حس نوسانات قیمت مواد غذایی

قیمت مواد غذایی برای دومین بار در سه سال افزایش یافته است. برخی از دلالان صندوق پرچین را که مقادیر زیادی پول را در قراردادهای آتی در بازارهای مواد غذایی قرار داده اند ، سرزنش می کنند. آنها استدلال می کنند که مکانیسم های بازار شکسته شده و نیاز به رفع دارند. برخی دیگر دولت های خود را مقصر می دانند (به شورش های موجود در خیابان های چندین کشور در حال توسعه نگاه می کنند) و در سیستم های سیاسی ، فساد و ظرافت که آنها را از منابع برای تأمین قیمت های بالاتر مواد غذایی دزدید ، تقصیر می کنند. راه حل های آنها سیاسی است. هنوز دیگران به دنبال فقر فراگیر و نابرابری درآمدی بالا هستند زیرا دلیل این امر نوسانات قیمت مواد غذایی از چنین نگرانی برخوردار است. آنها بر جنبه ها و راه حل های اجتماعی تمرکز می کنند.

این جدایی به بازارها ، سیاست و ثبات اجتماعی در واقع یک قاب مفید برای درک چگونگی تأثیر قیمت مواد غذایی بر کشورهای در حال توسعه و آنچه باید در سطح سیاست انجام شود ، است. البته این مسائل به هم پیوسته اند اما اغلب گفتمان با هم اشتباه گرفته می شود زیرا یک موضوع به دیگری منتهی می شود و منطق درهم می شود.

به عنوان یک نکته اولیه ، ارزش این است که تأکید کنید که مهمترین چالش قیمت مواد غذایی مربوط به نوسانات قیمت است ، نه قیمت های بالا به خودی خود. این تغییرات سریع و غیرقابل پیش بینی در قیمت مواد غذایی است که به جای روندهای ساختاری طولانی مدت در قیمت های غذایی که می توانیم برای آنها آماده و تنظیم کنیم ، در بازارها ، سیاست و ثبات اجتماعی ویران می شوند. و همچنین شایان ذکر است که نوسانات هر دو روش را کاهش می دهد - قیمت ها بالا و پایین می روند. تنها دلیل افزایش قیمت مواد غذایی در سال جاری این است که آنها پس از رسیدن به قله های 2008 خیلی سریع پایین آمدند. هر دو افزایش سریع و کاهش سریع قیمت مواد غذایی می توانند مشکلاتی ایجاد کنند.

نوسانات قیمت مواد غذایی با ویژگی های بازارهای مواد غذایی شروع می شود. آنچه بازارهای مواد غذایی را متمایز می کند این است که هم منحنی های عرضه و تقاضا بسیار غیرقانونی هستند ، به این معنی که هیچکدام به تغییرات قیمت در کوتاه مدت پاسخ زیادی نمی دهند. ابتدایی ترین اقتصاد حاکی از آن است که شوک های کوچک در عرضه یا تقاضا منجر به تغییرات بزرگ قیمت خواهد شد. امروز ، ما شوک های زیادی داریم: به دلیل هوای شدید (خشکسالی در روسیه و چین ، سیل در استرالیا و آفریقای جنوبی) و به دلیل هزینه بالاتر ورودی ها (کود ، سموم دفع آفات و حمل و نقل در مسافت های طولانی) در کشورهای مهم تولید کننده مواد غذایی ایجاد کنیم. مرتبط با قیمت نفت. به عنوان مثال ، شوک های تقاضا از تصمیمات ناگهانی سیاست برای افزایش محتوای سوخت های زیستی در بنزین ناشی شده است. نتیجه نوسانات در قیمت مواد غذایی است.

از آنجا که قیمت مواد غذایی بسیار ذاتاً بی ثبات است ، طبیعی است که دلالان باید به شکلی بزرگ وارد بازارهای آتی شوند. دلالان از درک و تأمین بیمه در برابر نوسانات درآمد کسب می کنند. آنها خود نوسانات را ایجاد نمی کنند ، مگر در شرایط بسیار عجیب. تقریباً تمام مطالعات جدی به همین نتیجه رسیده است: نوسانات ذاتی در بازار مواد غذایی باعث گمانه زنی می شود ، نه راه دیگر.

بنابراین چه کاری می تواند انجام شود؟اول و مهمتر از همه ، پیوند بین قیمت مواد غذایی و قیمت نفت را بشکنید. سیستم جهانی مواد غذایی فعلی در دنیایی با قیمت های ارزان و پایدار انرژی به خوبی کار کرده است که باعث می شود مواد غذایی در مکان های متمرکز رشد کنند و از مسافت های عظیم برای پاسخگویی به خواسته ها حمل شوند. این سیستم تا زمانی که قیمت نفت بی ثبات باشد ، به ما نوسانات خود را ادامه خواهد داد. من در بازگشت به قیمت نفتی ارزان و پایدار شرط بندی نمی کنم ، بنابراین پاسخ باید تغییر سیستم غذایی برای سازگاری با اقتصاد جدید انرژی باشد. این احتمالاً به معنای تولید و مصرف موضعی تر و متنوع تر ، استفاده کمتر از کود و هدر رفتن کمتر است (20 درصد از کل مواد غذایی امروزه در ذخیره سازی و حمل و نقل خراب می شوند). از قضا ، جنبش تعاونی محلی ، آلی ، آهسته و کم مصرف ، ممکن است متوجه شود که نیروهای بازار بهترین دوست جدید آنها هستند.

دوم ، بیشتر در کشاورزی سرمایه گذاری کنید. به نظر می رسید یک اجماع بین المللی وجود دارد که این در واقع مهم بود. و یک صندوق بین المللی به رهبری ایالات متحده برای ارتقاء سرمایه گذاری در کشاورزی سال گذشته (برنامه جهانی کشاورزی و امنیت غذایی) راه اندازی شد ، اما با فشارهای بودجه روبرو شده است که تعداد کمی از کشورها تعهدات جدیدی را انجام داده اند یا به تعهدات خود عمل کرده اند. از یک هدف تیتر 20 میلیارد دلاری ، GAFSP اکنون در تلاش است تا چند صد میلیون دلار برای حمایت از برنامه های خود پیدا کند.

سوم ، بازده دارایی کوچک را بالا ببرید. بهره وری آفریقایی تنها نیمی از هند است ، یک چهارم چین و یک پنجم ایالات متحده. فناوری افزایش بازده کاملاً مشهور است اما نیاز به سرمایه گذاری دارد. 90 درصد از زمین های کشاورزی آفریقا با باران تغذیه شده و در معرض مبهم آب و هوا قرار دارند. قدرت مکانیزه شده تا خاک باعث ایجاد شگفتی برای افزایش بازده می شود.

بازارها فقط در صورتی می توانند کار کنند که دولت ها به آنها اجازه دهند این کار را انجام دهند. در بسیاری از کشورها ، بازارهای مواد غذایی مجاز به کار آزادانه نیستند زیرا آنها در کوتاه مدت نوسانات قیمت گیج کننده ایجاد می کنند. دولت ها دوست دارند اطمینان حاصل كنند كه كشاورزان روستایی قیمت های "عادلانه" دریافت می كنند (معمولاً به معنای یارانه های عمومی بزرگ) هستند ، در حالی كه مؤلفه های شهری برای مصرف مواد غذایی یارانه ای دریافت می كنند. تعادل بین این حوزه های انتخابیه از کشور به کشور دیگر متفاوت است ، اما حضور در مقیاس بزرگ مداخله دولت در بازارهای غذایی در سراسر جهان متداول است. مشکل این است که وقتی قیمت مواد غذایی بی ثبات است ، مداخله دولت از نظر هزینه بودجه آن غیرقابل پیش بینی می شود. هنگامی که دولت های فاسد با یارانه های غذایی غیرقابل تحمل روبرو می شوند ، ثبات سیاسی (آنچه به عنوان معامله اقتدارگرا خوانده شده است) در معرض خطر است. و برخی از مداخلات دولت نوسانات قیمت را تقویت می کند. به عنوان مثال ، صادرکنندگان مواد غذایی مانند روسیه در هنگام افزایش قیمت مواد غذایی به محدودیت های صادراتی متوسل شده اند و باعث کاهش عرضه در بازارهای بین المللی می شوند. این باعث افزایش قیمت ها بیشتر می شود.

بسیاری از مداخلات دولت برای پناه دادن به بازارهای محلی در برابر نوسانات در قیمت جهانی مواد غذایی طراحی شده اند ، اما در واقع دقیقاً این مداخلات ملی است که باعث نوسانات جهانی می شوند. حمایت های مختلف مرزی در برابر بازار جهانی در سراسر جهان ، بازار جهانی مواد غذایی را در تعدادی از بازارهای ملی بسیار کوچکتر جدا می کند ، دقیقاً برعکس آنچه امروز مورد نیاز است. اگر این تحریفات وجود نداشته باشد - به عبارت دیگر ، اگر واقعاً یک بازار جهانی برای غذا وجود داشته باشد ، و قیمت واقعی غذا "جهانی" - نوسانات قیمت ها بسیار پایین تر از نوسانات در هر یک از محلی های محافظت شده استبازارهای غذایی که در حال حاضر داریم.

البته مشکل این است که انگیزه کمی برای هر کشور واحد برای آزادسازی تجارت کشاورزی خود وجود دارد تا زمانی که تحریف سایر کشورها - و نوسانات در بازارهای جهانی که آنها را تشویق می کنند -. و این ما را به طور مستقیم به عدم تکمیل دوره توسعه دوحه مذاکرات تجاری ، که اکنون در دهمین سال مذاکرات خود است ، می کند و به دلیل بن بست کشاورزی عمدتاً گیر افتاده است. شکست مداوم دور دوحه نشان می دهد که اراده سیاسی برای اقدام جمعی برای کاهش نوسانات قیمت مواد غذایی فاقد است. هیچ اعتمادی وجود ندارد که بازار دسترسی به مواد غذایی بهتر از یک دولت را تحویل دهد.

سیاستمداران در کشورهای در حال توسعه نسبت به کشورهای توسعه یافته بیشتر به قیمت مواد غذایی بی ثبات اهمیت می دهند زیرا شهروندان آنها مستقیماً تحت تأثیر افزایش قیمت مواد غذایی قرار می گیرند. فقط چند سال پیش ، مسئله اصلی اجتماعی در هند به دلیل پایین بودن قیمت های کشاورزی خودکشی کشاورزان بود. امروز ، این عدم مقرون به صرفه بودن غذا برای فقرا است. در برخی از کشورهای آفریقایی زیر صحرایی ، فقیر ممکن است 70 درصد از درآمد خود را صرف غذا کنند. اگر قیمت مواد غذایی دو برابر شود ، این خانوارها به معنای واقعی کلمه با چشم انداز گرسنگی روبرو می شوند. راه حل: شبکه های ایمنی یا حمایت اجتماعی برای فقرا ، برای کوسن ضربه تغییرات سریع قیمت مواد غذایی.

اشکالاتی وجود دارد. شبکه های ایمنی خوب نیاز به هدف قرار دادن مؤثر دارند. چه کسی باید محافظت شود؟اقتصاددانان ممکن است کودکان را به ویژه بسیار جوان نشان دهند ، زیرا شواهد کافی وجود دارد که نشان می دهد سوء تغذیه اولیه کودک منجر به وخامت طولانی مدت رشد مغز می شود. این خط تفکر به سمت وعده های غذایی مدرسه یارانه ای یا برنامه های انتقال نقدی مشروط (گاهی اوقات به معنای آزمایش ، گاهی اوقات با انتخاب خود) اشاره می کند. اما از نظر سیاسی این جوانان بیکار در مناطق شهری است که به احتمال زیاد شورش می کنند. گرفتن غذای ارزان برای آنها از نظر اداری دست و پا گیر است (مغازه های جیره بندی دولت متداول ترین روش هستند) و به طور معمول در معرض فساد عظیم قرار می گیرند. به عنوان یک موضوع عملی ، تعداد کمی از کشورها در کشورهای جنوب صحرای آفریقا در واقع چارچوب های ملی حمایت از اجتماعی دارند ، اگرچه اکنون مفهوم ارزش حمایت اجتماعی به طور رسمی به رسمیت شناخته شده است (اتحادیه آفریقا در سال 2009 یک چارچوب سیاست اجتماعی برای آفریقا را تأیید کرد). بنابراین ایجاد شبکه های تأمین اجتماعی در کشورهای در حال توسعه ضعیف یک پروژه شایسته اما بلند مدت است.

همه اینها ما را به جایی می رساند که ما شروع کردیم - نوسانات BIG در قیمت مواد غذایی به طور منظم اتفاق می افتد (شاید به دلیل تغییر آب و هوا و پیوند به روغن) و اثبات این امر برای توسعه و کاهش فقر بسیار بی ثبات کننده است. این راه حل ها در سه زمینه نهفته است - بهبود بازار مواد غذایی و تولید کشاورزی ، ایجاد اراده سیاسی برای ادغام بازارهای مواد غذایی در سراسر کشورها و توسعه شبکه های تأمین اجتماعی در کشورهای فقیر. همه پروژه های بلند مدت هستند که اکنون چند سال است که روشن و خاموش هستند. و از آنجا که هیچ یک از چالش ها با فوریت مورد نیاز برطرف نمی شود ، می توانیم در سالهای آینده انتظار بیشتری داشته باشیم.