سالهاست که وقتی نوبت به تجارت بازار می رسد ، مشتاق بوده ام و سعی می کنم تمام قطعات آن اره منبت کاری اره مویی را جمع کنم و احساس جذابیت خاصی در مورد فرمول ها و آمار کنم. برای من یک قطعه خاص از دست رفته وجود داشت ، از دست دادن توقف ، حتی وقتی مقالات و کتابهای زیادی را می خوانم که به دنبال یک پاسخ ساده ، یک فرمول ، یک روش ، چیزی هستم که می توانم به عنوان "این همان است" در نظر بگیرم. سفارش ضرر توقف سفارش است که با یک کارگزار برای خرید یا فروش دارایی در هنگام رسیدن به قیمت مشخص قرار داده شده است. ضرر توقف برای محدود کردن ضرر یک سرمایه گذار در موقعیت امنیتی طراحی شده است. به عنوان مثال ، تعیین دستور ضرر برای 5 ٪ پایین تر از قیمت خریداری شده دارایی ، ضرر شما را به 5 ٪ محدود می کند.

به جای اینکه با استفاده از برخی روش های اکتشافی برای محاسبه از دست دادن توقف استفاده کنم ، یک روز فقط جلوی یک تخته سفید نشستم و شروع به استنباط روابط بین اعداد خارج از طرح های خود کردم تا یک فرمول برای محاسبه از دست دادن بهینه متوقف شود. آنچه من در این مقاله ارائه می دهم فرایندی است که من برای به دست آوردن فرمول بهینه از دست دادن توقف طی کردم ، و همانطور که خواهید فهمید ، دقیقاً مانند برخی فرمول هایی که از فرآیند سرمایه گذاری مدیریت پول ناشی می شود ، به شدت در داده های تاریخی بنا شده است. در پایان این مقاله می توانید درک کنید که فرمول چگونه کار می کند و چگونه داده های مورد نیاز خود را جمع می کند.

اول از همه ، بیایید برخی فرضیات را تنظیم کنیم و تعاریف ایجاد کنیم. یک مورد کلی را در نظر بگیرید که ما با استفاده از مجموعه ای از شاخص های "من" در حالی که ما در بازار طولانی هستیم ، تجارت می کنیم ، برای هر تجارت ما یک قیمت باز و معیارهای خاصی برای بستن عملیات داریم ، به طوری که برای هر تجارت سود می گیریم/ضرر "PL" و حداکثر کاهش قیمت "FD". به این معنی است که ، "PL" قیمت فروش منهای قیمت خرید است و "FD" قیمت خرید منهای قیمت پایین تری است که ما در طول تجارت داشتیم."PL" می تواند مثبت یا منفی باشد در حالی که "FD" بیشتر از صفر یا برابر با صفر است. بیایید نگاهی به نمودارهای بازار زیر بیندازیم (شکل 1) که در آن خط آبی حرکات قیمت است و سیگنال خرید و فروش به همراه تعاریفی که اخیراً تنظیم کرده ایم ، از PL و FD اشاره شده است.

حالا بیایید نمودار A را از شکل 1 ، یکی در سمت چپ بالا بگیریم و پیامدهای اضافه کردن از دست دادن توقف را مشاهده کنیم.

فرض کنید که دو معامله گر مختلف تجارت یکسان را انجام می دهند ، بنابراین آنها دارایی یکسان را با همان قیمت خریداری می کنند اما با سطح "SL" از دست دادن توقف متفاوت ، جایی که "SL" تفاوت بین قیمت باز و قیمت پایین تر است که ما مایل به پذیرش آن هستیمبرای بستن عملیات و جلوگیری از خسارات بیشتر ، بنابراین با تعریف "SL" بیشتر از یا برابر با صفر است. یکی از آنها (شکل 2 - a. 1) "SL" را به اندازه کافی کم تنظیم کرد تا از منحنی قیمت جلوگیری شود ، تجارت ادامه می یابد و هنگامی که شاخص ها سیگنال مناسب را ارسال می کنند ، به سود "PL" می پردازند که به سود "PL" می رسددر این مورد مثبت باشد. معامله گر دیگر (شکل 2 - A. 2) "SL" تنظیم شده تر را تنظیم کرد و منحنی قیمت در واقع به سطح "SL" رسید. تجارت بسته شد و سود نهایی منفی است و با سطح "-SL" برابر است. معامله گر در این سناریو همچنان یادداشت های مربوط به رفتار شاخص های خود را برای ایجاد سابقه ای از حداکثر کاهش قیمت و همچنین سود/ضرر نهایی به نظر می رسد که گویی هیچ ضرر در بازی وجود ندارد. بنابراین می توانیم موارد زیر را از این مورد نتیجه بگیریم:

if AbsoluteValue(SL)>AbsoluteValue (FD) سپس سود = PL ELSE PROFE = -ABSOLUTEVALUE (SL)

حال اجازه دهید نمودار D ، یکی در پایین سمت راست در شکل . 1 را بگیریم و پیامدهای اضافه کردن از دست دادن توقف را مشاهده کنیم.

این تقریباً یکسان است. فرض کنید که دو معامله گر مختلف تجارت یکسان را انجام می دهند ، بنابراین آنها دارایی مشابه را با همان قیمت خریداری می کنند اما با سطح مختلف ضرر "SL". یکی از آنها (شکل 3 - d. 1) "SL" را به اندازه کافی پایین تنظیم کرد تا از منحنی قیمت جلوگیری شود ، تجارت ادامه می یابد و هنگامی که شاخص ها سیگنال مناسب را ارسال می کنند ، به سود "PL" می پردازند که به سود آن می پردازد که معلوم می شوددر این مورد منفی باشد. معامله گر دیگر (شکل 3 - D. 2) "SL" تنظیم شده تر را تنظیم کرد و منحنی قیمت در واقع به سطح "SL" رسید. تجارت بسته شد و سود نهایی منفی است و برابر با سطح "-SL" است ، اما به اندازه ای منفی نیست که گویی او به تجارت اجازه داده است تا جایی که شاخص ها سیگنال را برای بستن عملیات ارسال می کنند ، ادامه یابد. معامله گر همچنان یادداشت های مربوط به رفتار شاخص های خود را برای ایجاد سابقه ای از حداکثر کاهش قیمت و همچنین سود/ضرر نهایی به نظر می رسد که گویی هیچ خسارت متوقف در بازی وجود ندارد. بنابراین می توانیم موارد زیر را از این مورد نتیجه بگیریم:

if AbsoluteValue(SL)>AbsoluteValue (FD) سپس سود = PL ELSE PROFE = -ABSOLUTEVALUE (SL)

همانطور که مشاهده می کنید ، نتیجه گیری همان مورد قبلی است و IRT در هر صورت یکسان خواهد بود ، بنابراین اجازه دهید شرایط را ساده کنیم و PL را به سادگی به عنوان P فراخوانی کنیم که می تواند مثبت یا منفی باشد. ما D را به مقدار مطلق FD فراخوانی خواهیم کرد. بیایید X را به عنوان مقدار مطلق SL بنامیم و بدانیم که X متغیری است که می خواهیم کشف کنیم زیرا می خواهیم بدانیم تا چه اندازه باید ضرر توقف را از قیمت خرید قرار دهیم. P و D ارزشهایی هستند که به طور طبیعی از هر تجارت با توجه به شاخص هایی که ما برای تجارت در بازار استفاده می کنیم ، حاصل می شود. در آخر ، بیایید نتیجه نهایی هر تجارت را برای یک X مشخص کنیم. از این طریق ، ما قسمت اول فرمول خود را داریم ، یک عملکرد جزئی:

با تعریف ، ما می دانیم که کل سود یک استراتژی معاملاتی مجموع معاملات است:

و ، از آنجا که هدف ما همیشه حداکثر رساندن سود در هر استراتژی تجاری است ، کاری که ما باید انجام دهیم این است که سود کل را از نظر یک X معین استفاده شده در هر تجارت به حداکثر برسانیم ، و خاطرنشان می کند که X ارزش مطلق "SL" است ،سطح از دست دادن توقف که می خواهیم تنظیم کنیم.

به این معنا ، از دست دادن بهینه توقف مقدار X است که حداکثر میزان عملکرد Piecewise را نشان می دهد که تمام معاملات انجام شده توسط استراتژی تجارت را نشان می دهد. من این مقدار را بهینه S می نامم ، به عنوان ادای احترام به رالف وینس و بهینه f. برای انجام این محاسبه ، معامله گر باید به مقدار مطلق حداکثر سقوط قیمت در طول هر تجارت توجه داشته باشد (D = AbsoluteValue (FD)) و سود/ضرر (P = PL) هر عملیات را انگار ضرر توقف (x = AbsoluteValue (SL)) بخشی از استراتژی تجارت نبود. بنابراین ، اگر یک تجارت خاص به ضرر توقف برسد ، معامله گر باید نظارت بر عملیات را ادامه دهد تا زمانی که شاخص ها سیگنال را برای بستن آن ارسال کنند تا او بتواند حداکثر سقوط قیمت و همچنین سود/ضرر را که تصور می شود توجه کند. با استفاده از شاخص ها به دست می آید.

مثال

بیایید یک مثال ساده را ببینیم که در آن شبیه سازی استراتژی معاملاتی خود را در یک دوره زمانی اجرا می کنیم و اصلاً از دست دادن متوقف نمی شود. نتایج در جدول زیر ذکر شده است:

در توضیح مختصری از جدول. 1، مشاهده می کنیم ستون اول #Trade ترتیبی است که معاملات بر اساس آن انجام شده است. ستون دوم D حداکثر کاهش قیمت در هر معامله است که به معنای قیمت باز منهای قیمت پایین تر معامله است تا زمانی که اندیکاتورها سیگنال بسته شدن عملیات را ارسال کنند. ستون سوم P سود / زیان زمانی است که اندیکاتورها سیگنال بسته شدن معامله را ارسال می کنند، یعنی زمانی که معامله به پایان رسید. و ستون چهارم تعادل است که مجموع انباشته معاملات به ترتیبی است که انجام شده است.

هدف ما تلاش برای بهبود عملکرد تعادل است. این به درآمد بیشتر در نتیجه محدود کردن ضرر تبدیل می شود. بنابراین اولین کاری که باید انجام دهید این است که یک متغیر x را اعلام کنید که بین 0 و مقدار بزرگتر D که 8 است در نوسان خواهد بود. در واقع، x باید بین 0 و مقدار بزرگتر از 8 در نوسان باشد تا موردی را در نظر بگیریم که حداکثر کلسود زمانی حاصل می شود که هیچ یک از معاملات به سطح توقف ضرر نرسد. کاری که ما انجام می دهیم این است که بزرگترین مقدار D را در یک عدد دلخواه ضرب می کنیم. مقدار ممکن است 1. 1 باشد که به این معنی است که x بین 0 و 8. 8 در نوسان است. اکنون، باید دانه بندی را انتخاب کنیم که برای افزایش مقدار x استفاده می کنیم که به سطح جزئیاتی که معامله گر مایل به اعمال آن است و قدرت محاسباتی موجود بستگی دارد. در این حالت ساده، مقدار x را 0. 1 افزایش می دهیم، زیرا می دانیم که بیش از 8. 1 حداکثر سود کل ثابت می ماند. مسئله این است که گاهی اوقات ما با نرم افزارهای بهینه سازی روبرو هستیم که از روش های اکتشافی استفاده می کنند و به این نوع شکاف ها مانند شکاف بین 8. 1 و 8. 8 نیاز داریم تا مطمئن شویم که الگوریتم مقداری در آن محدوده می گیرد. کار بعدی محاسبه T(x) برای هر معامله است.

در نهایت، یک تعادل از ستون T(x) ایجاد می کنیم که آن را تعادل T(x) می نامیم و x را تکرار می کنیم تا زمانی که یک مقدار حداکثر در تعادل T(x) بدست آوریم. در تصویر زیر بررسی می کنیم که s بهینه برای این داده معاملاتی 2. 1 است و همچنین می بینیم که چگونه نتایج Balance T(x) نسبت به نتایج Balance برتری دارند زیرا سطح توقف ضرر بهینه را تنظیم کرده ایم.