عوامل مؤثر در نوآوری و توسعه شهری: یک تحلیل تئوری مبتنی بر

نوآوری و توسعه شهری محرک اصلی برای ارتقاء توسعه صنعتی ، اقتصادی و اجتماعی شهرها است. با این حال ، عواملی که بر نوآوری و توسعه شهرها تأثیر می گذارد ، فاقد تجزیه و تحلیل سیستماتیک و همچنین تجزیه و تحلیل تعامل هستند. بر اساس یک دیدگاه چند بعدی ، این مطالعه نشان می دهد که عوامل طبیعی ، اقتصادی و اجتماعی سه عامل اصلی ایجاد نوآوری و توسعه شهری هستند. یک روش کیفی تئوریک مبتنی بر کد ادبیات تحقیق مربوطه ، گزارش های خبری و مطالب مصاحبه بیشتر اتخاذ شده است ، که منجر به یک الگوی فاکتورهای پیاز می شود. ما می دانیم که عوامل طبیعی - از جمله کیفیت محیط زیست ، موقعیت جغرافیایی و مقیاس شهر - پیش نیاز برای تهویه نوآوری و توسعه شهری هستند. عوامل اقتصادی نیز مهم هستند ، از جمله سطح اقتصادی ، ساختار صنعتی ، انباشت صنعتی و نوآوری تکنولوژیکی. عوامل اجتماعی از عوامل تضمین شده ، از جمله سلسله مراتب اداری ، محیط فرهنگی ، ساختار جمعیت و مدیریت و خدمات دولت هستند ، یعنی آنها برای شهرها ضروری هستند که در وضعیت پویا فعلی سازگار شوند. این مطالعه پشتیبانی نظری و جهت های عملی را برای تدوین سیاست های توسعه نوآوری شهری ارائه می دهد.

روی نسخه خطی کار می کنید؟

معرفی

نوآوری و توسعه شهری یک محرک اصلی است که زمینه ساز عملکرد سیستم های نوآوری در هر دو سطح منطقه ای و ملی است (Ari-Veikko ، 2016 ، Lauer & Liefner ، 2019 ، Deng & Chen ، 2020). با توجه به اینکه جهان با اختلال اقتصادی جهانی ، زیست محیطی و اجتماعی در "دوره پس از امور" روبرو است ، نیاز فوری برای اطمینان از بهبود مداوم محیط های شهری وجود دارد. یکی از راه های دستیابی به این امر ، اتخاذ سیستماتیک سیستم ها و فناوری های نوآوری در شهرهای ما است. این نوآوری و توسعه شهری از توانایی قابل توجهی برای تسهیل انتقال به آینده ای پایدار و همچنین هدایت الگوهای رشد اقتصادی متکی به توسعه منطقه ای برخوردار است (Popescu ، 2020).

از دیدگاه جهانی ، بسیاری از شرکت ها و دولت ها تمرکز خود را از صرفاً تأمین سرمایه به سیستم های نوآوری تغییر می دهند. ویژگی اصلی این اقتصاد نوظهور در حال حرکت از "شبکه تولید جهانی" به "شبکه نوآوری جهانی" است ، یعنی از شهرها که نه تنها قدرت اقتصادی آنها بلکه توانایی های نوآوری آنها را نیز در نظر می گیرند (لی و ژانگ ، 2020). از این نظر ، براساس شاخص نوآوری شهرهای 2019: جهانی ، رتبه بندی شهرهای چین به میزان قابل توجهی افزایش یافته است. با این حال ، ده شهر نوآورانه هنوز اهل ایالات متحده ، ژاپن ، انگلستان ، فرانسه ، سنگاپور و کانادا هستند (2thinknow ، 2019). با این حال ، چین از زمان برنامه آزمایشی نوآورانه شهر خود در سال 2008 تلاش های مستمر برای توسعه نوآوری شهری انجام داده است (ژنگ و همکاران ، 2019). متأسفانه ، قابلیت های توسعه نوآوری شهری چین دارای یک الگوی توسعه نامتعادل است که نتایج منطقه ای مختلفی را تولید می کند. این را نمی توان به سادگی با اثر مقیاس مرتبط با توسعه منطقه ای توضیح داد (Njøs & Jakobsen ، 2016). احتمالاً آنها باید با عوامل خاص مانند دسترسی به سرمایه انسانی ، فناوری و منابع دیگر مرتبط باشند. بنابراین ، شفاف سازی عوامل کلیدی که به نوآوری شهری کمک می کنند ، هنوز هم برای بهبود سطح کلی نوآوری و توسعه شهرها در چین و سایر کشورها مورد نیاز است.

از این رو ، شگفت آور است که مطالعه نوآوری و توسعه شهری توجه تحقیقات بیشتری را به خود جلب می کند. رشته هایی مانند اقتصاد ، جغرافیا ، جمعیت شناسی و علوم محیط زیست اکنون نوآوری و توسعه شهری را یک منطقه مهم تحقیق می دانند. برخی از محققان تحقیقات قابل توجهی در مورد توسعه نوآورانه انواع خاص شهرها (به عنوان مثال ، شهرهای مبتنی بر منابع) (تان و همکاران ، 2014) ، شهرداری های تحت کنترل دولت مرکزی (لی و وو ، 2015) و قدیمی صنعتی انجام داده اند. شهرها (دونگ و جینگ ، 2014). یونگ و همکاران.(2016) همچنین دیدگاه توسعه مجدد را اتخاذ کرده و اثرات توسعه نوآوری مالی و فناوری را تجزیه و تحلیل کنید. لیو و همکاران.(2016) برای تجزیه و تحلیل رابطه بین سطح شهرنشینی و نوآوری و توسعه شهری ، شهرهای سطح بخشدار در چین را بررسی کنید. اخیراً ، یانگ و همکاران.(2019) رابطه بین توسعه صنعتی ، گسترش شهری و توسعه نوآوری شهری را از منظر ادغام صنعت و شهر تجزیه و تحلیل کنید.

در نتیجه ، با توجه به پیشینه های مختلف انضباطی و دیدگاه های تحقیقاتی درگیر ، مطالعات درک متفاوتی از مفهوم نوآوری و توسعه شهری ارائه می دهد. از این رو ، مطالعه حاضر نوآوری و توسعه شهری را به عنوان یک الگوی توسعه شهری با هدف ترویج رشد اقتصادی پایدار و هماهنگ با استفاده از نوآوری تعریف می کند. این هدف به عنوان شهر ، یک سیستم پیچیده ، به تدریج از طریق همکاری و ادغام منابع مبتنی بر نوآورانه تنظیم و تعادل خود را تنظیم می کند.

روشن کردن عوامل تأثیرگذار نوآوری و توسعه شهری ، اصلی و پایه ای برای بهبود سطح کلی نوآوری و توسعه شهر است (الکینگتون ، 1998 ؛ الهادی ، 2015). همانطور که قبلاً برجسته شد ، مطالعات مختلف بر جنبه های مختلف نوآوری و توسعه شهری متمرکز شده است. با این حال ، آنها غالباً هنگام تفسیر پدیده پیچیده از چگونگی انجام یک محیط شهری روند توسعه ، به یک دامنه تحقیق نسبتاً باریک محدود می شوند. اتخاذ یک دیدگاه تحقیق محدود بدون شک امکان تجزیه و تحلیل دقیق از برخی نوآوری های خاص و توسعه عوامل مرتبط با شهری را فراهم می کند. با این حال ، ممکن است نماینده مکانیسم های کلی مرتبط با نوآوری و توسعه شهری نباشد. علاوه بر این ، تحقیقات در سالهای اخیر عمدتاً بر ایجاد سیستم های شاخص برای ارزیابی اثربخشی نوآوری در شهرها متمرکز شده است و توجه کمتری به عوامل مؤثر در نوآوری و توسعه شهری و تعامل آنها داشته است. به این ترتیب ، اگرچه نوآوری و اثربخشی توسعه شهرهای مختلف به طور دقیق اندازه گیری می شود ، اما نواقص موجود نوآوری و توسعه شهری به طور مؤثر قابل توجه نیست.

بنابراین ، با تمرکز بر مسئله اصلی "چه عواملی بر نوآوری و توسعه شهری تأثیر می گذارد و چگونه این عوامل بر نوآوری و توسعه شهری تأثیر می گذارد" ، این مطالعه سیستم شهری را به عنوان هدف تحقیق می گیرد. این کشور همچنین یک تحقیق جامع در مورد عوامل مؤثر در توسعه نوآورانه شهری از دیدگاه محیط زیست محیطی و توسعه اجتماعی انجام می دهد. و با این کار ، تحقیقات موجود در مورد توسعه نوآورانه شهری را ادغام می کند. بر اساس روش تحقیق کیفی تئوری مبتنی بر این ، این مطالعه عوامل مؤثر بر نوآوری و توسعه شهری در ادبیات موجود ، از جمله گزارش های خبری و مطالب مصاحبه را مشخص می کند. سپس ، به طور سیستماتیک عوامل مؤثر در نوآوری و توسعه شهری را تجزیه و تحلیل می کند و تعامل بین عوامل تأثیرگذار را تعریف می کند. در نتیجه ، اهمیت اصلی این تحقیق در این موارد نهفته است:

این تحقیق نیازی به تفکر در زمینه نوآوری و توسعه شهری ندارد ، اما هنوز هم نوآوری و توسعه شهری را از سه منظر تجزیه و تحلیل می کند: طبیعت ، جامعه و اقتصاد. سپس ، این یک الگوی نظری از عوامل مؤثر بر نوآوری و توسعه شهری را ایجاد می کند و با این کار ، دامنه تحقیق نظریه اکوسیستم مرکب را در زمینه نوآوری و توسعه شهری گسترش می دهد.

این تحقیق همچنین پشتیبانی نظری ، جهت های اصلاح شده و نقاط ورود عملی برای سیاست گذاری بخش های مربوطه و چشم انداز جدیدی در مورد مشکلات فعلی (به عنوان مثال ، رشد جمعیت ، کاهش منابع و آلودگی محیط زیست) ارائه می دهد. همچنین با در نظر گرفتن خط پایین سه گانه توسعه اقتصادی ، زیست محیطی و اجتماعی ، توسعه نوآورانه شهری را ارتقا می بخشد.

زمینه

سیستم نوآوری شهری

در آغاز قرن بیستم ، شوپتر مفهوم "نوآوری" را در تئوری کتاب توسعه اقتصادی پیشنهاد داد. وی شروع به پرورش تئوری نوآوری بیشتر مبتنی بر روشهای فناوری تولید و تغییر در روند رشد اقتصادی کرد (شوپتر و جوزف ، 1947). در اواخر دهه 1980 ، تحقیقات نوآوری به سمت به اصطلاح "پارادایم سیستم" حرکت کرد. تعداد زیادی از مفاهیم پدیدار شده اند ، که می تواند تقریباً در دو دسته تقسیم شود: اولین ویژگی های مکانی و جغرافیایی سیستم های نوآوری را شامل می شود. دومین تئوری سیستم های نوآوری از ویژگی های فناوری صنعتی تجزیه و تحلیل می کند (ژو و همکاران ، 2012). هر دو سیستم نوآوری ملی و منطقه ای بر شکل مکانی و جغرافیایی نوآوری متمرکز شده اند ، در حالی که سیستم نوآوری صنعتی و فناوری بر ویژگی های فنی نوآوری تأکید دارد. با این حال ، تحقیقات فعلی در مورد سیستم های نوآوری شهری در مسیر سیستم های نوآوری منطقه ای ادامه دارد (Simmie & Seett ، 1999).

در مورد چین ، ژائو و لی (2003) توسعه اقتصادی منطقه ای این کشور ، با استفاده از تئوری نوآوری ، نظریه اقتصادی منطقه ای و تئوری انتشار فناوری برای ارائه نظریه نوآوری شهری را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. مطالعه آنها تأکید کرد که نوآوری شهری به سیستم اقتصادی و اجتماعی که توسط وابستگی متقابل و تعامل عناصر مختلف مرتبط با نوآوری شکل گرفته است ، اشاره دارد. این عناصر شامل مؤسسات و سازمان های نوآورانه (مانند شرکت ها ، دولت ها ، دانشگاه ها ، موسسات تحقیقاتی علمی و سازمان های واسطه ای) ، عناصر غیر موضوع (یعنی مواد و منابع لازم برای نوآوری) ، همراه با مؤسسات و سیاست هایی هستند که هماهنگ کننده رابطه بین رابطه بیناین عناصر در منطقه شهر. با این حال ، Sui (2004) سیستم نوآوری شهری را از یک دیدگاه متفاوت مشاهده می کند ، و شهر را به عنوان یک اکوسیستم نوآوری تصور می کند که در آن تأثیر انتشار نوآوری شهری ، ساختار اجتماعی و تأثیر خوشه بندی صنایع علم و فناوری همه به هم وابسته است. به عنوان یک سیستم ، نوآوری شهری نه تنها یکپارچگی ، ارتباط ، ساختار ، پویایی ، هدف و سازگاری با محیط زیست را به طور کلی دارد ، بلکه دارای مقاومت پیچیده (و ضد شهود) علاوه بر ویژگی های اجتماعی و اجتماعی آن نیز دارای مقاومت در برابر تغییر سیاست (و ضد شهود) است. طبیعت سیستمیک (ژائو و هو ، 2010).

سیستم های نوآوری شهری همچنین می توانند به عنوان سیستم های پیچیده متشکل از بسیاری از سیستم های فرعی و آثار باستانی مرتبط تلقی شوند ، به این معنی که مرزهای سیستم نوآوری شهری باید قبل از اینکه عواملی که بر چنین سیستمی تأثیر می گذارند ، به وضوح تعریف شود. از این نظر ، هو و همکاران.(2009) توانایی نوآوری دانش و توانایی نوآوری در محیط زیست را اضافه کنید و از این طریق نوآوری شهری را به شش عنصر گسترش دهید. چن و زو (2009) تجربه نوآوری شهرهای نوآورانه در چندین کشور را تجزیه و تحلیل می کنند ، و دریافتند که سیستم های نوآوری شهری دارای سه عنصر اساسی هستند: موضوع نوآوری ، منابع نوآوری و محیط نوآوری. این مطالعات همچنین در مورد مکانیسم های عملیاتی سیستم های نوآوری بحث می کنند ، در حالی که مارکاتو و الکساندرو (2015) خاطرنشان می کنند که یک سیستم نوآوری در مقیاس کوچک باید نه تنها عوامل اقتصادی بلکه کل طیف چالش های اجتماعی را در نظر بگیرد.

در نتیجه ، مطالعات فعلی به طور کلی موافق هستند که سیستم های نوآوری شهری از چندین مؤلفه تشکیل شده اند که به طور کلی به عنوان عناصر اصلی ، عناصر عملکردی و عناصر محیطی نامگذاری شده اند (ژو و همکاران ، 2012 ؛ ماركاتو و الكساندرو ، 2015). عناصر اصلی مؤسسات و سازمانهای نوآوری در ارتباط با نوآوری هستند. این موارد شامل شرکت ها ، موسسات تحقیقاتی علمی و دانشگاه ها است. عناصر کاربردی سیستم ها و سیاست هایی هستند که روابط بین عناصر ، از جمله خدمات عمومی شهری ، مکانیسم های حاکمیت دولت و محیط و سیستم های مالی را هماهنگ می کنند. عناصر محیطی عناصر مربوط به جنبه های زیست محیطی طبیعی شهری هستند. این موارد شامل موقعیت جغرافیایی شهری ، مواد و منابع مورد نیاز برای نوآوری و کیفیت محیط زیست است. بنابراین ، هدف از تحقیق حاضر ، انجام یک مطالعه کتابشناختی برای شناسایی عناصر تشکیل دهنده یک سیستم نوآوری شهری و سپس ارزیابی عوامل مؤثر بر نوآوری و توسعه شهری است.

نظریه اکوسیستم پیچیده

نظریه اکولوژیکی یکی از مبانی علمی بشر در نظر گرفته می شود که به دنبال حل مشکلات اجتماعی مهم و معاصر است (نیلسن ، 2007). دستیابی به توسعه نوآورانه و پایدار یک شهر ، مستلزم پرداختن به یک سری از مشکلات مرتبط با محیط آن همراه با موارد مرتبط با معیشت و موقعیت اجتماعی ساکنان آن است (به عنوان مثال ، رشد سریع جمعیت شهری ، کمبود منابع ، افزایش انتشار و آلودگی و اکولوژیکعدم تعادل) (پیکت و همکاران ، 2001 ؛ مارزلوف و همکاران ، 2008 ؛ ویزر و بیونی ، 2021).

در پاسخ به تعداد فزاینده ای از مشکلات مهم اجتماعی ، MA (1984) اظهار داشت که چالش های توسعه اجتماعی را نمی توان به عنوان مشکلات اجتماعی مستقل ، مشکلات اقتصادی یا مشکلات طبیعی در نظر گرفت. درعوض ، آنها باید به عنوان مشکلات پیچیده ای رفتار شوند که فقط از دیدگاه سطح سیستم قابل توجه است ، بر اساس آن وی دیدگاه اکوسیستم پیچیده اجتماعی-اجتماعی-طبیعی را پیشنهاد می کند. در این چارچوب ، فعالیت های اجتماعی ، اقتصادی و زیست محیطی انسانی نمی تواند فراتر از "مرزهای" این سیستم کامپوزیت برای ترویج پایداری - ذات توسعه پایدار باشد. به عنوان یک منظره اکولوژیکی مینیاتوری در سطح سیاره ، شهرها غالباً از اثرات انباشتگی اجتماعی ، اقتصادی و طبیعی با شدت بالا رنج می برند. آنها همچنین از مناطق جمعیتی در مقیاس بزرگ و متمرکز ، کمبود منابع و تأثیرات زیست محیطی رنج می برند. در این سناریو ، توسعه نوآورانه شهرها را می توان به یکی از مسیرهای دستیابی به اهداف توسعه پایدار جذب کرد (کوماری ، 2014 ؛ Coscieme و همکاران ، 2021) - به احتمال زیاد یکی از دلایلی که تحقیقات در این زمینه رو به رشد است.

زمینه های مهم تحقیقاتی در این حوزه شامل بررسی تأثیر محیط زیست محیطی شهری ناشی از شهرنشینی است. توسعه متعادل جامعه ، اقتصاد و محیط زیست ؛و همچنین شهرهای پایدار ، زیست محیطی و سالم. به عنوان مثال ، او و همکاران.(2013) در مورد مکانیسم تنظیم توسعه هماهنگ اقتصاد و محیط زیست شهری بحث کنید. وانگ و همکاران.(2014) نشان می دهد که مبانی مدیریت اکولوژیکی کامپوزیت شهری مبتنی بر تئوری اکوسیستم های پیچیده است ، یعنی. یک جامعه هماهنگ ، اقتصاد دایره ای و اکولوژی ایمن. و اسکالیا و همکاران.(2020) یک سیستم پویا را بر اساس متغیرهای همراه با محیط زیست و اقتصادی بسازید.

علاوه بر این ، توسعه علوم سیستم یک روش علمی برای به دست آوردن درک جامع از امور پیچیده با یک رویکرد جامع است. در واقع ، یک اجماع عمومی نیاز به بررسی شهرها و مراکز شهری از زوایای متعدد است (اسکوف و همکاران ، 2012). تئوری اکوسیستم های مرکب جامعه بشری را نوعی اکوسیستم مصنوعی می داند که تحت سلطه رفتار انسان است. دومی ، با این حال ، توسط محیط طبیعی و سیستم های اجتماعی پشتیبانی می شود. این موضوع مسائل اقتصادی ، مسائل اجتماعی و مسائل زیست محیطی را که در روند توسعه شهری درگیر است ، در نظر می گیرد. در نتیجه ، این رویکرد یک بستر نظری ایده آل برای مطالعه نوآوری و توسعه شهری از منظر سیستم های گسترده تر است. از این نظر ، توسعه و تغییرات زیر سیستم های مختلف در اکوسیستم کامپوزیت طبق قوانین مختلف محدود می شود. به عنوان مثال ، سیستم های فرعی از طریق گردش مواد ، جریان انرژی و انتقال اطلاعات به هم وابسته هستند. سیستم نوآوری شهری همچنین شامل ویژگی های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگ انسانی و همچنین زیست شناسی و محیط زیست است-به این ترتیب که علاوه بر قوانین طبیعی ، قوانین اقتصادی و اجتماعی نیز وجود دارد که سیستم را تنظیم می کند (Markatou & Alexandro ، 2015 ؛ Jagt et al. ، 2020). از این رو ، ایده اصلی نظریه اکوسیستم مرکب ، آشکار کردن وحدت جامعه بشری و محیط طبیعی است. این سه دیدگاه برای تحقیقات در مورد نوآوری و توسعه شهری - یعنی دیدگاه های طبیعی ، اجتماعی و اقتصادی است.

طرح پژوهش

روش های پژوهش

تحقیقات در مورد عوامل تأثیرگذار نوآوری و توسعه شهری نسبتاً تکه تکه شده است و فقدان خاصی از مطالعه جامع و منظم دارد. محققان رشته های مختلف نظرات مختلفی در مورد عوامل تأثیرگذار نوآوری و توسعه شهری دارند و منجر به تفاوت های قابل توجهی در نحوه درک این پدیده می شوند. در شرایطی که شناسایی و تعیین دامنه متغیرها دشوار است ، طراحی مقیاس اندازه گیری مناسب یا حتی استفاده از تجزیه و تحلیل کمی دشوارتر است. از این رو ، یک تحقیق تحقیقاتی اکتشافی و قیاسی ، مانند یک روش تحقیق کیفی ، مورد نیاز است.

تئوری بنیادی برای اولین بار توسط دو جامعه شناسان ، بارنی گلازر و آنسلم اشتراوس در کتاب اصلی خود در سال 1967 با عنوان "کشف تئوری بنیادی" معرفی شد. تئوری مبتنی بر یک مسیر تحقیقاتی است ، نه یک "نظریه" فیزیکی. هدف از این شکل از تحقیق ، تولید یک تئوری است و این تئوری باید از داده های تجربی حاصل شود. تحقیقات فرایندی برای جمع آوری و تجزیه و تحلیل سیستماتیک داده ها در مورد یک پدیده از طریق کشف ، توسعه و آزمایش تئوری های داده ها است. در این راستا ، نتایج تحقیق ارائه نظری واقعیت است (Glaser & Strauss ، 1968). به عنوان مثال ، تئوری مبتنی بر تحقیقات فاکتور به طور گسترده ای مورد استفاده قرار گرفته است (Zakaria et al. ، 2016) ، به عنوان مثال ، عوامل مبتنی بر ارزش در توسعه نرم افزار را شناسایی می کند ، در حالی که Da Costa و Leite (2019) عوامل مؤثر در ارتباطات داده های تحقیق بر روی ویروس Zika را نشان می دهند. شکل 1 فرایند تحقیق تئوری مبتنی بر را نشان می دهد.

فرایند تحقیق تئوری مبتنی بر

این مطالعه به ادبیات مربوطه می پردازد و از تئوری مبتنی بر استخراج و طبقه بندی استفاده می کند. به دنبال مراحل اساسی روش تئوری زمینی ، از برنامه نویسی باز برای انتخاب جملات نماینده ، تشکیل فاکتور خطر و نسبت دادن علت اصلی استفاده می شود. سپس ، دسته های عامل اصلی خلاصه می شوند و در نهایت روابط ساختار بالقوه بین دسته های مختلف برقرار می شود. نظریه زمینی در تصفیه تحقیقات نظری بسیار طولانی است و می تواند به طور مؤثر پیچیدگی مباحث تحقیق را کاهش دهد. همچنین کثرت فعلی مباحث تحقیق را ارائه می دهد و به شکل گیری استخراج ایده های اصلی موضوع در حال انجام کمک می کند. به همین دلایل ، این روش به عنوان روش اصلی تحقیق استفاده می شود.

منبع اطلاعات

برای اطمینان از یکپارچگی و عینیت نتایج جستجو ، موضوع (چندین ترکیب "شهر/شهری" ، "توسعه نوآورانه" ، "نوآورانه" ، "سیستم نوآورانه" ، "توانایی نوآورانه" و "هوشمند") به تصویب رسیدبه عنوان عبارت جستجومدت زمان جستجو "2000-2020" است ، با پایگاه داده وب علوم به عنوان پایگاه داده پیشرو و الزوییر و اسکوپوس به عنوان پایگاه داده های تکمیلی. جستجوهای اولیه 776 سوابق اولیه را بدست آورد. در این مرحله ، چکیده های سند با دقت مورد بررسی قرار گرفتند ، و اسناد بدیهی است که با نوآوری و توسعه شهری مرتبط نیست (یعنی کسانی که روی توسعه کشاورزی ، مدیریت بایگانی شهری و غیره تمرکز می کنند). اسنادی مانند "نسخه" ، "بررسی کتاب" و "مقالات روزنامه" در نظر گرفته نشد. سرانجام ، اسنادی که موضوعات کپی در ادبیات را پوشش می دهد حذف شد. این منجر به 45 مقاله شد. اما ، برای اطمینان از اینکه ادبیات بازیابی نماینده تر است ، ما آن را با سایر اسناد از مجلات بسیار استناد شده تکمیل کردیم. سرانجام ، در مجموع 60 مقاله مورد بررسی قرار گرفت (شکل 2). در جدول 1 ، تأثیرگذارترین مجلات در تحقیقات توسعه شهری با حجم کل استناد ، G-Index ، H-Index و مقالات منتشر شده از سال 2000 تا 2020 ذکر شده است. در این مطالعه ، 60 ادبیات از مقالاتی که توسط این ژورنال ها منتشر شده استاز نزدیک با عوامل تأثیرگذار نوآوری و توسعه شهری مرتبط هستند.