موزامبیک - چالش های بازار موزامبیک - چالش های بازار

در مورد موانع ورود به بازار و الزامات محلی ، یعنی چیزهایی که باید هنگام ورود به بازار این کشور آگاه باشید ، بیاموزید.

علیرغم پتانسیل سرمایه گذاری موزامبیک ، آب و هوای تجاری چالش های مشخصی را ایجاد می کند. بانک مرکزی ، محیطی با ثبات ، هرچند ضعیف و کلان اقتصادی ایجاد کرده بود و به نظر می رسد تعهد سیاسی سطح بالایی برای جذب سرمایه گذاری های در مقیاس بزرگ وجود دارد. با این حال ، این ماسک یک بوروکراسی است که تا حد زیادی نسبت به نیازهای بخش خصوصی ، به ویژه بنگاه های کوچک به متوسط ، پاسخگو نیست. اکثر شرکت ها سرعت آهسته انجام تجارت را به عنوان یکی از اصلی ترین چالش های موزامبیک ذکر می کنند ، عمدتاً به دلیل کمبود ظرفیت انسانی در زمینه های لازم برای تجارت. علاوه بر این ، فرایند تصمیم گیری از بالا به پایین و سلسله مراتبی می تواند مانع راندمان بازار شود. عدم شفافیت دولت در دستیابی به وام تجاری خارجی باعث شده است که آژانس های رتبه بندی موزامبیک را کاهش دهند و برخی از اهدا کنندگان کمک مستقیم بودجه را به دولت متوقف کرده اند. حتی اگر نیروی کار در حال رشد باشد ، بازار کار سفت و سخت است و پرسنل بسیار آموزش دیده کمیاب هستند. در سال 2009 ، وزارت کار برای محدود کردن استخدام کارمندان خارجی شروع به اجرای سهمیه کرد ، اگرچه سرمایه گذاران بزرگتر و افرادی که در مناطق تجاری آزاد فعالیت می کنند ، انعطاف پذیری دارند.

قانون زمین در سال 1997 استفاده از اراضی را تقریباً قابل مقایسه با اجاره نامه اعطا می کند. اگرچه می توان زمین را برای دوره های 50 ساله تجدید پذیر اجاره داد ، اما نمی توان از آن به عنوان وثیقه برای تأمین اعتبار استفاده کرد. روند بوروکراتیک دستیابی به حقوق استفاده از زمین و همچنین مجوزهای ساخت و ساز می تواند طولانی و پیچیده باشد. به شرکتها توصیه می شود با احتیاط زیادی به لیزینگ زمین نزدیک شوند و با وکلای محلی مشورت کنند تا اطمینان حاصل شود که فروشندگان مشروعیت دارند و معاملات قانونی هستند.

اگرچه پیشرفت های بزرگی انجام می شود ، موزامبیک از زیرساخت های اساسی ضعیف برخوردار است ، از جاده های خاکی گرفته تا منبع تغذیه کافی و غیرقابل اعتماد تا شبکه های ارتباطی توسعه نیافته. زیرساخت های جاده ای به طور کلی ضعیف است ، به جز بخش های زیادی از بزرگراه اصلی شمال و جنوب و بزرگراه که ماپوتو را با مرز آفریقای جنوبی وصل می کند. پوشش تلفن همراه در درجه اول در مناطق شهری متمرکز است و گاهی اوقات در مناطق روستایی در دسترس نیست. بانک های تجاری بدون در نظر گرفتن تسهیلات وام دائمی بانک مرکزی ، نرخ بهره بالایی را پرداخت می کنند ، و پیدا کردن بودجه مقرون به صرفه را برای SME ها دشوار می کند. پرداخت کالاهای وارداتی می تواند دشوار باشد ، زیرا پرداخت ارزهای خارجی در خارج از کشور باید توسط بانک مرکزی تصویب شود.

عدم شفافیت در تهیه دولت و کندی در تصمیم گیری دولت می تواند پروژه ها را به تأخیر بیندازد و حتی آنها را ناپایدار کند. قانون موزامبیک نیاز به مناقصه های عمومی برای هر پروژه دولتی با ارزش بیش از 10 میلیون دلار دارد ، اما مناقصه ها غالباً صادر نمی شوند و برخی از آنها صادر شده اند به طور عادلانه ای رقابت نمی کنند. با توجه به استفاده مکرر از مشاغل مشروع برای پنهان کردن فعالیت های غیرقانونی ، عمل به پولشویی مبتنی بر تجارت و فساد سیستمیک در بسیاری از بخش های دولتی ، جامعه اجرای قانون ایالات متحده از مشاغل و سرمایه گذاران می خواهد که هنگام انجام احتیاط و انجام احتیاط مناسب عمل کنند. سرمایه گذاری های تجاری در موزامبیک. با این کار می توان بهترین منافع شرکای تجاری آمریکایی و موزامبیک را ارتقا داد.

پولشویی و تأمین مالی تروریسم موزامبیا بالاترین ریسک پولشویی و تأمین مالی تروریستی در جهان را دارد. براساس گزارشی که توسط موسسه مدیریت بازل در تاریخ 19 آگوست 2019 صادر شده است ، از 125 کشور ارزیابی شده ، موزامبیک بیشترین خطر را برای پولشویی و تأمین مالی تروریسم دارد.

کنترل های مرزی ضعیف و نهادهای ضعیف دولتی کشور را در معرض جنایات مرزی مربوط به مواد مخدر و قاچاق انسان قرار می دهند. موزامبیک همچنین در برابر سایر جرائم محمول از جمله فساد ، سرقت خودرو و قاچاق ، سرقت ، قاچاق نقدی ، تجارت در فلزات و سنگهای گرانبها ، کلاهبرداری گمرک و قاچاق کالا آسیب پذیر است. موزامبیک از ریسک بالایی با فساد برخوردار است که مشکل فراگیر در کشور است. این کشور همچنین از شفافیت مالی و استانداردها ضعیف است. موزامبیک در میان لیست Incsr ایالات متحده از کشورهای اصلی پولشویی در لیست قرار دارد.

این نمره بر اساس 15 شاخص در پنج حوزه است: کیفیت چارچوب ضد پولشویی ، رشوه خواری و فساد ، شفافیت مالی و استانداردها ، شفافیت و پاسخگویی عمومی و خطرات قانونی و سیاسی. با توجه به موزامبیک به عنوان شماره 1 (بالاترین خطر) ، ایالات متحده در رتبه 72 قرار دارد.

موزامبیک به طور فزاینده ای به مرکز توجه سازمان های سازمان ملل در مورد مواد مخدر و جرم (UNODC) برای مقابله با تهدید رو به رشد تجارت غیرقانونی در سواحل آفریقای شرقی تبدیل می شود. از هروئین از غرب آسیا در حال ورود و انتقال از طریق منطقه ، به عاج و چوب از بنادر خود برای رسیدن به بازارهای آسیا ، این منطقه قطب رو به رشد است و عواقب وخیم برای اقتصادهای شکننده است.

به دنبال سیکلون های قدرتمند گرمسیری ، که به ترتیب در مارس و آوریل گذشته موزامبیک را پشت سر گذاشت ، گروه های جرایم تروریستی و سازمان یافته از وضعیت نامعلوم برای تجارت غیرقانونی خود استفاده می کنند یا افراد محلی را که ناامید به جبران خسارات خود هستند ، استخدام می کنند.

در قسمت شمالی کشور ، به ویژه در استان کابو دلگادو ، در مرز با تانزانیا ، اوضاع با سرعت سریع رو به وخامت گذاشته است. گروه های به اصطلاح تروریستی از ژانویه سال 2019 شدت حملات خود را افزایش داده اند که تنها در ماه ژوئن بیش از ده ها کشته شد.

در پاسخ به این چالش ها که صلح و ثبات را در کشور تهدید می کند و امنیت منطقه ای گسترده تر منطقه توسعه آفریقای جنوبی (SADC) ، مدیر اجرایی UNODC اخیراً موزامبیک را به عنوان یک کشور اولویت معرفی کرده است تا از استقرار سریع ظرفیت افزایش UNODC بهره مند شود ،از جمله اختصاص یک عضو جدید برای هماهنگی یک پیشنهاد جامع برای کمک به جمع آوری تخصص در مناطق حكم UNODC.

UNODC پاسخ برخی از مهمترین چالش های کنترل مرز در دریا و هوا را ارائه می دهد. در آوریل 2019 ، UNODC اولین آموزش خود را در مورد کنترل کانتینر در بنادر دریایی و محموله های هوایی آغاز کرد. موزامبیک همچنین در حال ایجاد یک کارگروه مشترک ممنوعیت فرودگاه (JAITF) در فرودگاه بین المللی ماپوتو ، از طریق پروژه Aircop UNODC است که توانایی آن در تشخیص و رهگیری مواد مخدر ، سایر کالاهای غیرقانونی و مسافران پرخطر ، از جمله تروریست های خارجی را افزایش می دهد. مبارزان