فانوس دریایی FX بولتن اقتصادی

مشاغل بین المللی و افراد دارای منافع جهانی تحت تأثیر نوسان بازارهای ارز قرار دارند. نوسانات ماهانه اغلب از چندین درصد فراتر می رود ، که می تواند برای از بین بردن حاشیه سود کافی باشد و به طرز چشمگیری جریان نقدی را تغییر دهد.

بسیاری از مشتریان ما وقت لازم برای نظارت بر رویدادهای جهانی ، پیگیری حرکات داخلی و مطالعه عوامل پیچیده را ندارند ، بنابراین آنها به سمت ما روی می آورند تا آنها را از تحولات سیاسی و اقتصادی پایدار نگه دارند.

دلایل مختلفی برای افزایش و کاهش در ارزشهای نسبی ارز وجود دارد ، برجسته ترین آنها در زیر خلاصه شده ایم ، که بسیاری از آنها ذاتاً مرتبط هستند:

دیفرانسیل

تورم اصطلاحی است که برای توصیف افزایش متوسط قیمت کالاها و خدمات منطقه در طی یک دوره زمانی استفاده می شود. به عنوان مثال ، اگر تورم انگلیس افزایش یابد ، هر پوند کمتر سیب را خریداری می کند ، از این رو ارزش آن پوند کاهش یافته است. نرخ ارز به دلیل عرضه و تقاضا تحت تأثیر قرار می گیرد. به عنوان مثال ، اگر قیمت کالاها و خدمات در انگلستان سریعتر از ایالات متحده افزایش یابد ، آمریکایی ها علاقه کمتری به خرید پوند دارند زیرا کالاها و خدمات کمتری خریداری می کند ، بنابراین ارزش نسبی پوند کاهش می یابد.

با این حال ، این یک شمشیر دو لبه است زیرا اگر تورم خیلی کم باشد و هدف بانک مرکزی را برای عملکرد بهینه اقتصادی از دست ندهد ، این ممکن است نشانه رکود تلقی شود. این می تواند باعث تضعیف پوند شود به عنوان واکنشی به احتمال افزایش محرک بانک مرکزی ، اغلب در قالب کاهش نرخ بهره.

بانک مرکزی تا حد زیادی مسئول کنترل تورم با استفاده از سیاست های پولی برای هدایت/ساختن یک اقتصاد سالم و پایدار است.

سیاست پولی بانک مرکزی

نرخ بهره دیفرانسیل -

مصرف کنندگان به منظور وام گرفتن پول و دریافت بهره در هنگام وام دادن به بانکها ، علاقه خود را پرداخت می کنند. بانک مرکزی یک کشور به طور کلی چندین بار "نرخ پایه" را در سال تعیین می کند ، که بر نرخ بهره در کل اقتصاد تأثیر می گذارد. یک بانک مرکزی نرخ بهره خود را در مواقع رونق اقتصادی (سفت شدن پولی) افزایش می دهد ، تا وام بگیرد ، که باعث می شود مردم به جای خرج کردن ، صرفه جویی کنند. ارز کشور به طور کلی در این مورد تقویت می شود زیرا تقاضا هنگام افزایش نرخ بهره افزایش می یابد ، زیرا سرمایه گذاران خارجی با عملکرد بالاتر جذب می شوند. ورود "پول داغ" در کشورهایی که نرخ بهره بالایی را ارائه می دهند به پایان می رسد. تعدیل نرخ بهره یکی از مهمترین و شفاف ترین رویدادها است و معامله گران دائماً در حال نظارت بر لفاظی از خط مشی در کنفرانس های مطبوعاتی برای تعیین محتمل ترین دوره عمل هستند.

شل کردن عرضه پول -

هنگامی که عرضه پول گسترش می یابد یا به راحتی قابل دسترسی است ، از آن به عنوان "سست" یاد می شود. بعضی اوقات یک بانک مرکزی ارز بیشتری را ایجاد می کند که به سیستم بانکی تزریق می شود ، که باید به بقیه اقتصاد فیلتر شود. مطابق با اصول اساسی عرضه و تقاضا ، اگر ارز بیشتری در سیستم وجود داشته باشد ، هر واحد ارزش خود را از دست می دهد و قیمت تضعیف می شود.

مداخله در بازار ارز

در صورت افزایش ارز ملی ، یک مقام پولی مانند یک بانک مرکزی ممکن است مداخله کند تا از عوارض جانبی بر اقتصاد جلوگیری کند. مداخله را می توان به چهار دسته تقسیم کرد اما دو روش که بیشترین تأثیر را در نرخ ارز دارند به شرح زیر است:

Jawboning: یک تکنیک کلامی و ساده ترین شکل مداخله. رئیس بانک مرکزی ممکن است اقتصاد را "صحبت" کند و اهداف سیاست های آینده خود را در طی یک کنفرانس/بیانیه مطبوعاتی ، با هدف تأثیرگذاری بر بازار ، تحریک کند و باعث ایجاد واکنش فروش شرکت کنندگان در بازار شود.

عملیاتی: رایج ترین شکل مداخله فیزیکی ، که عمدتاً در هنگام فروش یک بانک مرکزی مقادیر گسترده ای از ارز ملی خود را برای دیگری (اغلب با تبادل اوراق بهادار) می فروشد تا ارزش نسبی آن را تضعیف کند. عرضه بزرگتر در مقایسه با تقاضا باعث کاهش قیمت می شود.

نمونه خوبی از زمانی که یک بانک مرکزی ممکن است در بازار ارزی مداخله کند در سوئیس با بانک ملی سوئیس (SNB) است. فرانک (CHF) به دلیل ثبات سیاست های ملی کشور و اقتصاد قوی ، به طور گسترده ای یک ارز پناهگاه در سراسر جهان محسوب می شود. در زمان ریسک جهانی و عدم اطمینان ، سرمایه گذاران به طور معمول برای پناهگاه به ارز می پردازند. با این حال ، این همیشه برای اقتصاد محلی که به شدت به صادرات جهانی متکی است ، خوب نیست - یک ارز قوی تر باعث می شود محصولات در مرحله بین المللی عزیزتر و در نتیجه کمتر رقابتی شوند. اگر CHF از جایی قدردانی کند که به موجب آن SNB می داند که تأثیر منفی بر اقتصاد سوئیس دارد ، ممکن است به یکی از روشهای فوق الذکر عمل کند.

تراز پرداخت (BOP) - کسری/مازاد حساب جاری

"تراز پرداخت" اندازه گیری کل حجم معاملات از جمله واردات و صادرات کالا ، خدمات و سرمایه و حواله پول است. اگر یک کشور بیش از آنچه که ارسال می کند ، پول بیشتری کسب کند ، به عنوان مثال اگر درآمد حاصل از صادرات به شدت افزایش یابد و از قیمت واردات فراتر رود ، تقاضا برای ارز افزایش می یابد که می تواند باعث افزایش قیمت آن در مقایسه با شرکای تجاری خود شود.

بدهی دولت/ملی

این مبلغ پولی است که یک دولت برای تأمین مالی هزینه های خود وام می گیرد. دولت ها به طور معمول برای جمع آوری سرمایه اوراق قرضه یا اوراق بهادار دیگر می فروشند. اگر وام یک کشور به سطحی افزایش یابد که مدیریت بدون یک استراتژی معتبر برای بازپرداخت آن دشوار باشد ، می تواند از نظر مالی غیرمسئولانه تلقی شود و در موارد شدید می تواند باعث شود که آنها به صورت پیش فرض در وام های خود باشند. بنابراین ، به احتمال زیاد باعث می شود سرمایه گذاران بتوانند دارایی های خود را به آن ارز بفروشند و به یک کلاس دارایی ایمن تر فرار کنند و در نتیجه کاهش تقاضا به استهلاک ارزی منجر شود.

اگر یک آژانس بزرگ تجزیه و تحلیل مالی مانند Moody رتبه بندی اعتباری یک کشور را کاهش دهد ، این نشانگر ریسک پیش فرض است ، بنابراین ارز اغلب به دلایلی که در بالا توضیح داده شد ، کاهش می یابد.

حدس و گمان

برخی از سرمایه گذاران ارز را خریداری می کنند زیرا معتقدند ارزش آن افزایش می یابد و می توانند آن را برای سود بفروشند. در دوره هایی که تقاضای بالاتری برای ارز وجود دارد ، قیمت افزایش می یابد و برعکس.

عملکرد اقتصادی/داده های کلان اقتصادی و سیاست

سرمایه گذاران خارجی غالباً سرمایه خود را در کشورهای پایدار با اقتصاد قوی کاشت می کنند و از کشورهایی با عدم اطمینان سیاسی بالا/آشفتگی و ریسک اقتصادی دور می شوند. تقاضای بیشتر برای ارز باعث افزایش قیمت می شود. این می تواند به عنوان "پرواز به پناهگاه های امن" گفته شود.

تغییر در روند عمومی

نظارت بر تغییرات در شرایط مالی جهانی که به موجب آن می توان روند کلی را برعکس کرد ، مهم است. به عنوان مثال ، در شرایط کرونوویروس ، هنگامی که بانک های مرکزی نرخ بهره را پایین آوردند ، در واقع تأثیر مثبتی بر ارزهای مربوطه گذاشت ، زیرا خوش بینی سرمایه گذار با این چشم انداز که اقدامات لازم برای مقابله با تخریب اقتصادی ناشی از قفل های دولتی انجام می شود ، مورد توجه قرار گرفت.< SPAN> سرمایه گذاران خارجی غالباً سرمایه خود را در کشورهای پایدار با اقتصاد قوی کاشت می کنند و از کشورهایی با عدم اطمینان سیاسی بالا/آشفتگی و ریسک اقتصادی دور می شوند. تقاضای بیشتر برای ارز باعث افزایش قیمت می شود. این می تواند به عنوان "پرواز به پناهگاه های امن" گفته شود.