بازگشت دارایی (ROA)

بازده دارایی (ROA) یک معیار سودآوری است که کارآیی را که در آن یک شرکت می تواند از دارایی های خود برای تولید درآمد خالص بیشتر استفاده کند ، اندازه گیری می کند.

فهرست مطالب

نحوه محاسبه بازده دارایی ها (گام به گام)

بازده دارایی ها یا "ROA" یک متریک متداول برای ردیابی چگونگی کارآمد یک شرکت می تواند دارایی های خود را برای تولید سود خالص تر قرار دهد.

هرچه یک شرکت بتواند از دارایی های موجود در ترازنامه خود را استخراج کند ، شرکت کارآمدتر از آن است که دارایی های آن با ظرفیت کامل مورد استفاده قرار می گیرد تا سود را در سطح درآمد خالص به حداکثر برساند (یعنی "خط پایین").

اگر مدیریت بتواند منابع را به خوبی تخصیص دهد ، سودآوری شرکت تمایل به افزایش هزینه های کمتری دارد و هزینه های سرمایه برای دستیابی به سطح مشخصی از بازده مورد نیاز است.

به طور کلی ، همه شرکت ها باید تلاش کنند تا با هزینه های مورد نیاز حداقل سطح خروجی را به حداکثر برسانند - زیرا دستیابی به این بدان معنی است که شرکت تقریباً با ظرفیت و کارآیی کامل کار می کند.

فرمول بازگشت به دارایی (ROA)

ROA یک شرکت با تقسیم درآمد خالص شرکت بر اساس میانگین کل دارایی های خود محاسبه می شود ، همانطور که در زیر بیان شده است.

علاوه بر این ، ROA محاسبه شده سپس به صورت درصد بیان می شود ، که امکان مقایسه بین شرکت های همسالان و همچنین ارزیابی تغییرات در سال گذشته را فراهم می کند.

در هسته متریک ، بازگشت دارایی (ROA) به این سؤال پاسخ می دهد ، "این شرکت چقدر درآمد خالص برای هر دلار دارایی متعلق به درآمد دارد؟"

شمارنده ، درآمد خالص ، از صورت درآمد حاصل می شود ، در حالی که مخرج ، مانده دارایی های متوسط ، از ترازنامه ناشی می شود.

توجه داشته باشید عدم تطابق در زمان بندی - یعنی بیانیه درآمد یک دوره خاص را در بر می گیرد ، اما ترازنامه یک عکس فوری در یک نقطه خاص از زمان است - از این رو ، میانگین بین تعادل آغاز و پایان کل دارایی ها در یک دوره زمانی معین استفاده می شوددر فرمول

نحوه تفسیر بازده دارایی ها (نسبت بالا در مقابل ROA)

بازده خوب دارایی ها چیست؟

به عبارت ساده تر ، شرکت هایی که دارای ROA به طور مداوم بالاتر هستند می توانند با استفاده از همان مقدار دارایی به عنوان شرکت های قابل مقایسه با ROA های پایین ، سود بیشتری کسب کنند.

بنابراین ، شرکت های ROA بالا به احتمال زیاد در طولانی مدت عملکرد خوبی دارند و با حاشیه سود بالاتری رهبر بازار می شوند.

• بازده بالاتر دارایی ها → برای شرکت هایی که دارای ROA بالاتر از شرکت های قابل مقایسه هستند ، می توان فرض کرد که دارایی های این شرکت تقریباً با ظرفیت کامل استفاده می شوند ، یا حداقل ، از کارآمدتر از همسالان صنعت خود استفاده می کنند.
• بازده پایین دارایی ها → از طرف دیگر ، ROA پایین تر نسبت به میانگین صنعت می تواند یک پرچم قرمز باشد که نشان می دهد مدیریت ممکن است از مزایای بالقوه از دارایی های موجود در آن استفاده نکند.

برای اینکه ROA در مقایسه مفید باشد ، شرکت ها باید در یک بخش (یا مشابه) باشند ، زیرا میانگین صنعت به طور قابل توجهی متفاوت است.

اما علاوه بر مقایسه با رقبای صنعت ، یکی دیگر از موارد استفاده در ردیابی ROA برای ردیابی تغییرات در عملکرد سال گذشته است.

• افزایش بازده دارایی → اگر ROA یک شرکت با گذشت زمان در حال افزایش است ، این نشان می دهد که این شرکت در حال پیشرفت در توانایی خود در افزایش سود خود با هر دلار دارایی متعلق به آن است.
• کاهش بازده دارایی ها → اگر ROA یک شرکت در حال کاهش است ، این نشان می دهد که این شرکت ممکن است دارایی های زیادی را خریداری کرده و/یا نتواند از دارایی های خود را با تمام ظرفیت خود استفاده کند.

بازگشت دارایی (ROA) در مقابل بازگشت سهام (ROE)

رابطه ROA و ROE مستقیماً با موضوع تأمین اعتبار بدهی مرتبط است.

بر خلاف ROE ، ROA در ساختار سرمایه یک شرکت عامل بدهی نیست. برای شرکت هایی که هیچ بدهی ندارند-یعنی شرکت سهامدار-سهامداران آن و کل دارایی های آن معادل خواهند بود (و ROA و ROE برابر خواهند بود).

اما اگر این شرکت ها سرمایه بدهی را جمع می کردند ، ROE آنها از افزایش تراز نقدی بالاتر از ROA خود افزایش می یابد ، زیرا در حالی که سهام کاهش می یابد ، کل دارایی ها افزایش می یابد.

بازگشت به ماشین حساب دارایی (ROA) - الگوی مدل اکسل

اکنون به یک تمرین مدل سازی حرکت خواهیم کرد که می توانید با پر کردن فرم زیر به آن دسترسی پیدا کنید.

مرحله 1. فرضیات ترازنامه

برای تمرین مدل سازی ما ، فرضیات عملیاتی زیر را فرض خواهیم کرد.

فرضیات ترازنامه (سال 1)

• معادل نقدی و نقدی: 20 میلیون دلار
• حساب های دریافتنی حساب (A/R): 40 میلیون دلار
• موجودی: 60 میلیون دلار
• PP& E ، خالص: 120 میلیون دلار

در اینجا ، ما دو سناریوی مختلف را ارزیابی خواهیم کرد ، که می توانیم در سلول "مورد" (L3) بین آنها قرار بگیریم.

1. پرونده صعودی
2. مورد نزولی

با توجه به سال 1 به عنوان نقطه شروع ما ، ما تغییرات سال بعد را در B/S فرض خواهیم کرد.

فرضیات مورد صعودی

• معادل نقدی و نقدی: +4 میلیون دلار
• حساب های دریافتنی حساب (A/R): 0 میلیون دلار - بدون تغییر
• موجودی: - 2 میلیون دلار
• PP& E ، خالص: - 4 میلیون دلار

اگر پرونده فعال به "صعودی" تنظیم شود ، "کل دارایی های فعلی" از 150 میلیون دلار در سال 1 به 158 میلیون دلار تا پایان سال 5 افزایش می یابد.

در همان افق زمانی ، تعادل "کل دارایی" از 270 میلیون دلار به 262 میلیون دلار کاهش می یابد.

پیش بینی این است که مانده موجودی دارایی به سمت بالا گرایش دارد ، اما علت تغییر مثبت +8 میلیون دلاری ناشی از افزایش مانده نقدی است نه موجودی.

با توجه به پایه دارایی های ثابت (یعنی PP& E) ، کاهش 16 میلیون دلار دلالت بر هزینه های سرمایه کمتری دارد.

در مورد مورد دیگر ، اگر به جای آن ، پرونده فعال را به "نزولی" تنظیم کنیم ، علائم موجود در ستون "مرحله" هر یک از آنها می چرخند.

فرضیات مورد نزولی

• معادل نقدی و نقدی: - 4 میلیون دلار
• حساب های دریافتنی حساب (A/R): 0 میلیون دلار - بدون تغییر
• موجودی: +2 میلیون دلار
• PP& E ، خالص: +4 میلیون دلار

تأثیر خالص "کل دارایی های فعلی" از 150 میلیون دلار در سال 1 به 142 میلیون دلار در سال 5 کاهش می یابد - کاهش 8 میلیون دلار.

برای مورد خط "کل دارایی" ، تعادل از 270 میلیون دلار در سال 1 به 278 میلیون دلار در سال 5 افزایش می یابد.

افزایش PP& E در B/S را می توان به عنوان افزایش هزینه های Capex تعبیر کرد ، که اغلب در اثر رشد بی پروا و یا افزایش رقابت در بازار ایجاد می شود.

مرحله 2. فرضیات بیانیه درآمد (و پیش بینی)

در مرحله بعدی ، تمام آنچه برای تکمیل محاسبات بازده دارایی (ROA) باقی مانده است فرضیات درآمد خالص است.

پیش فرض بیانیه درآمد

• درآمد خالص در سال 1 = 25 میلیون دلار
• تغییر yoy مورد صعودی = +2 میلیون دلار
• مورد نزولی تغییر Yoy = - 2 میلیون دلار

تحت "پرونده صعودی" ، درآمد خالص از 25 میلیون دلار به 33 میلیون دلار افزایش می یابد ، در حالی که در "پرونده نزولی" ، درآمد خالص از 25 میلیون دلار به 17 میلیون دلار کاهش می یابد.

مرحله 3. بازگشت به مثال محاسبه دارایی (ROA)

در قسمت آخر تمرین ما ، درآمد خالص را در هر دوره با میانگین تعادل بین دوره قبل و دوره فعلی "دارایی های کل" تقسیم می کنیم ، می توانیم ROA را برای دوره پیش بینی محاسبه کنیم.

برای تکرار از قبل ، معادله محاسبه بازده دارایی ها در زیر نشان داده شده است.

• ROA = درآمد خالص ÷ (میانگین کل دارایی)

برای "مورد صعودی" ، ROA از 10. 0 ٪ به 12. 5 ٪ افزایش می یابد - که به معنای تخصیص منابع کارآمدتر است و باعث افزایش درآمد خالص می شود.

به عنوان مثال ، مانده نقدی در حال افزایش است ، به این معنی که شرکت نقدینگی بیشتری در دست دارد و جریان های نقدی کمتری مربوط به خریدهای موجودی و CAPEX است.

کاهش موجودی نشانگر گردش مالی سریعتر موجودی از افزایش تقاضای مشتری است ، و کاهش PP& E به این معنی است که ارزش بیشتری توسط دارایی های ثابت موجود با حداقل نیازهای هزینه Capex ایجاد می شود.

با این حال ، در "مورد نزولی" ، ROA از 8. 5 ٪ در سال 1 به 6. 1 ٪ کاهش می یابد - با تغییرات مخالف (و پیامدهای) در B/S و I/S.

در بسته شدن ، از متریک ROA می توان توسط سرمایه گذاران استفاده کرد تا درک بهتری از چگونگی کارآمد یک شرکت در تبدیل خرید دارایی خود به درآمد خالص داشته باشد.

هرچه تعداد ROA بالاتر باشد ، شرکت با کارآیی عملیاتی تر در تولید سود بیشتر با سرمایه گذاری کمتر است.

هر آنچه برای تسلط بر الگوی مالی نیاز دارید

ثبت نام در بسته حق بیمه: یادگیری مدل سازی صورتهای مالی ، DCF ، M& A ، LBO و Comps. همان برنامه آموزشی که در بانکهای سرمایه گذاری برتر استفاده می شود.< Pan> کاهش موجودی نشانگر گردش مالی سریعتر از افزایش تقاضای مشتری است ، و کاهش PP& E به معنای ایجاد ارزش بیشتر توسط دارایی های ثابت موجود با حداقل نیازهای هزینه Capex است.