آیا ارزهای دیجیتال اوراق بهادار هستند یا کالا؟

فهمیدن اینکه آیا رمزارزها اوراق بهادار هستند یا نه یک سوال پیچیده است. از زمانی که اولین ارز دیجیتال (بیت کوین) در سال 2009 راه اندازی شد، تعداد زیادی از ارزهای دیجیتال ایجاد شده است. بر اساس داده های CoinMarketCap، در حال حاضر حدود 17000 ارز دیجیتال در بازار وجود دارد. این سوال که چگونه به طور سنتی اجزای این اکوسیستم مالی غیرمتمرکز جدید را دسته بندی کنیم از سال 2009 مورد بحث قرار گرفته است.

اخیراً، SEC (کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده) اعلام کرد که طیف وسیعی از دارایی های دیجیتالی را به عنوان اوراق بهادار در نظر می گیرد. این موقعیت ممکن است الزامات نظارتی را تحمیل کند که بسیاری از حامیان کریپتو می گویند می تواند مانعی جدی برای صنعت کریپتو باشد.

ارزهای رمزنگاری شده

ارز رمزنگاری شده یک ارز دیجیتال یا مجازی است که توسط رمزنگاری ایمن می شود. رمزگذاری تقلبی یا دوبرابر خرج کردن را تقریبا غیرممکن می کند. بسیاری از ارزهای دیجیتال شبکه های غیرمتمرکز مبتنی بر فناوری بلاک چین هستند - دفتر کل توزیع شده که توسط شبکه ای متفاوت از رایانه ها اجرا می شود.

یکی از ویژگی های بارز ارزهای دیجیتال این است که معمولاً توسط هیچ مرجع مرکزی صادر نمی شوند. این باعث می شود که آنها از نظر تئوریک از دخالت یا دستکاری دولت مصون باشند.

بخشی از جذابیت ارزهای دیجیتال این است که تا کنون، تا حد زیادی مستقل از نهادهای واسطه مانند بانک ها و بورس ها بوده است. در نتیجه، با موفقیت از مقررات توسط نهادها طفره رفته است. این عدم نظارت به ارزهای دیجیتال اجازه داده است که تقریباً به صورت آنی در میان گروه بزرگی از کاربران عمل کنند. با این حال، به همین دلایل، کریپتو نیز خود را به شدت بی ثبات و فاقد حمایت کافی از سرمایه گذار نشان داده است.

اوراق بهادار

اوراق بهادار یک ابزار مالی است، معمولاً هر دارایی مالی قابل معامله است. ماهیت آنچه که یک اوراق بهادار را تشکیل می دهد به طور کلی به حوزه قضایی که دارایی در آن معامله می شود بستگی دارد.

در ایالات متحده، این اصطلاح به طور کلی تمام دارایی های مالی معامله شده را در بر می گیرد و آنها را به سه دسته اصلی تقسیم می کند:

اوراق بهادار که شامل سهام می شود

اوراق بدهی که شامل اوراق قرضه و اسکناس است

مشتقات که شامل اختیار معامله و قراردادهای آتی است

اوراق بهادار - بر خلاف کالاها - کاملاً تنظیم شده است و به افشای دقیق نیاز دارد تا سرمایه گذاران را از خطرات احتمالی آگاه کند. اینها عوامل کلیدی هستند که باید در هنگام پرسیدن این سوال که "آیا ارزهای دیجیتال اوراق بهادار هستند؟"

کالاها یا اوراق بهادار؟

فهمیدن اینکه آیا ارزهای رمزپایه اوراق بهادار هستند یا کالاها یک سؤال پیچیده است که در سطح جهان با آن روبرو شده است. به طور کلی ، مسئله این است که چگونه دنیای رمزنگاری را تنظیم کنیم.

SEC در تلاش است تا مقررات بیشتری را برای محصولات/سیستم عامل های cryptocurrency که ممکن است درگیر فروش اوراق بهادار باشند ، تحت فشار قرار دهد. آنها خواستار طبقه بندی رمزنگاری شده به عنوان اوراق بهادار هستند و از شرکت های رمزنگاری خواسته اند تا با آنها ثبت نام کنند. به گفته صندلی SEC ، صنعت رمزنگاری نیازی به دستورالعمل های جدید ندارد و قوانین موجود SEC در مورد آن اعمال می شود.

بر اساس این دیدگاه ، بیشتر رمزنگاری یا نشانه ها به عنوان قراردادهای سرمایه گذاری واجد شرایط هستند. به طور خاص ، بسته به نحوه چسبندگی آنها ، می توان اوراق بهادار را در نظر گرفت.

مسائل

مفهوم اصلی این است که SEC به تنظیم صنعت رمزنگاری بر اساس قوانین موجود ادامه خواهد داد. این مربوط به خبر برای کارآفرینان رمزنگاری است ، که امیدوار بودند مطابق ساختار Crypto مقررات اضافی ایجاد کنند.

اصطلاحاتی مانند "سکه" ، "توکن" ، "ارز" و "دارایی" به طور مرتب برای توصیف هزاران محصول رمزنگاری به طور متناوب مورد استفاده قرار می گیرند. این امر طبقه بندی دقیق آنها را بر اساس نامگذاری به تنهایی دشوار می کند. عملکرد همان چیزی است که باعث ایجاد تفاوت می شود.

به عنوان مثال ، هنگام تعیین اینکه آیا یک دارایی دیجیتالی یک امنیت است ، SEC در نظر دارد که آیا این یک "قرارداد سرمایه گذاری" است. برای اینکه یک دارایی یک قرارداد سرمایه گذاری در نظر گرفته شود ، باید این سه معیار را رعایت کند:

(1) سرمایه گذاری پول

(2) در یک شرکت مشترک

(3) با انتظار معقول از سود حاصل از تلاش دیگران.

در بعضی موارد ، ارزهای رمزپایه می توانند شبیه به اوراق بهادار باشند ، مانند زمانی که مانند سهام در پیشنهادات اولیه سکه (ICO) صادر می شوند. ICO فرآیندهای جمع آوری سرمایه برای مشاغل مربوط به blockchain یا crypto است.

آنها با صدور سکه های دیجیتال و به دارندگان دسترسی به تجارت یا پروژه رمزنگاری ، وجوه جمع می کنند. همچنین به سودهای احتمالی حاصل از آنها دسترسی پیدا می کند. این شبیه به نحوه ارائه خدمات عمومی اولیه ، یا IPO یا رویدادهای سرمایه گذاری برای شرکت ها و صدور سهام است.

بازار وام دهی cryptocurrency ، که به طور گسترده به عنوان کشاورزی بازده شناخته می شود ، همچنین شباهت به اوراق بهادار بدهی دارد. این شامل وام دادن ارزهای رمزنگاری شده و پرداخت سود یا هزینه در عوض است. یک عملیات مشابه در بورس سهام به عنوان وام سهام شناخته می شود.

بر اساس این ملاحظات ، بیت کوین امنیت محسوب نمی شود زیرا این امر به کسی وعده نمی دهد. علاوه بر این ، هیچ یک از طرفین در ازای وعده پرداخت بازپرداخت حاصل از فعالیت خود ، سرمایه گذاری را جمع آوری نمی کنند.

نتیجه گیری

تعیین اینکه آیا ارزهای رمزنگاری اوراق بهادار هستند یا کالاها مهم است زیرا تعیین می کند که چگونه صنعت رشد و تنظیم می شود.

طبقه بندی به عنوان یک کالا به احتمال زیاد باعث می شود که ارزهای رمزپایه مانند بیت کوین به آرامی تنظیم شوند. برخی از تنظیم کننده ها گفته اند که ارزهای رمزنگاری امنیتی نیستند ، اما اوضاع پیچیده تر است. ICO ها مشابه سایر شیوه های سرمایه گذاری در بازارهای اوراق بهادار مانند IPOS در نظر گرفته شده اند. در بسیاری از کشورها بحث هنوز ادامه دارد و این ممکن است منجر به نتایج متنوعی شود.