شرایط "بازار گاو نر و خرس" از کجا آمده است؟

اگر تا به حال بحث ، پیش بینی یا تجزیه و تحلیل در مورد وضعیت بازارهای مالی را خوانده اید ، احتمالاً عبارات "بازار گاو نر" و "بازار خرس" را مشاهده کرده اید.

این امر به این دلیل است که هر دو این اصطلاحات ، با گذشت سالها ، به عنوان کوتاه برای توصیف دو مجموعه از روند سرمایه گذاری مخالف و رفتارهای مخالف که توانایی تأثیرگذاری بر اقتصاد جهانی را در جهت های مربوطه دارند ، استفاده می شود.

به عبارت ساده ، گاوها - یا مواردی که به عنوان "صعودی" توصیف شده اند - معامله گرانی هستند که پیش بینی های خوش بین برای یک بازار معین دارند ، در حالی که خرس ها (یا دلالان "نزولی") کسانی هستند که تا حد زیادی بدبین هستند. بنابراین می توان بازارهای گاو نر و خرس را به عنوان بازارهایی که به ترتیب از ارزش آن قدردانی می کنند یا استهلاک می کنند ، درک کرد.

در شرایط معاملاتی عملی ، معامله گران صعودی به دنبال خرید اوراق بهادار یا کالاهایی با هدف سودآوری از افزایش ارزش هستند ، در حالی که خرس ها اغلب به دنبال کاهش قیمت ها به دنبال فروش ابزارهای استهلاک خود هستند.

Bulls vs Bears: یک تاریخچه اخلاقی

تصور می شود که استفاده از تصاویر خرس برای نشان دادن چشم انداز مثبت اقتصادی از ضرب المثل قرن گذشته گرفته شده است که غیر منطقی است-فروش پوست خرس قبل از اینکه یک خرس را گرفت. تا قرن 18th ، این عبارت به تدریج در آداب و رسوم "فروش یا خرید خرس" فرو رفته بود. بیشتر به سادگی "خرس" کوتاه شد و به هر دو سهام فروخته شده و سرانجام خود فروشندگان (که آنها نیز "کاربرهای خرس" نیز گفته می شدند) اعمال می شود.

از نظر تاریخی ، این "خرس ها" زندگی خود را با فروش سهام وام گرفته شده به مشتریان برای تحویل در روز بعد ، با این انتظار که قیمت به طور موقت پایین بیاید ، ساخته اند - آنها سپس سهام را با قیمت پایین تر از آنچه که برای قبل فروخته بودند خریداری کردندبه تحویل و به سادگی تفاوت در ارزش را به عنوان سود حفظ کرد.

این استراتژی تجاری جسورانه سرانجام در یک رسوایی بزرگ مالی شناخته شده به عنوان حباب دریای جنوبی در اوایل دهه 1700 به اوج خود رسید ، جایی که معامله گران شروع به فروش سهام از یک شرکت معروف به شرکت دریای جنوبی کردند - که در آن زمان بیشتر بدهی های ملی انگلیس را به عهده گرفته بو د-بدون داشتن جسمی این اوراق بهادار. هنگامی که انگلیس سپس با اسپانیا به جنگ رفت (که بیشتر منطقه آمریکای جنوبی را کنترل می کرد که این شرکت تجارت خود را انجام داد) ، ارزش سهام به سرعت فروپاشید و هرج و مرج اقتصادی به نتیجه رسید. در این دوره بود که اصطلاحات "خرس" مورد استفاده گسترده قرار گرفت.

در مقابل، ریشه شناسی استعاره گاو نر کمی مبهم است. حدس زده می شود که انتخاب آن به عنوان نماد مخالف ممکن است تحت تأثیر استفاده از گاو نر و خرس برای تماشای طعمه های عمومی (روش وحشتناکی که در آن سگ ها بر روی حیوانات برای برانگیختن جنگ برای سرگرمی عمومی قرار می گرفتند) در شانزدهم وقرن 17.

همچنین یک نظریه مکرر تکرار می شود که نشان می دهد سبک مبارزه هر حیوان - گاوهای نر که تمایل دارند با شاخ خود به سمت بالا حرکت کنند و خرس ها پنجه های خود را به سمت پایین می کشند - تداعی کننده جهت گیری احساسات بازار مخالف است!

بازارهای گاوی: مروری کوتاه

«بازار گاو نر» یک محیط اقتصادی است که به طور گسترده ارزش آن در حال رشد است و بنابراین معامله گران نگرش خوشبینانه ای نسبت به آن دارند (حداقل برای آینده قابل پیش بینی).

هیچ معیار مشخصی برای تشخیص اینکه کدام بازارها در هر زمان معین صعودی هستند یا نیستند وجود ندارد، اما این اصطلاح معمولاً زمانی استفاده می شود که طبقات دارایی - اعم از ارز، اوراق قرضه، سهام یا مستغلات - برای دوره های طولانی به افزایش ارزش خود ادامه دهند.

این افزایش اغلب تصاعدی است زیرا معامله گران بیشتر و بیشتری به بازار اعتماد می کنند و متعاقباً ریسک های بالقوه ورود به عرصه تجارت را بیشتر می پذیرند.

نمونه های اساسی گذشته از اقتصادهای بازار صعودی شامل ایالات متحده آمریکا پس از جنگ جهانی دوم، و دوباره در طول به اصطلاح «رونق اقتصادی ریگان» در دهه 1980 تا حباب دات کام که در آغاز هزاره ترکید.

شاخص های یک بازار گاوی چیست؟

شاخص های کلیدی سناریوی بازار صعودی عبارتند از تولید ناخالص داخلی (GDP) بالا افزایش مخارج مصرف کننده نشان دهنده یک اقتصاد سالم است و بیکاری کم با رشد کسب وکارها و همچنین افزایش قیمت سهام و شاخص ها.

احساسات صعودی گسترده معامله گران اغلب باعث شیوع بیشتر «معاملات طولانی مدت» می شود، جایی که سفته بازان اوراق بهادار را می خرند و آنها را برای دوره های طولانی تر نگه می دارند تا از افزایش بلندمدت قیمت سرمایه گذاری کنند.

هنگامی که یک روند صعودی بازار شروع شد، معمولاً برای سالها به مسیر صعودی خود ادامه می دهد. مطالعه ای از سازمان تحقیقات مالی مورنینگ استار نشان داد که میانگین طول دوره یک بازار صعودی تقریباً 9 سال است.

بازارهای خرس: مروری کوتاه

برعکس، «بازار خرسی» یک محیط اقتصادی است که در آن معامله گران یک احساسات بدبینانه کلی نسبت به ارزش یک ابزار خاص برای آینده قابل پیش بینی نشان می دهند.

در این نوع فضاهای معاملاتی، اعتماد بسیاری از سفته بازان به اقتصاد به دلیل رکود یا روند نزولی آشکار بازار متوقف شده است. در نتیجه، مردم تمایل بیشتری به فروش اوراق بهادار موجود خود دارند تا خرید اوراق جدید.

سناریوهای بازار مانند اینها شاخص خوبی از رکود هستند (یعنی دوره های بلندمدت رشد منفی در یک اقتصاد معین). یک معیار غیررسمی برای بازاری که «نزولی» در نظر گرفته شود، معیاری است که به کاهش ارزش خود در سه ماهه بعد با نرخی در حدود 20 درصد ادامه می دهد.

نمونه های کلاسیک بازار نزولی عبارتند از رکود بزرگ بدنام دهه 1930 و سقوط اخیر بازار مسکن در سال 2008.

شاخص های بازار نزولی چیست؟

ارقام پایین اشتغال اغلب نشان دهنده یک بازار نزولی است، زیرا از دست دادن درآمد کسب و کار برای شرکت ها اغلب مستلزم اخراج کارکنان و ایجاد فرصت های کمتر برای جویندگان کار است. احساسات نزولی نیز با کاهش قیمت های بازار همراه است، زیرا معامله گران تمایل کمتری به ریسک خرید سهام دارند، که تقاضا را کاهش می دهد و هر حرکت صعودی موجود در بازار را متوقف می کند.

با این حال، خبر خوب این است که بازارهای نزولی نسبت به همتایان صعودی خود زودگذرتر هستند. تحقیقات مورنینگ استار تخمین زده است که میانگین بازار نزولی کمتر از 18 ماه دوام می آورد با زیان هایی که نسبت به سودهای مربوطه که اغلب از بازارهای صعودی به دست می آیند بسیار شدیدتر است.

مفاهیم اساسی که باید در ذهن داشته باشید

یک نکته کلیدی که هنگام طراحی استراتژی های فارکس باید به خاطر بسپارید این است که ارزها همیشه به صورت جفت معامله می شوند. در حالی که یکی کاهش می یابد، دیگری به طور همزمان ارزش کسب می کند - به طور نسبی - و بنابراین همیشه فرصت هایی برای سود در هر نوع محیط اقتصادی وجود دارد.

احساسات بازارهای صعودی و نزولی عموماً شاخص های قابل اعتمادی هستند که نشان می دهد در کوتاه مدت چه نوع فعالیتی را می توانید از جامعه معاملاتی انتظار داشته باشید، و در نظر گرفتن این موارد می تواند به شما در برنامه ریزی و مدیریت ریسک هایتان کمک کند. به عنوان مثال، شرایط بازار صعودی برای سرمایه گذاری کاملاً ساده است: معامله گران می توانند با اطمینان ابزارها را با افزایش ارزش خریداری کنند و پس از افزایش بیشتر قیمت، آنها را بفروشند.

با این حال ، در مواقعی که احساسات بازار بدبینانه تر است ، معامله گران ممکن است به طور متناوب تصمیم بگیرند که در فعالیت های "تجارت کوتاه" شرکت کنند. این یک حرکت کلاسیک Bear Market است که دلالان با قصد خرید آنها بعداً با قیمت پایین تر ، اوراق بهادار را که از نظر جسمی از نظر جسمی ندارند ، می فروشند - این به معامله گران زیرکانه اجازه می دهد تا از پاداش های مالی استفاده کنند ، حتی اگر اقتصاد وسیع تر با رکود روبرو شود!

علاوه بر این ، شایان ذکر است که ارزهای گسترده جهان - مانند دلار آمریکا ، ین ژاپنی و یورو - تمایل به تقویت در دوره های بازار خرس دارند ، در درجه اول به دلیل قابلیت اطمینان آنها به عنوان یک فروشگاه ارزش در آب و هوای نامشخص. به همین دلیل از آنها به عنوان ارزهای "سخت" ، "قوی" یا "ایمن" یاد می شود. برعکس ، ارزهایی که توسط اقتصاددانان "نرم" تلقی می شوند-به عنوان مثال دلار ونزوئلا بولیوی یا زیمبابوه-معمولاً در میان احساسات نزولی بدتر می شوند زیرا معامله گران ریسک پذیر به دنبال بارگذاری آنها از ترس از استهلاک یا نوسانات نامنظم هستند.