مکانیسم جدید شروع واگرایی هوایی

دو نوع ناپایداری هوایی وجود دارد: واگرایی و فلاتر. Flutter یک از دست دادن نوسان پایداری است ، در حالی که انتقال به واگرایی در فرکانس صفر رخ می دهد. یعنی این یک بی ثباتی استاتیک است. یک مکانیسم واگرایی کلی که در کتابهای درسی شرح داده شده است شامل کاهش یکی از فرکانسهای طبیعی به صفر به دلیل سفتی آیرودینامیکی منفی ، همبستگی با فرکانس زوج آن ، و (بعد از همبستگی) تبدیل به یک مرطوب و یک فرکانس در حال رشد است. بیشتر نمونه های این مکانیسم از آیرودینامیک شبه پایدار استفاده می کنند که در نگاه اول ، به دلیل ماهیت استاتیک برای تجزیه و تحلیل واگرایی مناسب است. در این مطالعه ، نشان داده شده است که ، هنگام استفاده از آیرودینامیک ناپایدار (تئوری تئودورسن) ، ساختار تحلیلی از موارد خاص در اصل تغییر می کند. یعنی ، هیچ انسجام فرکانس رخ نمی دهد اما موارد خاص "ساختاری" کاهش می یابد. حالت واگرایی ادامه یک حالت طبیعی نیست ، اما از طیف مداوم که در سیستم هوایی وجود دارد به دلیل بیدار شدن از پشت بال هنگام استفاده از آیرودینامیک ناپایدار ، جدا می شود اما در مورد شبه پایدار وجود ندارد.

منابع

[1] Bisplinghoff R. L. ، Ashley H. و Halfman R. L. ، Aeroelasticity ، Addiso n-Wesley ، Cambridge ، England ، U. K. ، 1955 ، Chaps. 5-7گوگل دانشکده

[2] Fung Y. C. ، مقدمه ای بر تئوری Aeroelasticity ، Dover ، New York ، 1969 ، Chaps. 6. 7 ، 6. 9. گوگل دانشکده

[3] Wright J. R. and Cooper J. E. ، مقدمه ای بر هوا و بارهای هواپیما ، ویلی ، شیچستر ، انگلیس ، ایالات متحده ، 2015 ، بخش ها. 9. 3 ، 9. 4 ، 9. 6 ، 10. 2 ، 10. 8 ، 10. 9. 1. https://doi.org/10. 1002/9781118700440 Google Scholar

[4] Goland M. ، "Flutter of A Cantilever Wing یکنواخت" ، مجله مکانیک کاربردی ، جلد. 12 ، شماره 4 ، 1945 ، صص A197 - A208. محقق CrossRefGoogle

[5] تئودورسن T. ، "تئوری عمومی بی ثباتی آیرودینامیکی و مکانیسم فلاتر" ، NACA Rept. 496 ، 1935. گوگل دانشکده

[6] Sedov L. I. ، "تئوری حرکت ناپایدار و حرکت بال با گردابهای در حال اجرا" ، مجموعه مقالات Tsagi ، شماره 252 ، 1936 (به روسی). همچنین Sedov L. I. ، مشکلات دو بعدی در هیدرودینامیک و آیرودینامیک ، ویلی ، نیویورک ، 1965. محقق CrossRefGoogle

[7] کتابچه راهنمای کارکردهای ریاضی ، سری ریاضیات کاربردی 55 ، ویرایش شده توسط Abramowitz M. و Stegun I. A. ، دفتر ملی استاندارد ، واشنگتن ، D. C. ، 1964 ، بخش ها. 9. 6. 54 ، 9. 6. 9. گوگل دانشکده

[8] Kolmogorov A. N. و Fomin S. V. ، عناصر تئوری توابع و تجزیه و تحلیل عملکردی ، داور ، نیویورک ، 1999. گوگل دانشکده

[9] ادواردز جی. دبلیو ، "مدل سازی آیرودینامیکی ناپایدار برای حرکات دلخواه" ، مجله AIAA ، جلد. 17 ، شماره 4 ، 1979 ، صص 365-374. https://doi.org/10. 2514/3. 7348 LinkGoogle Scholar

[10] Stark V. J. E. ، "معادلات عمومی حرکت برای یک بال الاستیک و روش راه حل" ، مجله AIAA ، جلد. 22 ، شماره 8 ، 1984 ، صص 1146 1153. https://doi.org/10. 2514/3. 8750 LinkGoogle Scholar

[11] Case K. M. ، "پایداری جریان Couette هواپیمای نامشخص" ، فیزیک مایعات ، جلد. 3 ، شماره 2 ، 1960 ، صص 143-148. https://doi.org/10. 1063/1. 1706010 CrossRefGoogle Scholar

[12] Hassig H. J. ، "یک راه حل تقریبی واقعی میرایی از معادله فلوتر با تکرار تعیین کننده ،" AIAA Joual ، جلد. 8 ، شماره 11 ، 1971 ، صص 885-889. https://doi.org/10. 2514/3. 44311 Scholar Scholar

[13] Drachinsky A. and Raveh D. E. ، "نوسانات چرخه محدود از نوار غشایی از پیش تن شده ،" مجله مایعات و ساختارها ، جلد. 60 ، ژانویه 2016 ، صص 1-22. https://doi.org/10. 1016/j. j. jfluidstructs. 2015. 06. 007 CrossRefGoogle Scholar

[14] Chen P. C. ، "روش اختلال میرایی برای راه حل Flutter: G-method ،" AIAA Joual ، Vol. 38 ، شماره 9 ، 2000 ، صص 1519-1524. https://doi.org/10. 2514/2. 1171 LinkGoogle Scholar

[15] Ju Q. و Qin S. ، "روش جدید بهبود یافته G برای راه حل Flutter" ، مجله هواپیما ، جلد. 46 ، شماره 6 ، 2009 ، صص 2184 2186. https://doi.org/10. 2514/1. 46328 LinkGoogle Scholar

[16] Rodden W. P. ، Harder R. L. and Bellinger E. D. ، "علاوه بر این Aeroelastic به Nastran" ، Nasa CR 3094 ، 1979. گوگل دانشکده

[17] Rodden W. P. and Bellinger E. D. ، "توابع تاخیر آیرودینامیکی ، واگرایی و روش Flutter انگلیس" ، مجله هواپیما ، جلد. 19 ، شماره 7 ، 1982 ، صص 596-598. https://doi.org/10. 2514/3. 44772 LinkGoogle Scholar

[18] Rodden W. P. and Stahl B. ، "یک روش نوار برای پیش بینی میرایی در تونل باد زیرزمینی و تست های پرواز پرواز ،" مجله هواپیما ، جلد. 6 ، شماره 1 ، 1969 ، صص 9-17. https://doi.org/10. 2514/3. 43994 LinkGoogle Scholar

[19] Ueda T. ، "بلند کردن محاسبات سطح در دامنه Laplace با کاربرد برای Root Loci ،" AIAA Joual ، Vol. 25 ، شماره 5 ، 1987 ، صص 698-704. https://doi.org/10. 2514/3. 9685 LinkGoogle Scholar

[20] Edwards J. W. and Wieseman C. D.، "تحلیل فلاتر و واگرایی با استفاده از روش تحلیل هواالاستیک تعمیم یافته"، مجله هواپیما، جلد. 45، شماره 3، 2008، صفحات 906-915. https://doi.org/10. 2514/1. 30078 LinkGoogle Scholar

[21] Liska S. و Dowell H.، "مدل آئروالاستیک پیوسته برای پیکربندی بال تاشو"، مجله AIAA، جلد. 47، شماره 10، 2009، صفحات 2350-2358. https://doi.org/10. 2514/1. 40475 LinkGoogle Scholar

[22] Vepa R.، "در مورد استفاده از تقریبی Padé برای نشان دادن بارهای آیرودینامیکی ناپایدار برای حرکات خودسرانه کوچک بالها"، مقاله AIAA 1976-0017، 1976. https://doi.org/10. 2514/6. 1976-17 LinkGoogle Scholar

[23] هیگ جی.، "بررسی دینامیکی واگرایی استاتیک: تجزیه و تحلیل و آزمایش"، NASA TP-2000-210310، 2000، صفحات 79-80، 109-118. Google Scholar

[24] Daschund D. "توسعه یک مدل نظری و تجربی برای مطالعه سرکوب فعال بال بال" دانشگاه پرینستون.، گروه مهندسی مکانیک و هوافضا TR 1596T، پرینستون، نیوجرسی، دسامبر 1980. Google Scholar