میانگین درجه

میانگین درجه یک عمل محاسبه ترم ، پایان دوره یا نمرات دوره پایان سال با گرفتن مبلغ کلیه نمرات عددی اعطا شده در یک دوره و سپس تقسیم آن مبلغ بر تعداد کل نمرات اعطا شده است. با استفاده از این فرآیند ، معلمان میانگین یا میانگین درجه نهایی را برای یک دوره علامت گذاری محاسبه می کنند ، که ممکن است به عنوان یک درجه عددی یا درجه نامه ثبت شود که منعکس کننده یک معادل عددی باشد (برای مثال ، درجه A ممکن است معادل A باشد90)میانگین درجه و محاسبه تجمعی میانگین نمره درجه (یا GPA) از رایج ترین شیوه های درجه بندی است که در مدارس دولتی آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد.

در حالی که میانگین درجه یک فرایند ریاضی ساده است ، تغییرات در سیستم های درجه بندی از مدرسه به مدرسه ممکن است لایه های پیچیدگی را معرفی کند. به عنوان مثال ، برخی از مدارس از نمرات وزنی استفاده می کردند ، تمرین اختصاص یک مزیت عددی به نمرات کسب شده در دوره های سطح بالاتر ، و برخی دیگر ممکن است سطوح مختلف اهمیت یا "وزن" را به نمرات خاصی که در یک دوره کسب می شود اختصاص دهند-یک امتحان نهایی. ممکن است 30 درصد از درجه نهایی را نشان دهد ، در حالی که یک تکالیف در خانه ممکن است تنها پنج درصد باشد. علاوه بر این ، برخی از معلمان همچنین بر اساس عوامل غیر دانشگاهی مانند رفتار دانش آموزان ، مشارکت در کلاس ، تکمیل به موقع تکالیف یا حضور ، نمرات را پایه گذاری می کنند. در حالی که نمونه های فوق منعکس کننده چند فرمول درجه بندی رایج است ، سیستم های درجه بندی و مقیاس GPA ممکن است از یک مدرسه یا مدرسه به مدرسه دیگر متفاوت باشد.

از آنجا که سیستم های درجه بندی به طور معمول ساختار خاص یک برنامه دانشگاهی را منعکس می کنند ، و آنها به روش های مختلف از مدرسه به مدرسه محاسبه می شوند ، خبرنگاران باید بررسی کنند که چگونه نمرات محاسبه می شود ، از چه دلیل منطقی برای حمایت از آنها استفاده می شود ، و چه مزایایی یا مضرات ممکن است برای آنها نتیجه بگیرددانش آموزان.

مناظره

در سالهای اخیر ، میانگین درجه و سایر شیوه های سنتی درجه بندی به هدف اصلاحات تبدیل شده است ، که این عمل را به عنوان بحث و گفتگو تبدیل کرده است.

طرفداران ممکن است استدلال کنند که میانگین کلاس برای ده ها سال در مدارس دولتی یک روش استاندارد بوده است ، که این یک سیستم ساده و به راحتی قابل درک برای محاسبه نمرات است و دانش آموزانی که در تکالیف ضعیف عمل می کنند یا در رفع انتظارات دوره ناکام هستند ، نباید فرصتی برای کسب درآمد داشته باشنددرجه ای که قابل مقایسه با یا بالقوه بالاتر از دانش آموزانی باشد که در طول دوره عملکرد خوبی داشته و تمام انتظارات دوره را برآورده می کنند. در این دیدگاه ، میانگین نمرات نه تنها به عملکرد مداوم پاداش می دهد ، بلکه عدم موفقیت در نمرات نهایی در عملکرد مداوم برای دانشجویانی که در طول ترم ، دوره یا سال عملکرد خوبی داشته اند ناعادلانه است.

از طرف دیگر ، منتقدان درجه متوسط ، ممکن است استدلال کنند که این عمل نه تنها تصویری گمراه کننده یا نادرست از پیشرفت دانش آموزان ، تلاش های دانشگاهی و رشد یادگیری را با گذشت زمان نشان می دهد ، بلکه می تواند تأثیر مضر بر انگیزه دانش آموزان ، اعتماد به نفس داشته باشد، و دستیابی به تحصیلات. در حالی که استدلال های مربوط به میانگین درجه هم متعدد و هم ظریف است ، موارد زیر نشان دهنده چند نکته مهم انتقاد است:

• میانگین نمره به طور دقیق نشان دهنده تلاش دانشگاهی یا رشد یادگیری نیست. اگر نمرات کسب شده در ابتدای یک دوره یا ترم همان نمرات کسب شده در پایان یک دوره را داشته باشید ، اگر دانشجویی در ابتدا تلاش کند ، سخت کار می کند و با گذشت زمان به طرز چشمگیری بهبود می یابد ، نمرات اعطا شده در اوایل دورهدرجه نهایی دانش آموز را پایین بیاورید. در نتیجه ، تلاش و پیشرفت تحصیلی در طول یک ترم یا سال در درجه نهایی منعکس نمی شود. همین دلیل در مورد میانگین های درجه نقطه اعمال می شود: اگر دانش آموزان در طول سال اول سال تحصیلی چندین دوره را شکست دهند ، اما پس از آن آنها یک چرخش چشمگیر را ایجاد می کنند و همه را برای باقی مانده از دوره دبیرستان خود کسب می کنند ، GPA های نهایی آنها نشان دهنده این پیشرفت نخواهد بود زیرا این مواردشکست های اولیه به میانگین نهایی رسیده اند. علاوه بر این ، معلمان ممکن است در هنگام میانگین نمرات ، استقلال نداشته باشند تا عوامل غیر دانشگاهی مانند یک مسئله بهداشتی پیش بینی نشده یا بحران خانوادگی را در نظر بگیرند که ممکن است برای مدت معینی بر عملکرد تحصیلی دانش آموز تأثیر منفی بگذارد.
• میانگین نمره متوسط برای بهبود یک تفاوت را معرفی می کند. اگر دانش آموز در اوایل سال چند تکلیف را انجام دهد ، این شکست های اولیه محدودیت های ریاضی روشنی را در کلاس نهایی که دانش آموز در نهایت می تواند به دست آورد ، تحمیل می کند. در نتیجه ، دانش آموزان ممکن است انگیزه نداشته باشند که سخت تر کار کنند یا بر شکست های گذشته غلبه کنند زیرا نمرات نهایی آنها منعکس کننده این تلاش یا پیشرفت یادگیری نیست.
• دانش آموزانی که دانش آموزانی را که شروع می کنند ، دانش آموزانی را که آماده و آماده نیستند ، شروع می کنند. از آنجا که ممکن است در هنگام میانگین نمرات ، پیشرفت و تلاش یادگیری به طور دقیق نشان داده نشود ، دانش آموزانی که مدرسه را با آموزش ، مهارت یا حمایت بیشتر شروع می کنند ، از نظر احتمال کسب نمره خوب - دانش آموزانی که آمادگی کمتری دارند ، دارای یک مزیت قوی هستند. بشرو از آنجا که آمادگی تحصیلی تمایل به آینه کاری عوامل جمعیتی مانند وضعیت اقتصادی اقتصادی و اقلیت دارد ، میانگین درجه نیز ممکن است نگرانی در مورد حقوق صاحبان سهام را ایجاد کند.
• میانگین درجه ، آنچه را که دانش آموزان آموخته اند یا نتوانسته اند یاد بگیرند ، به طور دقیق ضبط نمی کند. به عنوان مثال ، طرفداران یادگیری مبتنی بر مهارت ، ممکن است استدلال کنند که میانگین نمرات یک روش ناکافی برای اندازه گیری و گزارش در مورد پیشرفت تحصیلی و پیشرفت یادگیری است. اگر نمرات به استانداردهای یادگیری تعیین شده گره خورده نباشند ، و کار دانشجویی به طور مداوم از دوره به دوره و معلم به معلم ارزیابی نمی شود ، آنگاه نمرات نه تنها اطلاعات کمی در مورد آنچه دانش آموزان آموخته اند ، ارائه می دهند ، بلکه ممکن است در واقع تصویری گمراه کننده یا نادرست ارائه دهندموفقیت دانشگاهیدر این دیدگاه ، میانگین درجه فقط پتانسیل عدم ارائه را تشدید می کند.

واژه نامه اصلاحات آموزش توسط مشارکت مدارس بزرگ تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-Noncommercial-Sharealike 4. 0 مجوز است.