بازارهای مالی سیستم های پیچیده ای هستند که در آن میلیون ها نفر خرید و فروش می کنند و میلیون ها دلار در هر میکروثانیه دست به دست می شوند. وقتی به این شکل به بازارها فکر می کنید، هیچ سوالی وجود ندارد که چرا درک، پیش بینی و شکست آنها بسیار دشوار است.

برای باز کردن این معمای بزرگ بازارهای مالی، می توانیم توضیح دهیم که چگونه قیمت ها در بازار دفتر سفارش ایجاد می شوند و چگونه معاملات در این بازارها کار می کند.

قیمت های بازار

تحلیلگران بلومبرگ، سی ان بی سی و غیره را همه شنیده اند که در مورد عواملی که باعث افزایش قیمت نفت خام، طلا، یورو یا اپل می شوند صحبت می کنند. اما، در واقع، تنها یک دلیل برای افزایش یا کاهش قیمت ها وجود دارد: پیشنهاد و تقاضا.

بنابراین وقتی سعی می کنیم دلایل افزایش یا کاهش قیمت ها را تجزیه و تحلیل کنیم، کاری که در واقع انجام می دهیم این است که دلایلی را جستجو کنیم که چرا تمایل افراد به خرید یا فروش یک دارایی خاص تغییر کرده است.

بنابراین چگونه این تعادل پیشنهاد و تقاضا به یک حرکت قیمت تبدیل می شود؟

دو نوع اصلی از شرکت کنندگان در بازار وجود دارد: بازارسازان و بازارگردانان. بازارسازان، سفارش های محدود را در چیزی که دفترچه سفارش نامیده می شود، قرار می دهند و از این طریق، نقدینگی ایجاد می کنند.

• بازارسازان سفارش های حد خرید را انجام می دهند، که نشان دهنده میزان سهامی است که می خواهند در یک سطح قیمتی معین، کمتر از قیمت فعلی بخرند. به این می گویند پیشنهاد.
• بازارسازان سفارشات حد فروش را انجام می دهند، که نشان دهنده میزان سهامی است که آنها مایل به فروش در یک سطح قیمتی معین، بالاتر از قیمت فعلی هستند. به این می گویند سوال.

تفاوت بین بهترین پیشنهاد برای خرید و بهترین پیشنهاد برای فروش، اسپرد فعلی است، و قیمتی که در واقع مشاهده می کنیم و آن را «قیمت» می نامیم، در واقع قیمت متوسط است (میانگین بین بهترین پیشنهاد و بهترین درخواست).

برعکس، یک خریدار بازار صرفاً سعی می کند مقدار مشخصی از سهام را در بازار بخرد یا بفروشد، یعنی با هر قیمت موجود که بهترین قیمت در دفتر سفارش است. در نتیجه:

• وقتی سعی می کنید در بازار خرید کنید، سفارش های بازار شما روی سمت درخواست دفتر سفارش، بالاتر از قیمت متوسط فعلی تأثیر می گذارد.
• در حالی که اگر در بازار بفروشید، سفارشات بازار شما بر روی پیشنهادات دفتر سفارش، زیر قیمت متوسط فعلی تأثیر می گذارد.

لطفاً به خاطر داشته باشید که این بدان معنی است که یک بازارساز همیشه با قیمتی بهتر از قیمت متوسط فعلی معامله می کند و یک بازارگردان همیشه با قیمتی بدتر از قیمت فعلی بازار معامله می کند.

بیایید آن را در یک مثال بسیار ساده از نحوه تجارت افراد (با دسترسی مستقیم به بازار) ببینیم:

در تصویر بالا، می توانیم حجم تجمعی قیمت های پیشنهادی و درخواستی را مشاهده کنیم. این نمودار به عنوان نمودار عمق دفترچه سفارش شناخته می شود و از سفارشات محدود ارائه شده توسط بازارسازان ایجاد شده است. در این لحظه، قیمت متوسط در سطح 54. 96 دلار بین بهترین قیمت پیشنهادی و بهترین قیمت خرید قرار دارد.

بعد چه اتفاقی می افتد؟

متصدیان بازار سفارشات بازار را به بورس ارسال می کنند و بدین ترتیب این نقدینگی حذف می شود.

برای مثال، تصور کنید دو سفارش بازار به دفتر سفارش قبلی ما می رسد: یک سفارش بازار برای فروش و یک سفارش بازار برای خرید به ترتیب با حجم 50 و 2 سهم. عقل سلیم نشان می دهد که در این حالت، قیمت باید پس از اجرای سفارش های بازار کاهش یابد، زیرا حجم بیشتری برای فروش نسبت به حجم خرید وجود دارد.

پس از اجرای دستورات بازار، هر چیز دیگری برابر است، دفتر سفارش جدید به صورت زیر است:

همانطور که اکنون می بینیم، قیمت پیشنهادی در حال حاضر بسیار کمتر است و اسپرد گسترش یافته است. از آنجایی که حجم فروش به طور قابل توجهی بیشتر بود، اسپرد به سمت پایین در قیمت گسترش یافته است که باعث می شود قیمت متوسط از 54. 96 دلار قبلی به 54. 92 دلار کاهش یابد.

حالا تصور کنید که سفارشات بازار یکسان باشد، اما با 50 سهم برای سفارش خرید و 2 سهم برای فروش. تاثیر روی قیمت کاملاً تغییر می کند!

همانطور که می بینیم، اسپرد در اینجا بسیار بیشتر گسترش می یابد و افزایش قیمت بسیار بیشتر از کاهش قیمت قبلی است. با اجرای همین حجم، قیمت در حال حاضر از 54. 96 دلار به 55. 14 دلار افزایش یافته است، یعنی چهار برابر قبل.

بنابراین حرکت قیمت یک دارایی فقط به رسیدن سفارشات بازار بستگی ندارد، بلکه به ساختار دفتر سفارش یعنی نحوه توزیع نقدینگی بین قیمت های پیشنهادی و درخواستی نیز بستگی دارد. در این حالت، برای دستیابی به همان مقدار حجم اجرا شده (در بازار) باید هنگام خرید با قیمت های بدتری نسبت به فروش معامله کنید، زیرا بازارسازان مایل بودند با قیمت هایی نزدیک به قیمت متوسط خرید کنند، اما مایل به فروش بودند. با قیمت های دورتر

البته بازارهای مدرن به این سادگی نیستند و انواع مختلفی از سفارش ها و قوانین مختلف و پیچیده ای در مورد نحوه اجرای سفارش ها وجود دارد. همچنین، این قوانین در سراسر صرافی ها تغییر می کنند و این مکانیسم تنها زمانی کار می کند که شما از طریق دسترسی مستقیم به بازار معامله می کنید.

از دیدگاه مدل سازی ، بازار بسیار پیچیده است ، زیرا این عمل هزاران بار در ثانیه تکرار می شود و سازندگان بازار به طور پویا نسبت به ورود سفارشات بازار واکنش نشان می دهند ، و سعی می کنند خطر موجودی آنها را به حداقل برسانند (خطر جهت گیری موقعیت خالصدر دارایی) در حالی که سعی در به حداکثر رساندن سود خود دارند.

اگر به شیوه تغییر سازندگان بازار به صورت پویا سفارشات خود را تغییر می دهید ، ممکن است پیدا کنید.این کاغذجالب ، به عنوان مقدمه ای برای استراتژی های ساخت بازار مدرن.

یک بازار مصنوعی

پس از توضیح اصول اولیه بازار ، بیایید ببینیم آیا می توانیم یک بازار مصنوعی ساده را اجرا کنیم که مکانیسم قبلی را تکرار می کند.

برای این منظور ، ما دو نوع اصلی معامله گر را پیاده سازی می کنیم:

1. سازندگان بازار تصادفی که سفارشات را با گسترش متوسط قرار می دهند (این به دور از واقع بینانه است اما ، سلام ، این فقط یک مدل است).
2. متقاضیان بازار تصادفی که سفارشات بازار تصادفی را ارائه می دهند.

با استفاده از این دو عامل ساده در بازار ، ما آنچه را که به نظر می رسد مانند یک سری زمانی قیمت نسبتاً قانع کننده است ، بازیابی می کنیم:

و بازگشت به نظر بسیار مناسب و معقول است:

نوسانات دارایی ما برای میانگین تولید کننده بازار 0. 3 واحد قیمت 1. 7 ٪ است.

همانطور که قبلاً گفتیم ، حرکات قیمت هم به ساختار کتاب سفارش بستگی دارد و هم سفارشات بازار و زمان ورود. بر این اساس ، افزایش سفارشات بازار متوسط حجم ، برای همان سطح نقدینگی ، باید نوسانات را افزایش دهد. به طور معادل ، با همان ویژگی ها برای سفارشات بازار ، کاهش میزان نقدینگی ارائه شده توسط سازندگان بازار احتمالاً روند قیمت بی ثبات تری را به همراه خواهد داشت.

برای آزمایش این اثر ، می توانیم میانگین گسترش سازندگان بازار ما را به 2 واحد قیمت افزایش دهیم و بررسی کنیم که آیا شاهد افزایش سطح نوسانات هستیم.

همانطور که در نمودارهای قبلی می بینیم ، نوسانات در واقع به 7 ٪ بالاتر افزایش یافته است ، و باز هم ، قیمت و بازده قانع کننده به نظر می رسند.

چقدر قانع کننده است؟

اما آنها چقدر قانع کننده هستند؟آیا آنها با ویژگی های اصلی بازار همبستگی کم و خوشه بندی نوسانات سازگار هستند؟

به منظور آزمایش اینکه آیا بازده مصنوعی ما دارای این ویژگی ها است یا خیر ، می توانیم از یک عملکرد همبستگی استفاده کنیم. این آمار استقلال مقادیر فعلی در این سری را با مقادیر گذشته خود اندازه گیری می کند.

در قیمت واقعی سهام ، بازده ها به صورت سریال مستقل (یا بسیار نزدیک) هستند ، اما بزرگی این بازده ها دارای همبستگی سریال مثبت است ، این همان چیزی است که ما می خواهیم بعدی را بررسی کنیم:

خوب ، بازده نسبتاً مستقل است ، اما ACF مربع بازده نباید به این شکل باشد. در عوض ، باید یک همبستگی مثبت و کاهش دهنده قوی داشته باشد ، که نشانگر خوشه بندی نوسانات است.(برای نمونه ای از نحوه نگاه آن ، این را بررسی کنیدپست).

بنابراین می توانیم نتیجه بگیریم که ما فقط با این دو شرکت کننده در بازار ساده نمی توانیم یکی از شناخته شده ترین ویژگی های بازار را تکرار کنیم. این تعجب آور نیست اگر فکر کنیم که عوامل مصنوعی ما به طور مستقل از آنچه در بازار اتفاق می افتد تجارت می کنند.

برای اینکه خوشه بندی نوسانات تکرار شود ، نوعی بازخورد باید باعث شود که شرکت کنندگان در بازار بسته به اینکه قیمت یا سایر فرآیندهای دیگر (مانند اخبار) انجام می دهند ، نحوه تجارت را تغییر دهند. ما ممکن است برای دفعه بعد چیزی شبیه به آن را درج کنیم ... با ما همراه باشید!< Pan> خوب ، بازده نسبتاً مستقل است ، اما ACF مربع بازده ها نباید به این شکل باشد. در عوض ، باید یک همبستگی مثبت و کاهش دهنده قوی داشته باشد ، که نشانگر خوشه بندی نوسانات است.(برای نمونه ای از نحوه نگاه آن ، این را بررسی کنید