تکنیک های تحلیل امنیتی

شیوه های معاملاتی در بازار ارز مشابه موارد دیگر در بازارهای دارایی است. براساس تکنیک های پیش بینی ، معامله گران تصمیم می گیرند پس از عبور از نرخ واقعی ارز واقعی از سطح آستانه بحرانی ، وارد بازار شوند یا از بازار خارج شوند. فروشندگان وقتی نرخ ارز 4 به سطحی سقوط می کنند ، پیشنهادات خرید را ارائه می دهند و از آنجا انتظار می رود نرخ ارز افزایش یابد و هنگام افزایش نرخ ارز به سطحی که انتظار می رود سقوط کند ، فروش ارز را به فروش می رساند. برای تعیین چنین مقادیر مهم ، معامله گران از اطلاعات گذشته از فرآیند نرخ ارز و اطلاعات مربوط به سایر متغیرهایی که تصور می شود بر نرخ ارز تأثیر می گذارد ، استفاده می کنند.

با قیاس با تجزیه و تحلیل امنیتی در بازارهای سهام ، روش هایی برای تجزیه و تحلیل روند نرخ ارز در دو گروه قرار می گیرد. اصولگرایان پیش بینی های خود را از حرکات نرخ ارز در آینده بر پیش بینی متغیرهای "اساسی" پایه گذاری می کنند. در تجزیه و تحلیل بازار سهام ، تجزیه و تحلیل اساسی سعی دارد پتانسیل درآمد آینده شرکتهایی را که سهام آنها در نظر گرفته شده است پیش بینی کند. برای بازار ارز ، متغیرهای کلان اقتصادی که فرض می شود نرخ ارز را تعیین می کنند "اصول" هستند. قدرت خرید نسبی ارزها و دیفرانسیل نرخ بهره رایج ترین متغیرهای اساسی است. اولی بر این پیش فرض استوار است که حداقل در دراز مدت ، قدرت خرید ارز یک تعیین کننده اساسی ارزش آن است. اختلاف نرخ بهره بین کشورها به عنوان عامل اصلی تعیین جریان سرمایه بین کشورها در نظر گرفته می شود. تحلیلگران اساسی از اطلاعات مربوط به متغیرهای سیاست کلان اقتصادی و پولی به منظور پیش بینی سطح قیمت و دیفرانسیل بهره استفاده می کنند. برخلاف تحلیلگران بازار سهام ، که با داده های مربوط به درآمد شرکت و صنعت سروکار دارند ، تحلیلگران نرخ ارز باید به مدلهای کلان اقتصادی بازار ارز اعتماد کنند.

گروه دوم تحلیلگران ، معامله گران فنی ، داده های مربوط به حرکات نرخ ارز گذشته را مطالعه می کنند. روشهای آنها از مدل های پیشرفته سریال اقتصادی اقتصادی گرفته تا قوانین ساده در مورد چگونگی یافتن الگوهای در داده ها که انتظار می رود در آینده تکرار شود ، متغیر است. این جستجوی الگوهای باعث شده است که این معامله گران نیز به عنوان Chartists نامیده شوند. چند روش معمولی از تجزیه و تحلیل فنی در زیر بخش زیر در نظر گرفته شده است.

تجزیه و تحلیل فنی

تحلیل تکنیکال ترکیبی از قواعد پیش بینی و تصمیم گیری است. در تعداد زیادی کتاب و کتابچه راهنما قوانین معاملاتی مختلفی بر اساس تحلیل قیمت های گذشته پیشنهاد شده است. این راهنماها به معامله گران در مورد چگونگی ساخت اندیکاتورها و چگونگی دستیابی به تصمیمات خرید و فروش خوب توصیه می کند. انواع مختلفی از روش های اساسی وجود دارد، بنابراین این فصل تنها چند روش معمولی را در نظر می گیرد.

همه قوانین معاملاتی روندها را از داده های قیمتی تاریخی استخراج می کنند که ممکن است به تحلیلگر اجازه دهد تا حرکت های آینده قیمت را پیش بینی کند. علاوه بر این، آنها معمولاً پیشنهاد می کنند که چه زمانی دارایی را بخرید و چه زمانی بفروشید. برخی از این تکنیک ها از نمودارها یا نمودارها برای تحلیل استفاده می کنند، برخی دیگر میانگین متحرک و شاخص های مشابه را محاسبه می کنند. ما معمولاً بین روش های تشخیص روند و تشخیص الگو که مبتنی بر تحلیل صریح حرکات نرخ ارز گذشته و قوانین حرکت است که مقداری ارزش قبلی را به عنوان سیگنالی برای تصمیمات خرید و فروش پیشنهاد می کنند، تمایز قائل می شویم.

تشخیص روند

روش های تشخیص روند محدوده قیمت را تعیین می کنند. معمولاً مقادیر حداکثر و حداقل روزانه نرخ ارز ثبت می شود و سطوح بحرانی که برای مدتی از آنها تجاوز نکرده یا کمتر شده است، شناسایی می شوند. با ترسیم خطوطی که چنین مقادیر بحرانی را به هم متصل می کنند، می توانیم باندی را بدست آوریم که حداقل در کوتاه مدت، حرکات نرخ ارز باید به آن محدود شود. چنین خطوط مهمی اغلب توسط تحلیلگران مالی به کار گرفته شده توسط بانک ها یا سایر موسسات ارائه می شود. شکل 10. 1 نمونه ای از چنین نموداری را نشان می دهد. خطوط عمودی محدوده تغییرات نرخ ارز را در یک دوره مشخص می کنند، که در آن دوره ممکن است یک ساعت، یک روز یا حتی یک دوره طولانی تر باشد. خطوط بحرانی که به ترتیب خطوط مقاومت یا حمایت نامیده می شوند، راهرویی از محتمل ترین تحول نرخ ارز را مشخص می کنند. اگر نرخ ارز از مرزهای این خطوط روند تجاوز کند، این به عنوان یک سیگنال خرید یا فروش تعبیر می شود. برای مثال، فرض کنید که نرخ مبادله (پول داخلی/ارز خارجی) از خط مقاومت از پایین عبور کند. این به عنوان سیگنالی برای خرید ارز تعبیر می شود. به طور مشابه، انحراف زیر خط حمایت به عنوان توصیه ای برای فروش در نظر گرفته می شود. به عنوان یک مثال معمولی، کورسیو و همکاران.(1997) تغییرات ساعتی نرخ ارز را با استفاده از خطوط مقاومت و حمایت ارائه شده به صورت آنلاین توسط رویترز مطالعه کرد.

خط مقاومت u

شکل 10. 1 نمودار قطبی میانگین متحرک

روش دیگر مبتنی بر میانگین حرکت است. برای این منظور ، میانگین حرکت به طول خاص ، به عنوان مثال ، 60 روز ، 90 روز ، 200 روز محاسبه می شود. میانگین متحرک قرار است روندی را که از حرکات نامنظم کوتاه مدت پاک می شود ، شناسایی کند. بار دیگر ، میانگین متحرک با حرکات واقعی نرخ ارز در یک نمودار مقایسه می شود. هر زمان که نرخ واقعی ارز از میانگین متحرک عبور کند ، تغییر در موقعیت بازار انجام می شود. اگر به عنوان مثال ، نرخ ارز از طریق منحنی متوسط در حال حرکت از پایین شکسته شود (شکل 10. 2 را ببینید) ، پس از آن خرید ارز مورد نظر توصیه می شود. فروش به محض سقوط نرخ واقعی ارز زیر منحنی متوسط متحرک نشان داده می شود. معامله گران از چنین مقادیر مهم به صورت مکانیکی استفاده نمی کنند. برای جلوگیری از تغییرات بیش از حد مکرر در موقعیت ، ممکن است این قانون اصلاح شود تا یک موقعیت تغییر کند فقط در صورتی که نرخ واقعی ارز در زیر (یا بالا می رود) میانگین متحرک را با یک حاشیه خاص قرار دهد.

تشخیص الگو

روشهای تشخیص الگوی به دنبال شناسایی الگوهای معمولی حرکات نرخ ارز از داده های گذشته هستند. الگویی که به معکوس روند اشاره دارد ، از الگوهای دیگر متمایز می شوند که نشان دهنده تقویت روند است. هنگامی که یک الگوی خاص ایجاد شده است ، می توان توصیه های خرید یا فروش را استنباط کرد.

شکل 10. 2 میانگین متحرک

شکل 10. 2 میانگین متحرک

از هشت کتابچه راهنمای تجزیه و تحلیل فنی ، چانگ و اوسلر (1999) نمونه ای معمولی از یک الگوی معکوس را استخراج می کنند. الگوی سر و شانه ها سعی می کنند قله های محلی را پیدا کنند (یا ، mutatis mutandis ، فرورفتگی). برای این منظور ، سری زمانی داده های نرخ ارز برای پشت سر هم سه قله اسکن می شود: یک قله میانی بلند ، "سر" و یک قله پایین هر دو طرف ، "شانه ها". با کشیدن یک خط از طریق فرورفتگی ها در دو طرف قله مرکزی ، "گردنبند" الگوی را تکمیل می کند. شکل 10. 3 یک الگوی معمولی از سر و شانه را نشان می دهد. اوج باید تعداد مشخصی از درصد درصد بالاتر از فرورفتگی قبلی باشد. تعداد الگوهای سر و شانه که در یک سری زمانی مشخص شده است ، بنابراین به مقیاس انتخاب شده برای ارتفاع یک قله بستگی دارد.

استراتژی های معاملاتی مبتنی بر الگوی سر و شانه ها توصیه می کنند پس از نفوذ نرخ ارز به گردن ، یک موقعیت را وارد کنید. در شکل 10. 3 ، در زمانی که نرخ ارز پس از عبور از شانه راست ، زیر خط گردن قرار می گیرد ، معامله گر باید ارزی را بفروشد.

قوانین حرکت

قوانین حرکت نرخ واقعی ارز را با سطح مرجع نرخ ارز در دوره قبلی ، به عنوان مثال 1 ، 5 یا 10 روز ، قبل از آن مقایسه می کند. اگر نرخ واقعی بالاتر از مقدار مرجع با یک حاشیه از پیش تعیین شده افزایش یابد ، این به عنوان سیگنال برای خرید تعبیر می شود. از طرف دیگر ، اگر زیر ارزش مرجع قرار بگیرد ، فروش پیشنهاد می شود. حاشیه شما بیشتر است

خط گردن

شکل 10. 3 الگوی سر و شانه که نرخ واقعی ارز از نرخ مرجع فراتر می رود ، حرکت بیشتر می شود. بسیاری از قوانین مشابه وجود دارد که هر یک با نرخ مرجع متفاوت متمایز می شوند. به عنوان مثال ، یک قانون نرخ ارز را با حداکثر یا حداقل مقدار قبلی در یک دوره از پیش تعیین شده 5 یا 10 روز مقایسه می کند.

انتخاب قوانین

اخیراً ، تلاش هایی برای انتخاب در بین تعداد زیادی از قوانین فنی به روشی منظم انجام شده است. آلن و کرجالینن (1999) از الگوریتم های ژنتیکی برای انتخاب از بین قوانین تجاری جایگزین استفاده می کنند. این برنامه با مجموعه ای اساسی از قوانین معاملاتی شروع می شود که مطابق با مکانیسم ترکیب می شود. با استفاده از آنها در یک سری زمانی از نرخ ارز ، موفقیت این قوانین با توجه به معیار بازده ریسک ارزیابی می شود و قوانین ضعیف از بین می رود. هدف انتخاب قوانین موفق برای استفاده در معاملات واقعی است.

تجزیه و تحلیل اساسی

تجزیه و تحلیل اساسی به دنبال پیش بینی قیمت دارایی با مطالعه عوامل مؤثر بر ارزش اساسی آنها است. در بورس سهام ، جریان نقدی با تخفیف مناسب که یک سهام تولید می کند ارزش آن را تعیین می کند.

بنابراین تحلیلگران اساسی بر ظرفیت های درآمد و ویژگی های ریسک بنگاه هایی که قیمت سهام آنها می خواهند پیش بینی کنند ، تمرکز می کنند.

برای نرخ ارز ، در عمل ، تجزیه و تحلیل اساسی مبتنی بر داده های کلان اقتصادی از جمله نرخ تورم ، نرخ بیکاری ، داده های کسری تجارت و شاخص های سیاست پولی و مالی است. رابطه دقیق بین این اطلاعات و نرخ ارز اغلب مشخص نیست. مدلهای کلان اقتصادی اقتصاد باز از نرخ ارز ممکن است الهام بخش انتخاب شاخص ها باشد و در دسترس بودن منظم این داده ها ممکن است دلیل دیگری برای تمرکز روی چنین متغیرهایی فراهم کند. اگرچه اقتصاد مدلهای رسمی صریح نرخ ارز را ارائه می دهد ، اما به نظر می رسد که به ندرت در عمل مورد استفاده قرار می گیرند.

دو مدل رسمی رایج ، تئوری برابری قدرت خرید و نظریه برابری علاقه است. هر دو در یک استدلال داوری قرار دارند. خرید برابری قدرت (PPP) به قانون یک قیمت درخواست می کند ، با فرض اینکه کالاها و خدمات قابل معامله در یک اقتصاد اساساً مشابه موارد دیگری هستند. از این رو ، در دراز مدت ، نسبت شاخص های قیمت این دو اقتصاد باید با نرخ ارز برابر باشد. در غیر این صورت داوری سودآور باید امکان پذیر باشد. نظریه برابری بهره ، برابری نرخ بازده دارایی های بین المللی را فرض می کند. براساس نظریه برابری سود کشف نشده ، سرمایه گذاران داخلی که می توانند نرخ بهره داخلی را برای سرمایه گذاری در کشور خود بدست آورند ، باید همان بازده را از یک سرمایه گذاری خارجی بدست آورند که امکان حرکات مورد انتظار نرخ ارز را داشته باشد. بازده سرمایه گذاری خارجی برابر با نرخ بهره خارجی به علاوه نرخ مورد انتظار تغییر نرخ ارز است. بنابراین برابری بهره نرخ مورد انتظار تغییر نرخ ارز را تعیین می کند.

اقتصاددانان به آسانی اعتراف می کنند که این تئوری ها قبل از استفاده از داده های واقعی باید به طور مناسب اصلاح شوند ، زیرا این تئوری ها هزینه های معاملات را در تجارت و سرمایه گذاری بین المللی نادیده می گیرند. علاوه بر این ، برای PPP و برابری علاقه کشف نشده ، تصمیم گیرندگان باید در معرض خطر خنثی باشند (به ایکبرگر و هارپر ، 1997 ، ج. ل) مراجعه کنید. بی طرفی ریسک یک فرض قوی است و بنابراین در کاربرد عملی این دو رویکرد شک می کند.

با این حال ، تعداد کمی از نظریه های اقتصادی آنقدر تجربی مورد آزمایش قرار گرفته اند. علیرغم چنین تلاشهایی ، بحث و جدال عمده در مورد سهم این تئوری ها در توضیح و پیش بینی حرکات نرخ ارز حل نشده است. شماره ویژه مجله اقتصادی (جلد 109 ، نوامبر 1999) به "جنجال: نرخ ارز و اصول" می پردازد. در مقاله مقدماتی ، دیکسون (1999) اذعان می کند که "نقش متغیرهای کلان اقتصادی سنتی در توضیح حرکات نرخ ارز ، یک موضوع به شدت مورد بحث بوده است" (ص F652). در همان شماره ، Flood and Rose (1999) مدلی را بر اساس برابری علاقه کشف نشده پیشنهاد می کند که به نظر می رسد تا حدودی بهتر عمل می کند. با این حال ، مشارکت در این سمپوزیوم به طرز قانع کننده ای نشان نمی دهد که تجزیه و تحلیل اساسی می تواند بیشتر در توضیح حرکات نرخ ارز نسبت به یک مدل پیاده روی تصادفی کمک کند ، پیشنهادی که توسط Meese و Rogoff ارائه شده است (1983).