نشانه API چیست؟راهنمای سریع

پشت هر برنامه بسیار یکپارچه ، ارتباطی و مقیاس پذیر که در اطراف خود می بینیم حداقل یک API است. این در واقع انقلابی در روند توسعه برنامه های مدرن و بهبود آن در هر جبهه است. گفته می شود ، مشخصات امنیتی ضعیف آن برای بسیاری از افراد مورد توجه است.

اگر به خوبی محافظت نشود ، API ها به عنوان ورودی برای سایبرپانک ها تبدیل می شوند. Token API جایگاه امنیتی این نهاد توسعه حیاتی را بهبود می بخشد. با ادامه پست ، اطلاعات بیشتری در مورد آن بررسی کنید.

نشانه API چیست؟

به زبان ساده ، یک نشانه API یا نشانه دسترسی دسته ای از کد منحصر به فرد است که با هر API همراه است و دارای اطلاعات خاص کاربر است. ساختار عاقلانه یک توکن API یک موجودیت دقیقه ای است که هنوز هم تعداد زیادی از داده ها را مستعد می کند.

آنها خاص دستگاه هستند. نشانه های API برای تلفن های هوشمند برای لپ تاپ یا برعکس کار نمی کنند. هر بار که کاربر از دستگاه دیگری برای ورود به سیستم یا دسترسی به API استفاده می کند ، یک نشانه API مجزا مورد نیاز است. این ممکن است کثیف و وقت گیر به نظر برسد اما باعث افزایش جایگاه امنیت می شود. از آنجا که از بهره برداری بیش از حد و پیش بینی یک API واحد جلوگیری می کند.

آنها ضمن تشکیل فدراسیون یا دامنه ، یک فرایند مجوز استاندارد و احراز هویت را دنبال می کنند. API های درگیر در چنین گردش کار تمایل دارند بر اساس یک مدل مشترک باشد.

عناصر نشانه API

ذخیره داده ها به دلیل اجزای ساختاری یک نشانه API ، که تعداد آنها سه است ، امکان پذیر است. هرکدام به طور مشخص رفتار می کنند و مسئول جنبه خاصی از ذخیره داده ها است. این سه مؤلفه ساختاری یک نشانه API عبارتند از:

با داشتن بالاترین اهمیت ، بارگذاری ، کلید منحصر به فردی است که API از آن استفاده می کند. هر منبع API خواستار خواهد شد

این هدر است که اطلاعات مربوط به قالب توکن را به API ها ارائه می دهد. با استفاده از این اطلاعات ، هدر به API ها کمک می کند تا تصمیم بگیرد که چه اطلاعاتی را می توان از یک نشانه انتظار داشت. از آنجا که بیشتر بخشی از یک نشانه API را ایجاد می کند ، اغلب از آن به عنوان "بدن API" نیز یاد می شود.

جزئیات مربوط به انقضاء جلسه کاربر و مجوز نیز در بخش هدر ذخیره می شود.

بار بار مهمترین قسمت نشانه API است. این در واقع یک پاس برای API است. یک منبع خاص API به یک دارایی خاص در بار API Token نیاز دارد. اگر آنجا نباشد یا نادرست باشد ، تماس گیرنده قادر به دسترسی به آن منبع نخواهد بود.

همه این سه مؤلفه یک API را تشکیل می دهند. براساس الزامات پروژه ، توسعه دهندگان API می توانند در مورد فرآیند دریافت توکن API تصمیم بگیرند.

API Key vs Token

هر دو این منابع با اهداف یکسان ، بهبود امنیت API ، اما به روشی متفاوت. دقیقاً مانند نشانه های API ، کلیدهای API نیز دارای متن مبتنی بر رشته هستند. اما ، به اندازه API Token آموزنده نیست.

هر نهاد و سرور مربوطه دارای یک کلید API متمایز است که برای هر درخواست API قابل قبول به اشتراک گذاشته می شود. درست مانند هر بار که کاربر مجبور است برای دسترسی به یک سرویس ، رمزهای عبور و ایمیل را ارائه دهد ، برای دسترسی به API باید یک کلید API ارائه شود.

نشانه های API منحصر به فرد هستند ، بنابراین کلیدهای API نیز هستند. هدف اصلی API Keys تأیید برنامه در حالی است که از نشانه های API برای تأیید کاربر استفاده می شود. API Key از اطلاعات محدود استفاده می کند زیرا تأیید برنامه کار گسترده ای نیست.

اما ، تأیید کاربر گسترده است و جزئیات بیشتری را درخواست می کند. از این رو ، توکن API داده های بیشتری را ذخیره می کند. این هم BOON و BANE است.

با تأیید اطلاعات بیشتر باید دقیق باشد. اما ، داده های عظیم باعث می شود نشانه های API بسیار پیچیده باشد.

به یاد داشته باشید ، رسیدگی به آنها آسان نیست. وقتی از آنها در برنامه های IoT استفاده می کنید ، مبارزات بیشتر است.

وقتی صحبت از استاندارد سازی می شود ، توکن های API از کلیدهای API بهتر عمل می کنند زیرا گزینه دوم فاقد استاندارد سازی است. آنها طبق الزام برنامه معرفی می شوند.

به همین دلیل ، فقط استفاده از کلید API در حال کاهش است. برخلاف این ، نشانه های API کاملاً استاندارد شده اند. هر نشانه دارای سه مؤلفه است.

صرف نظر از نوع کاربرد ، توکن API از همان نوع است. از این رو ، پذیرش آن رو به افزایش است.

در سطح ساختاری ، آنها قطب ها از هم جدا هستند. کلیدهای API در مقایسه با نشانه های API گرانول کمتری دارند. از این رو ، هرگونه سازش اصلی API منجر به تهدیدات برنامه خواهد شد.

از طرف دیگر نشانه های API گرانول تر هستند. به همین دلیل آنها کنترل امنیتی بهتری دارند. سازش آن آسیب زیادی به برنامه وارد نمی کند. با توجه به اینکه یک خطا یا هرگونه فعالیت مخرب مشاهده می شود ، بلافاصله ابطال می شود.

modus اصلی operandi نشانه های API

عملکرد عاقلانه ، نشانه های API بسیار شبیه به API هستند. یک بار بار وجود دارد که با یک توکن در قالب هشدار مرتبط است. این یک پروتکل استاندارد را دنبال می کند که شامل دستورالعمل های از پیش تعریف شده است. این دستورالعمل ها اینگونه پیش می روند.

با استفاده از بار ، اطلاعات نام کاربری و رمز عبور کاربر مربوطه تأیید می شود. پس از تأیید موفقیت آمیز ، API دارایی را به مرورگر کاربران نهایی که در جایی امن ذخیره می شود ، ارسال می کند.

برای هر درخواست پرس و جو طرف کاربر که API دریافت می کند ، یک نشانه دسترسی با آن همراه است. کار نشانه دسترسی در اینجا این است که اطمینان حاصل کنید که API برای کاربر مربوطه تا زمانی که توکن زمان قابل استفاده نباشد ، قابل دسترسی است.

بسته به فرآیند احراز هویت Token API اتخاذ شده ، این فرایند همچنین می تواند از SSO یا نشانه های تک علامت استفاده کند. بهترین نمونه این استفاده از جزئیات ورود به سیستم فیس بوک برای خدمات شخص ثالث است. چنین نشانه هایی فقط برای مدت زمان محدود فعال هستند و از ایجاد جزئیات مختلف ورود به سیستم برای خدمات مختلف جلوگیری می کنند.

توکن های API و 0Auth 2. 0

امنیت API یک جنبه غیر قابل مذاکره است و OAUTH 2. 0 یکی از مناسب ترین روش ها برای این کار است.

نسخه بهبود یافته OAUTH ، OAUTH 2. 0 به طور فوق العاده ای به API های مبتنی بر وب و تلفن همراه کمک می کند. OAUTH 2. 0 با نظارت بر دسترسی به کاربر و اجرای رویکردهای امنیتی پایان پایان ، وعده امنیت API غیر مشترک را می دهد.

اکنون ، سعی می کنیم روابط بین نشانه های OAUTH 2. 0 و API را درک کنیم. یک سرور خارجی به طور گسترده ای برای ذخیره اعتبار کاربر حساس مربوط به جزئیات ورود به سیستم ، رمزهای عبور و جزئیات کارت اعتباری استفاده می شود.

در چنین شرایطی ، اجرای OAUTH 2. 0 باعث می شود توسعه دهندگان API و کاربران نهایی برای یکدیگر قابل اعتماد باشند. نشانه های API بخشی از OAuth 2. 0 هستند و در سمت کاربر استفاده می شوند. با اعطای اطلاعات آینده به کاربران API آینده ، اطلاعات مربوط به کاربر ، علائم API از ورود به اطلاعات تکراری ، ورود نادرست و بهره برداری از داده ها جلوگیری می کند.

SSL مکانی در OAuth 2. 0 است و مسئولیت داده های سمت کاربر و محافظت از حریم خصوصی را بر عهده دارد. در SSL ، نشانه های API اجازه دسترسی و انجام اقدامات فوری را در صورت بروز هرگونه اقدامات اشتباه می کنند.

توکن های API بهترین شیوه ها

اجرای مؤثر نشانه های API ذهنی است و طبق نیاز ساعت متفاوت است. با این حال ، آنها مطمئناً استاندارد شده اند.

رویکردهای اعدام API که فرزندخواندگی بهترین نتایج ممکن را به دست می آورد. مشاغل باید عمیق تر به هر استراتژی بپردازند و یکی از مواردی را انتخاب کنند که مناسب ترین آنها باشد.

برخی از استراتژی های ارجمند API Token شامل موارد زیر است:

• نشانه های API OAUTH 2. 0 بهترین شرط بندی برای استفاده در هنگام استفاده از نشانه های API برای یک برنامه کاربردی است. چنین نشانه ای آسان است و ارتباط مداوم با سرور منابع را درگیر می کند.
• برای اینکه API ها یک محصول یا خدمات را برای برنامه های شخص ثالث ارائه دهند ، نشانه های ساده API ترجیح داده می شوند. همان نوع توکن برای هر برنامه وابسته به اتوماسیون مورد علاقه است.
• بهترین رویکرد استفاده از توکن API این است که تمام اطلاعات مهم مربوط به احراز هویت را در یک مجوز نگه دارید: شیء تحمل. اطمینان حاصل کنید که از پرونده JSON استفاده شده است. همچنین ، احراز هویت مبتنی بر رشته را با فرمت JWT جایگزین کنید زیرا بسیار بهینه شده و با اکثر زبانهای برنامه نویسی سازگار است.
• برای محافظت از داده های حمل شده ، بهترین شیوه های احراز هویت Token API را اتخاذ کنید. به عنوان مثال ، می توانید از یک الگوریتم قوی برای نشانه های API استفاده کنید. هر درخواستی را که دریافت می کنید تأیید کنید و آدرس های IP را در ارسال درخواست های مخرب در لیست سیاه قرار دهید.
• استفاده از MFA (چند عاملی) برای تأیید صحت نشانه های API نیز یک رویکرد ایده آل برای بهبود امنیت کلی است. این رویکرد برای جلوگیری از سازش اطلاعات ، دو منبع احراز هویت دیگر را ترکیب می کند.

نتیجه

با توجه به وضعیت امروزی و محبوبیت API ها ، نتیجه گیری می کند که API ها آینده اشتباه نخواهند بود. آنها قصد دارند بمانند و به زودی قصد ندارند یک اینچ از محبوبیت خود را از دست بدهند. از آنجا که می خواهید از آن به طور گسترده استفاده کنید ، باید راهی برای رفع مشخصات امنیتی ضعیف آن پیدا کنید.

نشانه API یک روش مؤثر برای بهبود امنیت API است. با ضمیمه یک مقدار مشخص به اطلاعات داده های هر کاربر ، نشانه های API حریم خصوصی و امنیت API را بهبود می بخشند. راه را برای آنها قرار دهید و آنها را در رویکرد امنیتی API خود قرار دهید.