بین حرص و ترس

Essar Shipping، Sisco Approve 3:1 Swap Ratio

Sivasankaran To Stay Put On Sterling Comp Board

خفاش 1. 71 میلیارد دلار برای خرید مجدد واحد سیگار مکزیکی خرج می کند

پیشنهادات Verma برای حمایت از Ses های کوچکتر

قیمت سهام در پایان سال گذشته 44. 7 درصد بالاتر از روند بود. محاسبه مجدد ویشال پاتاک از BZW برای فایننشال تایمز در این هفته، بر اساس حرکت شاخص سهام FT تا پایان ژوئن، نشان می دهد که این رقم پس از افزایش بزرگ از ابتدای سال به 49. 7 درصد افزایش یافته است.

همانطور که ارزش گذاری بیش از حد پیش می رود، این کاملاً استراتوسفری نیست. رقم قابل مقایسه در اوج بازار صعودی اواخر دهه 1960، 64. 9 درصد بود. در سال 1936 به 90. 3 درصد رسید.

اما اگر بازار صعودی کنونی تنها در رتبه سوم از نظر افزایش قرن ها قرار گیرد، نمودار به هر حال پیام مهمی برای سرمایه گذاران دارد. برخلاف عقل مرسوم، خرید و نگهداری سهام برای بلندمدت زمانی که قیمت ها در قلمرو خطرناکی هستند، سودی ندارد.

کسانی که در سال 1936 در اوج خرید بودند، باید تا سال 1959 صبر می کردند تا ارزش واقعی سرمایه خود را پس بگیرند. به طور مشابه، هرکسی که در سال 1968 در اوج خرید کرد، قبل از سال 1993 هیچ افزایش سرمایه واقعی از سرمایه گذاری خود مشاهده نکرد.

بنابراین، خرید و نگهداری بی رویه برای سرمایه گذاران دهه 40 و 50 که پول را برای بازنشستگی کنار می گذارند، استراتژی نیست. زمان اهمیت دارد. اما در این مورد، چگونه متوجه می شوید که یک بازار در شرف چرخش است؟

از آنجایی که بازارها منعکس کننده رفتار انسان هستند، پاسخ آسانی وجود ندارد. اما می توان تعمیم های گسترده ای را انجام داد.

اولین مورد این است که بازارهای سهام و اوراق قرضه زمانی که اقتصادها ضعیف هستند، تمایل به بالا رفتن دارند و نقدینگی مازاد برای افزایش قیمت دارایی ها باقی می ماند. زمانی که اقتصادهای در حال احیا تقاضای بیشتری از استخر نقدینگی جهانی برای تامین مالی تولید افزایش می دهند، کاهش می یابند.

از آنجایی که چرخه اقتصادی کنونی نسبتاً ناهماهنگ بوده است، نقدینگی زیادی در مورد آن وجود داشته است. همراه با کاهش انتظارات تورمی، این امر از حدود سال 1992 باعث کاهش نرخ بهره واقعی اوراق قرضه شده است.

در زمان مناسب، نقدینگی کمیاب تر خواهد شد، زیرا اقتصادهای پیشرو به ظرفیت نزدیک تر می شوند. چنین انقباضی بازار معمولاً توسط سیاست دولت تقویت می شود. مسئولان برای جلوگیری از تورم با افزایش نرخ سود کوتاه مدت اقدام می کنند.

گاهی اوقات بازارها بلافاصله کاهش می یابند. بازار توکیو نزول خود را در سال 1990 از زمانی که بانک مرکزی ژاپن شروع به افزایش نرخ کرد، آغاز کرد.

در موارد دیگر بازار تنها پس از تاخیر پاسخ می دهد. در سال 1929، فدرال رزرو ایالات متحده نرخ تنزیل را در ماه اوت افزایش داد.

سقوط تا اکتبر اتفاق نیفتاد.

در عین حال، سیاست مالی هم بر تقاضای کلی و هم بر سودآوری شرکت تأثیر مهمی دارد. از آنجایی که سود زیربنای ارزش گذاری بازار سهام است، این می تواند تأثیری حیاتی بر نقاط عطف بازار داشته باشد.

پایان بازار نزولی طولانی دهه 1970 در بریتانیا، به عنوان مثال، با ارائه تسهیلات افزایش ارزش سهام برای شرکت هایی که تحت فشار تورم بودند، نشان داده شد. اما چند هفته طول کشید تا بازار سهام نشان دهد که این آرامش واقعی است.

نقاط عطف اغلب با نشانه هایی از اصطکاک پولی بین المللی، یا تغییر در الگوی جریان سرمایه جهانی همراه است. خروج پول ژاپن از وال استریت در سال 1987 با درگیری بین آقای جیمز بیکر، وزیر خزانه داری وقت ایالات متحده، و آلمانی ها بر سر تهدیدی که نرخ های بهره بالاتر آلمان برای دلار ایجاد می کرد، دنبال شد. این به تسریع تغییر چشمگیر در انتظارات سرمایه گذاران که باعث سقوط سال 1987 شد کمک کرد.

تأخیر بین تغییر سیاست و واکنش بازار را معمولاً می توان با یک عنصر نهایی و حیاتی در ایجاد نقطه عطف بازار توضیح داد: روان شناسی انسانی، یا به عبارتی خام تر، تعادل بین حرص و طمع و ترس.

در اوج یک بازار صعودی، سرمایه گذاران ارزش گذاری بازار را فراموش می کنند و برای سود سرمایه کوتاه مدت خرید می کنند.

برای یک سرمایه گذار بریتانیایی فوراً آشکار خواهد شد که بسیاری از پیش نیازهای یک بازار نزولی در حال حاضر وجود دارد. تغییرات مالیات بر سود سهام گوردون براون، صدراعظم، در بودجه اخیر، به طور جدی از مزایای سبد سهام برای موسسات سرمایه گذاری بزرگ می کاهد.

کاهش بازده خالص سود سهام بسیار مهم است زیرا سود سهام حدود دو سوم بازده کل سهام را در دوره های طولانی تشکیل می دهد.

در مورد سود شرکت ها، آنهایی که در بخش کالاهای قابل مبادله اقتصاد هستند، به دلیل ارزش گذاری بیش از حد پوند تحت فشار شدید قرار دارند. علامت سوال در مورد آینده اتحادیه پولی اروپا نیز یک سیگنال خطر است.

به هر حال ارزش سهام افزایش یافته است. با این حال، در عمل، هیجان محدود به سهام بزرگی است که اقمار وال استریت هستند.

این ما را با این سوال گسترده تر از اینکه چه اتفاقی برای سهام ایالات متحده می افتد، می گذارد. با عملکرد اقتصاد ایالات متحده بیش از ظرفیت کامل و ایجاد انگیزه اقتصادی در سراسر جهان، به ناچار فشار بیشتری بر نقدینگی جهانی در آینده وارد خواهد شد که منجر به بازده اوراق قرضه بالاتر خواهد شد. حرکت بعدی نرخ بهره از سوی فدرال رزرو ایالات متحده، با توافق مشترک، به سمت بالا خواهد بود. آلمان و ژاپن هم همینطور.

در وال استریت، جایی که اعتقاد به اینکه تجارت ایالات متحده در بهره وری معجزه کرده است، قاعده قانع است. در همین حال، اصطکاک همچنان بر روابط ایالات متحده و ژاپن وجود دارد. فکر کردن به دلایلی برای تغییر جهت جریان سرمایه ژاپنی کار دشواری نیست. بنابراین یک رکود نمی تواند دور باشد.

بر اساس شواهد سال های اخیر، تهدید بزرگ تری از بانکداری بی احتیاطی نسبت به تعدیل های شدید بازار است. علاوه بر این، هیچ چیز قابل مقایسه با چارچوب سیاست بی رحمانه ای که بازار نزولی کابوس وار دهه 1970 را ایجاد کرد، وجود ندارد. دنیای پساکمونیستی محیطی مطبوع برای سرمایه است.

عنصر پیچیده معادله میزان اهرم یا استقراض در بازار است. این به ناچار تنها پس از واقعه روشن می شود. اما با توجه به فشارهای جمعیتی بسیار قدرتمندی که بازار را به سمت بالا سوق می دهد، محتمل ترین نتیجه یک تعدیل ارزش گذاری کوتاه و شدید است که در زمان مناسب با از سرگیری روند صعودی دنبال می شود.

مشترک Business Standard Premium شوید

داستان های انحصاری، خبرنامه های انتخاب شده، 26 سال آرشیو، مقاله الکترونیکی، و موارد دیگر!

اخبار روشنگر، دیدگاه های تیز، خبرنامه، مقاله الکترونیکی، و بیشتر! قفل تفسیر دقیق را فقط در Business Standard باز کنید.