روشهای شناور موضوعات جدید در بازار اولیه

از طریق این مقاله ، ما جنبه های مختلفی از موضوعاتی را که یک شرکت هندی ایجاد می کند ، بررسی خواهیم کرد. آنها به بسیاری از زیر مجموعه ها تقسیم می شوند. ما در اینجا با بازارهای اولیه و ثانویه سر و کار خواهیم داشت.

جدول محتویات

این یک جنبه مهم از بازارهای اولیه و ثانویه است ، عمدتاً به این دلیل که ثبات بازار مالی را در اختیار دارد. حالا ، شناور چیست؟این روش در دسترس بودن سهام در دسترس سرمایه گذاران عمومی است. این زمانی است که یک شرکت تصمیم می گیرد برای سهام خود عمومی شود. به حدی که سرمایه گذاران عمومی بتوانند در همان سرمایه گذاری کنند. سهام برای صدور و فروش باز است. شناور یک شرکت در بازار اولیه و ثانویه به آن می دهد. این می تواند پول بیشتری را برای شرکت خود جمع کند و هدف خود را برای توسعه بیشتر هدف قرار دهد. این امر به گسترش تجارت کمک می کند و فضای بیشتری برای تحقیق و توسعه در بازار اولیه ایجاد می کند.

روش شناور در بازار اولیه

روش ها و وسایل زیادی وجود دارد که یک شرکت هندی می تواند سهام خود را در بازار مالی صادر کند. آنها به شرح زیر هستند:

روش 1: مسئله عمومی

همانطور که از نام آن پیداست ، این روش به هر کسی که متعلق به هر بخشی از هند باشد ، به اوراق بهادار یا سرمایه گذاری در سهام شرکت خاص اجازه می دهد. هنگامی که پیشنهادی از طرف شرکت ارائه می شود تا تعداد بیشتری از افراد به بخشی از خانواده سهامدار تبدیل شوند ، به عنوان یک مسئله عمومی شناخته می شود.

مسئله عمومی بیشتر به:

پیشنهاد عمومی اولیه (IPO)

از طریق پیشنهاد عمومی اولیه یا IPO ، فقط مقدار مشخصی از اوراق بهادار که شرکت برطرف کرده است ، علنی می شود. اوراق بهادار خاص برای اولین بار برای اشتراک در عموم در دسترس است. پیشنهاد عمومی اولیه روشهای بسیاری را برای عمومیت از جمله روش قیمت ثابت ، روش ساخت کتاب یا ادغام هر دو داشت.

پیشنهاد عمومی بیشتر (FPO)

همچنین با نام ، پیشنهاد عمومی فصلی یا متعاقب آن می رود. از این طریق ، یک شرکت هندی مجموعه جدیدی از اوراق بهادار را برای اشتراک در دسترس عموم قرار می دهد. همچنین به عنوان "پیروی از پیشنهاد عمومی" گفته می شود.

روش 2: قرار دادن خصوصی

طبق نام ، قرار دادن خصوصی روش قرار دادن سهام از یک شرکت هندی به تعداد منتخب افراد است. تعداد افراد نباید از 50 یا همانطور که در هر صورت تجویز می شود تجاوز کند. هنگامی که صدور سهام توسط صادرکننده یک مسئله عمومی نیست و یک مسئله حقوق نیست ، به عنوان یک مکان خصوصی در بازار اولیه نامیده می شود. از آنجا که صدور سهام خصوصی و محدود است ، عمدتا کارگزاران این اوراق بهادار را خریداری می کنند و بیشتر آنها را به مشتریان خود می فروشند. کارگزاران عمده فروش سهام در اینجا هستند. مروج ها می توانند بخشی از اوراق بهادار را به اعضای خانواده ، دوستان یا متخصصان خود بفروشند. با این حال ، مروج ها قبل از انتشار موضوع باید حداقل سهم خود را کسب کنند. صندوق های متقابل ، موسسات مالی و سایر سازمان ها در سفارشات محل قرارگیری خصوصی مشترک هستند. قرار دادن خصوصی در بازار اولیه و ثانویه می تواند از دو نوع باشد:

مسئله ترجیحی/تخصیص

مسئله ترجیحی مربوط به صدور اوراق بهادار به یک گروه منتخب یا خاص از افراد است. این کار بر اساس محل قرارگیری خصوصی انجام می شود. قیمت مسئله باید بالاتر از متوسط قیمت بالا یا پایین قیمت باشد.

قرار دادن مؤسسات واجد شرایط (QIP)

همانطور که از این نام پیداست ، قرار دادن مؤسسات واجد شرایط فقط به مؤسسات مشهور در بخش مالی انجام می شود. سهام را می توان به حقوق صاحبان سهام تبدیل کرد.

روش 3: مسئله حقوق

سهام ارائه شده به سهامداران موجود هر شرکتی به عنوان یک مسئله حقوق در بازار اولیه نامیده می شود. با این حال ، سهام به نسبت خاصی ارائه می شود و نه به صورت بی نظیر. این یک روش مؤثر برای جمع آوری کمک های مالی برای شرکت های موفق است. میزان وجوه مورد نیاز شرکت تصمیم می گیرد که نسبت اوراق بهادار به سهامداران فروخته شود.

روش 4: ذخایر جایزه

از طریق ذخایر پاداش ، اوراق بهادار توسط ذخایر رایگان موجود در شرکت به سهامداران موجود توزیع می شود. این به عنوان پاداش سهامداران خدمت می شود و آنها مجبور نیستند مبلغ اضافی را برای این سهام بپردازند. شرکت های مختلف هندی به این روش علاقه مند هستند زیرا ارزش سهام را به دست می آورد.

روش 5: برنامه گزینه سهام کارمندان (ESOP)

همانطور که از نام آن پیداست، از طریق این روش، کارکنان یک شرکت می توانند سهمی از اوراق بهادار داشته باشند. راه ها و روش های زیادی برای دریافت سهام شرکت در بازار اولیه برای کارکنان مشخص شده است. طرح اختیار سهام کارکنان به کارکنان در پست بالاتر از جمله مدیر، رئیس، مدیر و غیره ارائه می شود. سهام با قیمت از پیش تعیین شده در اختیار آنها قرار می گیرد و تاریخ خرید نیز مشخص می شود. ESOP به کارمندان ارائه می شود تا بتوانند از این سرویس استفاده کنند. کارمندان می توانند سهام را مستقیماً خریداری کنند یا می توانند آنها را به عنوان پاداش دریافت کنند. آخرین گزینه Employees Stock Option Plan یا ESOP است.

نتیجه

از طریق این مقاله، ما به طور کامل تعریف شناورسازی در بازار اولیه را درک کرده ایم. همین امر می تواند در بازار اولیه و ثانویه نیز بسیار اعمال شود. از آنجایی که شناورسازی در بازار مالی هند مزایای زیادی دارد، تولید وجوه و گسترش تجارت از طریق شناورسازی بسیار آسان و موثر است. روش های متعددی می تواند به شناورسازی در بازار اولیه و بازار ثانویه دست یابد. این روش ها پنج روش هستند، از جمله قرار دادن خصوصی، ESOP، ذخیره پاداش، مسائل حقوقی و مسائل عمومی. انتشار عمومی رایج ترین روش مورد استفاده شرکت های هندی است. از طریق این روش، اکثر اوراق بهادار شرکت در بازار اولیه برای سرمایه گذاران عمومی می شود. این امر خرید و فروش سهام این شرکت خاص را با سرمایه گذاری در آنها آسان می کند.