مزایا و مضرات تجارت بین المللی

تجارت بین المللی (یا تجارت بین المللی) مبادله کالا و خدمات در بین کشورهای مختلف است. این یک ویژگی اصلی جهانی سازی است.

در سال 2019 ، کل تجارت بین المللی تقریباً حدود 19 تریلیون دلار بود. بیش از 25 ٪ کالاهایی که در بین کشورهای سراسر جهان معامله می شود ماشین آلات و الکترونیک مانند رایانه ، دیگهای بخار و ابزارهای علمی هستند. تقریبا 12 ٪ اشکال حمل و نقل از جمله اتومبیل هستند.

بعدی در این لیست نفت و سایر سوخت ها 11 ٪ از کل تجارت را تشکیل می دهند. مواد شیمیایی ، از جمله داروسازی ، 10 ٪ دیگر به جمع اضافه می کنند. تجارت بین المللی بازارهای جدیدی را باز می کند و کشورها را در معرض کالاها و خدمات موجود در اقتصادهای داخلی خود قرار می دهد. در این مقاله ، ما در مورد تجارت و همچنین جوانب مثبت و منفی تجارت بین المللی اطلاعات بیشتری کسب می کنیم.

تجارت کل = صادرات + واردات

مزایای تجارت بین المللی:

استفاده بهینه از منابع: هنگامی که کشورها سعی می کنند با توجه به شرایطی که در کشور حاکم است ، کالایی را تولید کنند که مناسب باشد ، آنها از منابع به بهترین ظرفیت ممکن استفاده می کنند. به همین دلیل ، هیچگونه استفاده از منابع وجود ندارد.

انواع گسترده تری از محصولات در دسترس مصرف کنندگان: به دلیل تجارت ، محصولات سایر کشورها وارد می شوند و مصرف کنندگان انتخاب گسترده ای از موارد را برای انتخاب دارند. آنها می توانند بهترین چیزی را که می خواهند بدست آورند و این یک وضعیت سودمند برای آنها است.

اقتصاد مقیاس: به دلیل کشورهایی که آن کالاها را تولید می کنند و همچنین خدماتی که در آن خوب هستند ، زمینه ایجاد بسیاری از واحدهای یکسان وجود دارد و همه آنها می توانند همکاری کنند. این به هدایت تلاش جمعی مردم کمک می کند.

تبادل فنی: هنگامی که مردم یک کشور سعی می کنند رویه هایی را که در کشور دیگری دنبال می شوند ، از بین ببرند ، انتقال بسیار خوبی از دانش وجود دارد. همچنین ، یک مؤلفه بسیار مهم ، فناوری ، در بین مردم منتقل می شود.

تولید در مقیاس بزرگ: به دلیل اقتصاد مقیاس ، تولید در مقیاس بزرگ کالا تسهیل می شود. مازاد را می توان به سایر کشورها صادر کرد ، بنابراین ذخایر ارزی را افزایش می دهد.

توانایی مواجهه با شرایط احتمالی: در صورت بروز هرگونه فاجعه یا سایر حوادث پیش بینی نشده ، جامعه بین المللی با صادرات کالاهای خود به کشوری که تحت تأثیر قرار گرفته است می تواند کمک کند.

ایجاد صنایع جدید: از طریق تعامل بین کشورها، زمینه تبادل دانش در مورد صنایع بومی یکدیگر فراهم می شود و می توان این صنایع را در سایر کشورها معرفی کرد.

گسترش وسایل حمل و نقل: به منظور تسهیل حمل و نقل کالا، زیرساخت های حمل و نقل بین کشورها بهبود می یابد و این امر به نفع مردم هر دو کشور است.

همکاری بین المللی: از آنجایی که همه کشورها بسیار به یکدیگر وابسته هستند، هر ملتی همیشه در راستای منافع ملی کار نمی کند. آنها تأثیری را که سیاست هایشان به طور بالقوه بر شرکایشان می گذارد را تصدیق می کنند و این به نوبه خود منجر به همکاری بین المللی می شود.

صنعتی شدن سریع: معرفی شرکت های چند ملیتی (MNC) به اقتصاد به توسعه کشور کمک می کند زیرا به صنعتی شدن کمک می کند و همچنین فرصت های شغلی را برای مردم محلی ایجاد می کند.

معایب تجارت بین المللی:

موانع صنایع بومی: بیکاری داخلی در مورد صنایع دستی و سایر صنایع بومی از این قبیل ایجاد می شود. مردم به سمت مارک های خارجی که ارزان تر هستند جذب می شوند.

وابستگی سیاسی: کشورها به دلیل وابستگی متقابل به برخی کالاهای بسیار ضروری، سعی در حفظ روابط دوستانه با شرکای تجاری عمده خود دارند. از آنجایی که تجارت به افزایش ذخایر ارزی کمک می کند، دلیلی وجود ندارد که چرا دو شریک تجاری خواهان رقابت سیاسی باشند. این به مرور زمان وابسته می شود.

اختلال در عادات مصرف معمول: به دلیل تجارت، بسیاری از محصولات جدید مانند اقلام لوکس، داروها و سایر کالاهای بالقوه مضر وارد بازار می شوند. مردم به راحتی جذب آنها می شوند و این باعث تغییر رفتار مصرف کنندگان می شود.

از دست دادن خودکفایی: این خود توضیحی است به این صورت که اگر دو کشور از نظر اقتصادی به یکدیگر وابسته باشند، کمتر از آن محصولی که وارد می کنند تولید می کنند. این امر منجر به وابستگی اقتصادی بیشتر می شود.

مانع صلح داخلی: با توجه به اینکه اتباع متعلق به کشورهایی که یک کشور با آنها تجارت می کند، وارد کشور می شوند و برای مقاصد کاری در آنجا مستقر می شوند، ممکن است تغییری در جمعیت شناسی ایجاد شود و در نتیجه منجر به درگیری شود.

قیمت گذاری درنده: شرکت های بین المللی می توانند خود را به راحتی در کشورهای دیگر مستقر کنند. آنها در ابتدا محصولات را با قیمت بسیار پایین می فروشند و فروشندگان محلی از بازار خارج می شوند. از این طریق ، چند ملیتی کنترل تنها بر بازار (انحصار) را تعیین می کند و در نهایت قیمت های پرشور را معرفی می کند.

استفاده بیش از حد از منابع طبیعی: چند ملیتی معمولاً صنایع خود را نزدیک به بدن آب یا مناطق روستایی تنظیم می کنند و در نهایت از منابع طبیعی آنجا سوءاستفاده می کنند.

کمبود کالا: برخی از کشورها مقادیر عظیمی از کالاهای خوب تولید می کنند و آن را به کشورهای دیگر صادر می کنند. در طی یک دوره زمانی ، هنگامی که افزایش غیر منتظره ای در نیاز به این کالای خوب بوجود می آید ، حداقل مقدار خوبی دارد.

اختلاف حقوقی: از آنجا که هر کشور مجموعه ای از قوانین خود را با توجه به صنایع دنبال می کند ، برای شرکت های چند ملیتی کاملاً سخت است که همه آنها را رعایت کنند. همچنین ، مکانیسم حل اختلاف کاملاً پیچیده است.

در پایان ، تجارت هم خوب و هم برای یک اقتصاد بد است. این بسیار مهم است که دولت های کشورهای مختلف اطمینان حاصل کنند که از منافع همه گروه های مردم در کشور حمایت می کند. باید قوانین سختگیرانه ای وجود داشته باشد تا به هر موضوعی که ممکن است بوجود بیاید ، برطرف شود. توسعه باید یک هدف اصلی باشد اما تنها هدف آن نیست.