گزینه های سهام کارمندان ، رقت EPS و خرید سهام

ما بررسی می کنیم که آیا تصمیمات خرید مجدد سهام مدیران شرکت تحت تأثیر مشوق های آنها برای مدیریت درآمد رقیق شده برای هر سهم (EPS) است. ما می دانیم که مدیران سطح خرید سهام شرکت های خود را افزایش می دهند که: (1) اثر رقیق کننده گزینه های برجسته سهام کارمندان (ESO) بر EPS رقیق شده افزایش می یابد ، و (2) درآمد زیر سطح مورد نیاز برای دستیابی به نرخ مطلوب استرشد EPS. ما همچنین می دانیم که تصمیمات خرید مجدد مدیران با تمرینات واقعی ESO همراه نیست ، و این نشان می دهد که آنها توسط مشوق هایی برای مدیریت EPS رقیق شده اما نه اساسی و تقویت تفسیر مدیریت درآمد ما هدایت می شوند.

معرفی

در این مقاله بررسی شده است که آیا تصمیمات خرید سهام مدیران شرکت ها تحت تأثیر مشوق های آنها برای مدیریت درآمد رقیق شده برای هر سهم (EPS) است. ما در مورد دو پیش بینی اصلی شواهدی ارائه می دهیم. اول ، ما بررسی می کنیم که آیا مدیران سطح خرید مجدد شرکت های خود را افزایش می دهند تا اثر رقیق کننده اوراق بهادار مانند گزینه های سهام کارمندان (ESO) را جبران کنند که در غیر این صورت EPS رقیق را کاهش می دهد. دوم ، ما بررسی می کنیم که آیا مدیران وقتی آگاه می شوند که درآمد از سطح مورد نیاز برای تحقق برخی از اهداف رشد EPS کم می شود ، بازپرداخت سهام شرکت های خود را افزایش می دهد. مقالات بی شماری در مطبوعات مالی حاکی از آن است که مدیران سهام را برای جبران رقیق EPS که به برنامه های ESO منتقل می شود ، بازخرید می کنند ، و مدیران تصدیق می کنند که تصمیمات آنها برای صدور و خرید مجدد سهام تحت تأثیر اثرات احتمالی EPS است. 1

به طور کلی اصول حسابداری پذیرفته شده (GAAP) شرکت ها را ملزم به گزارش EPS اساسی و EPS رقیق شده می کند. 2 EPS اساسی به سادگی محاسبه می شود زیرا درآمد در دسترس سهامداران مشترک تقسیم شده توسط میانگین وزنی مشترک سهام مشترک برجسته است. این اقدام تأثیر اوراق بهادار "رقیق کننده بالقوه" مانند ضمانت نامه ، بدهی قابل تبدیل و ESO را در بر نمی گیرد. از طرف دیگر ، مخرج EPS رقیق شده از روش سهام خزانه داری استفاده می کند تا اثرات اوراق بهادار رقیق کننده بالقوه را به خود اختصاص دهد. مخرج این نسبت با حرکت ESO های تازه اعطا شده به پول افزایش می یابد و ESO های موجود بیشتر به پول منتقل می شوند.

مطالعات متعددی نشان می دهد که EPS رقیق شده با قیمت سهام نسبت به EPS اساسی بسیار مرتبط است ، و نشان می دهد که سرمایه گذاران وزن بیشتری را بر روی EPS رقیق شده به عنوان معیار عملکرد قرار می دهند (Core et al. ، 2002 ؛ Jeings et al. ، 1997). علاوه بر این ، مدیران اختیار قابل توجهی به زمان خرید سهام شرکت های خود دارند ، که EPS رقیق شده را با کاهش سهام مشترک برجسته می کنند. 3 با توجه به این شواهد و رشد در استفاده از اوراق بهادار بالقوه رقیق کننده ، به ویژه ESO ، آزمایشات ما بر این است که آیا مدیران سهام را برای مدیریت تأثیر رقیق کننده ESO ها بر EPS رقیق خریداری می کنند. به عنوان یک گزینه دیگر ، ما همچنین بررسی می کنیم که آیا تمرینات واقعی ESO ، که بر مخرج EPS اساسی تأثیر می گذارد ، بر تصمیمات خرید سهام مدیران تأثیر می گذارد. نتایج ما نشان می دهد که تصمیمات خرید مجدد مدیران با اقدامات تعریف شده GAAP از اثرات رقیق کننده ESO ها اما با تمرینات واقعی ESO همراه است. این نشان می دهد که تصمیمات خرید مدیران توسط مشوق هایی برای مدیریت EPS رقیق شده اما نه اساسی هدایت می شود.

مدیران شرکت ها EPS رقیق شده را به همان دلایلی که به طور کلی درآمد گزارش شده را مدیریت می کنند ، مدیریت می کنند. بدنه قابل توجهی از ادبیات تجربی نشان می دهد که سرمایه گذاران به شرکتهایی که رشد درآمدهای مداوم را گزارش می دهند ، پاداش می دهند ، به طور مداوم پیش بینی های درآمد تحلیلگران را برآورده می کنند و از ناامیدی های درآمد جلوگیری می کنند (بارت و همکاران ، 1999 ؛ بارتوف و همکاران ، 2002 ؛ Kasznik و McNichols ، 2002 ؛ Myers ؛ Myers ؛و اسکینر ، 2002 ؛ اسکینر و اسلون ، 2002). 4 از آنجا که درآمد معمولاً بر اساس هر سهم گزارش می شود و اکنون به طور معمول بر اساس هر سهم رقیق شده ، این نتایج به احتمال زیاد برای مدیریت EPS رقیق شده اعمال می شود. 5 قیمت و درآمد نسبتاً بالا ، مزایای مختلفی را برای مدیران فراهم می کند. اول ، قیمت بالا و درآمد سهام ، ثروت مدیران را افزایش می دهد زیرا جبران خسارت به طور مستقیم با این عوامل گره خورده است. دوم ، مدیران بنگاه هایی که عملکرد خوبی دارند ، کمتر از تابلوهای خود اخراج می شوند یا در غیر این صورت سانسور می شوند (ویسباخ ، 1988 ؛ انگل و همکاران ، 2003). سوم ، یک ارزیابی نسبتاً بالا سهام (و برداشت های تحلیلگران مطلوب از شرکت) هزینه سهامداران موجود را برای افزایش سرمایه اضافی کاهش می دهد (فیشر و مرتون ، 1984 ؛ استین ، 1996). با توجه به این مزایا ، جای تعجب آور نیست که یک ادبیات بزرگ می یابد که مدیران شرکت ها اقدامات و روندهای درآمد را در این اقدامات مدیریت می کنند (بورگستالر و دیچف ، 1997 ؛ دژورگ و همکاران ، 1999 ؛ شراند و والتر ، 2000).

ما پیش بینی های خود را با استفاده از داده های سالانه برای شرکت های صنعتی S& P 500 از سال 1996 تا 1999 آزمایش می کنیم. ما داده ها را در کل ESO های برجسته برای این بنگاه ها و همچنین خرید واقعی سهام هر سال جمع می کنیم. این داده ها به ما امکان می دهد تا اثر رقیق کننده ESO ها را در EPS گزارش شده دقیق تر از مطالعات قبلی محاسبه کنیم ، که به طور معمول به داده های قابل خواندن دستگاه در گزینه های سهام اجرایی برجسته و پروکسی برای خرید سهام متکی هستند.

ما می دانیم که تصمیمات خرید سهام مدیران تحت تأثیر مشوق های آنها برای مدیریت EPS رقیق شده است. اول ، ما می دانیم که مدیران با افزایش اثر رقیق کننده ESO بر مخرج EP های رقیق شده ، بازخریدهای بنگاه های خود را افزایش می دهند. به طور متوسط ، بنگاه ها 0. 2 ٪ از سهام اولیه را برای هر 1 ٪ افزایش در تعداد سهام مشترک بالقوه رقیق کننده بازخرید می کنند. این نتیجه با استفاده کلی شرکت از ESO یا تمرینات گزینه واقعی توضیح داده نشده است. دوم ، ما می دانیم که مدیران هنگامی که درآمد از سطح مورد نیاز برای حفظ نرخ رشد گذشته EPS رقیق شده کم می شود ، بازپرداخت شرکت های خود را افزایش می دهد.

ما چندین توضیح دیگر را برای خرید مجدد سهم کنترل می کنیم. اول ، ما درآمد حاصل از تمرینات را کنترل می کنیم زیرا بنگاه ها ممکن است به سادگی پول نقد دریافت شده از تمرینات گزینه را به سهامداران از طریق خرید بازپرداخت بازگردانند. دوم ، ESO ها نسبت به ساختار سرمایه بنگاه نسبت به آنها اعمال می شوند. برای کنترل نقش احتمالی خرید مجدد به عنوان وسیله نقلیه برای مجدداً شرکت (Bagwell and Shoven ، 1988) ، ما متغیری را در بر می گیریم که پروکسی برای انحراف از اهرم بهینه است. سوم ، پس از تحقیقات قبلی مانند Jagaathan و همکاران.(2000) ، ما ویژگی های شرکت مانند اندازه ، رشد ، کتاب به بازار ، جریان نقدی عملیاتی و بازده سهام معاصر را برای کنترل عواملی که می توانند بر بازپرداخت و اقدامات ESO تأثیر بگذارند ، درج می کنیم. سرانجام ، Fe and Liang (2000) و Kahle (2001) استدلال می كنند كه بازپرداخت ها تابعی از سطح دارایی های اجرایی ESO است. ما مجموعه ای از آزمایشات را انجام می دهیم که ESO ها را به ESO های اجرایی و غیر اجرایی و همچنین به ESO های قابل استفاده و غیر قابل اجرا تقسیم می کند. ما می دانیم که سطح ESO های اجرایی فقط حدود 20 ٪ از کل ESO های برجسته را به طور متوسط دارد ، که از دیدگاه ما پشتیبانی می کند که هلدینگ های اجرایی ESO بعید به نظر می رسد که یک نماینده خوب برای ESO های برجسته کلی باشد. ما همچنین می دانیم که نتایج اصلی ما همچنان در این آزمایشات همچنان ادامه دارد ، ضمن تأیید نتایج حاصل از مطالعات قبلی مبنی بر تصمیمات خرید مدیران مربوط به دارایی های ESOS آنها.

تأثیر خرید مجدد بر روی EPS به طور مکانیکی به رابطه بین نسبت P / E شرکت و هزینه فرصت پول نقد مورد استفاده برای انجام خرید مجدد بستگی دارد. خرید مجدد EPS را کاهش می دهد وقتی که نسبت P / E شرکت از معکوس هزینه فرصت بودجه خود فراتر رود (به بخش 2 مراجعه کنید). مطابق با این ، می فهمیم که ، به طور متوسط ، بنگاه هایی که نسبت P / E بالایی دارند ، کمتر احتمال خرید سهام را دارند. با این حال ، ما همچنین می دانیم که مدیران شرکتهای P / E بالا در هنگام تصمیم گیری در مورد خرید مجدد نسبتاً نسبت به رقت احتمالی ESO پاسخگو هستند. یک توضیح بالقوه برای این امر این است که پیامدهای اقتصادی ناامیدی درآمدهای کوچک برای شرکتهای P / E بالا بزرگتر است (براون ، 2001 ؛ اسکینر و اسلون ، 2002).

تا آنجا که می دانیم ، مقاله ما اولین کسی است که مستقیماً پیوند بین رقت EPS را که توسط GAAP تعریف شده است ، اثرات رقیق کننده ESO ها و خرید سهام را بررسی می کند. سایر مقالات موجود در این زمینه (Dittmar ، 2000 ؛ Weisbeer ، 2000 ؛ Kahle ، 2001 ؛ Bens et al. ، 2002) یک ارتباط مقطعی عمومی بین استفاده از برنامه های گزینه های سهام اجرایی و خرید سهام را گزارش می دهند ، اما به طور خاص بررسی نمی کنندسوال مدیریت درآمد. ما از داده های استفاده کلی شرکتها از ESO استفاده می کنیم زیرا EPS رقیق شده به کل گزینه های برجسته و نه فقط گزینه های سهام اجرایی بستگی دارد. علاوه بر این ، از آنجا که EPS رقیق منعکس کننده اثرات رقیق کننده احتمالی ESO ها است ، ما اثرات ESO را قبل از ورزش واقعی در نظر می گیریم ، در حالی که مقالات قبلی تمایل به تمرکز بر روی تمرینات دارند. 6

کار ما حداقل از دو جنبه گسترده به ادبیات کمک می کند. اول ، تحقیقات در امور مالی شرکت ها به بررسی عوامل بازپرداخت سهام شرکت ها می پردازد (به عنوان مثال ، ورمیلن ، 1981 ؛ باگول و شاون ، 1988 ؛ اکنبری و همکاران ، 1995 ؛ استفانز و ویسباخ ، 1998 ؛ دیتمار ، 2000 ؛ فن و لیانگ ، 200000000000 ؛). مطابق با این تحقیق ، ما می دانیم که مدیران سهام را برای توزیع جریان اضافی نقدی ، جبران کم ارزش درک شده ، افزایش اهرم و حفظ ارزش گزینه های سهام اجرایی ، سهام خریداری می کنند. با این حال ، ما همچنین نشان می دهیم که مشوق های گزارشگری مالی مدیران نقش مهمی در توضیح خرید و فروش دارند. دوم ، ادبیات مدیریت درآمد به طور معمول بر درآمد متمرکز است. اگر معیارهای مهم درآمدها به طور معمول از نظر EPS مشخص شده باشند (به نظر می رسد که به نظر می رسد) ، طبیعی است که انتظار داشته باشید که مدیران شرکت ها برای مدیریت مخرج و همچنین شمارنده این نسبت ، واقعیتی که ادبیات مدیریت درآمد تاکنون تا حد زیادی نادیده گرفته است. 7

بخش بعدی فرضیه ما را با جزئیات بیشتر توسعه می دهد. بخش 3 شامل طرح تحقیق و مشخصات مدل است. بخش 4 نمونه و مجموعه داده های ما را توصیف می کند ، و بخش 5 یافته های تجربی را ارائه می دهد. ما حساسیت نتایج خود را به استفاده از اجرایی به جای همه ESO در بخش 6 گزارش می دهیم و در بخش 7 نتیجه گیری ارائه می دهیم.

قطعه قطعه

EPS رقیق سازی و خرید مجدد

ما ابتدا شرایطی را که مدیران برای دستیابی به سطح مطلوب رشد EPS خریداری می کنند ، به دست می آوریم. در حال حاضر ، ما فرض می کنیم که استفاده از پول نقد برای خرید و فروش هیچ تأثیر درآمدی ندارد. ما این فرض را در بخش 2. 2 آرام می کنیم.

شرکتی را در نظر بگیرید که به دنبال نرخ رشد در EPS G برای دوره فعلی است. ما این را به عنوان EPS 0 = EPS −1 ∗ (1+G) یا E 0 /S 0 = ( E-1 /S −1) ∗ (1+گرم) بیان می کنیم ، جایی که E نشان می دهد و S میانگین سهام را نشان می دهد. بگذارید Δ S تغییر در سهام متوسط را برجسته کند.

طرح پژوهش

ما رگرسیون زیر را برای آزمایش فرضیه اصلی خود تخمین می زنیم: repur = a 1 +A 2 num_eps +a 3 grant_dil +a 4 outs_dil +a 5 ex_dil +a 6 ex_proex +a 7 esoex +a 8 othissue +a 9 dev_lev +∑ b iکنترل من ، کجا

انتخاب و داده های نمونه

نمونه ما شامل 357 شرکت سازمانی است که به عنوان شرکت های صنعتی S& P 500 برای سالهای 1996-1999 طبقه بندی شده اند. 14 1996 اولین سالی است که در آن داده های دقیق ESO به افشای پاورقی مورد نیاز است (در هر SFAS 123 ؛ FASB ، 1995) و 1999 آخرین سال است که در آن داده های کامل در زمان تجزیه و تحلیل ما موجود است.

ما برای همه کارمندان شرکت برای محاسبه کامل به داده های ESO دقیق نیاز داریم

نتایج اولیه

جدول 4 نتایج مدل های تخمین (1) ، (2) ، (3) و (4) را ارائه می دهد. ما از یک مدل Tobit برای تخمین معادلات رگرسیون استفاده می کنیم زیرا برخی از شرکت ها سهام را خریداری نمی کنند (گرین ، 1990). در جدول اثرات حاشیه ای ، نه ضرایب توبیت ، بر مقدار مورد انتظار متغیر وابسته ، محاسبه شده به وسیله متغیرهای توضیحی. ما شامل آدمک های سال هستیم (ضرایب در جداول گزارش نشده است). 19

اجرایی در مقابل گزینه های غیر اجرایی

فن و لیانگ (2000) استدلال می كنند كه بنگاه هایی كه دارای ESO نسبتاً بیشتری هستند ، احتمالاً به عنوان بازپرداخت سهام پول نقد را پرداخت می كنند تا سود سهام و بررسی رابطه بین دارایی های گزینه های اجرایی و خرید سهام. Kahle (2001) استدلال می کند که مدیران ارشد ، که تصمیمات خرید مجدد را می گیرند ، آگاه هستند که سرمایه گذاران سود سهام را مطلوب می بینند و بنابراین خرید مجدد سود سهام را فقط به حدی که مدیران شخصاً ESO را در اختیار دارند ، جایگزین می کنند. زیرا این مقالات استدلال می کنند که سطح اجرایی

نتیجه

ما بررسی می کنیم و می دانیم که تأثیر رقیق کننده گزینه سهام کارمندان (ESO) در EPS رقیق شده به توضیح تصمیمات خرید سهام مدیران کمک می کند. ما همچنین می یابیم که وقتی درآمد از سطح لازم برای حفظ نرخ رشد قبلی در EPS گزارش شده کم می شود ، مدیران به احتمال زیاد خریداری می کنند. بنابراین ، مشوق های مدیران برای مدیریت EPS رقیق شده به توضیح تصمیمات خرید سهام شرکت های خود کمک می کند. علاوه بر این ، ما می دانیم که اثر رقیق کننده ESO در خرید مجدد است

منابع (69)

• D. yermack