بازتاب ها: میلز یک بار ساحل رودخانه فاکس و نهرهای کندال

پیشگامان پیشگام Kendall County از نزدیک در پشت اولین مهاجران این شهرستان پیروی کردند.

در حالی که پیشگامانی که در اواخر دهه 1820 و اوایل دهه 1830 دره فاکس را مستقر کردند ، یک دسته بسیار خودکفا بودند ، در نهایت به خدمات چند صنعتگر از جمله آهنگر و میلرز نیاز داشتند. آهنگر جامعه می تواند تقریباً در مورد هر کالای فلزی که شهرک نشینان متعلق به آن هستند ، تعمیر یا حتی تولید کنند ، و همچنین می توانند اسب های کفش ، گاوها و قاطر را تهیه کنند. به میلرز نیاز داشت تا ذرت را خرد کند و کشاورزان پیشگام گندم به آرد رشد می کردند و برای ساخت خانه ها و ساخت و سازهای مورد نیاز خود ، به داخل چوب ها می دیدند.

Pioneer Millwrights - افرادی که کارخانه ها و سدها را برای ایجاد انرژی آب برای اجرای آنها ساخته اند - چند وظیفه ای شدید بودند. آنها مجبور بودند برای ایجاد سد برای برقراری کارخانه خود در بهترین مکان در نهر یا رودخانه ، چشم به هیدرولیک داشته باشند. آنها باید می دانستند که چگونه ساختارهایی را که در آن ماشین آلات فرز آنها واقع شده بود ، بسازند و آنها باید بدانند که چگونه خود ماشین آلات را بسازند. پس از ساخت آسیاب های آنها ، آنها باید بدانند که چگونه آنها را اداره کنند و سپس مجبور بودند حس کافی برای تجارت با سود داشته باشند.

از حساب مورخان اولیه این شهرستان ، به نظر می رسد که پیشگام Millwrights یک گروه Footloose بود که از ساخت سدها و کارخانه ها لذت می برد ، اما به نظر نمی رسد که تقریباً به همان اندازه علاقه ای به اجرای کارخانه های ایجاد شده داشته باشد. درعوض ، آنها در حال اجرائیل و کارخانه های اره برقی خود را به سمت میلگرها که علاقه بیشتری به سمت تجارت داشتند ، و همچنین تخصص در کار با ماشین آلات پیچیده آسیاب را ترک کردند.

وقتی کلمه "آسیاب" را می شنویم ، بیشتر ما به آسیاب سنتی آب با یک چرخ بیش از حد فکر می کنیم که قدرت لازم برای خرد کردن دانه را در آرد یا اره هایی را به داخل چوب فراهم می کند. شهرستان کندال در اوایل تاریخ خود تعداد معدودی از این نوع آسیاب را داشت. اما دوران آسیاب آب با آب نسبتاً کوتاه بود و به سرعت توسط میلز که از موتورهای بخار استفاده می شد ، غلبه کرد. این امر به این دلیل است که کارخانه های آب با آب عملیات کار و نگهداری و نگهداری هستند. سدها نیاز به تعمیر و نگهداری مداوم دارند و گاهی اوقات باید بعد از سیل کاملاً بازسازی شوند. آسیاب های آب با آب برای اجرای ماشین آلات خود به یک منبع ثابت آب متکی هستند و در دره فاکس که می تواند مشکل ساز باشد. سرما شدید زمستان می تواند ماشین آلات فرز را یخ بزند و شکستن یخ بهاری سالانه می تواند به هر دو آسیاب و سدها آسیب برساند. در تابستان ، هوای خشک می تواند آسیاب ها را وادار کند تا باران ها آب را در آسیاب های پشت سدها دوباره پر کنند. به عنوان مثال ، در 21 اوت 1879 ، رکورد Kendall County از یورکویل گزارش داد که "آب در رودخانه به حدی کم است که کارخانه کاغذ روز سه شنبه مجبور به تعطیل شد."

اما برای چند سال ، آب قدرت اصلی را برای اداره کارخانه های شهرستان فراهم کرد. آسیاب ها بیشمار بودند و تقریباً در هر نهر با هر اندازه در شهرستان کندال ، به همراه رودخانه فاکس نصب شده بودند.

در اینجا یک لیست زمانی از کارخانه های آب با آب وجود دارد که در شهرستان کندال تجارت می کنند که من توانسته ام اطلاعاتی را پیدا کنم:

1834: جان اشنایدر اولین آسیاب شهرستان ، کارخانه اره برقی در دهانه بلک بری در یورکویل را می سازد.

1834: Ebenezer Morgan یک سد و یک کارخانه اره بر روی مورگان کریک می سازد.

1835: یک آقای Ball یک آسیاب در Big Rock Creek در نزدیکی Plano ایجاد می کند.

1836: جسی جکسون و جورج اف. مارکلی یک کارخانه اره برقی را در رودخانه در Millington می سازند. آنها سد را در سراسر روباه به پایان رسانده بودند تا در سال 1835 آن را تأمین کنند.

1836: هنری الردینگ یک آسیاب ذرت را در رودخانه فاکس در میلبروک فورد می سازد.

1836: مریت کلارک سد را برای تأمین نیروی کارخانه ذرت و صندلی در اسوگو ایجاد می کند.

1836: دو نفر از نخستین مهاجران این ایالت ، الیاس پیرس ، که به تسویه حساب مونتگومری کمک کردند ، و ویلیام اسمیت ویلسون ، اولین مهاجر اسوگو ، ساخت کارخانه ای در Big Rock Creek سه مایل بالاتر از Plano مدرن. این زوج با ازدواج مرتبط بودند ، ویلسون با خواهر پیرس ازدواج کرد. این زوج به خوبی نشان می دهند که پیشگام Footloose Millwright زیرا آنها آسیاب و سد خود را در سال 1838 به Eber M. Shonts معامله کردند تا دورتر از غرب حرکت کنند. شونتس ، به نوبه خود ، آن را در سال 1842 با برادرش دیوید اچ شونتس معامله کرد.

1837: لوی و داروین گورتون سد و ذرت مریت کلارک را خریداری می کنند و اولین گلدان واقعی را در اسوگو در انتهای غربی سد می سازند. آنها این عملیات را به ناتانیل در حال افزایش در سال 1845 می فروشند ، که یک فروشگاه را باز می کند. در سال 1848 ، Rising یک کارخانه اره را در انتهای شرقی سد اضافه می کند. وی این عملیات را در سال 1852 به جورج پارکر بومی کانادا می فروشد. در دهه 1860 ، پارکر یک کارخانه مبلمان را به کارخانه اره برقی در ساحل شرقی رودخانه اضافه می کند.

1837: جورج ب. هولنبک و هنری الردینگ در میلبروک یک کارخانه اره و سنگ فرش می سازند. کارخانه اره برقی از چرخ بیش از حد 24 پا استفاده می شد. این زوج چهار سال بعد عملیات فرز را فروختند.

1837: تیتوس هاو سد یورکویل و Gristmill را در رودخانه فاکس درست بالای دهانه بلک بری کریک می سازد.

1844: جورج هاپکینز سد و اره برقی را در Waubonsie Creek ، درست در بالادست از دهان خود در رودخانه فاکس در اسوگو می سازد.

1846: Millington Gristmill در مجاورت اره برقی توسط J. P. Black و Samuel Jackson افتتاح شده است

1855: E. A. بلک یک کارخانه کاغذی را در Long Millrace در Yorkville می سازد. توسط شش چرخ آب رانده می شود.

1857: Lane & Aold یک گلدان جدید را در دهانه Blackberry Creek ساختند و جایگزین کارخانه قدیمی اشنایدر شدند. در این زمان ، شهرستان کندال توسط راه آهن شیکاگو ، برلینگتون و کوئینسی سرو می شود ، که می تواند در میشیگان و ویسکانسین ارزان تر از آنچه در کارخانه های محلی ساخته می شود ، در میشیگان و ویسکانسین حمل شود.

1857: Frederick Post یک سد و گلدان را در دهانه Little Rock Creek ایجاد می کند.

1857: Post سد و یک کارخانه اره برقی را در Big Rock Creek ایجاد می کند که از نظر مالی ناموفق است.

1868: آسیاب پشمی Millington بر روی Millrace در سد ساخته شده است. آسیاب در سال 1871 بسته شد.

1870: Frederick Post سد عظیمی را در روباه در میلبروک ایجاد می کند و Brownell Wing یک سنگ مرمر سه طبقه را اضافه می کند. این آسیاب ، که از راه آهن دور می شود ، هرگز باز نمی شود و سد با سیل نابود می شود.