تجزیه و تحلیل فضایی و زمانی از گسترش شهری و الگوهای رشد آینده لاهور ، پاکستان

لاهور ، یک کلانشهر و بزرگترین شهر بزرگ پاکستان ، طی پنج دهه گذشته تجربه گسترش سریع شهری را تجربه کرده است. توسعه اقتصادی و اجتماعی و رشد جمعیت شهری باعث افزایش سریع گسترش شهری شده است. افزایش منطقه ساخته شده لاهور طی پنج دهه گذشته شاهد رشد چشمگیری بوده است. این مطالعه با هدف تشخیص تغییرات فضایی-زمانی در پوشش اراضی و ارزیابی گسترش شهری لاهور از سال 1973 انجام شده است. تبدیل زمین به سایر مصارف در درجه اول به دلیل رشد جمعیت شهری است ، در حالی که افزایش فعالیت های اقتصادی استدلیل اصلی تغییرات استفاده از زمین. در این مطالعه ، تصاویر Landsat موقتی با داده های جمعیتی در محیط GIS یکپارچه شد تا تعیین پویایی مکانی و زمانی در پوشش زمین استفاده از اراضی (LULC) و گسترش شهری شهر لاهور. طبقه بندی تصویر تحت نظارت الگوریتم حداکثر احتمال در Landsat MSS (1973 و 1980) ، TM (1990) ، ETM+ (2000) ، TM (2010) و OLI/TIRS (2020) تصاویر اعمال شد ، در حالی که یک تکنیک مقایسه پس از طبقه بندی استفاده شدبرای تشخیص تغییرات در طول زمان. تجزیه و تحلیل مکانی و زمانی نشان داد که طی پنج دهه گذشته ، منطقه ساخته شده شهر لاهور توسط گسترش یافته است~532 کیلومتر 2. از این تجزیه و تحلیل مشخص شد که در شهر لاهور ، گسترش شهری در درجه اول با هزینه از دست دادن زمین های بارور کشاورزی ، پوشش گیاهی و سایر کاربری اراضی قابل کشت بود. این تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که ساختار و الگوی رشد لاهور عمدتاً از شبکه جاده و گسترش خطی پیروی کرده است. نتایج حاکی از آن است که این گسترش شهری به عنوان اقتصادی ، اقتصادی ، جمعیت شناسی ، تبدیل زمین های کشاورزی ، مهاجرت روستایی و شهری ، نزدیکی به مسیرهای حمل و نقل و عوامل تجاری نسبت داده می شود. این مطالعه برای تصمیم گیرندگان و برنامه ریزان شهری برای تدوین استراتژی های مؤثر برنامه ریزی شهری و بررسی روند رشد شهر لاهور پیش بینی می کند.

کلید واژه ها

درباره نویسندگان

گروه جغرافیا ، دولت. تحصیلات تکمیلی

گروه جغرافیا.

دانشگاه پیشاور

گروه علوم زمین.

منابع

1. Agarwal C. ، Green G. M. ، Grove J. M. ، Evans T. P. و Schweik C. M.(2002). بررسی و ارزیابی مدل های تغییر کاربری اراضی: پویایی فضا ، زمان و انتخاب انسانی. ژنرال فناوری. نماینده NE-297. میدان نیوتن ، پنسیلوانیا: وزارت کشاورزی ایالات متحده ، سرویس جنگل ، ایستگاه تحقیقاتی شمال شرقی ، 61 ، doi: 10. 2737/NE-GTR-297

2. احمد س. ، آ. آوتار ، ستی م. ، سورجان A. (2016). تغییر پوشش زمین دهلی در دوره ترانزیت. شهرها ، 50 ، 111-118.

3. Alboody A. ، Sedes F. and Inglada J. (2008). پس از طبقه بندی و استدلال مکانی: رویکرد جدید برای تغییر تشخیص برای به روزرسانی پایگاه داده GIS. در سومین کنفرانس بین المللی فن آوری های اطلاعات و ارتباطات. از تئوری گرفته تا برنامه ها (ICTTA) ، 1-7 ، doi: 10. 1109/ictta. 2008. 4530039

4. Almas A. S. ، Rahim C. ، Butt M. و Shah T. I.(2005). نظارت بر رشد کلانشهر و طبقه بندی کاربری اراضی با استفاده از تکنیک های جغرافیایی. مجموعه مقالات کارگاه بین المللی خدمات و کاربرد زیرساخت داده های مکانی ، Hangzhou ، چین.

5. Anderson J. R. ، Hardy E. E. ، Roach J. T. و Witmer R. E.(1976). یک سیستم طبقه بندی استفاده از زمین و زمین برای استفاده با داده های سنسور از راه دور. مقاله حرفه ای بررسی زمین شناسی ایالات متحده 964 ، واشنگتن ، دی سی.

6. Anwar M. M. و Bhalli M. N.(2012). نظارت بر رشد جمعیت شهری و طبقه بندی کاربری اراضی با استفاده از GIS و تکنیک های سنجش از دور: یک مطالعه موردی از شهر فیصل آباد. مجله آسیایی علوم اجتماعی و بشریت ، 1 (1) ، 5-13.

7. Arif G. M. ، و حمید (2007). زندگی در شهر: پاکستان در کانون توجه. UNFPA ، اسلام آباد ، پاکستان.

8. Bagan H. ، and Yamagata Y. (2014). تجزیه و تحلیل تغییر پوشش زمین در 50 شهر جهانی با استفاده از ترکیبی از داده های Landsat و تجزیه و تحلیل سلولهای شبکه. Enround Res Lett ، 9 (6) ، 64015.

9. Batisani N. ، Yaal B. (2009). گسترش شهری در مرکز شهرستان ، پنسیلوانیا: پویایی مکانی و تحولات چشم انداز. جغرافیای کاربردی ، 29 (2) ، 235-249.

10. Benza M. ، Weeks J. R. ، Stow D. A. ، Lopez-Carr D. ، and Clarke K. C.(2016). تعریف مبتنی بر الگوی از متن شهری با استفاده از سنجش از دور و GIS. سنجش از دور محیط ، 183 ، 250-264 ، doi: 10. 1016/j. rse. 2016. 06. 011.

11. Bhatta B. (2009). تجزیه و تحلیل الگوی رشد شهری با استفاده از سنجش از دور و GIS: یک مطالعه موردی از کلکته ، هند. مجله بین المللی سنجش از دور ، 30 (18) ، 4733-4746.

12. Bhatta B. (2010). تجزیه و تحلیل رشد شهری و پراکندگی از داده های سنجش از دور. Springer-Verlag ، برلین ، هایدلبرگ.

13. Bhatti S. S. ، Tripathi N. K. ، Nitivattananon V. ، Rana I. A. و Mozumder C. (2015). یک رویکرد مدل سازی چند مقیاس برای شبیه سازی شهرنشینی در یک منطقه کلانشهر. Habitat Inteational ، 50 ، 354-365 ، doi: 10. 1016/j. habitatint. 2015. 09. 005.

14. Bhalli M. N. و Ghaffar A. (2015). استفاده از تکنیک های جغرافیایی در نظارت بر گسترش شهری و تجزیه و تحلیل تغییر کاربری اراضی: موردی از لاهور ، پاکستان. مجله علوم پایه و کاربردی ، 11،265-273.

15. Bren D 'Amour C. ، Reitsma F. ، Baiocchi G. ، Barthel S. ، Ggneralpg B. ، Erbh K. ، Haberl H. ، Creutzig F. و Seto K. C.(2017). گسترش زمین های شهری و پیامدهای آینده برای مناطق زراعی جهانی. PNAS ، 114 (34) ، 8939-8944 ، doi: 10. 1073/pnas. 1606036114.

16. چن جی (2007). شهرنشینی سریع در چین: یک چالش واقعی برای محافظت از خاک و امنیت غذایی. Catena ، 69 (1) ، 1-15.

17. Chen L. Wang X. Cai X. Yang C. Lu X. (2021). تغییرات فصلی دمای سطح زمین در روز و رانندگان اصلی آنها در ووهان ، چین. سنجش از راه دور ، 13 ، 302-323 ، doi: 10. 3390/rs13020323.

18. کنگلتون R. G.(1991). مروری بر ارزیابی صحت طبقه بندی داده های از راه دور. محیط سنجش از دور ، 37 (1) ، 35-46.

19. دنگ J. S. ، Wang K. ، Hong Y و Qi J. G.(2009). پویایی فضایی-زمانی و تکامل تغییر کاربری اراضی و الگوی چشم انداز در پاسخ به شهرنشینی سریع. چشم انداز و برنامه ریزی شهری ، 92 (3-4) ، 187-198.

20. Dewan A. M. و Yamaguchi Y (2008). با استفاده از سنجش از دور و GIS برای تشخیص و نظارت بر استفاده از زمین و تغییر پوشش زمین در متروپولیتن داکا بنگلادش در طی سالهای 1960-2005. نظارت و ارزیابی محیط زیست ، doi: 10. 1007/s/10661-008-0226-5.

21. Epstein H. E. ، Paruelo J. M. ، Pineiro G. ، Burke I. C. ، Lauenroth W. K. ، Barrett J. E. (2006). تعامل آب و نیتروژن در بهره وری اولیه در مقیاس های مکانی و زمانی در اکوسیستم های مرتع و درختچه ای. در Ecohydrology Dryland ، 201-216. Springer ، Dordrecht.

22. Estoque R. C. ، و Murayama Y (2013). الگوی چشم انداز و تغییرات ارزش خدمات اکوسیستم: پیامدهای برنامه ریزی پایداری محیط زیست برای سرمایه گذاری سریع شهر تابستانی فیلیپین. منظره و برنامه ریزی شهری ، 116 ، 60-72.

23. García-Nieto A. P. ، Geijzendorffer I. R. ، Baró F. ، Roche P. K. ، Bondeau A. ، and Cramer W. (2018). تأثیرات شهرنشینی در اطراف شهرهای مدیترانه: تغییر در عرضه خدمات اکوسیستم. شاخص های زیست محیطی ، 91 ، 589-606 ، doi: 10. 1016/j. ecolind. 2018. 03. 082.

24. غافار A. (2006). ارزیابی پراکندگی شهری در لاهور با استفاده از تکنیک های RS/GIS. بررسی جغرافیایی پاکستان ، 61 (2) ، 99102.

25. GOP (1981). گزارش سرشماری منطقه از لاهور 1981. سازمان سرشماری جمعیت ، بخش آمار اسلام آباد: دولت. پاکستانبرگرفته از http://www. pbscensus. gov. pk

26. GOP (2000). گزارش سرشماری منطقه از لاهور 1998. سازمان سرشماری جمعیت ، بخش آمار اسلام آباد: دولت. پاکستانبرگرفته از http://www. pbscensus. gov. pk

27. GOP (2015). بررسی اقتصادی پاکستان 2014-2015. اسلام آباد: بخش مالی اسلام آباد ، پاکستان.

28. GOP (2015a). آمار توسعه پنجاب 2015. دفتر آمار لاهور. دولت پنجاب. پاکستان

29. GOP (2017). نتایج خلاصه موقت 6th جمعیت و سرشماری مسکن 2017. سازمان سرشماری جمعیت ، بخش آمار اسلام آباد: دولت. پاکستانبرگرفته از http://www. pbscensus. gov. pk

30. Ifatimehin O. O.(2008). سنجش از دور و برنامه های کاربردی GIS در گسترش شهری و از بین رفتن پوشش پوشش گیاهی در شهر کادونا ، شمال نیجریه. مجله کشاورزی پایدار آمریکایی و اوراسیا ، 2 (2) ، 117-124.

31. Jat M. K. ، Garg P. K. و Khare D. (2008). ارزیابی الگوهای رشد شهری با استفاده از تکنیک های تجزیه و تحلیل مکانی. در: مجموعه مقالات کنفرانس هند و استرالیا در مورد فناوری اطلاعات در مهندسی عمران (IAC-ITCE) ، 70 ، 20-21.

32. جنسن J. R. (1996). پردازش تصویر دیجیتال مقدماتی: چشم انداز سنجش از راه دور: Prentice-Hall Inc.

33. جنسن J. R. (2009). سنجش از دور محیط: چشم انداز منابع زمین 2/E: آموزش پیرسون هند.

34. Kaza N. (2013). چشم انداز شهری در حال تغییر قاره ایالات متحده. چشم انداز و برنامه ریزی شهری ، 110 ، 7486 ، doi: 10. 1016/j. landurbplan. 2012. 10. 015.

35. کیم H. ، کیم Yk. ، Song S. K. و لی H. W.(2016). تأثیر رشد شهری آینده بر تغییرات آب و هوایی منطقه ای در کلانشهر سئول ، کره. علم کل محیط ، 571،355-363 ، doi: 10. 1016/j. scitotenv. 2016. 05. 046.

36. Kirillov Pl. ، Makhrova A. G. ، Nefedova T. G.(2019). روندهای فعلی در توسعه الگوی حل و فصل مسکو: یک رویکرد چند مقیاس. جغرافیا ، محیط زیست ، پایداری ، 12 (4) ، 6-23 ، doi: 10. 24057/2071-9388-2019-69.

37. Kugelman M. (2013). شهرنشینی در پاکستان: علل و عواقب آن . 1-7. برگرفته از https://www. files. ethz. ch/isn/159296/4c5b5fa0ebc5684da2b9f244090593bc. pdf.

38. LDA. و ناپاک(2004). LDA Master Plan Lahore 2021. Govt. از پنجاب ، لاهور ، پاکستان.

39. Lillesand T. M. ، Kiefer R. W. ، Chipman J. W.(2004). سنجش از دور و تفسیر تصویر. جان ویلی و پسران آموزشی ویبولیتین

40. لی ح. ؛وی Y. H. D. هوانگ ز. (2014). گسترش اراضی شهری و پویایی مکانی در جهانی سازی شانگهای. پایداری ، 6 ، 8856-8875.

41. لی G. ، Sun S. ، و Fang C. (2018). نیروهای مختلف محرک گسترش شهری در چین: بینش از یک تجزیه و تحلیل مکانی و زمانی. چشم انداز و برنامه ریزی شهری ، 174 ، 63-77 ، doi: 10. 1016/j. landurbplan. 2018. 03. 004

42. لیو جی ، ژان جی. ، دنگ X. (2005). الگوهای مکانی و نیروهای محرک گسترش اراضی شهری در چین در دوره اصلاحات اقتصادی. Ambioمجله محیط زیست انسانی ، 34 ، 450-455.

43. لیو R. ، ژانگ K. ، ژانگ Z. ، Borthwick A. G. (2014). تجزیه و تحلیل مناسب برای استفاده از زمین برای توسعه شهری در پکن. مجله مدیریت محیط زیست ، 145 ، 170-179.

44. Lo C. P و Yang X. (2002). محرک های کاربری اراضی/تغییرات پوشش زمین و مدل سازی دینامیک برای آتلانتا. منطقه کلانشهر جورجیا. مهندسی فتوگرامتری و سنجش از دور ، 68 (10) ، 1073-1082.

45. Mundia C. N. و آنیا م. (2006). دینامیک استفاده از اراضی/تغییرات پوشش و تخریب شهر نایروبی ، کنیا. تخریب و توسعه زمین ، 17 (1) ، 97-108.

46. Mundia C. N. و آنیا م. (2007). تجزیه و تحلیل تغییرات کاربری/پوشش زمین و گسترش شهری شهر نایروبی با استفاده از سنجش از دور و GIS ، مجله بین المللی سنجش از دور ، 26 ، 13 ، 2831-2849 ، doi: 10. 1080/01431160500117865.

47. Muñoz-Villers L. E. و López-Blanco J. (2008). استفاده از اراضی/پوشش با استفاده از تصاویر Landsat TM/ETM در منطقه کوهستانی گرمسیری و بیولوژیکی در مرکز شرقی مکزیک. مجله بین المللی سنجش از دور ، 29 (1) ، 71-93.

48. Nasar-U-Minallahm M. (2020). بررسی رابطه بین دمای سطح زمین و تغییر کاربری اراضی در لاهور با استفاده از داده های Landsat. مجله تحقیقات علمی و صنعتی پاکستان سری A: علوم فیزیکی ، 63a (3) ، 188-200.

49. Nasar-U-Minallah M. و Ghaffar A. (2020). تغییرات زمانی در حداقل ، حداکثر و میانگین روند دما لاهور پاکستان در طی سالهای 1950-2018. مجموعه مقالات آکادمی علوم پاکستان: A. علوم فیزیکی و محاسباتی ، 57 (2) ، 21-33.

50. Md. A. (2011). تبدیل زمین های کشاورزی به مصارف غیر کشاورزی در بنگلادش: وسعت و عوامل تعیین کننده ، مطالعات توسعه بنگلادش ، انستیتوی مطالعات توسعه بنگلادش (پیشنهادات) ، 34 (1) ، 59-86.

51. Rana I. A. ، Bhatti S. S. و Arshad H. S. H.(2017). ارزیابی نابرابری توسعه اقتصادی و اجتماعی و زیرساخت ها-مطالعه موردی از مناطق شهری Punjab ، پاکستان. مجله بین المللی توسعه پایدار شهری ، 0 (0) ، 1-13.

52. رانا I. A. و Bhatti S. S (2018). لاهور ، چالش ها و فرصت های شهری پاکستان. شهرها ، 72 (2018) ، 348-355.

53. Seto K. C. ، Woodcock C. E. Song C. ، Huang X. ، Lu J. and Kauf-Ma R. K.(2002). نظارت بر تغییر کاربری اراضی در دلتای رودخانه مروارید با استفاده از Landsat TM. مجله بین المللی سنجش از دور 23 (10) ، 1985-2004.

54. Seto K. C. و Kaufma R. K.(2003). مدل سازی محرک های تغییر کاربری اراضی شهری در Delta River Pearl ، چین: ادغام سنجش از دور با داده های اقتصادی و اقتصادی. Land Econ ، 79 (1) ، 106-121.

55. Seto K. C. Fragkias M. Ggneralp B. و Reilly M. K. متاآنالیز گسترش زمین جهانی شهری. PLOS ONE 2011،6 ، E23777.

56. شیرازی S. A. و Kazmi S. J. H.(2014). تجزیه و تحلیل رشد جمعیت و توسعه شهری در لاهور و پاکستان با استفاده از تکنیک های جغرافیایی: برخی از گزینه های آینده. مجله مطالعات آسیای جنوبی ، 29 (1) ، 269-280.

57. Simwanda M. and Murayama Y (2018). الگوهای مکانی و مکانی تغییر کاربری اراضی شهری در شهر به سرعت در حال رشد Lusa-Ka ، زامبیا: پیامدهای توسعه پایدار شهری. شهرهای پایدار و جامعه ، 39 ، 262-274 ، doi: 10. 1016/j. scs. 2018. 01. 039.

58. پسر N. T. ، چن ، C. F. Chen C. R. ، Thanh B. X. و Vuong T. H.(2017). ارزیابی شهرنشینی و جزایر گرمای شهری در شهر هوشی مین ، ویتنام با استفاده از داده های Landsat. شهرهای پایدار و جامعه ، 30 ، 150-161 ، doi: 10. 1016/j. scs. 2017. 01. 009.

59. Song W. ، Deng X. (2015). تأثیر از دست دادن زمین های کشت شده ناشی از شهرنشینی بر خدمات اکوسیستم در دشت شمال چین. انرژی ، 8 ، 5678-5693.

60. Sudhira H. S. ، Ramachandra T. V. و Jagadish K. S.(2004). گسترش شهری: معیارها ، دینامیک و مدل سازی با استفاده از GIS. مجله عمدی از ژئو-اطلاعاتی مشاهده زمین کاربردی ، 5 (1) ، 29-39.

61. Taubenbock H. ، Wegma M. ، Roth A. ، Mehl H. and Dech S. (2009). شهرنشینی در هند تجزیه و تحلیل فضا-زمانی با استفاده از داده های سنجش از دور. رایانه ها ، سیستم های محیط زیست و شهری ، 33،179-188.

62. سازمان ملل.(2018). چشم انداز شهرنشینی جهان: تجدید نظر 2018. برگرفته از https://www. un.org/development/desa/en/news/population/2018-revision-of-world-urbanization-prospects.html

63. Vasenev V. I. ، Yaroslavtsev A. M. ، Vasenev I. I. ، Demina S. A. ، Dovltetyarova E. A.(2019). تغییر کاربری اراضی در مسکو جدید: اولین نتایج پس از پنج سال شهرنشینی. جغرافیا ، محیط زیست ، پایداری ، 12 (4) ، 24-34 ، doi: 10. 24057/2071-9388-2019-89.

64. Weng Q. A.(2001). سنجش از دور؟ارزیابی GIS از گسترش شهری و تأثیر آن بر دمای سطح در دلتای ژوجیانگ ، چین. مجله بین المللی سنجش از دور ، 22 (10) ، 1999-2014.

65. Weng Q. (2002). تجزیه و تحلیل تغییر کاربری اراضی در دلتای ژوجیانگ چین با استفاده از سنجش از راه دور ماهواره ای ، GIS و مدل سازی تصادفی. مدیریت محیط زیست مجله ، 64 (3) ، 273-284.

66. Wilson E. H. ، Hurd J. D. ، Civco D. L. ، Prisloe M. P و Aold C. (2003). توسعه یک مدل جغرافیایی برای تعیین کمیت ، توصیف و نقشه برداری از رشد شهری. محیط سنجش از دور ، 86 (3) ، 275-285.

67. Wu Q. ، Li H. Q. ، Wang R. S. ، Paulussen J. ، He H. ، Wang M. ، Wang B. H. و وانگ ، ز. (2006). نظارت و پیش بینی تغییر کاربری اراضی در پکن با استفاده از سنجش از دور و GIS. چشم انداز و برنامه ریزی شهری ، 78 ، 322-333.

68. Xiao J. ، Shen Y. ، Ge J. ، Tateishi R. ، Tang C. ، Liang Y. and Huang Z. (2006). ارزیابی گسترش شهری و تغییر کاربری اراضی در Shijiazhuang ، چین ، با استفاده از GIS و سنجش از دور. برنامه ریزی شهری چشم انداز ، 75 (1-2) ، 69-80.

69. یانگ ی. ، لیو Y ، لی Y ، و Du G. (2018). کمیت الگوهای فضایی-زمانی گسترش شهری در پکن در طی سالهای 1985-2013 با تحول در توسعه روستایی و شهری. خط مشی استفاده از زمین ، 74 ، 220-230 ، doi: 10. 1016/j. landusepol. 2017. 07. 004.

70. Yuan F. ، Sawaya K. E. ، Loeffelholz B. C. و Bauer M. E. (2005). طبقه بندی پوشش زمین و تجزیه و تحلیل تغییر در شهرهای دوقلوی (مینسوتا) کلانشهر توسط سنجش از دور از راه دور چند زمانه. سنجش از دور محیط ، 98 ، 317-328.

71. Zang Z. ، Zou X. ، Zuo P ، Song Q. ، Wang C. and Wang J. (2017). تأثیر الگوهای چشم انداز بر آسیب پذیری زیست محیطی و ارزشهای خدمات اکوسیستم: تجزیه و تحلیل تجربی از ذخیره طبیعت یانچنگ در چین. شاخص های زیست محیطی ، 72 ، 142-152 ، doi: 10. 1016/j. ecolind. 2016. 08. 019.