9 محدودیت عمده تجزیه و تحلیل نسبت

نکات زیر نه محدودیت اصلی تجزیه و تحلیل نسبت را برجسته می کند. محدودیت ها عبارتند از: 1. نتایج نادرست اگر بر اساس داده های حسابداری نادرست بر اساس داده شود 2. هیچ ایده ای از اتفاقات احتمالی در آینده 3. تغییر در روش های حسابداری 4. تغییرات سطح قیمت 5. فقط یک روش تجزیه و تحلیل 6. بدون استانداردهای مشترک 7. معانی مختلفبه همان اصطلاح و دیگران اختصاص داده شده است.

محدودیت های تجزیه و تحلیل نسبت:

1. نتایج غلط اگر بر اساس داده های حسابداری نادرست باشد
2. هیچ ایده ای از اتفاقات احتمالی در آینده وجود ندارد
3. تغییر در روش های حسابداری
4. سطح قیمت تغییر می کند
5. فقط یک روش تجزیه و تحلیل
6. بدون استانداردهای مشترک
7. معانی مختلف به همان اصطلاح اختصاص داده شده است
8. عوامل کیفی را نادیده می گیرد
9. در صورت استفاده از نسبت ها برای ارقام ناچیز و نامربوط ، هیچ فایده ای ندارد

محدودیت های شماره 1. نتایج غلط اگر بر اساس داده های حسابداری نادرست است:

نسبت حسابداری فقط در صورت صحیح بودن داده ها (که بر اساس آنها) صحیح هستند ، می توانند صحیح باشند. بعضی اوقات ، اطلاعات ارائه شده در صورتهای مالی تحت تأثیر پانسمان پنجره قرار می گیرد ، یعنی موقعیت بهتر از آنچه در واقع است نشان می دهد.

به عنوان مثال ، اگر ارزش های موجودی تورم یا استهلاک بر روی دارایی های ثابت شارژ نشود ، نه تنها یک دیدگاه خوش بینانه از سودآوری نگرانی بلکه از وضعیت مالی آن نیز برخوردار خواهد بود. بنابراین تحلیلگر همیشه باید در صورت وجود در جستجوی علائم پانسمان پنجره باشد.

محدودیت های شماره 2. هیچ ایده ای از اتفاقات احتمالی در آینده:

نسبت ها تلاشی برای تجزیه و تحلیل صورتهای مالی گذشته است. بنابراین آنها اسناد تاریخی هستند. اکنون روزها با توجه به پیچیدگی های تجارت ، مهم است که ایده ای از اتفاقات احتمالی در آینده داشته باشیم.

محدودیت های شماره 3. تغییر در روش های حسابداری:

نتایج این دو شرکت فقط در صورتی که از روش ها یا پایه های حسابداری مشابه پیروی کنند ، با کمک نسبت حسابداری قابل مقایسه هستند. اگر این دو نگرانی از روشهای مختلف تأمین استهلاک یا ارزش سهام پیروی کنند ، مقایسه خواهد شد.

به طور مشابه ، اگر دو شرکت دو استاندارد و روش مختلف را دنبال کنند ، تجزیه و تحلیل با مراجعه به نسبت ها گمراه کننده خواهد بود. علاوه بر این ، استفاده از امکانات داخلی ، در دسترس بودن تسهیلات و مقیاس بهره برداری بر صورتهای مالی بنگاه های مختلف تأثیر می گذارد. مقایسه صورتهای مالی چنین بنگاهها با استفاده از نسبت ها گمراه کننده است.

محدودیت های شماره 4. تغییرات سطح قیمت:

تغییرات در سطح قیمت مقایسه را برای سالهای مختلف دشوار می کند. به عنوان مثال ، نسبت فروش به کل دارایی ها در سال 1996 به دلیل افزایش قیمت ، بسیار بالاتر از سال 1982 خواهد بود ، دارایی های ثابت با هزینه نشان داده می شوند و نه با قیمت بازار.

محدودیت های شماره 5. فقط یک روش تجزیه و تحلیل:

تجزیه و تحلیل نسبت فقط یک آغاز است و فقط بخشی از اطلاعات مورد نیاز برای تصمیم گیری را ارائه می دهد. بنابراین ، برای تجزیه و تحلیل جامع از صورتهای مالی ، باید از نسبت ها به همراه سایر روشهای تحلیل استفاده شود.

محدودیت های شماره 6. بدون استانداردهای مشترک:

تعیین یک استاندارد مشترک برای مقایسه بسیار دشوار است زیرا شرایط با نگرانی به نگرانی متفاوت است و ماهیت هر صنعت متفاوت است. به عنوان مثال ، یک تجارت با نسبت فعلی بیش از 2: 1 ممکن است به دلیل توزیع نامطلوب دارایی های جاری در رابطه با نقدینگی ، در زمان پرداخت بدهی های جاری به موقع نباشد.

از طرف دیگر ، یک تجارت دیگر با نسبت فعلی حتی کمتر از 2: 1 ممکن است به دلیل توزیع مطلوب دارایی های فعلی در رابطه با نقدینگی ، هیچ مشکلی در پرداخت بدهی های جاری به موقع تجربه نکند.

محدودیت های شماره 7. معانی مختلف به همان اصطلاح اختصاص داده شده است:

بنگاه های مختلف ، به منظور محاسبه نسبت ممکن است معانی مختلفی را اختصاص دهند. به عنوان مثال ، سود به منظور محاسبه نسبت ممکن است قبل از شارژ سود و مالیات یا سود قبل از مالیات به عنوان سود حاصل شود اما پس از بهره یا سود پس از مالیات و بهره. این ممکن است در محاسبه نسبت در بنگاه های مختلف تأثیر بگذارد و چنین نسبت هایی که برای مقایسه استفاده می شود ممکن است منجر به نتیجه گیری اشتباه شود.

محدودیت های شماره 8. عوامل کیفی را نادیده می گیرد:

نسبت حسابداری فقط ابزاری برای تجزیه و تحلیل کمی است. اما گاهی اوقات عوامل کیفی ممکن است از جنبه های کمی غلبه کنند. محاسبات حاصل از تجزیه و تحلیل نسبت در چنین شرایطی ممکن است تحریف شود.

به عنوان مثال ، گرچه ممکن است بر اساس اطلاعات مربوط به وضعیت مالی وی ، اعتبار به مشتری اعطا شود ، اما اعطای اعتبار در نهایت به شخصیت بدهکار ، صداقت ، سابقه گذشته و توانایی مدیریتی وی بستگی دارد.

محدودیت های شماره 9. در صورت استفاده از نسبت ها برای ارقام ناچیز و نامربوط استفاده نمی شود:

نسبت حسابداری ممکن است برای هر دو ارقام ناچیز و نامربوط به عنوان نسبت فروش و سرمایه گذاری در اوراق بهادار دولتی انجام شود. چنین نسبت هایی ممکن است گمراه کننده باشد. نسبت ها باید بر اساس رابطه علت و معلول محاسبه شوند. قبل از محاسبه نسبت بین دو شکل باید مشخص شد که علت چیست و چه تأثیری دارد.