مراحل اول: مرحله دوم - تاریخچه بازار سهام روز مدرن

بازارهای سهام جهان سابقه جالبی دارند. در این مقاله منشأ بازارهای روز مدرن بیان شده و در مورد تفاوت بین نحوه عملکرد هر بازار بحث شده است. دانستن چگونگی عملکرد بازارها برای هر کسی که سرمایه گذاری را انتخاب کند ، اطلاعات مهمی است.

اولین امنیت صادر شده عمومی را می توان به قرن چهاردهم در ونیز ردیابی کرد. نهاد حاکم ونیز آرزو داشت که بدهی به کشورهای همسایه که در اواخر اخیر متحمل شده بودند ، بازپرداخت بدهد. پس از کشف اینکه آنها قادر به انجام این کار نیستند ، دولت اولین مسئله شناخته شده اوراق قرضه را ایجاد کرد. این اوراق بهادار دولتی توسط بازرگانان و صاحبان زمین به عنوان سرمایه گذاری خریداری شده است. امروزه اوراق قرضه هنوز توسط دولت ها در درجه اول به بدهی خدمات و همچنین تشویق سرمایه گذاری مبتنی بر پول نقد صادر می شود.

در لندن در سال 1693 پادشاه ویلیام انگلیس با نرخ بهره ثابت 10 ٪ یک میلیون پوند از عموم مردم جمع کرد. یک سال بعد بانک انگلیس تشکیل شد تا دولت بتواند جنگ ها را تأمین کند. تسهیلات اعتباری برای ترغیب بازرگانان برای گسترش مشاغل خود ایجاد شد و سیستم ها به کار گرفته شدند تا بازرگانان بتوانند از طریق مسئله نوع اولیه سهم ، وجوه عمومی را جمع کنند.

بزرگترین شرکت عمومی در آن زمان ، شرکت دریاهای جنوبی بود که در سال 1711 ذکر شد. رابرت هارلی در ازای حقوق انحصاری برای تجارت با اسپانیا در دریاهای جنوبی ، بدهی دولت 9 میلیون پوند را به دست گرفت.

به دنبال رشد نمایی شرکت دریاهای جنوبی ، تعدادی از مدیران این شرکت تصمیم گرفتند تعداد زیادی سهام را بفروشند. این باعث شد قیمت سهم کاهش یابد ، و همچنین آنچه را که می توان به عنوان اولین سقوط بازار سهام توصیف کرد ، آغاز کرد.

معامله گران در این شرکت های اولیه معمولاً در قهوه خانه جاناتان برای تجارت سهام و معاملات تجاری شرکت می کنند. پیشنهادات و پیشنهادات اولیه در مورد دیوارهای قهوه خانه نوشته شده است و روند معاملات بسیار تنظیم نشده بود و تجارت خودی مبنای اکثر تصمیمات سرمایه گذاری را تشکیل می داد.

تا سال 1773 ، باشگاه های تجاری تشکیل شده بودند و در سال 1801 گروهی از معامله گران 20،000 پوند برای ساخت بورس اوراق بهادار لندن در دادگاه کاپل جمع کردند.

یک روند مشابه در آمریکا رخ داد. در اوایل دهه 1790 بسیاری از بازرگانان سهام معاملات را آغاز کرده بودند. دقیقاً مانند لندن ، این معامله گران اولیه اغلب در یک محیط غیررسمی در قهوه خانه ها ملاقات می کردند.

در سال 1792 ، 24 کارگزار که هر کدام 400 دلار برای "صندلی معاملاتی" پرداخت کردند ، توافق نامه درخت دکمه چوب را امضا کردند. این توافق نامه آیین نامه هایی را که براساس آن می توان سهام را می توان خریداری و فروخت. این آیین نامه پایه و اساس قوانین معاملاتی را که هنوز هم وجود دارد ، تشکیل داد و منجر به تشکیل در سال 1817 بورس اوراق بهادار نیویورک شد.

نیویورک به سرعت تبدیل شد و همچنان بزرگترین مرکز مالی جهان است. جالب اینجاست که بورس اوراق بهادار نیویورک (NYSE) مدرن ترین یا کارآمدترین نیست.

تمام بورس اوراق بهادار اولیه از سیستم های تجاری استفاده می کردند که براساس روش "بازپرداخت باز" برای خرید و فروش ساخته شده بودند. معاملات بازپرداخت باز بین افرادی که مایل به خرید یا فروش سهام هستند اتفاق می افتد. هر معامله گر آشکارا با یکدیگر مذاکره می کند تا بهترین قیمت را برای سهام مورد نظر برای خرید یا فروش به دست آورد. این باعث می شود فضایی بسیار هرج و مرج باشد که از فیلم هایی مانند وال استریت و مقالات مختلف خبری به یاد خواهید آورد. تصویر زیر کف معاملات هیئت تجارت شیکاگو (CBOT) را نشان می دهد که در آن قراردادهای آتی معامله می شود. CBOT بزرگترین مبادله بازپرداخت در جهان است.

با توسعه فناوری ، اکثر بورس اوراق بهادار برای جایگزینی معامله گران کف شروع به استفاده از رایانه ها کردند. NYSE یکی از تنها بورس سهام در جهان است که هنوز هم در یک سیستم معاملاتی با محاصره باز است. معامله گران طبقه سفارشات تلفن و رایانه را از کارگزاران می گیرند و در مورد تجارت با متخصصان سهام در ایستگاه های معاملاتی در طبقه معاملات مذاکره می کنند. NYSE در حال حاضر یک سیستم رایانه ای کاملاً خودکار را اجرا می کند ، تا آن زمان NYSE مکانی هیجان انگیز و استرس زا خواهد ماند.

سیستم های رایانه ای امکان دسترسی به بازار برای بسیاری از سرمایه گذاران فردی دیگر را دارند. در نیوزیلند و استرالیا مبادلات کاملاً خودکار هستند. سفارشاتی که با کارگزار خود قرار می دهید از طریق سیستم تجارت رایانه ای که معمولاً برای هر مبادله منحصر به فرد است ، در رایانه بورس اوراق بهادار قرار می گیرند.

یک تصور غلط رایج وجود دارد که تجارت از طریق اینترنت به این معنی است که شما سفارشات خود را مستقیماً در بورس سهام قرار می دهید. متاسفانه، این مورد نیست. در نیوزیلند و استرالیا ، سفارش شما ابتدا باید از طریق سیستم رایانه ای Stockbrokers شما پردازش و مجاز شود.

این امر باعث تأخیر جزئی از زمان ضربه زدن به کلید "خرید" می شود ، تا زمانی که سفارش خود را در سیستم رایانه Exchange پر می کنید. این تأخیر می تواند برای شما به عنوان یک فرد ناامید کننده باشد اما بخشی از زمان است که دستور استفاده می کند ، تحت یک سیستم بازرسی باز است.

با پیشرفت فناوری و سیستم های امنیتی ، افراد می توانند از طریق سیستم های رایانه ای باز مستقیماً بین یکدیگر تجارت کنند. این امر منجر به تجارت سریع و دقیق خواهد شد ، اما مطمئناً سرعت و نوسانات مبادلات مدرن را که قبلاً مشغول کار هستند افزایش می دهد.

مقاله های هفته های بعدی به بازارهای محلی متمرکز خواهد شد و در مورد سیستم ها و ملاحظات مختلف بازارهای نیوزیلند و استرالیا بحث خواهد شد.

این مقاله توسط Nick McCaw از سرمایه گذاری هوشمند نوشته شده است