فصل 3. نقدینگی در بازارهای ثانویه برای اوراق قرضه دولتی 1

در این فصل تغییرات نقدینگی در بازارهای اوراق قرضه ثانویه مورد بحث قرار می گیرد. مدیران بدهی (و شرکت کنندگان در بازار) ابراز نگرانی کرده اند که برخی از تغییرات نظارتی در پاسخ به بحران مالی جهانی ممکن است تأثیر منفی (مستقیم) بر نقدینگی در بازارهای ثانویه برای اوراق قرضه دولتی داشته باشد. دفاتر مدیریت بدهی (DMOS) استدلال می کنند که نقدینگی پایین تر در این بازارها احتمالاً بر صدور اولیه بازار در قالب افزایش هزینه وام تأثیر می گذارد.

3. 1مقدمه

نقدینگی بازار ثانویه یکی از ویژگی های اساسی بازار اوراق بهادار دولتی با عملکرد و انعطاف پذیر است. سرمایه گذاران و بازرگانان ارزش بالایی را برای قادر به تجارت حجم قابل توجهی از اوراق قرضه بدون خطر اینکه این معاملات بر قیمت اوراق برآیند تأثیر می گذارد ، قرار می دهند. نقدینگی در بازارهای اوراق قرضه دولت نیز تأثیر مستقیمی بر امکانات بودجه و هزینه های تأمین مالی دارد. علاوه بر این ، بازارهای اوراق قرضه دولت مایع به دلیل معیار مهم یا نقش مرجع که توسط بدهی دولت قابل فروش بازی می شود ، از توسعه بازارهای مالی پشتیبانی می کنند.

این فصل 2 در مورد نقدینگی در بازارهای اوراق بهادار دولت ثانویه شامل اطلاعات خط مشی مبتنی بر نظرسنجی در بین مدیران بدهی از طرف کار OECD در مدیریت بدهی (WPDM) است (به ضمیمه مراجعه کنید). از 31 اکتبر 2015 ، 30 عضو WPDM از 34 نفر به این نظرسنجی پاسخ دادند.

یافته های کلیدی

از زمان شروع بحران مالی جهانی ، بسیاری از عوامل (جدید) تأثیر (منفی) بر نقدینگی بازارهای اوراق قرضه دولت داشتند. برخی از این موارد مربوط به کاهش کمی (QE) ، برخی دیگر با تغییرات نظارتی است. شرایط نقدینگی در کشورهای مورد بررسی برای صدور خارجی و محلی متفاوت است و بسته به دارندگان ترکیب ، شیوه های معاملاتی و زیرساخت های بازار.

DMO اقدامات دیگری برای تقویت نقدینگی انجام داده است. این اقدامات شامل خرید پشت خطوط غیرقانونی ، خطوط معیار بزرگتر ، یک برنامه نوارها ، استفاده از وام دهنده تسهیلات آخرین راه حل و غیره است. DMO ها با اجرای سیاست های قابل پیش بینی و شفاف از نقدینگی پشتیبانی می کنند.

روند مداوم تغییرات نظارتی در سیستم مالی (بازل III ، SOLVENCY II ، CACS ، MIFID II ، قانون Dodd-Frank و غیره) احتمالاً تأثیر آن بر نقدینگی بازار ثانویه اوراق قرضه دولت خواهد بود. به عنوان مثال ، تجارت در اوراق قرضه دولتی در میان محدودیت های ترازنامه فروشندگان به دلیل افزایش نیازهای سرمایه برای بانک ها ، به طور فزاینده ای چالش برانگیز شده است.

3. 2. نقدینگی اوراق قرضه ارزی در برابر اوراق قرضه ارز داخلی

پاسخ ها نشان می دهد که 16 DMO OECD از 30 کشور پاسخ دهنده (55٪) گزارش می دهند که نقدینگی نسبی اوراق قرضه ارز خارجی (در مقایسه با اوراق قرضه ارز داخلی) کمتر است (شکل 3. 1)، در حالی که 1 DMO استدلال می کند که بیشتر است. دو DMO خاطرنشان می کنند که اوراق قرضه ارز خارجی و اوراق قرضه ارز داخلی دارای اسپرد پیشنهادی-فروش مشابه هستند. هشت کشور OECD (28%) اوراق قرضه ارزی صادر نمی کنند

توجه: 29 کشور از 30 کشور پاسخگو به این سوال پاسخ دادند.

منبع: پاسخ به نظرسنجی 2015 در مورد نقدینگی در بازارهای ثانویه برای اوراق قرضه دولتی توسط کارگروه OECD مدیریت بدهی.

جدول 3. 1 نشان می دهد که دلایل کاهش نقدینگی در اوراق قرضه ارزی شامل استفاده از استراتژی انتشار متفاوت است. به عنوان مثال، یادداشت های کشور به جدول 3. 1 برای بلژیک و هلند نشان می دهد که استراتژی مربوط به انتشار اوراق قرضه داخلی بر نقدینگی، قابل پیش بینی بودن و شفافیت متمرکز است، در حالی که استراتژی اوراق قرضه ارز خارجی بر کارایی هزینه و تنوع سرمایه گذاران متمرکز است.

اوراق قرضه ارزی صادر نکنید

جدول 3. 1. نقدینگی اوراق قرضه ارزی در مقابل اوراق داخلی (ادامه با یادداشت های کشوری)

اوراق قرضه ارز خارجی در مقایسه با اوراق قرضه ارز داخلی با اسپرد پیشنهادی/فروشی مشابه یا کمی گسترده تر معامله می شود (اگرچه حجم مشخص شده و معامله شده کمتر است).

نقدینگی اوراق قرضه ارز خارجی بلژیک (و همچنین EMTN به یورو و اوراق قرضه خرده فروشی) به دلیل استراتژی های مختلف انتشار کمتر از نقدینگی OLOs (اوراق قرضه خطی) بلژیک است. استراتژی مربوط به انتشار OLO بر نقدینگی، قابل پیش بینی بودن و شفافیت متمرکز است، در حالی که استراتژی اوراق قرضه ارز خارجی (و EMTN و اوراق قرضه خرده فروشی به طور کلی) بر کارایی هزینه و تنوع سرمایه گذاران متمرکز است. مدیران ارشد مشترک اوراق قرضه ارز خارجی بلژیک، نقدینگی را تأمین می کنند، اما مجبور نیستند همان تعهداتی را که برای اوراق قرضه داخلی وجود دارد، انجام دهند.

به طور کلی، نقدینگی اوراق قرضه ارز خارجی کمتر از اوراق قرضه با ارز داخلی دولت کانادا است، زیرا اوراق قرضه جهانی با دفعات کمتری منتشر می شوند و دارای مبالغ معوق کمتری هستند. بعلاوه، بخش بزرگی از انتشار اوراق قرضه جهانی توسط سرمایه گذاران خرید و نگهداری مانند بانک های مرکزی نگهداری می شود که باعث می شود اوراق قرضه جهانی نقدینگی کمتری نسبت به اوراق قرضه داخلی داشته باشد.

از نظر اسپرد پیشنهاد و تقاضا، نقدینگی در هر دو بخش بازار مشابه بوده است.

با توجه به وجود یک بستر اختصاصی معاملات بازار ثانویه (MTS) ، اوراق قرضه جمهوری چک داخلی بسیار نقدینگی نسبت به اوراق قرضه صادر شده به ارز خارجی است.

در شرایط عادی اوراق قرضه داخلی نسبت به اوراق قرضه ارزی مایع تر است. قانون بودجه داخلی بیان می کند که دولت مرکزی باید در کرونر دانمارکی وام بگیرد تا الزامات تأمین مالی خود را پوشش دهد. از این رو ، بازار اوراق قرضه داخلی بسیار بزرگتر از اوراق بهادار خارجی است. علاوه بر این ، یک سیستم فروشنده اصلی با تعهدات نقل قول قیمت در مورد اوراق قرضه داخلی وجود دارد و از این طریق بیشتر از نقدینگی پشتیبانی می کند. اوراق قرضه خارجی به طور معمول از طریق سندیکا صادر می شود. این می تواند منجر به گردش مالی کوچکتر برای اوراق بهادار خارجی نسبت به مواردی که به ارز داخلی صادر شده است.

اوراق قرضه ارزی کمتر نقدینگی است ، زیرا هیچ تعهدات نقل قول مشابه با اوراق بهادار معیار یورو وجود ندارد.

فرانسه اوراق قرضه ارزی صادر نکرده است.

در حال حاضر ، آلمان اوراق قرضه ارزی صادر نمی کند. با این حال ، تا به امروز ، دو اوراق قرضه با سررسید سه و پنج سال توسط آلمان صادر شده است (دومی در سال 2012). به عنوان یک قاعده ، نقدینگی اوراق قرضه ارزی آلمان پایین تر از اوراق قرضه داخلی است.

نقدینگی اوراق قرضه داخلی مجارستان به دلیل تعداد بیشتر خطوط ، ساختار ساخت بازار با نقل قول های قیمت توسط فروشندگان اولیه و صدور منظم بسیار بهتر است.

مسائل ارزی خارجی ایسلندی بسیار کمتر از اوراق قرضه داخلی است.

اوراق قرضه داخلی نسبت به اوراق قرضه ارزی مایع تر است.

اوراق قرضه داخلی بسیار نقدینگی نسبت به اوراق قرضه ارزی صادر شده در اوراق جهانی یا قالب MTN است. اوراق قرضه خارجی فقط چند ماه پس از صدور ، از درجه خاصی از نقدینگی بهره مند می شوند. در سالهای اخیر ، ایتالیا اوراق بهادار ارزی صادر نکرده است.

نقدینگی اوراق داخلی بسیار بیشتر از اوراق قرضه ارزی است.

نقدینگی اوراق قرضه ارز محلی بیشتر از نقدینگی اوراق ارزهای خارجی است. این می تواند توسط چندین عامل توضیح داده شود: 1) مبلغ برجسته: مبلغ معادل بدهی ارز داخلی بیش از 6 برابر از مبلغ معادل بدهی ارز خارجی است. میانگین مبلغ صادر شده اوراق قرضه داخلی (Mbonds و Udibonos) تقریباً 7. 8 میلیارد دلار است در حالی که میانگین صادر شده اوراق قرضه ارز خارجی 1. 5 میلیارد دلار است. 2) پایگاه سرمایه گذار متنوع برای اوراق قرضه داخلی: حدود 45 ٪ از مبلغ صادر شده Mbonds و Udibonos توسط سرمایه گذاران خارجی (یعنی صندوق های پرچین ، صندوق های متقابل ، بانک ها ، صندوق های بازنشستگی خصوصی ، از جمله دیگران) نگهداری می شود ، در حالی که 26 ٪ توسط محلی نگهداری می شودصندوق های بازنشستگی. بقیه در دست بانک های محلی ، خانه های کارگزاری ، شرکت های بیمه و خزانه داری است. 3) یک سیستم خوب برای ساخت بازار وجود دارد. این سیستم MM نقدینگی را در بازار ثانویه فراهم می کند (هر موسسه مالی که به عنوان سازنده بازار عمل می کند ، موظف است روزانه پیشنهادات را برای هر خط نقل کند

اوراق قرضه داخلی برجسته). 4) گنجاندن در شاخص های جهانی: گنجاندن بدهی داخلی در چندین شاخص بین المللی عمق بیشتری به بازار اوراق بهادار دولت داده است. به ویژه ، پس از درج MBONDS به WGBI در سال 2010 ، هلدینگ های خارجی در این ابزارها افزایش قابل توجهی را به ثبت رسانده اند (به عنوان مثال ، در اکتبر 2010 ، سرمایه گذار خارجی 29 ٪ از کل مبلغ صادر شده Mbonds را در اختیار داشت ، در حالی که در ژوئن 2015 این سهمبه 59 ٪ افزایش یافته بود). توجه به این نکته حائز اهمیت است که هدف استراتژیک مدیریت بدهی عمومی تأمین نیازهای دولت فدرال عمدتاً از طریق عملیات وام داخلی است (به منظور حفظ ساختار بدهی که در آن بدهی ها عمدتاً در ارز محلی هستند). دولت فدرال دسترسی به بازارهای بین المللی را حفظ کرده است

نقدینگی اوراق ارزهای خارجی صادر شده توسط دولت هلند نسبتاً محدود است. در حالی که DMO متعهد به ایجاد و حفظ منحنی عملکرد مایع و کامل برای اوراق قرضه ارز داخلی تا ده سال است ، این مورد برای اوراق قرضه USD که توسط هلند به طور فرصت طلب تر صادر می شود ، اینگونه نیست.

اوراق خارجی صادر شده توسط خزانه داری دولت در بورس اوراق بهادار خارجی ثبت شده است. با این حال ، تجارت آن اوراق بهادار در بازارهای بین بانکی تنظیم نشده (یا به آرامی) متمرکز است که با درجه قابل توجهی از عدم تمرکز و همچنین تعداد زیادی از موسسات که به طور فعال در معاملات شرکت می کنند ، مشخص می شوند. این ویژگی های بازار بین بانکی نظارت بر معاملات را دشوار می کند. در عمل ، تنها پارامتر باند که می توان مشاهده کرد و می تواند برای توصیف عملکرد اوراق قرضه مورد استفاده قرار گیرد ، بازده بالای معیار است. اوراق قرضه صادر شده در یورو و همچنین بازارهای دلار آمریکا نسبتاً مایع است. این عمدتا به دلیل عمق هر دو بازار و اندازه معاملات است (شماره اوراق اسمی کمتر از 1 میلیارد نیست). در مورد اوراق قرضه فرانک سوئیس و سامورایی (که به عنوان به اصطلاح بازارهای تکمیلی عمل می کنند) وضعیت متفاوت است زیرا اندازه مسائل اوراق بهادار به طور قابل توجهی کوچکتر است. از این رو ، نقدینگی کم است (ER).

نقدینگی اوراق داخلی را می توان کاملاً رضایت بخش ارزیابی کرد. نسبت نقدینگی ، به عنوان نسبت میانگین ارزش معاملات به میانگین مبلغ همه اوراق برجسته ، محاسبه شده است ، در طی دو سال گذشته با حدود 180 ٪ نسبتاً پایدار باقی مانده است. بیشترین اوراق قرضه معیارهای 2- ، 5- و 10 ساله است. متوسط نسبت نقدینگی آنها به ترتیب 221 ٪ ، 356 ٪ و 344 ٪ بود.

نقدینگی اوراق بهادار خارجی باید بسیار کوچکتر از اوراق بهادار داخلی باشد ، از یک طرف ، اندازه کوچکتر و مالکیت متمرکز تر اوراق بهادار خارجی و از سوی دیگر ، الزامات اصلی فروشنده معیارهای داخلی.

نقدینگی اوراق قرضه ارز داخلی که مطابق با معیارهای انتخاب اسلوونی MTS (1. 0 میلیارد یورو/1. 08 میلیارد دلار ارزش اسمی) است ، توسط تعهدات روزمره بازار فروشندگان اصلی پشتیبانی می شود. علاوه بر این ، هیچ بازار بین بانکی برای اوراق بهادار (USD) وجود ندارد.(نقدینگی معاملات USD مبتنی بر OTC ، تجارت بلومبرگ است.) اولویت بانکها حفظ نقدینگی بازار B2C است. علاوه بر این ، سیستم اصلی فروشنده (که فقط برای اوراق قرضه دولت ارز داخلی تأسیس شده است) ، شامل تعهد فروشندگان اولیه (PDS) است: 1) برای کمک به نقدینگی اوراق قرضه دولت در بخش های بازار ثانویه و 2) گزارش ماهانهپایه و اساس فعالیت تجاری آنها با استفاده از قالب جدید گزارشگری هماهنگ اروپایی.(عملکرد PDS توسط یک شاخص عملکرد اندازه گیری می شود که شامل ارزیابی فعالیت معاملات ثانویه بازار آنها است.) در مقابل ، هیچ چارچوبی برای ساخت بازار (فروشنده اولیه) برای اوراق بهادار خارجی وجود ندارد.(این امر همچنین باعث می شود دسترسی صادرکننده به اطلاعات مربوط به نقدینگی اوراق بهادار دولت ارزی دشوارتر شود.) از این رو ، به دلیل اختلافات ساختاری در تنظیم بازارهای اولیه و ثانویه برای اوراق ارزهای داخلی و خارجی ، مقایسه نقدینگی در این موارددو بخش بازار ثانویه ساده تر است.

نقدینگی اوراق بهادار خارجی به دلیل مسائل کوچکتر و صدور مکرر و همچنین عدم وجود تعهدات برای PDS برای ساخت بازارها به طور قابل توجهی پایین تر از اوراق قرضه داخلی است.

اخیراً نقدینگی اوراق قرضه داخلی ترکیه به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. این روند منفی در بازارهای بین المللی کمتر برجسته شد. از این رو ، می توان استدلال کرد که اوراق قرضه ارزی نسبت به اوراق قرضه داخلی مایع تر است.

دولت انگلستان همچنان الزامات تأمین مالی داخلی خود را کاملاً در استرلینگ از طریق بازار طلاکاری ، که به طور کلی مایع تلقی می شود ، برآورده می کند. مبلغ نسبتاً کمی که با صدور اوراق قرضه Renminbi جمع آوری شده برای تأمین مالی ذخایر ارز خارجی دولت انگلیس استفاده شده است. با توجه به اندازه و ارز بسیار اندک مسئله ، پیوند بسیار بعید است که مایع باشد.

1. ایتالیا: با تعریف ، بیشتر اوراق ارزهای خارجی صادر شده در قالب MTN غیر مایع هستند ، زیرا آنها در یک معامله تحقیق معکوس صادر می شوند و به طور معمول توسط سرمایه گذار نهادی که برای آنها متناسب است ، به بلوغ می رسد.

2. استونی هیچ اوراق قرضه دولتی برجسته ای ندارد. سبد بدهی خزانه داری دولت کاملاً از وام از EIB تشکیل شده است.

3. ژاپن ، نیوزیلند ، ایرلند ، استرالیا ، لوکزامبورگ ، نروژ و سوئیس اوراق قرضه ارز خارجی را صادر نکرده اند (یا صادر نمی کنند).

منبع: پاسخ به نظرسنجی 2015 در مورد نقدینگی در بازارهای ثانویه برای اوراق قرضه دولتی توسط کارگروه OECD مدیریت بدهی.

سایر توضیحات ارائه شده توسط DMO برای نقدینگی پایین اوراق بهادار خارجی این است که به آنها کمتر با مقادیر برجسته کوچکتر صادر می شود (به کانادا در جدول 3. 1 مراجعه کنید) و همچنین یک پایگاه سرمایه گذار نسبتاً باریک (به مکزیک در جدول 3. 1 مراجعه کنید). در این زمینه توجه داشته باشید که هدف استراتژیک مدیریت بدهی عمومی بسیاری از دولت ها تأمین نیازهای دولت مرکزی عمدتاً از طریق عملیات وام داخلی است (به منظور حفظ ساختار بدهی که در آن بدهی ها عمدتاً در ارز محلی هستند).

DMO همچنین به اهمیت در ایجاد یک سیستم خوب برای ساخت بازار (توسط فروشندگان اولیه) و درج بدهی داخلی (ارز) در شاخص های جهانی اشاره می کند (به مکزیک در جدول 3. 1 مراجعه کنید).

با این حال ، برخی از DMO ها (به اسلوونی در جدول 3. 1 مراجعه کنید) استدلال می کنند که به دلیل تفاوت های ساختاری در تنظیم بازارهای اولیه و ثانویه برای اوراق قرضه ارز داخلی و خارجی ، مقایسه نقدینگی در این دو بخش بازار ثانویه کمتر است.

3. 3ساختار بازارهای ثانویه اوراق بهادار دولت

جدول 3. 2 اطلاعات کلیدی در مورد ساختار بازارهای ثانویه اوراق بهادار دولت با گزارش یا محاسبه ویژگی های زیر i) تعداد کل خطوط داخلی برای اوراق قرضه حاکمیتی (و صورتحساب خزانه داری) ارائه می دهد. ب) انواع مختلف خطوط داخلی (اوراق قرضه با نرخ ثابت اسمی ، اوراق قرضه تورم ، شناورها ، اوراق قرضه خرده فروشی ، اوراق قرضه کوپن صفر). و iii) شاخص ها برای اندازه خطوط پیوند در مورد. شکل 3. 3 اطلاعات اضافی را از نظر درصد اوراق قرضه در داخل کشور در مقابل مواردی که در خارج از کشور برگزار می شود ، ارائه می دهد.

اولین ویژگی تعریف کننده تعداد کل خطوط است. این ویژگی بازار با تعداد خطوط اوراق قرضه دولت داخلی (و لایحه خزانه داری) از لوکزامبورگ با 6 خط تا ایتالیا با 115 خط (جدول 3. 2) در بازارها بسیار متفاوت است.

همچنین تنوع ابزارهای صادر شده توسط DMOS قابل توجه است ، اگرچه بسیاری از DMO ها هر دو اوراق قرضه با نرخ ثابت و اوراق بهادار با تورم را می فروشند. این ویژگی تنوع احتمالاً نشان دهنده اندازه الزامات وام و نیاز مرتبط با ایجاد یک پایگاه سرمایه گذار نسبتاً گسترده است.

میانگین تعداد خطوط اوراق قرضه بین 5 میلیارد دلار و 10 میلیارد دلار در مورد شماره حدود 19 خط است. ایتالیا و فرانسه به ترتیب با 113 و 83 به ترتیب بیشترین تعداد خطوط باند را دارند.

اندازه صدور معمولاً شرط لازم (اما کافی) برای بازارهای مایع است. به عنوان مثال ، میانگین تعداد خطوط اوراق قرضه بیشتر از 10 میلیارد دلار در مورد شماره حدود 14 خط اوراق قرضه ارز داخلی (از جمله صورتحساب خزانه داری برای برخی از کشورها) است. ایتالیا ، فرانسه و انگلستان بیشترین تعداد خطوط باند را با این اندازه دارند و به ترتیب 57 ، 93 و 65 دارند. علاوه بر این ، صادرکنندگان مانند آلمان ، هلند و ژاپن وجود دارند که فقط خطوط اوراق قرضه بیشتر از 10 میلیارد دلار در شماره وجود دارد (شکل 3. 2 را ببینید).

همچنین می توان از جدول 3. 2 و شکل 3. 2 استنباط کرد که کشورهای زیر دارای خطوط اوراق قرضه ارز داخلی هستند که 5 میلیارد دلار در مورد آن شماره گذاری شده است: جمهوری اسلواکی ، اسلوونی ، شیلی ، جمهوری چک ، مجارستان ، ایسلند و لوکزامبورگ.

تعداد خطوط اوراق قرضه داخلی

تعداد خطوط اوراق قرضه بیشتر از 5 میلیارد دلار در مورد

تعداد خطوط اوراق قرضه بیشتر از 10 میلیارد دلار در مورد

28 اوراق قرضه ارز داخلی (که از این تعداد 21 اوراق بهادار خزانه داری و 7 اوراق بهادار خزانه داری [پیوند دهنده]).

22 خط اوراق قرضه داخلی.

27 خط اوراق قرضه داخلی.

51 اوراق قرضه قابل فروش دولت کانادا قابل پرداخت به ارز داخلی (از جمله تعدیل تورم برای اوراق بهادار واقعی).

12 خط اوراق قرضه داخلی.

41 خط اوراق قرضه ارز داخلی (از جمله 18 خط اوراق بهادار صرفه جویی).

13 خط اوراق قرضه ارز داخلی (که از آنها 10 اوراق بهادار اسمی ، 1 شاخص پیوند پیوند و 2 صورتحساب خزانه داری).

در حال حاضر 15 خط باند معیار وجود دارد.

در حال حاضر 90 خط (66 صورتحساب استثنا) وجود دارد.

10 خط ارزی داخلی که 2 خط Bubills (ابزار بازار پول) و 8 خط اوراق قرضه (ابزارهای بازار سرمایه).

22 خط اوراق قرضه (از این تعداد 17 اوراق قرضه با نرخ ثابت و 5 اوراق قرضه با نرخ شناور ؛ به استثنای اوراق قرضه خرده فروشی و خصوصی).

12 خط اوراق قرضه داخلی.

32 خط اوراق قرضه داخلی.

31 خط اوراق قرضه داخلی.

115 خط ارز داخلی (که از این تعداد 19 خط قبض ، 63 خط اوراق قرضه ، 11 خط شناور ، 10 خط پیوند تورم فهرست بندی شده ، 4 خط اوراق قرضه کوپن صفر و 8 خط اوراق قرضه خرده فروشی).

12 خط اوراق قرضه داخلی.

اوراق قرضه ارز داخلی را می توان به سه نوع تقسیم کرد: i) اوراق خزانه داری کره ، ب) لوایح خزانه داری ، و iii) اوراق قرضه ملی. در مورد اوراق قرضه خزانه داری کره ، 44 خط اوراق قرضه وجود دارد (از این تعداد 39 اوراق قرضه ثابت و 5 اوراق قرضه تورم).

6 خط اوراق قرضه داخلی.

29 خط اوراق قرضه وجود دارد که از آنها 20 MBOND صادر شده (اوراق قرضه با نرخ ثابت) و 9 Udibonos صادر شده (اوراق بهادار مرتبط با تورم).

24 خط اوراق قرضه داخلی وجود دارد. علاوه بر این ، 3 دائمی برجسته وجود دارد ، اما مبالغ برجسته بسیار اندک است (در کل کمتر از 15 میلیون E).

در حال حاضر 10 خط اوراق قرضه داخلی وجود دارد.

در حال حاضر 6 خط اوراق قرضه داخلی وجود دارد.

در حال حاضر 30 خط اوراق قرضه داخلی وجود دارد.

در حال حاضر 20 خط اوراق قرضه داخلی وجود دارد.

در حال حاضر 19 خط اوراق قرضه داخلی وجود دارد.

در حال حاضر 19 اوراق قرضه دولتی ارز داخلی وجود دارد.

45 خط اوراق قرضه کوپن داخلی وجود دارد که 3 خط مرتبط با منطقه یورو هماهنگ قیمت مصرف کننده HICP (به استثنای دخانیات). علاوه بر این ، 12 خط قبض های صفر کوپن وجود دارد.

در حال حاضر 22 خط اوراق قرضه ارز داخلی برجسته است.

در حال حاضر 41 خط اسمی و 25 مورد مرتبط با تورم وجود دارد.

تعداد متوسط خطوط اوراق قرضه داخلی

توجه: استونی هیچ اوراق قرضه دولتی برجسته ای ندارد. سبد بدهی خزانه داری دولت کاملاً از وام از EIB تشکیل شده است.

منبع: بررسی 2015 در مورد نقدینگی در بازارهای اوراق بهادار دولت ثانویه توسط حزب کار OECD در مدیریت بدهی.

منبع: بررسی 2015 در مورد نقدینگی در بازارهای اوراق بهادار دولت ثانویه توسط حزب کار OECD در مدیریت بدهی.

شکل 3. 3 اطلاعات اضافی در مورد ساختار بازارهای ثانویه اوراق بهادار دولت از نظر درصد اوراق قرضه در داخل کشور در مقابل مواردی که در خارج از کشور برگزار می شود ، ارائه می دهد. تنوع چشمگیر است. در ژاپن و اسرائیل ، منابع داخلی بیش از 90 ٪ است. در آلمان و فنلاند ، منابع داخلی 15 ٪ یا پایین تر است. در هلند ، دارایی های داخلی تقریباً میانگین درصد اوراق قرضه در داخل کشور 50 ٪ است.

برای کشورهای منطقه یورو بحث و گفتگو وجود دارد که آیا (و تا چه اندازه) یورو باید به عنوان یک بازار داخلی رفتار شود (یورو ارز داخلی هم صادرکننده و هم بسیاری از سرمایه گذاران است). به عنوان مثال ، در اتریش سهم دارایی های داخلی حدود 25 ٪ است. این سهم هنگامی که کل منطقه یورو به عنوان بازار داخلی در نظر گرفته شود ، به حدود 80 ٪ افزایش می یابد.

3. 4شیوه های معاملاتی برای اوراق قرضه دولتی

در این بخش شیوه های معاملاتی برای اوراق قرضه دولتی با استفاده از سه شاخص مورد بحث قرار می گیرد: 1) اندازه استاندارد بسته بازار برای معاملات در اوراق قرضه دولتی. ب) نسبت معاملات بازار ثانویه انجام شده از طریق صدا و iii) نسبت معاملات بازار ثانویه به صورت الکترونیکی انجام می شود (جدول 3. 3 را ببینید).

توجه: 26 کشور از 30 ژوئن 2015 اطلاعاتی را ارائه دادند.

1. استرالیا ، کانادا ، فرانسه ، ژاپن و انگلستان از 31 مارس 2015. ایرلند از 30 آوریل 2015. پرتغال و سوئیس از 31 مه 2015.

2. هنگامی که یورو به عنوان بازار داخلی رفتار می شود ، سهم اوراق قرضه داخلی در اتریش 80 ٪ خواهد بود.

3. برای بلژیک ، 41 ٪ در داخل کشور در مقابل 59 ٪ در خارج از کشور برگزار می شود (که 32 ٪ در منطقه یورو ؛ ارز داخلی صادرکننده و سرمایه گذاران).

4- از ماه مه 2015 ، 32 ٪ اوراق قرضه دولت داخلی کانادا توسط افراد غیر مقیم برگزار می شد. اوراق قرضه جهانی به سرمایه گذاران دریایی فروخته می شود. اطلاعات برای تعیین اینکه آیا برخی از سرمایه گذاران داخلی این اوراق را در بازار ثانویه به دست آورده اند در دسترس نیست.

5- برای جمهوری چک ، تقریباً 30 ٪ از اوراق بهادار دولتی (T-Bonds و T-K) در خارج از کشور برگزار می شوند ، با فرض اینکه اوراق قرضه ارز خارجی فقط توسط غیر مقیم نگهداری می شود.(با این حال ، وزارت دارایی هیچ اطلاعاتی در مورد این منابع خارجی ندارد)

6. با توجه به فنلاند ، تخمین زده می شود که حدود 15 ٪ در داخل کشور و 85 ٪ در خارج از فنلاند برگزار می شود.(با این حال ، بخش بزرگی از دومی در منطقه یورو - یعنی ارز داخلی صادرکننده و سرمایه گذاران برگزار می شود.)

7. برای مجارستان ، مالکیت داخلی در مقابل خارج از کشور اوراق قرضه HUF 56 در مقابل 44 درصد است. در مورد اوراق بهادار خارجی ، 17 در مقابل 83 درصد (به استثنای مقالات خرده فروشی) است.

8- در مورد ژاپن ، سرمایه گذاران خارجی کمتر از 10 ٪ JGB های برجسته (این شامل قبض تخفیف خزانه داری) هستند.

9. دفتر آماری هلند در ژوئن 2015 تخمین زده است که تقریباً 50 ٪ اوراق قرضه ارز داخلی در داخل کشور برگزار می شود.

10. بانکو دو پرتغال تخمین زد که در ماه مه 2015 ، 60 ٪ اوراق قرضه حاکمیتی متوسط و بلند مدت قابل معامله در خارج از کشور (از جمله منابع برنامه SMP ECB) برگزار شد.

11. برای پرونده اسپانیا ، 52. 39 ٪ از دارایی های ثبت شده پاداش و تعهدات غیر نوار شده توسط افراد غیر مقیم نگهداری می شوند (47. 61 ٪ در داخل کشور برگزار می شود). دارایی های ثبت شده شامل اوراق بهادار است که به عنوان وثیقه در عملیات دو جانبه repo برگزار می شود. در مورد نوارهای اصلی فقط: 17. 76 ٪ از دارایی های ثبت شده توسط افراد غیر مقیم نگهداری می شوند (82. 24 ٪ در داخل کشور برگزار می شود). در مورد نوارهای فقط بهره ، 19. 01 ٪ از دارایی های ثبت شده توسط افراد غیر مقیم (80. 99 ٪ در داخل کشور نگهداری می شوند) نگهداری می شوند.

12. براساس داده های مبتنی بر نظرسنجی های بانک ملی سوئیس ، از ماه مه 2015 ، تقریباً 30 ٪ اوراق قرضه سوئیس توسط سرمایه گذاران خارجی نگهداری می شود (در پایان سال 2014 این 26 ٪ بود).

13. برای پرونده ترکیه ، 19. 2 ٪ از کل سهام بدهی ارز داخلی توسط افراد غیر مقیم نگهداری می شود. 70 ٪ از کل سهام بدهی ارز خارجی توسط افراد غیر مقیم نگهداری می شود.

14. برای انگلستان ، از 31 مارس 2015 ، هلدینگ ها به شرح زیر تقسیم می شوند: دارندگان خارج از کشور 25. 5 ٪ ، سرمایه گذاران داخلی 49. 8 ٪ و بانک انگلیس 24. 8 ٪ (توجه: ارقام به دلیل گرد شدن 100 ٪ نمی شوند).

منبع: پاسخ به نظرسنجی 2015 در مورد نقدینگی در بازارهای ثانویه برای اوراق قرضه دولت توسط OECD حزب کار در مدیریت بدهی.

اندازه بسته استاندارد بازار در بازارها بسیار متفاوت است ، از 760 000 دلار در ایسلند تا 80 میلیون دلار برای کارگزاران در انگلستان. مدیران بدهی گزارش دادند که اندازه بسته ممکن است بسته به بلوغ و یا نوع شرکت کننده در بازار (کارگزار یا مشتری) متفاوت باشد (به جدول 3. 3 به انگلستان مراجعه کنید). جدول همچنین نشان می دهد که حداقل و حداکثر اندازه از نظر قابل توجهی متفاوت است. همچنین خاطرنشان شد كه اندازه بسته بازار برای معاملات در اوراق قرضه دولت پس از شروع عملیات QE ECB ، شاهد افزایش است (به جمهوری اسلواك در جدول 3. 3 مراجعه كنید).

نسبت معاملات بازار ثانویه انجام شده از طریق صدا در بازارها به طور قابل توجهی متفاوت است. طیف گسترده ای از 0 ٪ در اسرائیل تا 91-98 ٪ در مجارستان و لهستان وجود دارد. این همچنین حاکی از آن است که نسبت معاملات بازار ثانویه انجام شده به صورت الکترونیکی تنوع مشابهی را در معاملات ملی (داخلی) نشان می دهد.

نسبت معاملات انجام شده به صورت الکترونیکی افزایش در طول زمان را نشان می دهد (اگرچه برخی از این اطلاعات حکایتی است). به عنوان مثال ، ایتالیا خاطرنشان می کند که بر اساس اطلاعات ارائه شده توسط فروشندگان اصلی ایتالیا ، معاملات صوتی کاهش یافته است. برخی از دولت ها گزارش می دهند که آنها تجارت الکترونیکی را تشویق می کنند (به عنوان مثال ، جمهوری چک).

همچنین می تواند پیوندهای پیچیده ای بین سیستم عامل های الکترونیکی و مخاطبین صوتی وجود داشته باشد. به عنوان مثال ، نیوزیلند گزارش می دهد که معاملات بازار ثانویه هنوز عمدتاً مبتنی بر صدا است اما سیستم عامل های الکترونیکی در حال شروع به تکامل هستند که برای نشان دادن قیمت گذاری به منظور شروع تماس صوتی استفاده می شوند.

دلایلی که معامله گران در خارج از مکان های سازمان یافته بازار (OTC) تجارت می کنند برای توضیح نسبت معاملات انجام شده از طریق صدا مهم هستند. همچنین ممکن است در نظر گرفتن اندازه معاملات بازار ثانویه مهم باشد. به عنوان مثال ، انگلیس مشاهده می کند که تجارت الکترونیکی برای معاملات کوچکتر رایج تر است. همچنین بلژیک خاطرنشان می کند که بلیط های بزرگتر به جای اینکه به صورت الکترونیکی انجام شود ، توسط صدا اجرا می شوند. از این رو نسبت معاملات انجام شده به صورت الکترونیکی برای معاملات کوچکتر بیشتر خواهد بود.