بهترین شاخص تورم: طلا ، روغن یا شاخص نقطه کالا؟

دکتر Skousen یک اقتصاددان در کالج رولینز ، گروه اقتصاد ، پارک زمستانی ، فلوریدا 32789 و سردبیر پیش بینی ها و استراتژی ها ، یکی از بزرگترین خبرنامه های سرمایه گذاری در کشور است. نسخه سوم کتاب او اقتصاد یک استاندارد طلای خالص اخیراً توسط Fee منتشر شده است.

ویراستاران با ادعای شما موافق نیستند که طلا بهترین شاخص انتظارات تورمی و ثبات اقتصادی است.

- دان هینسون ، مدیر عامل ،

وال استریت ژورنال [1]

این ستون از بحثی که من با ویراستاران وال استریت ژورنال و نیویورک تایمز داشتم ، ایجاد شد. در اخبار مالی ، تایمز قیمت نفت را به عنوان بهترین شاخص قیمت کالاها و انتظارات تورمی برجسته می کند. صفحه اول وال استریت ژورنال نه قیمت و شاخص از جمله نفت و شاخص نقطه کالای داو جونز را منتشر می کند تا فعالیت در بازارهای مالی را منعکس کند. اما نه زمان و نه ژورنال قیمت طلا را به عنوان فشارسنج مهم تورم یا ثبات پولی برجسته نمی کند. ظاهراً آنها معتقدند که نفت و شاخص نقطه کالا شاخص های بهتری هستند.

طلا با دقت تماشا می شود

با وجود این اشتباهات رسانه های تأسیس ، طلا نادیده گرفته نمی شود. به خوبی شناخته شده است که اعضای هیئت مدیره فدرال رزرو و سایر بانکهای مرکزی قیمت طلا را با دقت نظارت می کنند و آن را برآورد خوبی از انتظارات تورمی می دانند. علاوه بر این ، برخی از ناظران و اقتصاددانان مالی متقاعد شده اند که ممکن است بانک های مرکزی هر از گاهی مداخله کنند تا قیمت طلای پایدار را حفظ کنند. براساس این دیدگاه ، افزایش قیمت طلا نامطلوب است زیرا نشان می دهد افزایش انتظارات تورمی و یک بحران بالقوه پولی (مانند اجرای دلار). بنابراین ، هنگامی که قیمت طلا بیش از حد افزایش می یابد ، بانک های مرکزی طلا می فروشند. در عین حال ، افت قیمت طلا نامطلوب است زیرا ممکن است دلالت بر کاهش و رکود اقتصادی داشته باشد. هنگامی که طلا زیر قیمت مشخصی قرار می گیرد ، بانک های مرکزی خرید را خریداری می کنند یا به سادگی فروش را متوقف می کنند.

حدس هر کسی که مداخله گرایی بانک مرکزی می تواند دوام بیاورد. اما سرانجام بازار دوباره خود را مجدداً تأیید می کند ، همانطور که هر زمان که شکلی از تعیین قیمت رخ دهد ، و قیمت طلا دوباره شروع می شود.

تست برای یافتن بهترین شاخص

آیا تایمز و مجله در برجسته کردن نفت و کالاها به طور کلی به جای طلا به عنوان فشارسنج انتظارات تورمی درست است؟آیا آنها در تعصب ضد جولد خود توجیه می شوند؟

برای آزمایش این تئوری ، من یک مدل اقتصاد سنجی ساده برای آزمایش چگونگی خوب طلا ، نفت و شاخص نقطه کالای داو جونز از سال 1970 ایجاد کرده ام. تجزیه و تحلیل رگرسیون ، آزمایش CPI در برابر طلا ، نفت و شاخص نقطه کالای داو جونز برای هر سال با یک تاخیر زمانی یک ساله.(من از پروفسور جان لیست ، اقتصاددان در دانشگاه فلوریدا مرکزی ، برای کمک به من در توسعه این مدل اقتصاد سنجی تشکر می کنم.) حتی اگر CPI به عنوان معیار تورم قیمت مورد انتقاد قرار گرفته است ، من آن را به عنوان یک اقدام ساده و مداوم انتخاب کرده امتورم قیمت

سوال برای پاسخ: آیا تغییرات در هر یک از این قیمت های کالا باعث افزایش یا کاهش شاخص قیمت مصرف کننده می شود؟

در ابتدا من آزمایش کردم تا ببینم آیا هر یک از این سه قیمت کالا از سال 1970 تغییر در CPI را به صورت ماهانه پیش بینی کرده است. به عنوان مثال ، آیا تغییر قیمت نفت در ماه ژانویه پیش بینی تغییر CPI در ماه فوریه است؟

بدون کالای یک شاخص کوتاه مدت خوب

نتایج دلسرد کننده بود. واضح است که هیچ یک از قیمت کالاها - روغن ، طلا یا شاخص نقطه کالا - قادر به پیش بینی تغییرات در CPI از یک ماه به ماه دیگر نبودند. R-Squared برای هر آزمون 0. 02 یا کمتر بود که به هیچ وجه همبستگی نشان نمی دهد. به عنوان یک شاخص کوتاه مدت ، طلا ، نفت و شاخص نقطه کالا همه پیش بینی کننده های CPI ماه آینده هستند.

به نظر می رسد طلا بهترین است

با این حال ، هنگامی که ما میانگین قیمت کالای سالانه را به عنوان پیش بینی کننده CPI سال بعد از سال 1970 آزمایش کردیم ، نتایج بسیار بهتر بود. هر سه قیمت کالا در طولانی مدت (یک سال) قدرت قابل پیش بینی را نشان می داد. با این حال ، از رگرسیون مشخص است که طلا بهترین شاخص انتظارات تورمی (R-Squared ، 0. 42) است ، که از نزدیک توسط شاخص نقطه کالای داو جونز (R-Squared ، 0. 37) و نفت سوم دور بود (R-Squared ، 0. 18). در حقیقت ، می توان مشخص کرد که روغن یک شاخص ضعیف از انتظارات تورمی است که توسط CPI اندازه گیری می شود. این دیدگاه مطابق با کار اقتصاددان انرژی داگلاس بوی است که کار تاریخی آن نتیجه می گیرد که نفت تأثیر بسیار کمتری بر اقتصادهای جهانی دارد تا بیشتر اقتصاددانان معتقدند.[2]

طلا به عنوان معیار تورم قیمت

از نظر تاریخی ، می توانیم ببینیم که چگونه طلا به طور قابل توجهی پیش بینی افزایش و سقوط قدرت خرید را پیش بینی کرده است. هنگامی که جهان در سال 1971 از استاندارد Gold Exchange خارج شد ، قیمت طلا به شدت از 35 دلار در هر اونس به 200 دلار در هر اونس افزایش یافت و این نشان دهنده افزایش شدید کالا و قیمت مصرف کننده در سالهای 1973-74 است. سپس طلا به طور ناگهانی در سال 1975 به پایان رسید ، تقریباً در همان زمان میزان CPI شروع به کاهش کرد. هنگامی که تورم قیمت مصرف کننده دوباره شروع به پیشرفت کرد و در سال 1979-80 به 14 درصد رسید ، طلا با همدردی حرکت کرد و از 100 دلار در سال 1976 به 850 دلار در ژانویه 1980 افزایش یافت. دوران ضد عفونی کننده طولانی دهه 1980 و 1990 روند رو به زوال بوددر هر دو تورم قیمت مصرف کننده و قیمت طلا ، اگرچه ممکن است این روند به زودی دوباره تغییر کند.

به طور خلاصه ، به نظر می رسد که قیمت طلا کار خوبی را برای بازتاب محیط تورمی که توسط شاخص قیمت مصرف کننده اندازه گیری می شود ، انجام می دهد. مطمئناً شاخص بهتری نسبت به قیمت نفت خام است.

تحقیقات توسط استاد فقید روی جاسترام (دانشگاه کالیفرنیا در برکلی) نشان می دهد که طلا قدرت خرید خود را در طول قرن ها حفظ می کند. پس از بررسی قدرت خرید طلا در طی 300 سال گذشته ، جاسترام نتیجه گرفت که ، با وجود تورم و تورم عمده ، با این وجود ، طلا قدرت خرید خود را در مدت زمان طولانی ، به عنوان مثال ، فواصل نیم قرن حفظ می کند.[3]

براساس شواهد جدید فوق ، آیا مناسب نیست که نیویورک تایمز و وال استریت ژورنال به خلاصه های خود از بازارهای مالی اضافه کنند؟

1. مکاتبات خصوصی ، 14 آوریل 1995. من برای اولین بار این مسئله را در ستون خود مطرح کردم ، چه چیزی از این تصویر گم شده است؟(فریمن ، اوت 1994). این ستون در درخشش طلا چاپ شد (ایروینگتون-هادسون ، N. Y: بنیاد آموزش اقتصادی ، 1995).

2. داگلاس آر. بوی ، در مورد اثرات کلان اقتصادی شوک های قیمت انرژی ، منابع و انرژی 13 (1991) ، صص 146-162. همچنین به ستون من ، The Freeman (اوت 1994) ، صص 457-458 مراجعه کنید.

3. روی جاسترام ، ثابت طلایی (نیویورک: جان ویلی و پسران ، 1977) ، ص. 132