ارزیابی چیست؟

جیمز چن ، CMT یک معامله گر متخصص ، مشاور سرمایه گذاری و استراتژیست بازار جهانی است.

به روز شده در 13 سپتامبر 2022

ارزیابی چیست؟

ارزیابی فرآیند تحلیلی برای تعیین ارزش فعلی (یا پیش بینی شده) دارایی یا یک شرکت است. تکنیک های زیادی برای انجام ارزیابی استفاده می شود. یک تحلیلگر که ارزش خود را برای یک شرکت قرار می دهد ، به مدیریت تجارت ، ترکیب ساختار سرمایه خود ، چشم انداز درآمد آینده و ارزش بازار دارایی های آن ، از دیگر معیارها نگاه می کند.

تجزیه و تحلیل اساسی اغلب در ارزیابی استفاده می شود ، اگرچه ممکن است چندین روش دیگر مانند مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه (CAPM) یا مدل تخفیف سود سهام (DDM) استفاده شود.

غذای اصلی

• ارزیابی یک فرآیند کمی برای تعیین ارزش منصفانه دارایی ، سرمایه گذاری یا شرکت است.
• به طور کلی ، یک شرکت می تواند به خودی خود به طور مطلق ارزش داشته باشد ، یا در غیر این صورت بر اساس نسبی در مقایسه با سایر شرکت ها یا دارایی های مشابه.
• روش ها و تکنیک های مختلفی برای رسیدن به یک ارزیابی وجود دارد - هر یک از آنها ممکن است ارزش متفاوتی ایجاد کند.
• ارزیابی ها می توانند به سرعت تحت تأثیر درآمد شرکتها یا رویدادهای اقتصادی قرار بگیرند که تحلیلگران را وادار به استفاده مجدد از مدل های ارزیابی خود می کند.
• در حالی که از نظر ماهیت کمی است ، ارزیابی اغلب شامل مقداری ورودی یا فرضیات ذهنی است.

مدل های ارزیابی: تجزیه و تحلیل سهام اپل با CAPM

درک ارزیابی

یک ارزیابی می تواند هنگام تلاش برای تعیین ارزش منصفانه یک امنیت مفید باشد ، که با توجه به اینکه یک خریدار مایل به پرداخت یک فروشنده است ، تعیین می شود ، با فرض اینکه هر دو طرف با اشتیاق وارد معامله می شوند. هنگامی که یک امنیت در مبادله معامله می شود ، خریداران و فروشندگان ارزش بازار سهام یا اوراق را تعیین می کنند.

با این حال ، مفهوم ارزش ذاتی ، به ارزش درک شده یک امنیت بر اساس درآمد آینده یا برخی از شرکت های دیگر مربوط به قیمت بازار یک امنیت است. این جایی است که ارزش گذاری بازی می شود. تحلیلگران برای تعیین اینکه آیا یک شرکت یا دارایی بیش از حد ارزش گذاری شده یا کم ارزش است ، ارزیابی می کنند.

انواع مدل های ارزیابی

• مدلهای ارزیابی مطلق سعی در یافتن ارزش ذاتی یا "واقعی" یک سرمایه گذاری فقط بر اساس اصول دارند. نگاه کردن به اصول به سادگی بدان معنی است که شما فقط روی مواردی مانند سود سهام ، جریان نقدی و نرخ رشد برای یک شرکت واحد تمرکز خواهید کرد و نگران هیچ شرکت دیگری نیستید. مدل های ارزیابی که در این گروه قرار می گیرند شامل مدل تخفیف سود سهام ، مدل جریان نقدی با تخفیف ، مدل درآمد باقیمانده و مدل مبتنی بر دارایی است.
• در مقابل ، مدل های ارزیابی نسبی با مقایسه شرکت مورد نظر با سایر شرکت های مشابه فعالیت می کنند. این روشها شامل محاسبه چند برابر و نسبت ها ، مانند چندین درآمد به درآمد و مقایسه آنها با چند برابر شرکت های مشابه است.

به عنوان مثال ، اگر P/E یک شرکت پایین تر از P/E متعدد یک شرکت قابل مقایسه باشد ، ممکن است شرکت اصلی کم ارزش تلقی شود. به طور معمول ، مدل ارزیابی نسبی محاسبه بسیار ساده تر و سریعتر از مدل ارزیابی مطلق است ، به همین دلیل بسیاری از سرمایه گذاران و تحلیلگران تجزیه و تحلیل خود را با این مدل شروع می کنند.

انواع روشهای ارزیابی

روش های مختلفی برای انجام یک ارزیابی وجود دارد.

روش مقایسه

تجزیه و تحلیل شرکت قابل مقایسه روشی است که به اندازه و صنعت و نحوه تجارت آنها برای تعیین یک ارزش منصفانه برای یک شرکت یا دارایی به شرکتهای مشابه می پردازد. روش معاملات گذشته به معاملات گذشته شرکتهای مشابه برای تعیین یک مقدار مناسب نگاه می کند. همچنین روش ارزیابی دارایی مبتنی بر دارایی وجود دارد ، که تمام ارزش دارایی شرکت را با فرض اینکه آنها با ارزش بازار عادلانه فروخته شده اند ، اضافه می کند تا ارزش ذاتی را بدست آورد.

در سرمایه گذاری ، یک رویکرد مقایسه ای اغلب مترادف با ارزیابی نسبی است.

بعضی اوقات انجام همه اینها و سپس وزن هر یک برای محاسبه ارزش ذاتی مناسب است. در همین حال ، برخی از روش ها برای صنایع خاص مناسب تر هستند و نه دیگر. به عنوان مثال ، شما برای ارزیابی یک شرکت مشاوره ای که دارایی کمی دارد ، از یک رویکرد ارزیابی دارایی استفاده نمی کنید. در عوض ، یک رویکرد مبتنی بر درآمد مانند DCF مناسب تر خواهد بود.

روش جریان نقدی تخفیف

تحلیلگران همچنین با استفاده از جریان های نقدی و جریان های حاصل از دارایی ، با استفاده از دارایی ، ارزش خود را برای دارایی یا سرمایه گذاری قرار می دهند و به آن تجزیه و تحلیل جریان نقدی تخفیف (DCF) می پردازند. این جریان های نقدی با استفاده از نرخ تخفیف به ارزش فعلی تخفیف می یابند ، این فرضیه در مورد نرخ بهره یا حداقل نرخ بازده فرض شده توسط سرمایه گذار است.

رویکردهای DCF به ارزیابی در سهام قیمت گذاری استفاده می شود ، مانند مدل های تخفیف سود سهام مانند مدل رشد گوردون.

اگر یک شرکت در حال خرید یک قطعه ماشین آلات باشد ، این شرکت جریان نقدی را برای خرید و جریان های اضافی نقدی که توسط دارایی جدید ایجاد می شود ، تجزیه و تحلیل می کند. تمام جریان های نقدی به یک ارزش فعلی تخفیف می یابد و تجارت ارزش خالص فعلی (NPV) را تعیین می کند. اگر NPV تعداد مثبتی باشد ، شرکت باید سرمایه گذاری کند و دارایی را خریداری کند.

روش معاملات قبلی

روش معاملات قبلی این شرکت را با سایر شرکتهای مشابه که اخیراً فروخته شده است ، مقایسه می کند. اگر شرکت ها در یک صنعت باشند ، این مقایسه بهتر است. روش معاملات قبلی اغلب در معاملات ادغام و خرید استفاده می شود.

چگونه درآمد بر ارزش گذاری تأثیر می گذارد

فرمول سود هر سهم (EPS) به عنوان درآمدی در دسترس برای سهامداران مشترک است که بر اساس تعداد سهام سهام مشترک برجسته است. EPS نشانگر سود شرکت است زیرا هرچه درآمد بیشتری یک شرکت بتواند در هر سهم ایجاد کند ، هر سهم با ارزش تر برای سرمایه گذاران است.

تحلیلگران همچنین از نسبت قیمت به درآمد (P/E) برای ارزیابی سهام استفاده می کنند ، که به عنوان قیمت بازار برای هر سهم تقسیم شده توسط EPS محاسبه می شود. نسبت P/E محاسبه می کند که قیمت سهام نسبت به درآمد تولید شده در هر سهم چقدر گران است.

به عنوان مثال ، اگر نسبت P/E یک سهام 20 برابر درآمد باشد ، یک تحلیلگر مقایسه می کند که نسبت P/E با سایر شرکت ها در همان صنعت و با نسبت برای بازار گسترده تر مقایسه می کند. در تجزیه و تحلیل سهام عدالت ، با استفاده از نسبت هایی مانند P/E به ارزش یک شرکت ، ارزیابی مبتنی بر چند یا چند برابر ، ارزیابی می شود. چند برابر دیگر ، مانند EV/EBITDA ، برای محاسبه ارزش ذاتی با شرکت های مشابه و چند برابر تاریخی مقایسه می شوند.

محدودیت های ارزیابی

هنگام تصمیم گیری در مورد استفاده از روش ارزیابی برای اولین بار برای ارزش سهام ، به راحتی می توان از تعداد تکنیک های ارزیابی در دسترس برای سرمایه گذاران غافلگیر شد. روشهای ارزیابی وجود دارد که نسبتاً ساده است و برخی دیگر درگیر و پیچیده تر هستند.

متأسفانه ، هیچ روشی وجود ندارد که برای هر موقعیتی مناسب باشد. هر سهام متفاوت است و هر صنعت یا بخش از ویژگی های منحصر به فردی برخوردار است که ممکن است به روش های ارزیابی چندگانه نیاز داشته باشد. در عین حال ، روشهای مختلف ارزیابی مقادیر مختلفی را برای همان دارایی یا شرکت اساسی تولید می کنند که ممکن است تحلیلگران را به سمت استفاده از تکنیکی که مطلوب ترین بازده را فراهم می کند ، سوق دهد.

علاقه مندان به کسب اطلاعات بیشتر در مورد ارزیابی و سایر موضوعات مالی ممکن است بخواهند ثبت نام در یکی از بهترین کلاس های مالی شخصی را در نظر بگیرند.

نمونه ای از ارزیابی چیست؟

یک نمونه مشترک از ارزیابی ، سرمایه گذاری در بازار یک شرکت است. این قیمت سهم یک شرکت را می گیرد و آن را با کل سهام برجسته ضرب می کند. به عنوان مثال ، اگر قیمت سهم یک شرکت 10 دلار باشد و این شرکت 2 میلیون سهم برجسته داشته باشد ، سرمایه بازار آن 20 میلیون دلار خواهد بود.

چگونه ارزیابی را محاسبه می کنید؟

روش های زیادی برای محاسبه ارزیابی وجود دارد و در مورد آنچه ارزش دارد و چه زمانی متفاوت خواهد بود. یک محاسبه مشترک در ارزیابی یک تجارت شامل تعیین ارزش منصفانه همه دارایی های آن منهای تمام بدهی های آن است. این یک محاسبه مبتنی بر دارایی است.

هدف از ارزیابی چیست؟

هدف از ارزش گذاری تعیین ارزش دارایی یا شرکت و مقایسه آن با قیمت فعلی بازار است. این کار به دلایل مختلف انجام می شود ، از جمله آوردن سرمایه گذاران ، فروش شرکت ، خرید شرکت ، فروش دارایی یا بخشی از مشاغل ، خروج یک شریک زندگی یا اهداف وراثت.

خط پایین

ارزیابی روند تعیین ارزش دارایی یا شرکت است. ارزش گذاری مهم است زیرا این ایده را در اختیار خریداران آینده قرار می دهد که چقدر باید برای یک دارایی یا شرکت و برای فروشندگان آینده نگر بپردازند ، چقدر باید بفروشند.

ارزیابی نقش مهمی در صنعت M& A و همچنین در مورد رشد یک شرکت دارد. روشهای ارزیابی بسیاری وجود دارد که همه آنها با جوانب مثبت و منفی آنها همراه است.