برای "جنگهای معکوس ارزی" آماده شوید

دلار آمریکا در برابر یورو نسبت به سال گذشته 12 درصد رشد دارد. با گذشت زمان از 1. 21 $/€ در ماه مه 2021 به 1. 07 $/€ امروز ، به نظر می رسد نرخ ارز برای اولین بار به برابری یک به یک نزدیک می شود. اروپایی ها از آن خوشحال نیستند. اگر فکر می کنید اکنون قیمت نفت و کالاهای دیگر از نظر دلار زیاد است ، باید ببینید که از نظر یورو چه چیزی به نظر می رسند. برای "جنگهای معکوس ارزی" آماده شوید.

نوع منظم جنگهای ارزی ، کشورهایی را نشان می داد که از این که شرکای تجاری آنها عمداً سیاست هایی را برای تضعیف ارزهای خود دنبال می کردند ، احساس ناراحتی می کردند. انگیزه ترس در تجارت بین المللی مزیت ناعادلانه خواهد داشت. عبارت اصلی "جنگهای ارزی" توضیحی رنگارنگ از آنچه اقتصاددانان بین المللی داشتند (به طور غیرقانونی) مدتها "کاهش ارزش های رقابتی" یا هنگامی که نرخ ارز شناور بود ، "استهلاک رقابتی" بود.

بنابراین ، یک جنگ ارزی معکوس وضعیت متقارن "قدردانی رقابتی" است که در آن کشورها احساس ناراحتی می کنند که شرکای تجاری آنها عمداً سیاست هایی را برای تقویت ارزش های ارزهای خود دنبال می کنند. انگیزه فشار رو به پایین بر CPI آنها است.

استهلاک رقابتی در شرایطی بوجود می آید که اهداف اصلی اقتصاد کلان همه ، علاوه بر حداکثر رساندن رشد تولید ناخالص داخلی و اشتغال ، در اولویت قرار دادن باعث افزایش مانده تجارت آنها نیز می شود. این به طور کلی چند دهه آخر اقتصاد جهانی را توصیف می کند. رقابتی یک Practiation در شرایطی بوجود می آید که اهداف اصلی کلان اقتصادی همه ، علاوه بر حداکثر رشد ، بر ضد عفونی تأکید می کند ، یعنی کاهش نرخ تورم آنها (بدون آسیب رساندن به رشد ، تا حد امکان). این زمینه می تواند دوره ای را که در سال 2021 آغاز شد ، هنگام بازگشت تورم به عنوان یک مشکل جدی در اکثر کشورها ، توصیف کند. مشکل جهانی تورم ، بازگشت به دهه 1970 ، احتمالاً مدتی ادامه خواهد یافت.

در هر دو مورد ، استهلاک رقابتی و تقدیر رقابتی ، مطمئناً برای همه غیرممکن است که به طور همزمان به استراتژی های خود برسند - زیرا به طور تعریف ، برای همه غیرممکن است که نرخ ارز خود را در همان جهت حرکت دهند. هر دو مورد نمایانگر شرایطی است که اغلب به عنوان فقدان همکاری بین المللی برای دستیابی به ثبات نرخ ارز درک می شوند ، و گاهی اوقات منجر به خواستار یک برتون وودز جدید می شوند.

مفاد توافقنامه صندوق بین المللی پول، که در سال 1944 در برتون وودز، نیوهمپشایر مورد توافق قرار گرفت، برای جلوگیری از کاهش ارزش رقابتی دهه 1930 نوشته شد. همانطور که در سال 1976 اصلاح شد، ماده IV (1) III هر کشوری را از "دستکاری نرخ ارز برای به دست آوردن مزیت رقابتی ناعادلانه نسبت به سایر اعضا..." منع می کند.

ایالات متحده به سرعت ادعا کرده است که سایر ارزها به طور ناعادلانه کمتر از ارزش گذاری شده اند. کنگره از سال 1988 خزانه داری را ملزم به ارسال گزارش های نیمه سالانه در مورد اینکه آیا شرکای تجاری اصلی در حال دستکاری ارزهای خود هستند یا خیر، شده است. چین و سایر کشورهای آسیایی بیشترین هدف را دارند. اما سوئیس نیز مورد سوء ظن قرار دارد، علیرغم اینکه فرانک سوئیس با معیارهای دیگر گرانترین ارز اصلی جهان است.

در فوریه 2013، خزانه داری ایالات متحده پیشگام توافقی بین کشورهای گروه 7 شد که بر اساس آن آنها از انجام اقداماتی برای کاهش ارزش پول خودداری می کنند. قرارداد 2013 کمتر شناخته شده است. اما کارساز بود، به این معنا که اعضا در دهه گذشته از مداخله برای فروش ارزهای خود در بازار ارز خودداری کرده اند.

چین که عضوی از G7 نیست، مداخله می کند. اما از سال 2014 عمدتاً برای کاهش استهلاک RMB عمل کرده است، نه تشویق آن.

عبارت "جنگ ارزی" توسط رهبران برزیل در سال 2010 در حالی که از سیاست های پولی ایالات متحده، ژاپن و سایر کشورها شکایت داشتند، ابداع شد. اتهام این بار کاهش صریح ارزش دلار یا ین و مداخله در بازار ارز برای کاهش قیمت این ارزها نبود. این ادعا بیشتر این بود که (1) فدرال رزرو، بانک مرکزی ژاپن و سایر بانک های مرکزی سیاست های پولی بسیار سست را اتخاذ کرده بودند (که با کاهش نرخ بهره به صفر شروع شد و سپس با تسهیل کمی پیش رفت) و (ii)این سیاست ها قصد عمدی کاهش ارزش پول خود، افزایش صادرات خالص و صدور بیکاری را به شرکای تجاری خود داشتند.

به همین ترتیب، امروز هیچ کس مقامات ایالات متحده را به استفاده از مداخله ارزی برای تقویت دلار متهم نمی کند. در عوض، ادعای سال 2022 این است که مسیر فعلی نرخ بهره رو به بالا فدرال رزرو باعث جذب سرمایه و افزایش ارزش دلار می شود. بنابراین، یک چشم انداز جایگزین در مورد جنگ های ارزی معکوس این است که - در تعادل غیرهماهنگ امروزی - فدرال رزرو نرخ های بهره را در سطح بین المللی افزایش می دهد و بنابراین رشد جهانی را کمتر از آنچه می تواند باشد نگه می دارد.

سابقه تاریخی کافی برای ترس از کاهش ارزش رقابتی وجود دارد ، مهمترین آنها در دهه 1930 که قدرتهای اصلی در توالی هر یک از ارزش های طلا و در نتیجه علیه یکدیگر کاهش می یابد. آیا سابقه تاریخی برای قدردانی رقابتی وجود دارد؟

استدلال شده است که اوایل دهه 1980 چنین نمونه ای بود. هنگامی که فدرال رزرو ، تحت رئیس جمهور پل ولکر ، نرخ بهره را به شدت برای مبارزه با تورم بالا برد ، می دانست که با قدردانی از دلار کمک می شود. اما استهلاک مربوط به ارزهای شرکای تجاری ، نرخ تورم آنها را بدتر کرده و آنها را مجبور به افزایش نرخ بهره کرد. نگرانی این بود که ، در نتیجه ، جهان با نرخ بهره بالاتر از آنچه مطلوب بود به پایان رسید. توافق نامه پلازا در سال 1985 برای پایین آمدن دلار ، این دوره از تقدیر رقابتی را به پایان رساند.

امروز ، به احتمال زیاد قربانیان یک دلار تقویت کننده دیگر اقتصادهای پیشرفته دیگر نیستند ، بلکه بازار در حال ظهور و اقتصادهای در حال توسعه هستند. بسیاری از آنها بدهی های قابل ملاحظه ای از دلار دارند که توسط هزینه های مالی که برای مبارزه با همه گیر در سالهای 2020-20 ضروری بود ، تشدید می شود). وقتی دلار قدردانی می کند ، هزینه سرویس دهی بدهی ها از نظر ارزهای خود افزایش می یابد. این "اثر ترازنامه" برای اقتصاد انقباضی است. ترکیبی از افزایش نرخ بهره جهانی و افزایش دلار می تواند باعث ایجاد بحران بدهی شود ، همانطور که در مکزیک در سالهای 1982 و 1994 انجام داد.

همه ترس از تقدیر رقابتی توجیه نشده است (همانطور که همه ترس از استهلاک رقابتی در گذشته توجیه نشده است). و همه شایستگی اصلاح سیستم ارز بین المللی نیست.

بر خلاف بسیاری از بانکهای مرکزی ، بانک ژاپن سیاست های پولی خود را طی یک سال گذشته بسیار سست نگه داشته است ، در ادامه تلاش برای افزایش رشد و تورم اصلی ، که هنوز هم پایین بوده است. نرخ بهره آن هنوز در صفر یا زیر صفر است. این ، در زمانی که ایالات متحده در تلاش برای کاهش تورم نرخ بهره را افزایش می دهد. همانطور که از دیفرانسیل علاقه ایالات متحده و ژاپن پیش بینی می کند ، ین در طی سال گذشته 15 ٪ در برابر دلار کاهش یافته است [از 109 ین/$ در ماه مه 2021 تا 127 اکنون].

آیا این تغییر بزرگ در نرخ ارز مشکلی داشته است؟نه واقعاً ، در شبکه. این جنبش در یک سال گذشته فشار رو به بالا بر تورم ژاپن اجازه داده است ، در همان زمان که اجازه فشار رو به پایین بر تورم ایالات متحده را داده است. این همان چیزی است که هر دو کشور با توجه به مواضع چرخه ای مربوطه می خواستند. در این نور ، ارزهای شناور ، هدف مفیدی را برای اجازه دادن به هر کشور برای پیگیری سیاست پولی متناسب با شرایط خاص خود فراهم می کنند.

یادداشت سردبیر: گلوله های خلاصه این مقاله با جستجوی ویراستاران آلفا انتخاب شد.