایش ایمونواسی مورد بررسی قرار گرفت. غربالگری ایمونواسی مثبت با استفاده از LC-MS/MS تأیید شد.

در دسترس بودن داده ها

مجموعه داده های تولید شده و مورد تجزیه و تحلیل در طول مطالعه حاضر از نویسنده مربوطه در صورت درخواست معقول در دسترس است.