Barter ، سایر مراحل به شرکت های ایران کمک می کند تا تحریم ها را شکست دهند

دبی (رویترز) - شرکت ایرانی AHT هر ماه میلیون ها دلار آجیل و میوه خشک را از ایران صادر می کند اما تحریم های مالی غربی به معنای این است که در ازای آن پول کمی دریافت می کند. درعوض آن با کالاهای دیگر مانند جعبه های مقوایی و قوطی های فلزی از چین پرداخت می شود.

وی گفت: "بیشتر مشاغل ما در حال حاضر اینگونه است. هیچ پولی در این روند دخیل نیست. "

وی گفت: "ما کالاها را وارد می کنیم ، کالاها را به بازار محلی می فروشیم ، پول را از بازار محلی می گیریم و سپس به کارمندان و کشاورزانم می پردازیم.

امین گفت: "هیچ پولی در حال گردش نیست - مانند هزاران سال پیش."سال گذشته صادرات AHT در حدود 100 میلیون دلار ، بیشتر به چین و هند بود.

تحریم های مالی تحمیل شده بر برنامه هسته ای مورد مناقشه ایران ، ضربه ای سنگین به تجارت خارجی آن وارد کرده است. از اواخر سال گذشته ، ایالات متحده استفاده خود را از قوانین ضد پولشویی افزایش داده است تا آن را برای بانکهایی که تجارت ایالات متحده برای حفظ ارتباط با ایران دارند ، از نظر قانونی خطرناک کند.

در نتیجه ، بنگاه های ایرانی از بسیاری از سیستم های جهانی بانکی که تجارت را تأمین می کند ، یخ زده اند. برای آنها دشوار یا غیرممکن است که نامه های اعتباری یا انجام نقل و انتقالات بین المللی وجوه را از طریق بانک ها انجام دهند.

اما پرونده های AHT و سایر شرکت های ایرانی که توسط رویترز تماس گرفته اند نشان می دهد که بسیاری از آنها در حال یافتن موانع و ادامه کار هستند ، هرچند با ناراحتی و هزینه قابل توجهی.

برخی از صادرکنندگان و واردکنندگان ایرانی در حال متوسل شدن به Barter هستند. برخی دیگر شبکه های پیچیده اما حقوقی شرکای خارج از کشور را برای انجام پرداخت ها جمع می کنند. برخی از آنها به جای بانک ها از طریق خانه های مبادله پول استفاده می کنند ، یا از یک شبکه انتقال پول قانونی اما عمدتاً تنظیم نشده معروف به هاولا در خاورمیانه و هوندی در هند استفاده می کنند.

"Sanjiv Sawla از شرکت بازرگانی مستقر در بمبئی ، M Lakhamsi گفت:" تجارت بر همه چیز مقدم است ، بنابراین اگر فردا تحریم ها یا هر چیز دیگری وجود داشته باشد ، همیشه روش های مختلفی برای دور زدن آن وجود دارد. "

وی گفت: "مدتی یک انحراف جزئی وجود داشت که تجارت در تجارت وجود داشت ، اما همه اکنون سیستم های خود را به کار گرفته اند."شرکت وی حدود 125 میلیون دلار در سال بذر ، ادویه جات ترشی جات ، گندم و برنج-حدود 5-10 میلیون دلار با ایران.

من پولم را از دبی می گیرم. نمی دانم چطور ترتیبش می دهند. محصول هیچ وقت به دبی نمی رسد، محصول فقط از هند به ایران می رود و این روزها پرداخت از دبی انجام می شود. تا حدود شش ماه پیش از ایران می آمد.»

صادرات

بر اساس گزارش صندوق بین المللی پول، صادرات ایران در سال مالی گذشته منتهی به 29 اسفند 107 میلیارد دلار برآورد شده است که 81 میلیارد دلار آن نفت و گاز بوده است. واردات 70 میلیارد دلار برآورد شد.

دولت ایران در حال تلاش برای یافتن راه هایی برای ادامه دریافت دستمزد نفت خود است. به عنوان مثال، ایران با هند توافق کرده است که 45 درصد از تجارت نفت خود را به روپیه تسویه کند که در بازارهای جهانی آزادانه مبادله نمی شود. این روپیه ممکن است برای پرداخت هزینه واردات آهن و فولاد هندی، مواد شیمیایی و غلات به ایران استفاده شود.

اکثر شرکت های غیرنفتی ایران نمی توانند روی چنین تقاضای قوی برای محصولات خود حساب کنند، بنابراین ممکن است دور زدن تحریم ها برای آنها دشوارتر باشد. اما نشانه هایی وجود دارد که بسیاری در حال مدیریت هستند.

به دلیل توقف نقل و انتقالات بانکی، 20 صادرکننده غذای ایرانی در میان 3800 غرفه این ماه در دبی، پول نقد پرداختند یا از شبکه حواله برای ایمن کردن غرفه های ساده در ساختمانی دورافتاده در مرکز نمایشگاهی گسترده استفاده کردند.

برخی از صادرکنندگان و عرضه کنندگان ایرانی به ایران گفتند که هنوز از بانک های ترکیه استفاده می کنند، که برخی از کانال های بانکی ایران را برای پرداخت های نفتی باز نگه داشته است.

اما امین از AHT گفت که او تا حد زیادی استفاده از بانک های ترکیه را به دلیل کارمزدها یا مالیات های بالا متوقف کرده است، و به این دلیل که می ترسد موج بعدی تحریم ها بتواند پرداخت ها به او را که هنوز در خط لوله بودند متوقف کند. او گفت که مبادله کالایی امن تر است.

سایر شرکت های ایرانی برای پرداخت های بین المللی خود از بانک ها به صرافی ها در دبی یا جاهای دیگر روی آورده اند. صرافی ها به تجارت قانونی با ایران ادامه داده اند، اگرچه محدودیت های مربوط به اندازه نقل و انتقالات فردی، آنها را راحت تر از بانک ها می کند.

زعفران گهر ایران که سالانه حدود 11000 کیلو از این ادویه پرارزش را صادر می کند، در چند ماه اخیر برای ادامه تجارت 30 میلیون دلاری خود از صرافی ها استفاده کرده است. ایران بزرگترین تولید کننده زعفران در جهان است.

هوتن معتمدی، مدیر بازاریابی گوهر مستقر در اسپانیا، در غرفه این شرکت گفت: «ما می توانیم این کار را انجام دهیم، اما فقط با مشکلات فراوان. هر سال فروش در حال افزایش است زیرا هر سال وارد کشور دیگری می شویم. برخی از فروش ها مستقیماً انجام می شود، اما اگر از طریق اسپانیا انجام شود، آسان تر است.

معامله گران گفتند که سایر شرکت های ایرانی از شبکه هاوال استفاده می کنند. تصور می شود که صدها میلیون دلار هر سال از طریق شبکه از طریق دبی منتقل می شود و این یک روش محبوب برای جوامع قابل توجه بزرگ آسیای جنوبی و ایران برای ارسال پول به خانه است. این به سختی مستند و مبتنی بر اعتماد است.

به طور معمول ، یک کارگر مهاجر در دبی واسطه ای به نام هاوآدر را به دلار یا دیهام ها می پردازد. هاوالدار در کشور دریافت کننده با یک تماس ، که اغلب یک بستگان قابل اعتماد است ، تماس می گیرد و این مخاطب به خانواده کارگر به ارز محلی می پردازد. هاوالادارها بعداً از طریق حمل و نقل ساده ، بدهی ها را به یکدیگر تسویه می کنند-به عنوان مثال ، با استفاده از کشتی بین ایران و امارات شارجه ، که مجاور دبی است-یا با تهیه کالا.

طبق مطالعات بانک جهانی کانال های هاوال که بین افغانستان ، دبی و پاکستان فعالیت می کند ، هیچ محدودیتی در حجم وجوهی که می توانند از عهده آن باشند ، وجود ندارد. بانک جهانی تخمین زده است که معاملات منفرد بیش از 500000 دلار غیر معمول نیست. مؤسسات بزرگ بین المللی کمک به دلیل کمبود بانک در روستای افغانستان ، دو برابر بیشتر از آن انجام داده اند.

حمل دریایی

چنین کانال هایی نمی توانند به طور کامل سیستم بین المللی بانکی را جایگزین کنند.

داده های دولت آمریكا نشان می دهد كه ایران حدود 45 درصد از مصرف برنج خود را متكن می كند ، و هند یكی از بزرگترین تأمین كنندگان است. اما چندین صادرکننده برنج هندی در نمایشگاه دبی گفتند که آنها به دلیل مشکلات پرداخت و بیمه ، طی چند ماه گذشته حمل و نقل از طریق دریا را متوقف کرده اند.

"وقتی 100 درصد از دست می دهید ، تجارت با ایران چیست؟"سعید شریف یوسف ، مدیر صادرات مستقر در بمبئی ، که به برنج ، ذرت ، شکر و گندم می پردازد.

صادرکنندگان روغن نخل مالزی و سنگاپور در نمایشگاه مواد غذایی گفتند که آنها از ارسال حمل و نقل به ایران متوقف شده اند زیرا بانک های آنها سال گذشته از صدور نامه های اعتباری به هر محموله ای که برای بنادر ایران محدود شود ، امتناع ورزیدند.

به دور از سالن های مدرن مرکز نمایشگاه ، در خیابان های شلوغ بازار Al Ras در قدیمی دبی ، بسیاری در میان جامعه مهاجران دیرینه بازرگانان مواد غذایی ایران گفتند که آنها همچنین تجارت را قطع می کنند ، بخشی از آن به دلیل اینکه توسط شیب دار سوزانده شده انداسلاید ریال ایران در چند ماه گذشته.

یک معامله گر مواد غذایی ایرانی گفت: "در حال حاضر تجارت با ایران بسیار سخت است.""ما سعی می کنیم این کار را انجام ندهیم زیرا از دست داده ایم."

اما نشانه هایی وجود دارد که نشان می دهد مسیرهای تجاری جدید جایگزین موارد آسیب دیده می شوند. چندین معامله گر در این نمایش گفتند که افزایش محموله های برنج در مرز ایران با پاکستان وجود داشته است ، که به صورت نقدی پرداخت می شود.

شرکت های ایرانی همچنین برای تسهیل تجارت با شرکتهای خارجی مشارکت و ترتیبات جدیدی را تشکیل می دهند. یک کارگزار مستقر در اروپا متخصص در صادرات کشاورزی ایران ، که به دلیل حساسیت این موضوع از نامگذاری خودداری کرد ، گفت که از آنجا، که سپس بودجه را مستقیماً به یک حساب بانکی انتخاب شده توسط صادرکننده منتقل کرد.

این کارگزار که ده ها سال است که در کالاهای ایرانی سروکار داشته است ، گفت: "هیچ نامه ای اعتبار و بانک درگیر نیست ، به غیر از حساب دریافت کننده."

وی افزود: "ما هر روز تدارکات و مسائل تجاری جدید داریم.""پست های هدف هر روز در حال تغییر است و به احتمال زیاد راه حل های پیشنهادی امروز ممکن است دیگر تا پایان هفته قابل اجرا نباشد."

Behrooz Rezazadeh ، رئیس گروه PSDC مستقر در تهران ، که به شرکت های ایرانی در مورد رشد صادرات و تدارکات توصیه می کند ، گزینه دیگری را توصیف کرد.

وی گفت: "شرکت های صادراتی شرکای خارج از ایران دارند و آنها به شریک زندگی خود صادر می کنند و شریک زندگی آنها نامه اعتبار دریافت می کند ، پول را دریافت می کند و سپس کالا را تحویل می دهد.

"تجارت مانند برف در بالای کوه است. پس از ذوب شدن برای تبدیل شدن به آب ، راه خود را به پایین پیدا می کند. این ماهیت تجارت است - برای یافتن راه حل. "