روانشناسی ریسک

در طی چندین سال گذشته، روانشناسان، دانشمندان علوم رفتاری و دانشگاهیان به ارتقای درک ما از روانشناسی انسان و به ویژه نحوه واکنش انسان به موقعیت های پرخطر و بحران کمک کرده اند. این تحقیق نشان داده است که چگونه کمبود آموزش و آمادگی قبل از بحران ممکن است خطر را تشدید کند و باعث خطاهای غیر ضروری در زمان استرس و عدم اطمینان شود.

خبر خوب این است که این کارشناسان همچنین می توانند به ما کمک کنند تا بهترین راه ها را برای کسب وکارها برای کمک به افراد برای آماده سازی و آموزش برای چنین موقعیت هایی به ما کمک کنند تا بتوانند در مدیریت ریسک و فرآیند کاهش بحران مشارکت مثبت داشته باشند.

اما در حالی که نیاز به برنامه ریزی بحران و تداوم کسب و کار به وضوح توسط طیف گسترده ای از کسب و کارها تشخیص داده شده است و بسیاری از چنین برنامه هایی را تأیید و استفاده می کنند، میزان استقبال شرکت ها و مدیران ریسک آنها از یافته های آنچه برخی «روانشناسی ریسک» می نامند، گرفته اند. به شدت کمبود دارد

تفکر مخاطره آمیز

روانشناسی ریسک، مطالعه و درک فرآیندهای ذهنی زیربنای واکنش ما به موقعیت های مخاطره آمیز، تشخیص تأثیر ریسک، و توسعه چارچوب هایی است که می تواند به افراد کمک کند تا در مواجهه با خطر قضاوت درستی داشته باشند.

هرش گفت: وقتی صحبت از روانشناسی ریسک به میان می آید، «هنوز جای زیادی برای رفتن وجود دارد و کسب وکارها از نظر درک اینکه چارچوب های منسجمی وجود دارد که می تواند به آنها در بهبود عملکرد مدیریت ریسک کمک کند، تنها در ابتدای راه هستند». شفرین، استاد مالی ماریو ال. بلوتی در دانشکده بازرگانی لیوی دانشگاه سانتا کلارا و نویسنده کتاب مدیریت ریسک رفتاری: مدیریت روانشناسی که تصمیمات را هدایت می کند و بر ریسک عملیاتی تأثیر می گذارد.

به گفته شفرین، روانشناسی احتمالاً نقش بزرگتری در واکنش به بحران از آنچه بسیاری از مردم تصور می کنند ایفا کرده است. وی گفت: "هر فاجعه مدیریت ریسک در 15 سال گذشته، از جمله بلایای مالی، ریشه مسائل روانی داشته است."خواه یک زلزله، فاجعه طبیعی یا یک فاجعه مالی باشد، اغلب با نقص های روانی ما ترکیب می شود.

وی افزود: این موضوعات می تواند منجر به تصمیم گیری بد شود ، وی با استناد به نمونه های اصلی خطاهای تفکر که منجر به انفجار افق آب عمیق BP در خلیج مکزیک شد ، سوئیچ احتراق معیوب جنرال موتورز در ایالات متحده به یاد می آورد ، وذوب هسته ای در Fukushima Daiichi در ژاپن. به گفته وی ، رویدادهایی از این دست باید انگیزه روشنی برای شرکتهای بیشتر برای اجرای و به روزرسانی منظم آموزش ریسک و قبل از بحران و ایجاد درک بیشتر از روانشناسی انسانی در چنین برنامه هایی باشد.

تیموتی Sellnow ، استاد ارتباطات استراتژیک برای مدیریت ریسک در دانشگاه فلوریدا مرکزی ، جایی که تحقیقات وی روی آن متمرکز است ، گفت: "آموزش قبل از بحران که عوامل روانشناختی را در نظر می گیرد تفاوت قابل توجهی ایجاد می کند". برنامه ریزی قبل از بحران. وی گفت: "هنگامی که ما قادر به تمرین خطرات هستیم ، انواع حافظه عضلات را توسعه می دهیم تا سریعتر و کارآمد پاسخ مثبت را ارائه دهیم. با آموزش مناسب ، ما همچنین می توانیم آگاهی کارکنان را نسبت به مشکلات روانی که ممکن است در هنگام استرس رخ دهد ، جلب کنیم و به اطمینان از جلوگیری از این مشکلات و تصمیمات معیوب که می تواند نتایج را تشدید کند ، کمک می کند. "

پاسخهای سخت

شناخت اهمیت روانشناسی در آموزش ریسک با درک اینكه انسان سخت است برای جلوگیری از تهدیدها در محیط اطراف خود به هر قیمتی شروع می شود و پاسخ سنتی "مبارزه یا پرواز" یكی از ابتدایی ترین غرایز است. در یک بحران ، پاسخ تهدید مغز به سرعت اتفاق می افتد - در میلی ثانیه - و می تواند باعث واکنش های فیزیولوژیکی قوی مانند افزایش ضربان قلب شود ، اما همچنین می تواند از توانایی شناختی کاسته شود و به طور جدی توانایی تصمیم گیری مؤثر را نشان دهد.

پل اسلوویچ ، استاد روانشناسی در دانشگاه اورگان و رئیس جمهور تحقیق ، گفت: "ریسک یک مفهوم ذاتاً پیچیده است و اختراع ذهن انسان برای کمک به افراد در مقابله با چیزهایی است که می تواند مضر و خطرناک باشد."به طور گسترده در مورد نحوه درک افراد متفاوت."هنگامی که ما شروع به توصیف وقایع در زندگی با کلمه" خطر "می کنیم و سپس سعی می کنیم سطح خطر را کمیت کنیم ، ما وارد حوزه ذهنیت و احساسات می شویم."

شرایط خطرناک و حوادث بحران می تواند طیف وسیعی از پاسخ های استرس منفی را ایجاد کند. یک نمونه از این "قفل شناختی" است که تمایل به تصمیم گیری در مورد اولین تصمیم شخص ، حتی در مواجهه با اطلاعات جدید که یک دوره عاقل تر یا بهتر را نشان می دهد ، است. پاسخ دیگر همان چیزی است که برخی از متخصصان آن را "اشباع کار" می نامند ، که در آن افراد تصویر بزرگ را از دست می دهند و فقط روی مشکلات کوچک یا کمتر مهم تمرکز می کنند. خطر همچنین می تواند باعث شود افراد به "فکر گروهی" تسلیم شوند ، که به آنها اجازه می دهد تا تحت تأثیر تفکر یک گروه قرار بگیرند و تصمیمات بالقوه غیر منطقی را بر اساس اجماع به جای عینیت بگیرند.

بازآفرینی مغز

با این حال ، تحقیقات نشان می دهد که ما همچنین توانایی آموزش مغز خود را برای واکنش به یک بحران به روش های کمتری از نظر عاطفی و سازمانی تر داریم. در حالت ایده آل ، این همان چیزی است که می توان با آموزش سازنده و مفید شرکت ها که روانشناسی انسانی را در نظر می گیرد ، حاصل شود.

اما چگونه این کار انجام می شود؟مشاوران استمرار تجارت می گویند آخرین کاری که می خواهید انجام دهید ایجاد یک بحران پیچیده 150 صفحه ای و برنامه استمرار تجارت است که هیچ کس نمی خواهد آن را بخواند.

شان مورفی ، مدیرعامل و بنیانگذار شرکت مشاوره استمرار تجارت Lootok گفت: "رویه های دقیق و برنامه های طولانی پاورپوینت به خوبی کار نمی کنند."او از یک برنامه کم نظیر همراه با آموزش های تعاملی در دنیای واقعی حمایت می کند ، زیرا معتقد است که این امر به کارمندان و مدیران امکان می دهد تا پاسخ های خطر خود را بداهه نوازی کنند.

کونی استک ، مدیر بازاریابی در Digital Guardian ، ارائه دهنده فناوری امنیت سایبری و آموزش آنلاین گفت: "بسیاری از شرکت ها به آموزش آنلاین تکیه می کنند که یک نوع تجربه" چک "است.""این رویکرد اتلاف وقت است."

درعوض ، تعداد فزاینده ای از روانشناسان و مشاوران استمرار مشاغل ، استفاده از بازی ها و شبیه سازی های بحران - چه آفلاین و چه به صورت آنلاین - را برای کمک به آموزش مغز برای داشتن پاسخ های مثبت و سازنده در طی یک بحران ، طرفدار می کنند.

مورفی گفت: "وقتی ما به نحوه یادگیری نگاه می کنیم ، از کودکی به طور قابل توجهی تغییر نمی کند.""هرچه نمایشنامه بیشتری بتوانیم در آموزش ، همراه با داستان پردازی و یک محیط اجتماعی دوستانه ، روند یادگیری را بهتر کنیم."وی افزود: این امر امکان حفظ حافظه بهتر را فراهم می کند ، و فعالیت های گروهی به مربیان این امکان را می دهد تا روند آموزش را به روشی متعارف تر "لایه بندی" کنند.

به عنوان مثال ، Lootok از 60 نوع بازی مرتبط با بحران گروه استفاده می کند-از جمله سناریوهای حمله و دفاع ، سناریوهای سریع آتش سوزی "چه کسی مسئول است" و بازی های حمله انبار-همه اینها نقش آفرینی و رقابت را در بین کارمندان تشویق می کند. سناریوهای خطر ، به مربیان این امکان را می دهد تا داده های مفیدی را در مورد آسیب پذیری ها و نقاط قوت شرکت و کارمندان آن جمع کنند. مورفی گفت: "من می توانم بیشتر از گفت و گو که با گیم پلی همراه است بیش از یک هفته از نظرسنجی ها و مصاحبه های نشسته باشد."

Stack همچنین به عنوان یک ابزار آموزش ریسک مؤثر ، در بازی های آنلاین مؤمن عالی است. وی گفت که این روش می تواند به کارکنان کمک کند تا هر دو رفتار آنلاین خوب و پرخطر را یاد بگیرند ، به کسانی که از قوانین سایبری یک شرکت پیروی می کنند یا مجازات کسانی را که آنها را می شکنند ، پاداش دهند. وی توضیح داد: "ما استراتژی بازی و تئوری بازی را به کل فرایند آموزش تزریق می کنیم ، که مردم را به انجام کار درست ترغیب می کند و در نهایت ، آنچه را که آموخته اند به یاد می آوریم."قالب بازی می تواند آفلاین ادامه یابد ، با کارمندانی که درس های خود را به خوبی دریافت کرده اند که نشان ، پاداش عمومی و کارت های هدیه را دریافت می کنند.

همین رویکرد همچنین می تواند برای آموزش سایبری برای مدیران C-Suite و سطح هیئت مدیره اعمال شود. به عنوان مثال ، PWC یک ابزار بازی و آموزش دیجیتالی را راه اندازی کرده است که مدیران را با انتخاب هایی که باید در صورت حمله سایبری و طرز فکر و روانشناسی هکر انجام شود ، معرفی می کند. در طول هشت ساعت گیم پلی آنلاین ، مدیران درک بهتری از خطرات مربوط به تجارت خود ، اشتباهاتی که می توان انجام داد و بهترین راهکارها برای استفاده در طول و بعد از چنین رویدادی به دست می آورند.

دانشگاهیان و روانشناسان مزایای دیگری را برای این رویکردهای آموزشی قبل از بحران می بینند. Sellnow گفت: "اگر وضعیت خطر را شبیه سازی کنیم و آن را در قالب بازی تجربه کنیم ، ممکن است واکنش اولیه ما بهترین واکنش نباشد و بازی ها می توانند به سرعت آن را به وجود آورند."او دوست دارد آموزش مبتنی بر بازی را صریحاً برای مشارکت گروهی و تعامل طراحی کند زیرا "شما باید در یک بحران همکاری کنید ، بنابراین ممکن است در طی فرایند آموزش این کار را انجام دهید."

Sellnow خاطرنشان کرد: آموزش خطر در یک محیط بازی می تواند به غلبه بر "فاکتور وحشت" یا تمایل افراد برای جلوگیری از فکر کردن در مورد خطر به دلیل درد و ترس از ایجاد آن کمک کند. وی گفت: "با بازی و شبیه سازی ، ما می توانیم ابزارهای مناسب و آموزش را به مردم ارائه دهیم تا آنها تلقیح شوند و از لغزش در ذهنیت وحشت خودداری کنند."در عوض ، به آنها یادآوری می شود که آنها درمانده نیستند و می توانند بر روی نتایج و سناریوها مثبت تر تمرکز کنند.

Shefrin همچنین طرفدار شبیه سازی بازی به عنوان نوعی آموزش قبل از بحران است زیرا به آماده سازی شرکت کنندگان برای احساسات قوی که ممکن است در طی یک بحران تجربه کنند کمک می کند. با توجه به تمرکز بیشتر ، می تواند بازیکنان را القا کند ، قالب بازی می تواند به افراد کمک کند تا درسهای مهم روانشناسی را حفظ کنند و یاد بگیرند که چگونه سریعتر تعصبات مختلف را در مشکلات تصمیم گیری یا روانی که می تواند در مواقع استرس زیاد رخ دهد ، شناسایی و کاهش دهند.

اینها می تواند شامل "تعصب در دسترس بودن" باشد ، تمایل به قضاوت در مورد اطلاعاتی که به راحتی در دسترس است ، به جای انجام تحقیقات بیشتر. تعصبات دیگر شامل "خوش بینی بیش از حد یا غیرواقعی" است که می تواند افراد را به سمت بیش از حد یک نتیجه مطلوب سوق دهد."بیش از حد اعتماد" ، که می تواند منجر به دست کم گرفتن خطر شود. و "تعصب تأیید" ، تمایل به جستجوی اطلاعات برای تأیید آنچه در حال حاضر معتقد است در حالی که اطلاعاتی را که خلاف این عقیده است یا مغایر با این عقیده است ، تأیید می کند.

شفرین گفت: "اگر می خواهید در قالب بازی یا شبیه سازی شده آموزش خوبی انجام دهید ، باید به افراد آموزش دهید تا حساسیت به این نوع پدیده های روانشناختی را بشناسید و سپس فرهنگ های سازمانی بسازید تا به افراد کمک کند تا این آسیب پذیری ها را کاهش دهند."

در نهایت ، چنین آموزش هایی به مشاغل و پرسنل آنها کمک می کند تا برای یک بحران بهتر آماده شوند - از نظر جسمی و روحی. زیرا ، همانطور که شفرین بیان کرد ، "مدیریت ریسک همه چیز در مورد مدیریت روانشناسی است."