آیا Renminbi کم ارزش است یا بیش از حد ارزش دارد؟

ارز یک کشور می تواند ابزاری قدرتمند برای اعمال نفوذ اقتصادی جهانی باشد. دولت ها می توانند از قدرت اقتصادی خود برای تقویت نقش ارز خود در بازارهای مالی ، تجارت بین المللی و ذخایر بانک مرکزی استفاده کنند. هرچه نقش بیشتر ارز یک کشور در این عرصه های بین المللی ایفا کند ، استقلال و تأثیر آن بیشتر می شود. چین با حفظ استقلال در مورد Renminbi (RMB) ، چین می تواند به طور مستقیم متغیرهای کلیدی اقتصادی ، از جمله نرخ ارز اسمی ارز خود را مدیریت کند.

دلار تاریخی به نرخ ارز RMB

چرا ارزش ارز چین مسئله سیاسی است؟

افزایش سریع اقتصادی چین باعث شده است تا رفاه اقتصادی خود به طور فزاینده ای با سایر کشورها در هم تنیده باشد. چین از سال 1985 مازاد تجارت با ایالات متحده را به خود اختصاص داده است ، که این امر به کسری حساب جاری ایالات متحده کمک کرده است. علاوه بر این ، چین به عنوان بخشی از استراتژی خود برای مدیریت ارزش RMB ، مقادیر زیادی از او و سایر اوراق بهادار خارجی را در اختیار دارد. کسری تجاری اتحادیه اروپا با چین بیش از دو برابر از نظر واقعی بین سالهای 2002 تا 2006 دو برابر شد و در سال 2018 به رکورد بالایی 184. 8 میلیارد یورو رسید و باعث نگرانی در مورد سیاست نرخ ارز چین در سراسر قاره شد.

در نتیجه این پیوندهای اقتصادی ، ارزش RMB نسبت به دلار و یورو موضوع بحث سیاسی گسترده در ایالات متحده و اتحادیه اروپا بوده است. منتقدین چین را به مداخله در بازارهای ارز خود متهم کرده اند تا خود را در یک مزیت رقابتی قرار دهند. سالهاست که ایالات متحده خواستار قدردانی از ارزش RMB در برابر دلار با این فرض است که این امر باعث افزایش صادرات ایالات متحده به چین و کمک به شرکت های آمریکایی می شود که مستقیماً با شرکت های چینی رقابت می کنند.

بسیاری از این که مالکیت بدهی های آمریکا از اهرم اقتصادی چین نسبت به ایالات متحده است ، ناراحت هستند. این نگرانی ناشی از سوء تفاهم از بدهی های حاکم است. اینجا بیشتر بدانید

در حالی که دستکاری ارز ادعا شده در چین چندین دهه است که منشأ سیاسی است ، اما کشورها به طور معمول از برچسب زدن آشکار چین به عنوان یک دستگیرنده ارزی دور شده اند. در سال 2009 ، رئیس جمهور پیشین کمیسیون اروپا ، خوزه مانوئل باروسو ، از چین خواست تا RMB را تجدید نظر کند و اظهار داشت: "عدم تعادل عمده به دلیل تجارت یا به دلیل ارزها می تواند در صورت عدم پرداختن به طور کامل در آینده مشکلاتی ایجاد کند."در سال 2017 ، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریكا از ادعاهای قبلی مبنی بر اینكه چین "قهرمان بزرگ" دستکاری ارز بود ، دور شد ، اما چین را در لیست نظارت بر ارز كه تحت دولت اوباما در سال 2016 ایجاد شده بود ، نگه داشت.

در میان تنش های تجاری ایالات متحده و چین ، وزارت خزانه داری ایالات متحده به طور رسمی چین را در اوت 2019 به عنوان یک سرمایه گذاری ارز تعیین کرد. این اقدام در پاسخ به آنچه دولت ترامپ به نام تلاش چین برای "دستیابی به یک مزیت رقابتی ناعادلانه در تجارت بین المللی" انجام داد. در آن زمان ، رئیس جمهور ترامپ همچنین اظهار داشت که استهلاک تدریجی چین از RMB با هدف جبران هزینه های تعرفه های ایالات متحده در مورد کالاهای چینی انجام می شود.

با این وجود ، چین مدتهاست که در برابر تماس های ایالات متحده ، اتحادیه اروپا و انجمن های بین المللی اقتصاد برای تغییر رژیم نرخ ارز RMB مقاومت کرده است. رهبران چین ادعا کرده اند که چنین فشاری به نقض حاکمیت اقتصادی چین است و اصرار دارند که سیاست ارز چین یک نگرانی داخلی است. در آگوست سال 2019 ، یی باند ، فرماندار بانک مردم چین اظهار داشت که چین "از نرخ ارز برای اهداف رقابتی استفاده نمی کند و از نرخ ارز به عنوان ابزاری برای مقابله با اختلالات خارجی مانند اختلافات تجاری استفاده نمی کند."

اگر چین می خواهد یک سیستم مالی پویا داخلی داشته باشد ، باید به سمت داشتن یک رژیم نرخ ارز با محوریت بازار نیز حرکت کند.

-دنیل اچ. روزن

انتقاداتی که علیه چین اعمال می شود ، غالباً ریشه در تفسیرهای نادرست اقتصاد بین المللی دارد. کلیه دولتهایی که ارز خود را چاپ می کنند می توانند نرخ اسمی ارز خود را تعیین کنند ، که این ارزش ارز یک کشور را نسبت به ارزهای خارجی نشان می دهد. نرخ ارز اسمی را می توان در دستیابی به اهداف خاص سیاست ، مانند مدیریت ثبات قیمت و پرداختن به سطح اشتغال ، تعدیل کرد.

در مقابل ، نرخ ارز واقعی یک ارز توسط نیروهای بازار تعیین شده و قدرت خرید واقعی یک ارز را تعیین می کند. نرخ ارز واقعی نشان دهنده میزان کالاها و خدمات در اقتصاد داخلی است که می تواند برای کالاها و خدمات در اقتصادهای خارجی رد و بدل شود. نرخ ارز واقعی در نهایت تأثیر بیشتری بر تجارت جهانی دارد. در حالی که چین نرخ ارز اسمی خود را برطرف می کند ، سایر کشورها مانند ایالات متحده نیز با تعیین نرخ بهره خود در بازارهای داخلی خود مداخله می کنند.

سیاست هایی که نرخ ارز اسمی را تنظیم می کنند تأثیر محدودی در سطح کلی تجارت دارند. به عنوان مثال ، با وجود چندین دهه استهلاک دلار علیه ین در اواخر قرن بیستم ، ایالات متحده مازاد تجارت را با ژاپن جمع نکرد و در واقع کسری تجاری گسترده را تجربه کرد. به همین ترتیب ، اگرچه آلمان تأثیر بسیار محدودی در نرخ ارز اسمی یورو دارد ، اما این کشور مازاد حساب جاری را افزایش داده است که در سال 2017 به 287 میلیارد دلار رسیده است.

در عوض ، جریان های تجاری در درجه اول تحت تأثیر نرخ ارز مؤثر مؤثر در بازار قرار دارند که برای سطح متفاوت قیمت ها در مرزها تنظیم می شود ، و بنابراین منعکس کننده نیروهای بازار مزیت مقایسه ای است. نرخ ارز واقعی نیز در دراز مدت نسبت به نرخ ارز اسمی پایدار است. به طور خلاصه ، نرخ ارز واقعی برای تعیین مقادیر نسبی ارزها از نرخ ارز اسمی مهمتر است.

چگونه کشورها نرخ ارز اسمی خود را مدیریت می کنند؟

هر کشوری که ارز خاص خود را دارد می تواند بین سه رژیم با نرخ ارز که تعیین می کند چگونه می تواند نرخ ارز خود را در بازارهای ارزی (FOREX) حفظ کند ، انتخاب کند. نرخ ارز شناور به بازار فارکس اجازه می دهد تا ارزش یک ارز نسبت به سایر ارزها را آزاد کند. نرخ ارز ثابت ارزش یک ارز را به ارز کشور دیگر پیوند می دهد. سرانجام ، یک شناور چسبان ارز را به ارز خارجی دیگری پیوند می دهد ، اما اجازه انحراف در یک باند مشخص را می دهد.

هر رژیم نرخ ارز دارای مزایا و اشکالاتی است. نرخ ارز شناور به کشورها اجازه می دهد تا به راحتی با شوک های اقتصادی سازگار شوند ، اما در برابر نوسانات ارزش بزرگ آسیب پذیر هستند که می تواند به سرمایه گذاران آسیب برساند. نرخ ارز ثابت به طور کلی باعث افزایش سطح پایین تورم و تجارت و سرمایه گذاری پایدار می شود ، اما می تواند ارزش واقعی یک ارز را تحریف کند و گمانه زنی های کوتاه مدت را تحریک کند.

به عنوان یک قاعده اقتصاد بین المللی ، کشورها معمولاً فقط می توانند دو سه سیاست زیر را اجرا کنند: نرخ ارز ثابت ، یک حساب سرمایه باز و یک سیاست پولی مستقل. چین در ضمن بسته نگه داشتن جریان سرمایه ، تصمیم به حفظ نرخ ارز ثابت و سیاست های پولی مستقل کرده است. چین برای افزایش استفاده از RMB جهانی تلاش کرده است تا حساب سرمایه خود را باز کند ، اما این امر نیاز به انتقال به سمت ارز شناور در دراز مدت دارد.

طی دو دهه گذشته ، چین اغلب رژیم نرخ ارز RMB را اصلاح کرده است. با شروع سال 1994 ، چین یک میخ محکم بین RMB و دلار آمریکا قرار داد ، که با جلوگیری از نوسانات زیاد در ارزش ارز ، محیط تجاری و سرمایه گذاری قابل پیش بینی تر را در چین ارتقا داد. در سال 2005 ، چین RMB را بر روی یک سیستم PEG مدیریت شده قرار داد و RMB را به سبد ارزهای بین المللی متصل کرد که باعث تقدیر کمی می شود. در نتیجه ، از سال 2005 تا اواسط سال 2013 ، RMB 34 درصد را به صورت اسمی با دلار قدردانی کرد.

با این حال ، در آگوست 2015 ، بانک مردم چین (PBOC) به RMB اجازه داد دو درصد با دلار آمریکا کاهش یابد. رهبران چین دلار تقویت کننده را دلیل اصلی این حرکت ذکر کردند. PBOC همچنین به RMB اجازه داد تا در آگوست 2019 استهلاک کند ، هنگامی که نرخ ارز RMB به دلار برای اولین بار در بیش از یک دهه 7 مورد را تضعیف کرد. PBOC قدم غیرمعمول را تصدیق كرد كه این استهلاک نتیجه "اقدامات یک جانبه گرایی و حمایت از تجارت رئیس جمهور ترامپ و تحمیل افزایش تعرفه ها بر چین" است.