تفاوت بین تخصیص کانال ثابت و تخصیص کانال پویا.

تکنیک های تخصیص کانال در مدیریت منابع رادیویی برای شبکه های بی سیم و سلولی برای توزیع پهنای باند و کانال های ارتباطی به ایستگاه های پایه، نقاط دسترسی و دستگاه های ترمینال استفاده می شود.

هدف از تخصیص کانال، به حداکثر رساندن کارایی طیفی سیستم در بیت/ثانیه/هرتز/سایت از طریق استفاده مجدد از فرکانس و در عین حال حفظ سطح بالایی از خدمات با به حداقل رساندن تداخل کانال مشترک و کانال مجاور در بین سلول ها یا شبکه های همسایه است که پهنای باند مشترک دارند.

تکنیک های تخصیص کانال را می توان به دو دسته تقسیم کرد: تخصیص کانال ثابت و تخصیص کانال پویا.

این مقاله را بخوانید تا متوجه شوید که چگونه این دو تکنیک تخصیص کانال با یکدیگر متفاوت هستند.

تخصیص کانال ثابت چیست؟

تخصیص کانال ثابت (FCA) تکنیکی است که در آن تعداد مشخصی کانال یا کانال صوتی به سلول ها اختصاص می یابد. کانال ها را نمی توان پس از اختصاص به سلول های خاص تغییر داد. در FCA، کانال ها به گونه ای تخصیص داده می شوند که استفاده مجدد از فرکانس به حداکثر برسد. اگر کاربر تماسی برقرار کند و سلول اشغال شود، تماس مسدود می شود. قرض گرفتن کانال ها از سلول های دیگر راه حلی برای این مشکل است.

طرح تخصیص کانال ثابت در شرایطی ترجیح داده می شود که تعداد کمی از کاربران ثابت وجود داشته باشند که جریان ثابتی از ترافیک شبکه یکنواخت دارند. تکنیک تخصیص ساده است و بنابراین می تواند از سربار الگوریتم های پیچیده جلوگیری کند. علاوه بر این، هیچ تداخلی بین کاربران وجود ندارد زیرا به هر کاربر یک کانال ثابت اختصاص داده شده است که با دیگران به اشتراک گذاشته نمی شود.

تخصیص کانال پویا چیست؟

تخصیص کانال پویا یک تکنیک تخصیص کانال است که در آن کانال ها به طور نامحدود به سلول ها اختصاص داده نمی شوند. هنگامی که کاربر درخواست تماس می کند، ایستگاه پایه (BS) درخواست را برای تخصیص کانال یا کانال صوتی به مرکز ایستگاه موبایل (MSC) ارسال می کند. این امر احتمال مسدود شدن تماس ها را کاهش می دهد. با افزایش حجم ترافیک، کانال های اضافی تخصیص داده می شود و بالعکس.

DCA تخصیص پهنای باند را بر اساس حجم ترافیک تنظیم می کند و از این رو به ویژه برای ترافیک شدید مناسب است. با این حال، طرح های DCA بار محاسباتی و همچنین ذخیره سازی سیستم را افزایش می دهند.

تفاوت بین تخصیص کانال ثابت و تخصیص کانال پویا

جدول زیر تفاوت های عمده بین FCA و DCA را نشان می دهد.

نتیجه

در تخصیص کانال پویا ، کانال ها طبق نیاز خود ، از یک استخر مرکزی ، به صورت پویا به طور پویا به کاربران اختصاص می یابد. کانال های فرکانس به طور دائم به هیچ کاربر اختصاص نمی یابد. کانال های موجود در استخر نگهداری می شوند که بر اساس نیاز شبکه و بار ترافیک بین کاربران مدعی توزیع می شوند.

DCA در استفاده بهینه از منابع شبکه کمک می کند و احتمال انکار خدمات ، مسدود کردن تماس و تداخل انتقال را تا حد زیادی کاهش می دهد ، به همین دلیل یک تکنیک تخصیص کانال بهتر از تخصیص کانال ثابت است.